I SA/Kr 1158/23

Sprawa dotyczyła skargi B. Z., prowadzącej działalność gospodarczą F. w Z., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) na zakup specjalistycznego sprzętu rehabilitacyjnego – aparatu [...]. Skarżąca wnioskowała o dofinansowanie w kwocie 12 657,60 zł. Organ pierwszej instancji odmówił, wskazując na niedobór środków PFRON oraz argumentując, że wskazane urządzenie nie jest sprzętem rehabilitacyjnym w rozumieniu przepisów, gdyż nie wymaga aktywnego udziału osoby niepełnosprawnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało to stanowisko, powołując się na przepisy ustawy o rehabilitacji oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, a także definicję sprzętu rehabilitacyjnego zawartą w zarządzeniu Dyrektora PCPR. Skarżąca zarzuciła organom naruszenie przepisów poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że sprzęt nie jest rehabilitacyjny oraz że istniały podstawy do zawieszenia realizacji zadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając, że przyznanie dofinansowania ze środków PFRON ma charakter uznaniowy. Sąd podkreślił, że kontrola sądowa dotyczy legalności, a nie słuszności decyzji. Stwierdził, że organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy i wyjaśniły istotne okoliczności. Sąd uznał, że definicja sprzętu rehabilitacyjnego nie jest precyzyjnie określona w przepisach, a organy miały prawo do uznania, że wskazany aparat nie spełnia kryteriów aktywnego udziału osoby niepełnosprawnej. Dodatkowo, sąd uznał, że niedobór środków PFRON uzasadnia priorytetyzację wydatków i nie stanowi podstawy do kwestionowania decyzji. Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający