I SA/Kr 1035/04

I SA/Kr 1035/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /sprawozdawca/
Stanisław Grzeszek
Urszula Zięba /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 883/08 - Wyrok NSA z 2009-07-21
I FSK 715/07 - Wyrok NSA z 2008-06-25
III SA/Gl 715/07 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2007-11-27
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 1035/04 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 stycznia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Bogusław Wolas (spr), Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007r., sprawy ze skargi Firmy Usługowo-Handlowej S. [...]Spółka jawna w K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 21 maja 2004r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1999r., - skargę oddala-
Uzasadnienie
Svgn. akt I SA/Kr 1035/04
UZASADNIENIE
\\' dniach od [...] lipca 2002 do [...] września 2002 roku. na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli podatkowej nr 12000418 wydanego przez Organ I instancji -Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej - Inspektor Kontroli Skarbowej -przeprowadził kontrolę w firmie Usługowo - Handlowej S. s.c. [...](dalej "Spółka")- Po przeprowadzeniu postępowania, w dniu [...] września 2002 roku Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję nr [...] określającą za miesiąc lipiec 1999 roku: wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w kwocie 50.983.00 zł, wysokość zaległości podatkowej w kwocie 8.303,00 zł. wysokość odsetek za zwłokę, na dzień wydania decyzji w kwocie 3.726,30 zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie 2.490,00 zł. Decyzja ta była wynikiem stwierdzenia w trakcie postępowania, iż w deklaracji VAT-7 za wymieniony wyżej okres Spółka wykazała kwotę w nieprawidłowej wysokości. Uchybienie było następstwem ujęcia w ewidencji zakupu VAT podatku naliczonego W kwocie 8.303,50 zł wynikających z dokumentu SAD nr [...] z dnia [...] lipca 1999 roku, dokumentującego przywóz towaru (przemysłowej maszyny do szycia) który następnie, jako dostarczony omyłkowo, został zwrócony zagranicznemu dostawcy (na podstawie dokumentu [...] z dnia [...] sierpnia 1999 roku).
Od decyzji tej Spółka wniosła odwołanie do Izy Skarbowej w dniu [...]października 2000 roku.
Izba Skarbowa, decyzją nr [...] z dnia [...] października2002 roku utrzymała w mocy decyzję Organu I instancji.
Na po wyższą decyzje Spółka wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sad Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2003 roku. sygnatura akt l SA/Kr 236/01, uchylił decyzje Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organy podatkowe nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych oraz nie dokonały analizy dokumentów w sposób obalający twierdzenia Spółki. Sąd wskazał również, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organy podatkowe powinny zwrócić uwagę na wydany (po dacie zaskarżonej przez Spółkę decyzji Izby Skarbowej) wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa -Nowej Huty z dnia [...] listopada 2002 roku, sygnatura akt [...] uniewinniający głównego księgowego Spółki od zarzutu podania nieprawdy w deklaracji podatkowej VAT-7 złożonej za miesiąc lipiec 1999 roku. W związku z powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka zamiejscowego w Krakowie. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przeprowadził ponowne postępowanie kontrolne w Spółce. W wyniku przeprowadzonego postępowania wydał w dniu[...] stycznia 2004 roku decyzję nr [...], w której określił za miesiąc lipiec 1999 roku wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w kwocie 50.983,00 zł i ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie 2.490,00 zł. W toku przeprowadzonego ponownie postępowania ustalono, iż w miesiącu lipcu 1999 roku. Spółka dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 8.303.00 zł wynikający z dokumentu celnego SAD JDA nr [...] z dnia [...] lipca 1999 roku. Dokument ten został wystawiony do importu przez Spółkę towaru - przemysłowej maszyny do szycia ST-503A-B. Pismem z dnia 23 lipca 1999 roku. Spółka zwróciła się do Urzędu Celnego z wnioskiem o zwrot należności celnych za maszynę do szycia ST-503A-B, uzasadniając swoje żądanie pomyłką kontrahenta zagranicznego - firmy Samjoung International Korea - w rodzaju dostarczonego towaru, wynikiem czego było dostarczenie maszyny do szycia niezgodnej z zamówieniem Spółki. Spółka zadeklarowała chęć wywozu przedmiotowej maszyny do szycia za granicę - do dostawcy zagranicznego. Urząd Celny [...] w dniu [...] sierpnia 1999 roku. wydał decyzję nr [...] w której zarządził zwrot cła w kwocie 3.116.40 zł od zaimportowanej maszyny do szycia, z zastrzeżeniem wywozu towaru za granicę oraz dostarczenia przez Spółkę do organu celnego karty 1 A w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wywóz maszyny do szycia do dostawcy z Korei - Samjoung International Korea - nastąpił w dniu [...]sierpnia 1999 roku. zgodnie z dokumentem celnym SAD nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999 roku.
W celu udokumentowania wywozu przedmiotowej maszyny do szycia za granicę, Spółka wystawała w dniu 09 sierpnia 1999 roku fakturę VAT nr [...]. Z uwierzytelnionego tłumaczenia tej faktury wynika, iż dotyczyła ona "zwrotu niewłaściwej maszyny dostarczonej przez eksportera".
\V toku postępowania Spółka wyjaśniła, iż faktura VAT nr [...] oraz dokument celny SAD nr [...] z dnia[...] sierpnia 1999 roku dotyczą zwrotu niewłaściwej maszyny do szycia, uprzednio zakupionej i dostarczonej przez koreańskiego kontrahenta. Zwrot nastąpił z przyczyn reklamacyjnych - dostarczona maszyna była niezgodna z parametrami zamówionej maszyny.
W związku z tym Organ I instancji uznał, iż sporna maszyna zaimportowana przez Spółkę w miesiącu lipcu 1999 roku. została wywieziona za granice Polski w miesiącu sierpniu 1999 roku. jako zwrot towaru do dostawcy z przyczyn reklamacyjnych. W konsekwencji powyższych ustaleń Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej uznał. iż Spółka utrzymując w rozliczeniu za miesiąc lipiec 1999 roku podatek naliczony z. SAD nr [...] obniżyła podatek należny za ten okres o podatek naliczony, który nie był związany ze sprzedażą opodatkowaną, a tym samym naruszyła art. 19 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 08.01.1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50, ze zm.). W uzasadnieniu decyzji podkreślono również, iż organ podatkowy uwzględnił wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty z dnia [...]listopada 2002 roku
Od decyzji tej w dniu[...] lutego 2004 roku. Spółka wniosła odwołanie, zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z treścią zebranego w sprawie materiału oraz naruszenie prawa poprzez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie. Spółka podniosła, że sporna kwota podatku naliczonego wykazana w dokumencie celnym SAD nr [...] z dnia [...] lipca 1999 roku jest związana bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowana, albowiem odprawiony na jego podstawie towar został wyeksportowany w dniu [...]sierpnia 1999 roku. zgodnie z dokumentem celnym SAD nr [...] sporządzonym na podstawie wystawionej przez Spółkę faktury sprzedaży eksportowej nr EXP [...]a wywóz towaru został potwierdzony przez graniczny urząd celny, a więc tym samym /ostały spełnione warunki z art. 4 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i o podatku akcyzowym, konieczne do uznania wywozu towaru za eksport.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 21 maja 2004 roku, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.
W uzasadnieniu podkreślił, iż godnie z art. 19 ust..1 ustawy z dn, 8.01.1993 r. o podatku od gwarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.
Strona Skarżąca otrzymała natomiast od kontrahenta zagranicznego (na podstawie SAD Nr [...] z dn. [...]07.1999 r.) maszynę do szycia, której parametry były niezgodne z parametrami maszyny zamówionej u tego kontrahenta. Potwierdza to treść uwagi wpisanej przez Skarżącą na fakturze nr [...] i wyjaśnienia złożone w piśmie z dnia [...]grudnia 2003 r.
Zgodnie z art. 535 kodeksu cywilnego przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje sio przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W myśl art. 155 § 2 kodeksu cywilnego jeżeli przedmiotem umowy zobowiązującej do przeniesienia własności są rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, do przeniesienia własności potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy. Z określenia sprzedaży wynika, że jest ona umową konsensualną. odpłatną, wzajemną i zobowiązującą. Z faktu, że jest to m. m. umowa konsensualną -dochodzi do skutku przez samo porozumienie stron - wynika, że do przeniesienia Własności rzeczy wystarczy zgodne oświadczenie obu stron. W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego oznacza to. że Skarżąca stała się w chwili podpisania kontraktu właścicielem maszyny do szycia o parametrach takich jak zawarte w tym kontrakcie. W konsekwencji nie doszło do przeniesienia, na rzecz Skarżącej, własności maszyny, która /ostała dopuszczona do obrotu na polskim obszarze celnym zgodnie z SAD nr [...] z dn. [...].07.1999 r. , bowiem kontrakt nie dotyczył tej maszyny . W związku z tym skarżąca nie mogła legalnie zbyć maszyny, której nie była właścicielem. Potwierdza to decyzja Urzędu Celnego nr [...]z dn. [...].08.1999 r., w której uzasadnieniu podano, iż zwrot należności celnych uzasadnia pomyłka kontrahenta zagranicznego skutkiem której dostarczono maszynę niezgodna z zamówieniem.
W związku z tym za bezpodstawne uznano twierdzenie, że wywóz niewłaściwej maszyny do szycia, zgodnie z SAD [...]z dn. [...].08.1999 r. stanowił sprzedaż eksportową.
Tym bardziej . że zgodnie z art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego w wykonaniu czynności w art. 2 ust. 113. W myśl art. 2 ust. 1 opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z przepisów tych wynika, że aby wywóz towarów uznać za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, musi zaistnieć nie tylko wywóz poza polski obszar celny potwierdzony przez graniczny urząd celny, ale wywóz ten ma nastąpić w wykonaniu czynności sprzedaży (lub odpłatnego świadczenia usług). Skoro Skarżąca nie mogła legalnie zbyć maszyny w której posiadanie weszła w dniu 9 lipca 1999 r. to również nie mogła jej wyeksportować w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Zaznaczono, . że Urząd Celny wydając wym. decyzję o zwrocie cła działał zgodnie z art. 248 § 1 Kodeksu cywilnego zgodnie z którym zwrot lub umorzenie cła może nastąpić również po ustaleniu, że zarejestrowana kwota cła dotyczy towarów objętych procedurą celna i nie przyjętych przez osobę wprowadzającą, ze względu na to, iż w chwili, o której mowa w art. 69, towary były wadliwe lub niezgodne z warunkami kontraktu, w wyniku którego dokonano przywozu tych towarów. W myśl § 2 tego przepisu zwrot lub umorzenie cła, o którym mowa w § l, jest dopuszczalne, gdy: towary nie zostały zużyte i zostały wywiezione poza polski obszar celny.
W uzasadnieniu do tej decyzji Urząd Celny jako postawę prawną swojego działania, wskazał również § 1 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 19.12.1997 r. w sprawie określenia wypadków, w których należności celne przywozowe lub wywozowe są /wracane lub umarzane, oraz trybu i warunków dokonywania zwrotu lub umorzenia (Dz. U. Nr 158, poz. 1050 ze zm.) zgodnie z którym dopuszcza się zwrot cła również w przypadku gdy towary zostały dostarczone odbiorcy wskutek pomyłki kontrahenta zagranicznego.
Powyższe potwierdza, iż Skarżąca nie sprzedawała kontrahentowi zagranicznemu maszyny dostarczonej niezgodnie z warunkami kontraktu ale zwracała ją jako dostarczoną wskutek pomyłki.
W związku z tym nie jest możliwe by ten sam towar, (maszyna do szycia o parametrach niezgodnych z podanymi w zamówieniu), mógł być równocześnie zwrócony kontrahentowi i sprzedany mu.
Podkreślono przy tym. iż również Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku pisząc "faktura dotycząca sprzedaży czy też powrotnego ( co ustali organ podatkowy)..." wskazał, że możliwa jest tylko jedna opcja: sprzedaż lub powrotny wywóz.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w dniu [...] czerwca2004 roku Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W wyżej wymienionej skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Organu I instancji, z powodu naruszenia:
-art. 120 w związku z art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia Ordynacja podatkowa, poprzez fakt, że ustalenia taktyczne poczynione przez organ na podstawie materiału dowodowego są dowolne, a wnioski z nich płynące błędne,
- art. 19 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 08.01.1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, poprzez to, że organ odmawia zastosowania ich w tej sprawie, podczas gdy, zdaniem Spółki, zastosowanie tych przepisów jest uzasadnione.
-art. 11 b ustawy z dnia 08.01.1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, poprzez jego zastosowanie w zakresie, w jakim Spółka mogła dochodzić zwrotu podatku VAT, według jedynej słusznej w przedmiotowym stanie faktycznym procedury.
Z motywów skargi wynika, że Spółka dokonując księgowania transakcji sprzedaży eksportowej przedmiotowej maszyny do szycia na koncie przychodów oraz ujmując tą sprzedaż w ewidencji VAT, kierowała się taktem, iż w świetle obowiązujących w lipcu i sierpniu 1999 roku przepisów ustawy z dnia 09.01.1997 roku Kodeks Celny brak było u procedurach celnych określenia jakiejkolwiek procedury wywozu reklamacyjnego towaru. Sprowadzona maszyna do szycia, jak podnosi Spółka, była sprawna i nie wymagała naprawy, jedynie dostarczona została niezgodnie ze złożonym zamówieniem, stad też nie było możliwe zastosowanie procedury uszlachetniania biernego. Wobec powyższego Urząd Celny zastosował i dopuścił do wywozy maszynę w trybie procedury wywozu. W skardze Spółka podkreśla fakt, iż Urząd Celny znał przyczynę wywozu, ponieważ Spółka w treści faktury eksportowej podała przyczynę wywozu zwrot towaru niezgodnego z zamówieniem.
