I SA/KR 1184/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie stwierdził nieważność decyzji podatkowych skierowanych do nieistniejącej spółki cywilnej, uznając wspólników za niebędących stronami postępowania.
Sprawa dotyczyła skarg G. W. i A. W. na decyzje Izby Skarbowej utrzymujące w mocy decyzje Urzędu Skarbowego dotyczące podatku od towarów i usług za 1997 rok. Skarżące zarzuciły naruszenie przepisów ustawy o VAT oraz Ordynacji podatkowej. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonych decyzji, ponieważ zostały one skierowane do spółki cywilnej, która w dacie ich wydania już nie istniała, co oznaczało, że nie była stroną postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargi G. W. i A. W. na decyzje Izby Skarbowej, które utrzymały w mocy decyzje Urzędu Skarbowego dotyczące podatku od towarów i usług za 1997 rok. Skarżące podnosiły zarzuty naruszenia przepisów ustawy o VAT, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego i korekty obrotu, a także naruszenia przepisów proceduralnych Ordynacji podatkowej. Kluczowym argumentem sądu było stwierdzenie, że decyzje podatkowe zostały skierowane do spółki cywilnej, która została rozwiązana w 1997 roku, a decyzje wydano w 1999 roku. Zgodnie z przepisami, spółka cywilna była podatnikiem VAT, ale po jej rozwiązaniu przestała istnieć jako podmiot prawnopodatkowy. Wobec tego, decyzje skierowane do nieistniejącej spółki były skierowane do osób niebędących stronami postępowania, co stanowiło podstawę do stwierdzenia ich nieważności na mocy art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Sąd zasądził również od Dyrektora Izby Skarbowej koszty postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzje podatkowe nie mogą być skierowane do nieistniejącej spółki cywilnej, ponieważ taka spółka nie jest już stroną postępowania podatkowego.
Uzasadnienie
Spółka cywilna, będąca podatnikiem VAT, przestaje istnieć z chwilą rozwiązania. Decyzje skierowane do nieistniejącego podmiotu są wadliwe i podlegają stwierdzeniu nieważności, gdyż naruszają art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
O.p. art. 247 § § 1 pkt 5
Ustawa Ordynacja podatkowa
Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, gdy decyzja została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie.
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 5
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Podatnikami podatku od towarów i usług są m.in. jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których zalicza się spółki cywilne.
O.p. art. 133
Ustawa Ordynacja podatkowa
Definicja strony postępowania.
O.p. art. 134
Ustawa Ordynacja podatkowa
Definicja strony postępowania.
O.p. art. 107 § § 2
Ustawa Ordynacja podatkowa
Odpowiedzialność osób trzecich za zobowiązania podatkowe.
O.p. art. 115 § § 1 i 2
Ustawa Ordynacja podatkowa
Określenie zobowiązania podatkowego w przypadku rozwiązania spółki cywilnej i odpowiedzialności wspólników.
PPSA art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzje podatkowe zostały skierowane do spółki cywilnej, która została rozwiązana przed datą ich wydania, co czyni ją nieistniejącą i niebędącą stroną postępowania.
Godne uwagi sformułowania
decyzje organu tak I jak i II instancji zostały skierowane do spółki cywilnej [...] która to spółka w dacie orzekania, a następnie doręczenia decyzji już nie istniała. Przepis art.5 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym [...] stanowi, że podatnikami podatku od towarów i usług są nie tylko osoby fizyczne i prawne, lecz także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których zalicza się między innymi spółki cywilne. W przypadku rozwiązania spółki automatycznie przestaje istnieć podmiot zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług, a więc nie może toczyć się postępowanie podatkowe, ani też do spółki cywilnej nie może zostać skierowana decyzja, bowiem przestaje ona być stroną postępowania w rozumieniu art. 133 i 134 w/w ustawy Ordynacja podatkowa.
Skład orzekający
Grażyna Jarmasz
przewodniczący-sprawozdawca
Józef Gach
członek
Bogusław Wolas
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących podmiotowości spółek cywilnych w postępowaniu podatkowym oraz skutków ich rozwiązania dla ważności decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozwiązania spółki cywilnej i wydania decyzji po jej rozwiązaniu. Przepisy Ordynacji podatkowej i PPSA mogły ulec zmianie od daty orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe określenie strony postępowania podatkowego, a błąd w tym zakresie może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji. Jest to ważna lekcja dla praktyków prawa podatkowego.
