I SA/Kr 119/02

I SA/Kr 119/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-01-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Znamiec
Ewa Rojek
Grażyna Jarmasz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Grażyna Jarmasz (spr) Sędziowie: SO (del) Ewa Rojek Asesor WSA Anna Znamiec Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004r sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A." w Z. - A. S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 11 grudnia 2001r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999r I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...])
Uzasadnienie
I SA/Kr 119/02
Uzasadnienie
W dniu [...].2002r. została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skarga A. S. prowadzącego Przedsiębiorstwo "A." w Z. na decyzję Izby Skarbowej z 11 grudnia 2001r. numer [...].
Decyzją tą Izba Skarbowa uchyliła rozstrzygnięcie Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].2001 r. numer [...] i jednocześnie określiła dla A. S. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł, zaległość podatkową w kwocie [...] zł oraz odsetki za zwłokę.
Izba Skarbowa uznała w części zarzuty wniesionego odwołania tj. w zakresie odliczenia podatku naliczonego z rachunku za energię elektryczną. W pozostałym zakresie podtrzymała rozstrzygnięcie organu I instancji uznając, iż podatnik nie miał prawa dokonać odliczenia podatku naliczonego w kwocie [...] zł wykazanego w fakturze nr [...] z [...].1999r., wystawionej przez firmę "C." sp. z o.o. w W., a dokumentującej zakup usługi montażu i regulacji obiektywów w kinie "S.", jak również podatku naliczonego w kwocie [...] zł wynikającego z faktury zakupu oleju opałowego do bieżącej działalności kina.
Powołano się na art.25 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./, który stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów lub usług służących do wytworzenia lub odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku.
Przywołując ten przepis Izba stwierdziła, że usługi wyświetlania filmów w kinach zwolnione są z podatku od towarów i usług jako wymienione pod poz.27 załącznika nr 2 do ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec tego usługa montażu i regulacji obiektywów oraz olej opałowy na bieżącą działalność kina, jako usługi i towary służące do świadczenia usług zwolnionych od tego podatku spowodowały, że podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z ich zakupu.
Dodano, że wykonywanie w budynku kina niewielkiej ubocznej działalności handlowej nie zmienia faktu, że budynek i urządzenia kina służą do świadczenia usług zwolnionych z podatku VAT. Z rozstrzygnięciem takim skarżący nie zgodził się wnosząc skargę wobec nie uwzględnienia przez Izbę Skarbową wszystkich argumentów jego odwołania.
Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji zarzucił organom naruszenie prawa przez przyjęcie, że przedmiotowe zakupy służyły jedynie sprzedaży zwolnionej.
Stwierdził, iż było to wynikiem nie zbadania przez organ i błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, gdyż jak wynika z dokumentacji podatkowych i wyjaśnień skarżącego urządzenia, materiały jak i cały budynek kina nie służył wyłącznie sprzedaży zwolnionej, a tylko zwolnionej i opodatkowanej, gdyż w budynku kina świadczone były usługi najmu na masowe imprezy, występowała sprzedaż artykułów wewnątrz budynku.
Powołano się także na fakt udokumentowany fakturą z miesiąca stycznia 2000 roku dokumentującą wynajem sali kinowej.
Nie zgodzono się ze stwierdzeniem Izby, iż działalność opodatkowana wykonywana w budynku kina nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia z uwagi na jej niewielkie rozmiary. Sformułowano pytanie jakie rozmiary miałyby znaczenie.
Ponadto zarzucono naruszenie prawa procesowego, a to art.120, art.121 § 1 i art.122 ustawy Ordynacja podatkowa, które mówią, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, a postępowanie to powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów oraz że w toku postępowania
Izba Skarbowa w udzielonej odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 12697 oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga na uwzględnienie zasługuje, jako że należy przyznać rację zarzutom skarżącego w tej części, w której twierdzi on, iż z naruszeniem art. 20 ustawy o podatku od towarów i usług organy odmówiły mu w całości prawa odliczenia podatku naliczonego. Zdaniem Sądu zarzut ten w pełni odnosi się do podatku naliczonego zawartego w fakturze na zakup oleju opałowego do ogrzewania kina, skoro z prowadzonych przez skarżącego ksiąg podatkowych wynika, iż w miesiącu listopadzie 1999 roku wykazywał on także sprzedaż opodatkowaną w tym budynku.
Okoliczność tę organy w swoim postępowaniu w ogóle pominęły uzasadniając to twierdzeniem, że rozmiary prowadzonej działalności były niewielkie. Tym samym przyznały, że faktu prowadzenia czynności opodatkowanych w budynku kina nie kwestionują.
Zaś wyżej przywołany przepis art.20 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie stanowi, że podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego związaną ze sprzedażą opodatkowaną, co w sytuacji dokonywania sprzedaży opodatkowanej jak również zwolnionej pozwala podatnikowi na określenie kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną oraz zwolnioną.
Należy w tym miejscu zauważyć, iż w przypadku niniejszej sprawy, kiedy to podatnik prowadzi działalność w kilku obiektach, a w jednym z nich tj. kinowym prowadzi sprzedaż zwolnioną, a ubocznie także sprzedaż opodatkowaną, podatek naliczony w zakupie oleju opałowego do ogrzewania budynku, w efekcie służącego do działalności zwolnionej i opodatkowanej, a przypadający na sprzedaż opodatkowaną, może podatnik określić w proporcji w jakiej pozostaje sprzedaż opodatkowana do sprzedaży zwolnionej prowadzonej w budynku kina. I będzie to także określenie przewidziane w art.20 ust. 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług dokonane w sposób nie naruszający tego przepisu, zgodny z jego istotą i celem.
Tak więc w sytuacji, kiedy to organ powołując się na niewielkie rozmiary działalności opodatkowanej w stosunku do zwolnionej odmawia w ogóle prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z działalnością podatkowi podlegającą, należy uznać, że rozstrzygnięcie takie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. przepisu art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Natomiast nie ma racji skarżący domagając się prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usługi montażu i regulacji obiektywów w kinie, jako że charakter tej usługi pozwala na jednoznaczne przyporządkowanie jej jako do związanej ze sprzedażą zwolnioną.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz. 12707 orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.