Zdaniem Spółki Organ, wydając zaskarżoną decyzję kierował się dowolną oceną zebranego materiału dowodowego oraz nie ustalił prawidłowej - jego zdaniem -procedury wywozu reklamowanej maszyny.
Ponadto Spółka w skardze podnosi, iż zastosowanie w przedmiotowej sprawie postanowień art. 11 b ustawy z dnia 08.01.1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, jest nieprzydatne, albowiem nie zabezpiecza Spółce możliwości wywozu reklamowanej maszyny do szycia, a jedyną możliwością jej zwrotu było zastosowanie przez Urząd Celny procedury wywozu.
Podatkowo Spółka zarzuca Organom kontroli skarbowej błędną interpretację art. 535 ora/ art. 155 § 2 Kodeksu Cywilnego, albowiem zdaniem Spółki umowa sprzedaży rzeczy oznaczonych co do gatunku (a takimi zdaniem Spółki są zamówione maszyny do s/\da) zawierana jest solo consensus, a więc jest czynnością konsensualną. Dochodzi więc ona do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli Stron. Wydanie i odebranie rzeczy jest tylko sposobem wykonania umowy, a określone w art. 155 § 2 Kodeksu Cywilnego wymaganie przeniesienia posiadania nie przekształca umowy sprzedaży w czynność realną.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Podtrzymano pogląd . że przedmiotowa transakcja nie nosiła znamion sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i nie stanowiła również eksportu towarów.
Podkreślono, że skarżąca za przedmiotową maszynę nie otrzymała zapłaty lecz nową maszynę o wymaganych parametrach. Dowodem powyższego jest pismo z dnia 11 grudnia 2003r. zgodnie z którym należność wynikająca z faktury VAT nr [...] z dnia 9 sierpnia 1999r. wystawionej przez Skarżącego dla Samjoung Internationale Korea rozliczona została zobowiązaniem wynikającym z faktury nr [...] z dnia[...] września 1999r.
Ustosunkowując się do zarzutu w świetle, którego organy l i II instancji nie przedstawiły Skarżącej prawidłowej procedury wywiezienia z kraju spornej maszyny organ odwoławczy zważa, iż zarówno postępowanie organu I instancji jak i organu II instancji sprowadzało się do zbadania prawidłowości rozliczenia podatku VAT za miesiąc lipiec 1999r., a w szczególności prawidłowości odliczenia podatku naliczonego w myśl przepisów- art. 19 i 20 w/w ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym .
W gestii i kompetencji organów podatkowych nie leży badanie z punktu widzenia postępowania celnego, jak powinna wyglądać prawidłowa procedura wywozu spornej maszyny. Brak podstaw do odliczenia podatku naliczonego znalazł swoje odzwierciedlenie zarówno w uzasadnieniu decyzji organu I instancji jak i organu odwoławczego.
Obydwa organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. zaskarżona decyzja zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne. Organy podatkowe po przedstawieniu ustalonego w toku postępowania stanu faktycznego sprawy uzasadniły swoje zdanie oraz precyzyjnie wyliczyły prawidłową kwotę podatku. Sama. zaś decyzja wydana została w oparciu o obowiązujące przepisy prawa i na podstawie ich wykładni językowej, zgodnie zatem z przepisem art. 120 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Spółka otrzymała od kontrahenta zagranicznego przemysłową maszynę do szycia. Jednakże parametry otrzymanej maszyny były niezgodne z zamówieniem. Potwierdza to treść faktury nr [...] wystawionej przez spółkę oraz jej pisemne wyjaśnienia z dnia 16 grudnia 2003 roku. złożone w toku przeprowadzonego postępowania kontrolnego.
Organy kontroli skarbowej prawidłowo przyjęły zatem, iż nie doszło do realizacji umowy sprzedaży, albowiem towar dostarczony nie był towarem zamówionym przez Spółkę. Zgodnie z brzmieniem art. 535 k c poprzez zawarcie umowy sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu tą rzecz. a kupujący rzecz odebrać i zapłacić cenę. Z kolei w myśl postanowień art. 155 § 2 Kodeksu Cywilnego do przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do gatunku, potrzebne jest przeniesienie posiadania rzeczy. W omawianej sprawnie nie przeniesiono posiadania, bowiem Spółka nie przyjęła dostarczonej przez kontrahenta zagranicznego maszyny i zwróciła ją do sprzedawcy.
Ponadto nawet gdyby przyjąć iż przedmiotem sprzedaży była rzecz oznaczona co do to/samości, to umowa dotyczyła innej rzeczy niż została nadesłana.
W konsekwencji więc nie doszło do przeniesienia na Spółkę własności dostarczonej maszyny, niezgodnej z zamówieniem, która została dopuszczona do obrotu na polskim obszarze celnym zgodnie z dokumentem celnym SAD nr [...] z dnia [...] lipca 1999 roku, ponieważ nie tej maszyny dotyczyła zawarta między Stronami umowa.
Fakt ten potwierdza również decyzja Urzędu Celnego, numer [...] z dnia [...]sierpnia 1999 roku, która w uzasadnieniu zawiera stwierdzenie, iż zwrot należności celnych za maszynę do szycia [...] wynika z omyłki kontrahenta zagranicznego, której wynikiem było dostarczenie maszyny do szycia niezgodnej z zamówieniem Spółki.
W decyzji Urzędu Celnego wskazano, jako podstawę prawną miedzy innymi § 1 ust. l pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 roku, w sprawie określenia wypadków, w których należności celne przywozowe lub wywozowe są zwracane lub umarzane, oraz trybu i warunków dokonywania zwrotu lub umorzenia (Dz. U. nr 158. poz. 1050 ze zm.). zgodnie z którym dopuszcza się zwrot cła również w przypadku. gdy towary zostały dostarczone odbiorcy wskutek pomyłki kontrahenta zagranicznego. Tak wiec Spółka nie dokonywała sprzedaży kontrahentowi zagranicznemu maszyny do szycia dostarczonej niezgodnie z warunkami kontraktu, ale zwracała ją, jako dostarczoną wskutek pomyłki.
Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż wyżej wymieniona decyzja Urzędu Celnego zawiera w swojej treści pouczenie o konieczności wystąpienia do właściwego dla siedziby Spółki Urzędu Skarbowego, w sprawie podatku od towarów i usług VAT. Tak więc Spółka została poinformowana o obowiązkach związanych z podatkiem od towarów i usług VAT. wynikających z decyzji wydanej przez Urząd Celny. Nie można się ponadto zgodzić z twierdzeniem, iż wywóz niezamówionej maszyny do szycia za granicę stanowił sprzedaż eksportową, albowiem Spółka nie mogła zbyć maszyny. której właścicielem nigdy nie była. Dodatkowo wskazać należy, iż za przedmiotową maszynę Spółka nie otrzymała zapłaty, lecz została jej wydana maszyna o właściwych, zamówionych parametrach. Oczywistym jest również, iż nie jest możliwym równoczesna sprzedaż i zwrot z przyczyn reklamacyjnych tej samej maszyny do szycia.
W związku z tym organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że podatnik nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego . Uprawnienie to przysługiwało bowiem zgodnie z art. 19 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym tylko w odniesieniu do podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. W omawianej sprawie sprowadzenie nieodpowiedniej maszyny nie wiązało się ani z jej zakupem , ani sprzedażą.
Nie ulega wątpliwości . iż organ kontroli skarbowej prawidłowo ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1999 roku. wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego Spółki, zgodnie z art. 27 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sąd zauważa również iż w toku ponownie przeprowadzonego, w wyniku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2003 roku. sygnatura akt l SA/Kr 236/01, postępowania .kontrolnego w Spółce, organy kontroli skarbowej uwzględniły wytyczne zawarte w wyżej wymienionym wyroku i wyjaśniły wszystkie, istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, okoliczności faktyczne. Organy obydwu instancji zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całość materiału dowodowego w sprawie.
Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 11 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku sad administracyjny związany jest ustaleniami prawomocnych wyroków wydanych w postępowaniu karnym skazujących co do popełnienia przestępstwa. Wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa -Nowej Huty z dnia[...] listopada 2002 roku, sygnatura akt [...] wydany w postępowaniu prowadzonym przeciwko głównemu księgowemu Spółki, jest wyrokiem uniewinniającym od zarzutu podania nieprawdy w deklaracji podatkowej VAT-7 złożonej za miesiąc lipiec 1999 roku, tak więc Sąd nie jest nim związany w toku niniejszego postępowania. Ponadto wzięto również pod uwagę podobnie jak uczyniły to organy podatkowe, iż w sprawie wydana została prawomocna decyzja Urzędu Celnego numer [...]z dnia [...]sierpnia 1999 roku, którą przesądzono. iż na skutek zwrotu towaru do sprzedawcy, nie powstał obowiązek celny. Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.