I SA/Kr 1121/14

I SA/Kr 1121/14 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-06-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna
Stanisław Grzeszek /sprawozdawca/
Urszula Zięba /przewodniczący/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2007 nr 59 poz 404
art. 3, art. 6 ust 2, art.12 ust 1
Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - tekst jednolity.
Dz.U.UE.C 2008 nr 115 poz 47  art. 107 ust 1, ust 3 lita i art.108
Wersja Skonsolidowana Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 1121/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), WSA Ewa Michna, Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2014 r., sprawy ze skargi Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie, na uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie, z dnia 30 stycznia 2014 r. Nr XLV/611/2014, w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, , - s k a r g ę o d d a l a -
Uzasadnienie
Uchwała nr XLV/61172014 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 30 stycznia 2014r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną została zaskarżona przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W ocenie Kolegium przedmiotowa uchwała narusza art. 107 ust. 1 i ust. 3 lit. a i art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE, seria C, z 2008r., nr 115, powoływanego dalej jako "TFUE") w związku z art. 3 i art. 6 ust.2 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.p.").
Organ wyjaśnił, że postanowienia zawarte w przedmiotowej uchwale konstytuują "pomoc publiczną" w rozumieniu art. 107 ust. 1 i ust. 3 lit. a Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 3 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, co zgodnie art. 108 ust. 3 TFUE w związku z art. 6 ust.2 u.p.p. uzależnia nabycie prawa do otrzymania pomocy wyłącznie od spełnienia określonych w nim przesłanek (tzw. pomoc automatyczna) tj. tego czy akt normatywny jest programem pomocowym zatwierdzonym przez Komisje (art. 108 TFUE) lub przewidującym udzielanie pomocy, której nie dotyczy obowiązek notyfikacji.
Skoro zaś uchwała jest aktem normatywnym, który jako program pomocowy przewiduje udzielanie pomocy automatycznej w formie zwolnień podatkowych dla zwolnienia od obowiązku notyfikacji wymagane jest spełnienie dwóch warunków:
- udzielanie zwolnień od podatku od nieruchomości pozostawać ma w zgodzie z
unormowaniami rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. dotyczącymi pomocy regionalnej,
- udzielanie zwolnień pozostawać ma w zgodzie z przepisami rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008r. w sprawie warunków udzielania
zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków
transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjna (Dz. U. Nr 146,
poz. 927 ze zm.), które obowiązuje do 30 czerwca 2014r.
Z uwagi na fakt, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 utraciło moc w dniu 31 grudnia 2013r. a rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008r. traci swa moc obowiązującą 30 czerwca 2014r. (§ 13 w zw. z art. 44 ust. 3 zd. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008) utrata mocy obowiązywania uchwały nastąpi z dniem 30 czerwca 2014r., co teoretycznie następować ma na mocy postanowień jej § 12 ust. 2.
W tym względzie strona skarżąca wskazuje jednak na postanowienia § 5 zaskarżonej uchwały, z których wynika, że przedsiębiorca (podatnik) nabywa prawo do zwolnienia podatkowego (prawo do pomocy) z dniem dokonania "zgłoszenia" zamiaru skorzystania ze zwolnień podatkowych. Jednak zwolnienie (pomoc) w zakresie podatku od budynków i budowli przysługiwać ma od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym zakończono inwestycje i dotyczyć ma 3 lat podatkowych. Zatem z prawnego punktu widzenia pomoc (zwolnienie od podatku) miałaby być de facto udzielana już po dniu 30 czerwca 2014r., kiedy to nie będą obowiązywać zarówno rozporządzenia RM z dnia 5 sierpnia 2008r. jak i rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008. Zgodnie natomiast z postanowieniami art. 2 pkt. 11 u.p.p. w przypadku zwolnienia rocznego za dzień udzielenia pomocy należy uznawać termin złożenia deklaracji podatkowej (31 stycznia roku podatkowego stosownie do art. 6 ust. 9 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych)
Tym samym w ocenie strony skarżącej stosowanie zwolnień podatkowych kwestionowanej uchwały stałoby w sprzeczności z zapisami art. 44 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 i z przepisem § 13 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną.
Mając na uwadze to, że dopuszczalność udzielania pomocy po dniu 30 czerwca 2014r. warunkowana jest zaopiniowaniem projektu przedmiotowej uchwały przez Prezesa UOKIK (art. 12 ust. 1 u.p.p.) oraz oparcia jej na nowym rozporządzeniu Komisji bądź nowym rozporządzeniu Rady Ministrów (art. 20d ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) uznano za niedopuszczalne pozostawienie w obrocie postanowień kwestionowanej uchwały.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu zakwestionowano twierdzenie Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie jakoby rozporządzenie Komisji (WE) utraciło moc z dniem 31 grudnia 2013r. Na mocy bowiem jego art. 45 (zmienionego przez art. 1 rozporządzenia nr 1224/2013 z dnia 29 listopada 2013r. /Dz.U.UE.L.2013.320.22/) stosuje się je do 30 czerwca 2014r., z tym, że wyłączenie programów pomocy regionalnej wygasa z dniem wygaśnięcia zatwierdzonych map pomocy regionalnej (art. 44 ust. 3 zd. 2). W przypadku Polski - jest to również dzień 30 czerwca 2014r., zgodnie z § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 października 2006r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej (Dz. U. Nr 190, poz. 1402 ze zm.). Na podstawie § 13 rozporządzenia w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną do tego dnia może być udzielana pomoc na warunkach określonych w tym rozporządzeniu.
Strona przeciwna zwróciła uwagę, że powołany ostatnio akt wykonawczy posługuje się jednak nie tylko pojęciem "udzielania pomocy", ale również "korzystania z pomocy". Zgodnie z jego § 11 ust. 2 i 3 pomoc przysługuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym przekroczono maksymalną intensywność pomocy określoną w § 8 lub maksymalną wartość pomocy ustaloną zgodnie z § 9, zaś rada gminy w uchwale w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości, może skrócić okres korzystania z pomocy wynikający z terminów określonych w ust. 1 i 2. Rozporządzenie to ogranicza do dnia 30 czerwca 2014r. jedynie możliwość udzielenia pomocy, natomiast nie przewiduje żadnych limitów czasowych, jeżeli chodzi o korzystanie z pomocy, pod warunkiem zachowania jej maksymalnej intensywności i wartości. Trzyletni okres obowiązywania zwolnienia podatkowego w Gminie Miasta Tarnowa odnosi się właśnie do korzystania z tego zwolnienia, nie zaś do jego udzielenia, które może nastąpić wyłącznie w okresie obowiązywania uchwały, to jest do dnia 30 czerwca 2014r.
W ocenie strony przeciwnej organ nadzoru błędnie zastosował definicję dnia udzielenia pomocy, zawartą w art. 2 pkt 11 u.p.p. Podkreślono, że zdanie wstępne powyższej definicji, zgodnie z którym dzień udzielenia pomocy jest tożsamy z dniem nabycia prawa do jej otrzymania. Druga część tej definicji, na którą powołuje się skarżąca (lit. a), odnosi się wyłącznie do pomocy w formie ulgi podatkowej.
Zdaniem strony organ nadzoru niesłusznie kwalifikuje zwolnienia od podatku od nieruchomości jako ulgę podatkową, o której mowa w art. 2 pkt 11 lit. a u.p.p. Dniem udzielenia pomocy w formie kwestionowanego zwolnienia nie jest dzień, w którym upływa termin do złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej, ale zgodnie z ogólną zasadą - dzień nabycia przez podmiot prawa do otrzymania pomocy publicznej w takiej formie.
Końcowo wskazano, że na podstawie § 5 ust. 1 zaskarżonej uchwały przedsiębiorca, który spełnia określone w niej warunki, nabywa prawo do pomocy z dniem dokonania zgłoszenia i przedstawienia informacji określonych w § 4 ust. 1. Oczywiście czynności te może podjąć wyłącznie w okresie obowiązywania uchwały, to jest do dnia 30 czerwca 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30.lipca 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Po myśli art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., sąd administracyjny stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie dopatrzył się w zaskarżonej uchwale tego rodzaju naruszeń prawa, które powodowałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego poprzez stwierdzenia nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).
Rozważania w niniejszej sprawie wypada rozpocząć od wskazania, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała organu gminy w przedmiocie zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, a więc akt prawa miejscowego. Uchwała zaskarżona została przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r., poz. 594). Wnosząc zaś w trybie art. 93 ust. 1 zdanie drugie w/w ustawy skargę na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego, organ nadzoru nie jest związany terminem zaskarżenia, przewidzianym w art. 53 § 1-3 p.p.s.a.; termin zaskarżenia nie wynika także z przepisów powołanej ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Oznacza to, że zaskarżenie przez organ nadzoru uchwały organu gminy, może nastąpić w każdym czasie. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.lipca 2007r., sygn. akt II OSK 320/05 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2005r., sygn. akt I OSK 572/05).
W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem zaskarżenia jest uchwała nr XLV/611/2014 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 30 stycznia 2014r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalna pomoc inwestycyjną. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie wniosło o stwierdzenie nieważności tej uchwały w całości. Zdaniem strony skarżącej pomoc (zwolnienie od podatku) na podstawie przedmiotowej uchwały de facto miałaby być udzielana po dniu 30 czerwca 20014r., kiedy to nie będą już obowiązywać zarówno; rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych stanowiących regionalna pomoc inwestycyjną (Dz. U. Nr 146, poz. 927 ze zm. powoływane dalej jako "rozporządzenie RM"), które obowiązywało do 30 czerwca 2014r. jaki i rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008, które obowiązywało do 31 grudnia 2013r. Skarżąca powyższy wniosek wywiodła z zapisów § 5 ust. 2 pkt 2 uchwały, z których wynika, że pomoc przysługuje w stosunku do budynków od pierwszego dnia roku następującego po roku w którym zakończono inwestycję tj. dokonano odbioru budynku lub rozpoczęto jego użytkowanie i dotyczyć ma 3 lat podatkowych. Swoje stanowisko strona skarżąca poparła także treścią art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 ze zm.).
W konsekwencji w ocenie strony skarżącej stosowanie zwolnień podatkowych na podstawie zaskarżonej uchwały stałoby w sprzeczności z art. 44 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 oraz § 13 rozporządzenia RM z dnia 5 sierpnia 2008r., także i z tego powodu, że dopuszczalność udzielania pomocy po dniu 30 czerwca 2004r. warunkowana jest zaopiniowaniem projektu przedmiotowej uchwały przez Prezesa UOKIK oraz oparciu jej na nowych rozporządzeniach; Komisji oraz Rady Ministrów, co w przypadku zaskarżonej uchwały nie miało miejsca.
Sąd w składzie orzekającym w sprawie tych zarzutów nie podziela.
Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, że pomoc na warunkach określonych w rozporządzeniu RM mogła być udzielana do dnia określonego w art. 44 ust. 3 w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 tj. do dnia 30 czerwca 20014r. Zatem również uchwała Rady Miejskiej z dnia 30 stycznia 2014r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną mogła obowiązywać do dnia 30 czerwca 2014r. i co zostało formalnie wyartykułowane w § 12 ust. 2 uchwały, który stwierdza, że uchwała obowiązuje do dnia 30 czerwca 2014r.
Zdaniem Sądu nie można zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w skardze, że zaskarżona uchwała de facto sankcjonuje udzielanie pomocy (zwolnienia podatkowego) po dniu 30 czerwca 20014r.
Niewątpliwie dzień 30 czerwca 2014r. należy traktować jako dzień, który stanowi graniczą datę nabycia prawa do uzyskania pomocy, w tym konkretnym przypadku prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości.
Zgodnie z § 5 ust. 1 przedmiotowej uchwały, przedsiębiorca, który spełnia warunki określone w niniejszej uchwale, nabywa prawo do pomocy z dniem dokonania zgłoszenia i przedstawienia informacji określonych w § 4 ust. 1. Oczywiście, aby przedsiębiorca nabył prawo do zwolnienia, musi dokonać stosownego zgłoszenia i wypełnić warunki wynikające z § 4 ust. 1 uchwały do dnia 30 czerwca 2014r. Przedsiębiorcy, którzy nabyli do tego czasu prawo do pomocy w postaci zwolnienia podatkowego będą mogli z tej pomocy korzystać do końca okresu na jaki pomoc przysługuje. Jak wynika z § 5 ust. 3 uchwały pomoc przysługuje przez okres 3 lat licząc od 1 stycznia roku następującego po roku, w którym zakończono nową inwestycję z zastrzeżeniem § 10 niniejszej uchwały.
Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę należy rozróżnić moment nabycia prawa do zwolnienia oraz moment rozpoczęcia korzystania z nabytego prawa do zwolnienia podatkowego. Samo "skonsumowanie" nabytego prawa do zwolnienia w podatku od nieruchomości nastąpi bezwątpienia po pewnym czasie od daty nabycia prawa, a związane to jest z przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014r., poz. 849) regulującymi powstanie obowiązku podatkowego i zasadami rozliczenia podatku od nieruchomości, co znalazło swoje odzwierciedlenie w § 5 ust. 2 zaskarżonej uchwały. Jednakże treść powyższego postanowienia uchwały skorelowanego z przepisem art. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie może być, tak jakby tego chciała strona skarżąca, przesądzająca dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały, albowiem moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości, różny w stosunku do gruntów, budynków, budowli (składających się na daną inwestycję) z wyżej wymienionych przyczyn, jest dla ustalenia, czy prawo do zwolnienia podatkowego zostało nabyte przed dniem 30 czerwca 2014r. bez znaczenia.
Zatem według Sądu, niezasadne jest stanowisko strony skarżącej, utożsamiające prawo do nabycia pomocy na podstawie przedmiotowej uchwały z momentem powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Tym samym zapis art. 5 ust. 2 przedmiotowej uchwały, na który powołuje się strona skarżąca nie może stanowić podstawy do uznania zaskarżonej uchwały za podjętej z naruszeniem prawa. To, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstanie w momencie, gdy nie będzie już obowiązywała uchwała, i wtedy nastąpi realizacja prawa, nie zmienia faktu, że prawo do zwolnienia podatkowego zostało nabyte przed dniem 30 czerwca 2014r.
