I SA/KR 1148/23

I SA/Kr 1148/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grzegorz Klimek
Michał Niedźwiedź /przewodniczący/
Urszula Zięba /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 141 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź Sędziowie: WSA Grzegorz Klimek WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant: starszy referent Kinga Bryk po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia skargę oddala.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 lipca 2023 r., Prezydent Miasta Krakowa odmówił M. B. wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej aktualizacji zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone Skarżącemu, wraz z pouczeniem o zażaleniu, 14 sierpnia 2023 r.
Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie 24 sierpnia 2023 r., domagając się nadania dalszego biegu sprawie.
Postanowieniem z 9 października 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia, wskazując, że doszło do przekroczenia 7 – dniowego terminu do wniesienia zażalenia, określonego w art. 141 §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej "k.p.a.", liczonego od dnia doręczenia postanowienia.
W skierowanej do WSA w Krakowie skardze na ww. postanowienie SKO w Krakowie, Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i nadanie dalszego biegu sprawie oraz o weryfikację zgromadzonego materiału dowodowego. Podał, że orzeczenie Kolegium jest błędne, zostało wydane niezgodnie ze stanem prawnym, a mianowicie całokształtem zebranego materiału dowodowego.
Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ podał, że jeżeli zażalenie Skarżącego zostało złożone po terminie, to SKO nie mogło przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (art. 134 k.p.a.).
W piśmie z 22 stycznia 2024 r. Skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę.
Wyznaczony z urzędu pełnomocnik Skarżącego w piśmie z 27 maja 2024 r. podtrzymała złożoną przez niego skargę. Podała także, że zalegające w aktach sprawy zażalenie Skarżącego datowane jest na dzień 21 sierpnia 2023 r. i nosi prezentatę Urzędu Miasta Krakowa z dnia 24 sierpnia 2023 r. Pełnomocnik zwróciła uwagę, że prezentata Urzędu nie została zaopatrzona w pieczęć "Osobiście", co pozwala przypuszczać, że zażalenie mogło zostać wysłane przez Skarżącego pocztą 21 sierpnia 2023 r., a więc w ustawowo przewidzianym terminie, wpłynęło zaś na dziennik podawczy organu dnia 24 sierpnia 2023 r. Wskazała, że w aktach nadesłanych przez SKO brak jest wprawdzie koperty, w której rzeczone zażalenie mogło zostać nadesłane, jednak fakt ten może być wynikiem pomyłki sekretariatu i winien być zweryfikowany poprzez analizę zapisów dziennika korespondencji organu, o co wnosi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 61a §2 k.p.a., stosowanego odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm., dalej "u.p.e.a."), wynika, że na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (art. 141 §2 k.p.a.).
W rozpoznanej sprawie, postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z 25 lipca 2023 r. zostało doręczone Skarżącemu 14 sierpnia 2023 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych druku potwierdzenia odbioru. Postanowienie to zawierało pouczenie, że przysługuje na nie Stronie zażalenie do SKO w Krakowie w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem 21 sierpnia 2023 r. Skarżący wniósł zażalenie dopiero 24 sierpnia 2023 r., a zatem słusznie SKO w Krakowie, na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 tej ustawy, stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. W sytuacji stwierdzenia wniesienia zażalenia po terminie, organ nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, ale ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. i nawet w przypadku nieznacznego przekroczenia terminu do złożenia ww. środka zaskarżenia zobowiązany jest do stwierdzenia uchybienia terminowi do jego złożenia. Dla stwierdzenia uchybienia terminu bez znaczenia pozostaje okres spóźnienia. O uchybieniu terminu przesądza bowiem nawet jednodniowe jego niedotrzymanie. Brzmienie ww. przepisów jest jasne, a kontrolowane postanowienie realizuje zawarte w nich dyspozycje.
Odnosząc się do argumentów sformułowanych przez pełnomocnik Skarżącego, Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przychylenia się do stanowiska, że zażalenie mogło zostać wysłane pocztą 21 sierpnia 2023 r., gdyż taką datę ma pismo Skarżącego, a przez pomyłkę sekretariatu nie została dołączona do akt koperta, w której Skarżący nadał zażalenie. Po pierwsze, w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo przewodnie Prezydenta Miasta Krakowa z 7 września 2023 r. (k. 15), przekazujące zażalenie Skarżącego do SKO w Krakowie, w którym wskazano, że zażalenie zostało złożone w siedzibie UMK w dniu 24 sierpnia 2023 r. Po drugie, w aktach administracyjnych znajduje się pismo Skarżącego z 26 czerwca 2023 r. dotyczące aktualizacji zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (k. 8), które również zostało złożone przez Skarżącego osobiście w siedzibie UMK – co wynika z prezentaty organu, na której widnieje data 26 czerwca 2024 r. i nie ma ona także adnotacji dotyczącej osobistego złożenia pisma. Sąd nie znalazł zatem podstaw do zakwestionowania stwierdzenia Kolegium, zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że zażalenie zostało wniesione bezpośrednio do organu w dniu 24 sierpnia 2023 r.
Odnosząc się z kolei do argumentacji zawartej w skardze należy wyjaśnić Skarżącemu, że – wbrew temu co wywodzi – przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, ustawy Prawo ustroju sądów powszechnych oraz ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie mogły mieć zastosowania w sprawie.
Postanowienie Prezydenta Miasta Krakowie z 25 lipca 2023 r. zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego w administracji zainicjowanego pismem Strony z 26 czerwca 2023 r., w sprawie aktualizacji zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Postępowanie to zostało uregulowane w u.p.e.a., a zgodnie z jej art. 18 w postępowaniu tym stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 141 § 2 k.p.a. zakreślający termin do wniesienia zażalenia, jak również art. 134 w zw. z art. 144 określający skutki procesowe jego niedochowania. Żaden z przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje jednak możliwości odpowiedniego stosowania przepisów ustaw wymienionych przez Skarżącego. Dodać przy tym wystarczy, że Kodeks postępowania cywilnego reguluje tok postępowania sądowego "w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych" (art. 1 k.p.c.) – czyli do spraw cywilnych, podczas gdy rozpoznawana przez Sąd skarga dotyczy sprawy administracyjnej. Ustawa Prawo ustroju sądów powszechnych również nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie, ponieważ reguluje ona zasady działania sądów powszechnych, a nie administracyjnych. Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie mogła zaś mieć zastosowania w sprawie, ponieważ – tak jak i poprzednio wymienione akty – reguluje ona postępowanie spoza zakresu spraw administracyjnych. W art. 1 ust. 2 tej ustawy przewidziano, że jej przepisy "stosuje się odpowiednio, gdy na skutek działania lub bezczynności sądu albo komornika sądowego doszło do naruszenia prawa strony do przeprowadzenia i zakończenia bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy egzekucyjnej lub innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego". Tymczasem postępowanie, którego dotyczy skarga prowadzone jest przez organ administracyjny w toku egzekucji administracyjnej (por. wyrok WSA w Krakowie z 26 października 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 362/23, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, dlatego Sąd, działając na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", orzekł o oddaleniu skargi.
WSA w Krakowie skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.