I SA/Kr 1000/22

I SA/Kr 1000/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-12-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grzegorz Klimek
Michał Niedźwiedź /sprawozdawca/
Urszula Zięba /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 147 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 poz 713
art. 40 ust. 1, art. 42, art. 91 ust. 1, art. 94 ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
Dz.U. 2019 poz 1461
art.4, art. 5
Ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych - t.j.
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 1000/22 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 grudnia 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: WSA Grzegorz Klimek, WSA Michał Niedźwiedź (spr.), Protokolant: ref. stażysta Marcin Mastej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2022 r., sprawy ze skargi L. w Ł. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 5 lipca 2022 r. nr FE-XV.432.3.185.2022 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.
Uzasadnienie
1.1. Aktem z 5 lipca 2022 r. (znak FE-XV.432.2.185.2022) Zarząd Województwa Małopolskiego odmówił L. w Ł. – nazywanemu dalej "Skarżącym", przyznania pomocy w ramach poddziałania 19.2. Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2000.
Jako podstawę prawną organ wskazał art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627 ze zm.; dalej jako "ustawa PROW") oraz art. 23 ust. 3 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2019 r., poz. 1167; dalej jako "ustawa o rozwoju lokalnym").
1.2. Organ w motywach rozstrzygnięcia przedstawił następujący stan faktyczny i prawny.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach wspomnianego podziałania, załączając do niego wniosek o pozwolenie na budowę z 22 grudnia 2011 r. wraz z niezatwierdzonym projektem budowlanym. Zakres prac, których dotyczył wniosek obejmował budowę kontenerowego zaplecza socjalno-sanitarnego wraz z zagospodarowaniem terenu, przyłączami, instalacją zasilającą oraz odgromową.
Następnie, pismem z 13 czerwca 2022 r. (doręczonym stronie 20 czerwca 2022 r.), organ wezwał Skarżącego do usunięcia braków wniosku poprzez złożenie dokumentacji potwierdzającej realizację operacji zgodnie z przepisami prawa budowlanego, tj. ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z projektem budowlanym.
W zakreślonym terminie Skarżący ustosunkował się do wezwania organu, wyjaśniając, że przygotowuje się on do wznowienia postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w związku z koniecznością uzupełnienia dokumentacji architektonicznej. Samo zaś pozwolenie powinno zostać wydane do 15 lipca 2022 r.
W związku z powyższym organ zwrócił uwagę, że zgodnie z § 19 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2019 r., poz. 664; dalej jako "Rozporządzenie"), do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy, oraz dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia kryteriów wyboru określonych w LSR albo ich kopie.
Tym samym, skoro Skarżący nie przedłożył na etapie oceny wniosku dokumentacji potwierdzającej zgodność planowanych działań z przepisami prawa budowlanego – organ odmówił przyznania pomocy.
2.1. W skardze na powyższy akt pełnomocniczka Skarżącego podniosła następujące zarzuty naruszenia:
a) art. 35 ust. 1 PRON poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przedwczesne przyjęcie, że wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy nie spełnia warunków do jej przyznania, a w konsekwencji odmowę przyznania pomocy, podczas gdy prawidłowa analiza wniosku o przyznanie pomocy winna prowadzić do odmiennych wniosków, bowiem Skarżący w piśmie z dnia 28 czerwca 2022 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu do usunięcia braków/poprawienia oczywistych omyłek/złożenia wyjaśnień, informował Organ oraz wyjaśnił, że pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym winno zostać wydane do dnia 15 lipca 2022 r. oraz intencją ww. wniosku było przedłużenie terminu na przedłożenie tychże dokumentów, a w konsekwencji odmowę przyznania pomocy;
b) art. 27 ust. 1 PRON poprzez jego niezastosowanie i dokonanie nieprawidłowej oceny wyjaśnień Skarżącego zawartych w piśmie z dnia 28 czerwca 2022 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu do usunięcia braków/poprawienia oczywistych omyłek/złożenia wyjaśnień, poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący wyjaśnień Skarżącego zawartych ww, piśmie, których intencją było przedłużenie terminu na przedłożenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z projektem budowalnym, a w konsekwencji przyjęcie przez organ, że brak jest na etapie WOPP dokumentacji zgodniej z przepisami prawa budowlanego, co doprowadziło do przyjęcia, że nie spełniono wymagań określonych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 i w konsekwencji odmówiono Skarżącemu przyznania pomocy;
