Orzeczenie · 2021-01-21

I SA/Kr 1056/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Miejsce

Kraków

Data

2021-01-21

NSAAdministracyjneWysokawsa

postępowanie egzekucyjnezarzut niedopuszczalnościnieistnienie obowiązkuprawo administracyjnenależności pieniężneVATodpowiedzialność solidarna

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi P. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o uznaniu zarzutu na postępowanie egzekucyjne za niedopuszczalny. Postępowanie egzekucyjne było prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości w podatku VAT. Skarżący złożył zarzut nieistnienia obowiązku, argumentując, że decyzja, na podstawie której wystawiono tytuły wykonawcze, nie była ostateczna, ponieważ złożył od niej odwołanie. Organy egzekucyjne i odwoławcze uznały jednak zarzut za niedopuszczalny na podstawie art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten stanowi, że zarzut jest niedopuszczalny, jeśli był lub jest przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym, albo gdy zobowiązany kwestionuje wymagalność należności z uwagi na jej wysokość ustaloną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia. Sąd administracyjny w Krakowie, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, uznał, że organy prawidłowo zastosowały art. 34 § 1a u.p.e.a. Podkreślono, że postępowanie egzekucyjne nie jest miejscem do ponownego badania meritum sprawy, które zostało już rozstrzygnięte lub jest przedmiotem odrębnego postępowania. Sąd stwierdził, że skarżący mógł podnosić argumenty dotyczące kwestionowania prawidłowości decyzji wymiarowej w ramach przysługujących mu środków zaskarżenia, a nie w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd oddalił skargę, uznając ją za bezzasadną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zasady dopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, ograniczenia kwestionowania należności w postępowaniu egzekucyjnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji niedopuszczalności zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zarzut nieistnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym jest dopuszczalny, jeśli kwestia ta była lub jest przedmiotem rozpatrzenia w innym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut taki jest niedopuszczalny na podstawie art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Uzasadnienie

Przepis art. 34 § 1a u.p.e.a. ma na celu wyeliminowanie mnożenia postępowań i zapobieganie sytuacji, w której ta sama kwestia jest rozstrzygana w różnych postępowaniach. Organ egzekucyjny nie może merytorycznie badać zarzutu, jeśli został on już rozpatrzony lub będzie rozpatrywany w innym postępowaniu.

Czy zobowiązany może kwestionować wymagalność należności pieniężnej w postępowaniu egzekucyjnym z uwagi na jej wysokość, jeśli została ona ustalona w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w takiej sytuacji zobowiązany powinien korzystać ze środków zaskarżenia przysługujących od orzeczenia ustalającego należność, a nie kwestionować ją w postępowaniu egzekucyjnym.

Uzasadnienie

Postępowanie egzekucyjne nie służy do ponownego badania meritum sprawy, które zostało już rozstrzygnięte w postępowaniu wymiarowym. Kwestionowanie wysokości należności powinno odbywać się w ramach środków zaskarżenia od decyzji ustalającej tę należność.

Czy organ egzekucyjny może rozpatrywać zarzut braku skutecznego doręczenia upomnienia, jeśli nie został on zgłoszony w terminie do wniesienia zarzutów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym są specyficznym środkiem zaskarżenia, który przysługuje w określonym terminie (co do zasady 7 dni od doręczenia odpisu tytułu wykonawczego). Po upływie tego terminu zobowiązany nie może uzupełniać zarzutów o nowe podstawy.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., zarzuty należy zgłosić w ściśle określonym terminie. Po jego upływie, nowe podstawy zarzutów są spóźnione i nie podlegają rozpatrzeniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o uznaniu zarzutu na postępowanie egzekucyjne za niedopuszczalne.

Przepisy (20)

Główne

u.p.e.a. art. 34 § § 1a

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Zarzut zobowiązanego jest niedopuszczalny, jeżeli był lub jest przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym, albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia.

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 33 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 27 § § 1 pkt 9

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

p.p.s.a. art. 3 § § 1