Przepis art. 2 pkt 11 ustawy w sprawach dotyczących pomocy publicznej - dzień udzielenia pomocy, definiuje co do zasady, jako dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy. Jednocześnie wprowadził wyjątek, że w przypadku, gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji, dzień udzielenia pomocy to dzień; (a) w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy, z zastrzeżeniem lit. b, (b) w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego – w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym, (c) dzień faktycznego przysporzenia korzyści finansowych – w przypadku braku obowiązku złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy – chyba, że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Określony w art. 2 pkt 11 lit. a-c ustawy sposób rozumienia pojęcia "dzień udzielenia pomocy" nie może mieć zastosowania w przypadku zaskarżonej uchwały.
Jakkolwiek Uchwała Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 30 stycznia 2014r. jest aktem normatywnym, to jednakże została podjęta na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który upoważnia radę gminy do wprowadzenia w drodze uchwały, innych zwolnień przedmiotowych niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Z jednoznacznego brzmienia powyższej delegacji wynika, że rada gminy może uchwałą wprowadzić inne zwolnienia podatkowe, ale tylko o charakterze przedmiotowym, nie ma natomiast uprawnień do wprowadzenia ulg podatkowych.
Wskazać należy, że zarówno doktryna jak i orzecznictwo wyraźnie oddzielają pojęcie zwolnienia od innego rodzaju konstrukcji podatkowej - ulgi. Zgodzić się należy z poglądem W. Nykiela, że "zwolnienie jest sui generis zabiegiem na podmiocie (zakresie podmiotowym) lub przedmiocie (zakresie przedmiotowym) opodatkowania, a więc na jakościowych (kwalitatywnych) elementach konstrukcji podatku. Ulga natomiast stanowi swoistą korektę podstawy, stawki lub kwoty podatku, czyli ilościowych (kwantytatywnych) elementów konstrukcji podatku. W związku z tym zwolnienie ma w istocie charakter kwalitatywny, a ulga kwantytatywny. Zwolnienie nie jest więc krańcowym przypadkiem ulgi" (W. Nykiel, Ulgi i zwolnienia w konstrukcji prawnej podatku, Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2002, s. 29). Zakres przedmiotowy zwolnienia i ulgi nie pozwala na klasyfikowanie zwolnienia podatkowego jako pojęcia szerszego, obejmującego również ulgę podatkową. Nie można zatem twierdzić, że ulga podatkowa to nic innego niż "częściowe zwolnienie" od podatku. I na odwrót - ulgi podatkowe nie obejmują swym zakresem przedmiotowym zwolnienia podatkowego. Definicja ulgi podatkowej zawarta została w art. 3 pkt 6 Ordynacji podatkowej, jej treść wskazuje, że przez ulgę podatkową rozumie się przewidziane w przepisach prawa podatkowego zwolnienia, odliczenia, obniżki albo zmniejszenia, których zastosowanie powoduje obniżenie podstawy opodatkowania lub wysokości podatku. Jest to jednakże uproszczone rozumienie ulgi podatkowej, przyjęte wyłącznie na potrzeby Ordynacji podatkowej, a w związku z tym nie może być bezpośrednio stosowane w innych ustawach podatkowych, a tym bardziej w aktach prawnych "niepodatkowych" bez zawartego w nich wyraźnego odesłania. Tak więc definicja ulgi podatkowej z Ordynacji podatkowej nie podważa wcześniejszego twierdzenia, że zwolnienie i ulga to dwa różne pojęcia, oznaczające inne instytucje z zakresu prawa podatkowego. Przy czym możliwość przyznawania ulg podatkowych, zgodnie z art. 217 Konstytucji RP, jest zarezerwowana dla władzy ustawodawczej.
W konsekwencji powyższych uwag, stwierdzić należy, że w przypadku wprowadzenia w drodze uchwały przez radę gminy na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zwolnień w podatku od nieruchomości stanowiących regionalna pomoc inwestycyjną przez dzień udzielenia pomocy (zwolnienia podatkowego) należy rozumień zgodnie z art. 2 pkt 11 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, zdanie pierwsze – dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy. Odnosząc się do zaskarżonej uchwały, zasadne jest zatem przyjęcie, że nabycie prawa do pomocy (zwolnienia podatkowego) nastąpiło już z chwilą dokonania stosownego zgłoszenia przez podmiot ubiegający się o pomoc.
W konsekwencji przyjętego i wyłożonego wyżej stanowiska bezpodstawny jest również zarzut strony skarżącej o niedochowaniu wymogu zaopiniowania projektu zaskarżonej uchwały przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w trybie art. 12 ust. 1 u.p.p.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.