c) art. 27 ust. 1 PRON poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niewyjaśnieniu wszelkich okoliczności sprawy, braku zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, poprzez niezbadanie całości materiału, nieustosunkowania się do wyjaśnień Skarżącego a w zakresie zbadanym nierozpatrzenie należycie i w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów, co doprowadziło do odmowy przyznania pomocy bez szczegółowej oceny i jasnej, rzetelnej i przejrzystej analizy;
d) art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i odmowę przyznania Skarżącemu pomocy, o którą się ubiegał we wniosku o przyznanie pomocy, pomimo spełnienia przez Skarżącego wszystkich warunków udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, spełnienia przez Skarżącego wymogów ustawowych pozwalających na przyznanie Skarżącemu pomocy finansowej w kwocie, o którą wnioskował;
e) § 19 ust. 4 Rozporządzenia poprzez przedwczesne przyjęcie, że do wniosku o przyznanie pomocy nie dołączono dokumentów w zakresie prawa budowlanego, które są niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy, podczas gdy Skarżący w piśmie z dnia 28 czerwca 2022 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu do usunięcia braków/poprawienia oczywistych omyłek/złożenia wyjaśnień, informował Organ oraz wyjaśnił, że pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym winno zostać wydane do dnia 15 lipca 2022 r. oraz intencją ww. wniosku było przedłużenie terminu na przedłożenie tychże dokumentów, a w konsekwencji odmowę przyznania pomocy;
f) art. 35 ust. 1 ustawy PRON oraz § 25 Rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. art. 35 ust, 1 ustawy wspierającej i przedwczesne przyjęcie, że wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy nie spełnia warunków do jej przyznania, a w rezultacie odmowę przyznania pomocy, podczas gdy prawidłowa analiza wniosku o przyznanie pomocy winna prowadzić do odmiennych wniosków, bowiem Skarżący w piśmie z dnia 28 czerwca 2022 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu do usunięcia braków/poprawienia oczywistych omyłek/złożenia wyjaśnień, informował Organ oraz wyjaśnił, że pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym winno zostać wydane do dnia 15 lipca 2022 r., tym samym faktycznego braku przedłożenia Organowi stosownej decyzji z przyczyn niezależnych od Skarżącego, a w konsekwencji przyjęcie przez Organ, że "Wnioskodawca złożył uzupełnienia zgodnie z wymaganym terminem" co doprowadziło do zamknięcia drogi do przywrócenia uchybionego terminu do wykonania przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy określonych czynności w toku postępowania, tj. naruszenia § 25 Rozporządzenia.
2.2. W skardze na powyższy akt, pełnomocnik Skarżącego wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.
2.3. W odpowiedzi na skargę organ utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, a w konsekwencji wniósł o oddalenie skargi.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
3.1. Skarga okazała się niezasadna, dlatego została oddalona.
3.2. Biorąc pod uwagę przedmiot zaskarżonego aktu w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w przypadku poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", w ramach którego o wsparcie ubiega się Skarżący, zastosowanie mają zapisy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Ponadto operacja musi spełniać warunki określone w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, którego dotyczy ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (ustawa PROW) oraz w ustawa z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (ustawa o rozwoju lokalnym).
Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy PROW wniosek o przyznanie pomocy, wniosek o przyznanie pomocy technicznej oraz wniosek o płatność składa się na formularzu opracowanym przez agencję płatniczą. Natomiast art. 42 ust. 6 pkt 1 tej ustawy stanowi, że minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia określi szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać formularz, o którym mowa w ust. 3a oraz szczegółowe warunki i tryb składania wniosków za pomocą takiego formularza, w tym format, w jakim będą dołączane do wniosku kopie dokumentów w postaci elektronicznej. Dlatego też w § 19 ust. 4 Rozporządzenia przewidziano, że do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy, oraz dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia kryteriów wyboru określonych w LSR albo ich kopie. Jeżeli zaś wniosek o udzielenie wsparcia zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym).
Powyższe wyjaśnienia są o tyle istotne, że – jak wynika z treści wniosku strony o przyznania pomocy – prace, których dotyczy sprawa wymagały uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Kwestia ta była pomiędzy stronami bezsporna.
Stąd też, skoro decyzja ta stanowiła jeden z dokumentów niezbędnych do oceny zasadności wniosku, Skarżący powinien był załączyć ją do tego wniosku.