“Decyzja podatkowa dla nieistniejącej firmy? Sąd stwierdza nieważność!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Kr 1184/00 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-08-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2000-06-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Bogusław Wolas Grażyna Jarmasz /przewodniczący sprawozdawca/ Józef Gach Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz (spr.) Sędziowie NSA Józef Gach WSA Bogusław Wolas Protokolant Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2004r. spraw ze skarg G. W. i A. W. na decyzje Izby Skarbowej z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] z dnia 15 maja 2000 r. Nr [...] w przedmiocie podstawowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, czerwiec, lipiec, październik, listopad, grudzień 1997 r. oraz dodatkowego zobowiązania w tym podatku za miesiące od lutego do grudnia 1997 r. I. stwierdza nieważność zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej koszty postępowania w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych). Uzasadnienie I SA/Kr 1184/00 Uzasadnienie W dniu [...].2000r. G. W. i A. W. wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzje Izby Skarbowej wszystkie z 15 maja 2000 roku nr [...] od [...] do [...]. Rozstrzygnięciami tymi Izba utrzymała w mocy decyzje Urzędu Skarbowego w S. nr [...] do [...] wszystkie z dnia [...].1999r. w przedmiocie podatku od towarów i usług tj. zobowiązania podstawowego za miesiące luty, marzec, czerwiec, lipiec, październik, listopad, grudzień 1997r. i dodatkowego za okres od lutego do grudnia 1997 roku. Skarżące zarzuciły organom podatkowym naruszenie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z powodu zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie energii elektrycznej i usług telekomunikacyjnych jak również z powodu pozbawienie prawa do skorygowania obrotu i podatku należnego o wielkości dokonanych zwrotów towarów. Nadto stwierdzono naruszenie prawa procesowego tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./ w szczególności poprzez błędy w ustaleniach faktycznych rozstrzyganych spraw. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów. Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 2 oraz § 2 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 247 § 1 pkt 5 w/w ustawy Ordynacja podatkowa, a więc także w przypadku, gdy decyzja została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. W niniejszych sprawach bezspornym jest, że decyzje organu tak I jak i II instancji zostały skierowane do spółki cywilnej Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe G. prowadzonej przez G. oraz A. W., która to spółka w dacie orzekania, a następnie doręczenia decyzji już nie istniała. Rozwiązanie spółki nastąpiło bowiem z dniem [...].1997r., a decyzje Urzędu Skarbowego w S. noszą datę [...].1999 roku, niniejszych wszystkie doręczone zostały w dniu [...].1999r. Decyzje te zostały utrzymane w mocy w postępowaniu odwoławczym przez Izbę Skarbową zaskarżonymi decyzjami z 15 maja 2000 roku. Przepis art.5 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ stanowi, że podatnikami podatku od towarów i usług są nie tylko osoby fizyczne i prawne, lecz także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których zalicza się między innymi spółki cywilne. Tak więc, na gruncie tego podatku spółce cywilnej jako jednostce wspólników, a nie samym wspólnikom, przyznano podmiotowość prawnopodatkową. Tym samym wszelkie obowiązki i uprawnienia podatników tych podatków wynikające z ustawy o VAT odnoszą się do spółek cywilnych, a nie bezpośrednio do wspólników tych spółek. W przypadku rozwiązania spółki automatycznie przestaje istnieć podmiot zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług, a więc nie może toczyć się postępowanie podatkowe, ani też do spółki cywilnej nie może zostać skierowana decyzja, bowiem przestaje ona być stroną postępowania w rozumieniu art. 133 i 134 w/w ustawy Ordynacja podatkowa. W przypadku rozwiązania spółki cywilnej byli wspólnicy za jej zobowiązania odpowiadają w szczególnym trybie jako tzw. osoby trzecie, których odpowiedzialność uregulowana została w art. 107 § 2 i art. 115 § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Z omawianych przepisów jednoznacznie wynika, iż określenie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług ciążącego na rozwiązanej spółce cywilnej może nastąpić tylko w ramach decyzji wydanej przeciwko byłym wspólnikom spółki w trybie art. 115 Ordynacji podatkowej, orzekającej o odpowiedzialności wspólników spółki za jej zobowiązania. Wobec powyższego decyzje organów podatkowych określające nie istniejącej spółce cywilnej podstawowe jak i dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług zostały skierowane do osób nie będących stronami w rozstrzyganych sprawach. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270/ orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI