I SA/Kr 1170/02

I SA/Kr 1170/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-06-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Znamiec /sprawozdawca/
Ewa Długosz-Ślusarczyk
Józef Gach /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk Asesor WSA Anna Znamiec (spr) Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2004r sprawy ze skarg D. R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2002r Nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata od 1996 do 2001 r I. Stwierdza nieważność zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji. II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych)
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].2001 r. Nr [...] Prezydent Miasta K. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 1996 - 2001 w stosunku do T. S., B. O., D. R., S. E. jako współwłaścicieli nieruchomości - budynku mieszkalnego położonego w K. przy ul. [...] wzywając równocześnie do złożenia wykazu nieruchomości. Wymienione Osoby nabyły przedmiotową nieruchomość w spadku. W dniu [...].2001 r. Prezydent Miasta K. wydał T. S., B. O., D. R., S. E. decyzje nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001. Jako podstawę opodatkowania w podatku od nieruchomości przyjęto powierzchnię budynku mieszkalnego położonego w K. przy ul. [...].
D. R. złożyła odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. i wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania. Odwołująca się zarzuca, że decyzje zostały wydane bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do wielkości nieruchomości i powstania obowiązku podatkowego. Nieruchomość od kilkudziesięciu lat znajduje się w Zarządzie Budynków Mieszkalnych w K. Jest to nieruchomość zabudowa na podstawie przydziałów mieszkają tam lokatorzy, współwłaściciele nie korzystają z nieruchomości. Zarządca pobiera czynsze, a zatem zgodnie z umową ma pokrywać opłaty i podatki.
Decyzjami z dnia 18.04.2002 r. nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze. utrzymało w mocy decyzje organu l instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, poz. 31 z późn. zm.) obowiązek w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie posiadających
osobowości prawnej, które są właścicielami lub samoistnymi posiadaczami nieruchomości albo obiektów budowlanych nie złączonych trwale z gruntem. Zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez starostwa powiatowe. Jeżeli nieruchomość stanowi współwłasność obowiązek podatkowy od tej nieruchomości ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem o pow. 182 m2. Obowiązek podatkowy w pierwszej kolejności ciąży na właścicielu nieruchomości wpisanym do ewidencji gruntów i budynków. Przepisy podatkowe nie przewidują "przejścia" obowiązku podatkowego na zarządcę nieruchomości. Miejski Zarząd Budynków nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w art. 2 ustawy cyt. Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarżąca podnosi, że nie podziela poglądu, iż podstawą wymiaru podatku są dane z rejestru gruntów. Na powyższe decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu podatkowego l instancji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła D. R. W ocenie skarżącej decyzje naruszają prawo gdyż zostały wydane bez należytego wyjaśnienia okoliczności faktycznych dotyczących nieruchomości oraz osoby zobowiązanego. Osobą zobowiązaną do zapłaty podatku jest posiadacz nieruchomości czyli Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych w K., który pobiera pożytki z nieruchomości w postaci czynszu. Ponadto skarżąca podnosi, że Rada Miasta K. wprowadziła zwolnienia współwłaścicieli od podatku od nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, iż Rada Miasta K. wprowadziła zwolnienia dla współwłaścicieli Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że brak jest w uchwale takich zwolnień.
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają
rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na rozprawie w dniu [...].2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozpatrzenia sprawy o sygn. akt od l SA/Kr 1170/02 do l SA/Kr 1175/02 i prowadzić je pod wspólną sygnaturą l SA/Kr 1170/02.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje dotyczą sprawy już poprzednio rozstrzygniętej innymi decyzjami ostatecznymi w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001.
W dniu [...].2001 r. Prezydent Miasta K. wydał decyzje nr [...], [...], [...], [...], [...]ustalające skarżącej D. R. oraz S. E., B. O., T. S. podatek od nieruchomości za lata 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001. W decyzjach tych jako przedmiot opodatkowania przyjęto własność gruntu - działki nr [...] o powierzchni 652 m2, położonej w K. przy ul. [...]. Na wskutek odwołania skarżącej D. R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...].2001 r. wydało decyzje nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] utrzymujące w mocy decyzje organu podatkowego l instancji. Decyzje te stały się zatem decyzjami ostatecznymi. D. R. na wymienione decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego. oraz poprzedzające je decyzje organu podatkowego l instancji wniosła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skarg D. R. w sprawach do sygn. akt od l SA/Kr 2842/01 do l SA/Kr 2847/01 wyrokami z dnia 29.04.2004 r. oddalił skargi. Wyroki w powyższych sprawach są prawomocne. Decyzje Prezydenta Miasta K. z dnia [...].2001 nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] nr oraz utrzymujące je w mocy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego
z dnia 18.04.2002 r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001 wydane zostały w sprawach już poprzednio rozstrzygniętych innymi decyzjami administracyjnymi.
W przedmiotowej sprawie istnieją ustawowe przesłanki do stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu podatkowego l instancji.
Zgodnie z art. 145 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
W myśl art. 247 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Chodzi tu o sytuację, w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wymienioną sytuację faktyczną naruszono zasadę powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), gdyż w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001 funkcjonują w obrocie prawnym decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].2001 r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] utrzymujące w mocy decyzje Prezydenta Miasta K. z dnia [...].2001 r.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).