Powyższe znajduje odzwierciedlenie w formularzu, na którym wniosek ten został złożony. Przewiduje on bowiem w części "B.VII Informacja o załącznikach", lit. C "Załączniki dotyczące robót budowlanych", pozycja 2, że wnioskodawca złoży decyzję o pozwoleniu na budowę, jeżeli ta była wymagana. Podobne wnioski płyną z Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na latach 2014-2020, która wyraźnie przewiduje, że do wniosku należy dołączyć decyzję o pozwoleniu na budowę, jeżeli na podstawie przepisów prawa budowlanego istnieje obowiązek uzyskania tych pozwoleń. W instrukcji tej zawarto również wskazówkę, zgodnie z którą "uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę wymaga często długiego okresu oczekiwania, gdyż decyzja ta wymaga wykonania stosownych uzgodnień lub uzupełnień – najczęściej okres ten jest nie krótszy niż jeden miesiąc. Planując wystąpienie z wnioskiem należy więc uwzględnić czas niezbędny do wykonania i uzgodnienia projektu budowlanego, czas na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dodatkowo czas, w którym decyzja stanie się ostateczna. Z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę należy wystąpić odpowiednio wcześnie." (s. 40, pkt 2, PROW 2014-2020_19.2/5/z).
W konsekwencji w załączniku do wezwania z 13 czerwca 2022 r., w którym w postaci tabeli organ wyszczególnił braki oraz nieścisłości wniosku, zawarta została prośba o przesłanie "decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji wraz z kserokopią pierwszej strony projektu ..." (k. 183 akt administracyjnych, pkt 14).
W tym zakresie odpowiedź Skarżącego, przedstawiona w piśmie z 28 czerwca 2022 r., sprowadzała się do stwierdzenia, że "w chwili obecnej projektant przygotowuje zgodnie z wytycznymi organu architektonicznego wymagane dokumenty, które wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania oraz wydanie pozwolenia na budowę, które w ocenie Inwestora winno być wydane do 15 lipca 2022 r. " (k. 189 akt administracyjnych).
W świetle powyższego, należy zgodzić się z organem, że Skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków wniosku – co z kolei obligowało organ do jego negatywnej oceny i odmowy przyznania pomocy na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym. Skarżący, jakkolwiek ustosunkował się do wezwania, nie przedstawił kompletu dokumentów koniecznych do weryfikacji wniosku w kontekście spełnienia przesłanek do udzielenia pomocy.
3.3. Oceniając poszczególne zarzuty sformułowane w skardze należy stwierdzić, że zostały one podporządkowane w pierwszej kolejności próbie wykazania, że organ przedwcześnie zastosował art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym, ponieważ pismo strony z 28 czerwca 2022 r. należało rozumieć jako prośbę o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku (zarzuty a/, b/ i e/ z petitum skargi). Świadczyć o tym miało przywołane powyższej stwierdzenie, zgodnie z którym Skarżący przewiduje, że w lipcu 2022 r. uzyska wymaganą decyzję.
Treść tego pisma nie pozwala jednak na przyjęcie, że zawarto w nim – nawet w sposób dorozumiany – tego rodzaju żądanie. Przede wszystkim w piśmie przewodnim Skarżący wyraźnie zaznaczył: "składam wyjaśnienia do ww. wniosku z prośbą o ich akceptację" (k. 186 akt administracyjnych). Następnie w samych wyjaśnieniach, w części dotyczącej wspomnianej decyzji przedstawił jedynie w zarycie przebieg postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, w których zawarł przywołane wcześniej przypuszczenie, co do termin załatwienia sprawy.
Skoro zatem Skarżący oczekiwał, że jego wyjaśnienia zostaną zaaprobowane, a równocześnie nie zawarł w nich w jakichkolwiek zastrzeżeń pozwalających przyjąć, iż oczekuje od organu wydłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku – zarzuty naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy PRON, art. 27 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym oraz § 19 ust. 4 Rozporządzenia (zarzuty a/, b/ i e/ z petitum skargi) należało ocenić negatywnie.
3.4. Na aprobatę nie zasługuje również zarzut naruszenia art. 27 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym zawarty w punkcie c) petitum skargi, w ramach którego pełnomocniczka Skarżącego wywodziła, że organ nie podjął wystarczających działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jak również nie przedstawił wystarczająco jasno racji, którymi kierował się przy wydaniu rozstrzygnięcia.
Rozpoznając ten zarzut należy zaznaczyć, że reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa – stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została sformalizowana w stopniu większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego.
Artykuł 35 ust. 1 ustawy PRON w związku z zasadą praworządności, o której jest mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, wyraża ogólną zasadę, że pomoc przyznawana jest wówczas, gdy aplikujący podmiot spełnił wszystkie kryteria wyboru, a jego wniosek jest kompletny, nie zawiera braków, gdyż dalsze procedowanie jest możliwe tylko z kompletnym wnioskiem.
Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Wynika z tego, że aplikujące o pomoc finansową podmioty muszą spełnić wszelkie wymagane przepisami prawa i procedurą wymagania, w tym wymagania formalne, które równie obowiązują każdy z tych podmiotów. To na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2011r. sygn. akt II GSK 1500/11, wyrok WSA w Warszawie z 19 lipca 2017r. sygn. V SA/Wa 2099/16 oraz wyrok WSA w Krakowie z 18 grudnia 2019 r., I SA/Kr 1015/19). Podkreślić wypada także, że Skarżący ubiegając się o przyznanie pomocy winien był znać zasady wypełniania wniosku, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik wyraża akceptację dla tych zasad i w dalszych swych działaniach, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjne ciąży zawsze na wnioskodawcy. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Brak jasnej deklaracji lub też sformułowanie deklaracji w sposób niejednoznaczny winny zostać ocenione negatywnie, a organ nie ma obowiązku (ani nawet możliwości) interpretowania niejasności na korzyść wnioskodawcy. Chodzi o to, aby w przejrzysty, a nie w dorozumiany, sposób doszło do wyboru projektów spełniających jasno określone wymagania. Jest to warunek konieczny dla rzetelnego i bezstronnego wyboru projektu do dofinansowania. W przeciwnym razie doszłoby do naruszenia podstawowej zasady prawa wspólnotowego, jaką jest w procedurach konkursowych zasada równego traktowania, niedyskryminacji oraz przejrzystości procedur.
Równocześnie w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy PRON przewidziano, że na organie ciąży obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W kontekście powyższych uwag oznacza to, że organ nie musi poszukiwać dowodów, które miałyby za przyznaniem stronie uprawnienia. Obowiązek udowodnienia istotnych faktów – w tym przypadku dysponowania decyzją o pozwoleniu na budowę – spoczywał zatem na Skarżącym. Strona nie mogła zatem oczekiwać od organu, że uwzględni on niemożliwość przedstawienia przez Skarżącego w wyznaczonym terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Sam zaś fakt braku winy po stronie skarżącego, do którego odwołuje się pełnomocniczka Skarżącego, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięci sprawy. Nie można zatem przyjąć, tak jak tego oczekuje strona skarżąca, że działanie organu było przedwczesne. Mając na względzie opisany powyższej charakter postępowania zainicjowanego wnioskiem o przyznanie pomocy, organ nie miał podstaw, aby po uzyskaniu odpowiedzi Skarżącego w dalszym ciągu poszukiwać określonych dowodów, czy też dalej domagać się ich od wnioskodawcy. To wnioskodawca, znając wymogi formalne, którym powinien był odpowiadać wniosek, powinien był zadbać, aby przed jego złożeniem dysponować niezbędną dokumentacją.
Nie można zgodzić się również z tą częścią argumentacji strony skarżącej, w której akcentuje ona niezrozumiałość motywów, którymi kierował się organ przy wydawaniu kontrolowanego aktu. Przeciwnie, w ocenie Sądu, uzasadnienie tego aktu jest zwięzłe i jasne. Organ zaznaczył, że jednym z dokumentów, które Skarżący powinien był złożyć wraz z wnioskiem była decyzja o pozwoleniu na budowę. Dalej wskazał, że z uwagi na powyższy brak Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku, przywołał wyjaśnienia strony, ustosunkował się do nich oraz przedstawił ich ocenę. W konsekwencji – odwołując się do § 19 ust. 4 Rozporządzenia oraz art. 23 ust. 3 ustawy PROW – uznał, że wniosek Skarżącego dotknięty jest brakiem uniemożliwiającym stwierdzenie, że planowana operacja zostanie przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W konsekwencji jako bezzasadny należy również ocenić zarzut naruszenia art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym zakreślony w punkcie d) petitum skargi. Skoro bowiem wniosek strony nie był kompletny, organ zasadnie skoncentrował się na jego brakach, nie poddając go merytorycznej ocenie.
3.5. Jako chybiony należy również ocenić zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy PRON w zw. z § 25 Rozporządzenia. Naruszenia tego przepisu strona upatruje w przyjęciu przez organ, że "Wnioskodawca złożył uzupełnienia zgodnie z wymaganym terminem" – a w konsekwencji zamknięciu jej drogi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności na zasadach przewidzianych w § 25 Rozporządzenia.
Rzecz jednak w tym, że ocena wpływu powyższego sformułowania na prawo strony do złożenia tego rodzaju wniosku byłaby właściwa w ramach postępowania dotyczącego przywrócenia terminu do dokonania czynności. Kwestia ta nie leży jednak w graniach rozpoznawanej sprawy, skoro skarga dotyczy aktu, w którym organ uznał, że strona nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie pomocy. Strona nie mogła przy tym również oczekiwać od organu, aby wstrzymywał się z załatwieniem sprawy z uwagi na potencjalną możliwość złożenia przez stronę tego rodzaju wniosku.
3.6. Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 327).