I SA/Ke 539/16

I SA/Ke 539/16 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2017-01-31
Data wpływu
2016-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Karyś-Adamczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Zwolniono od opłaty kancelaryjnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 31 stycznia 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za [...]. p o s t a n a w i a zwolnić K.W. od uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Uzasadnienie
W sprawie ze skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług K.W. reprezentowany przez adwokata P. P. złożył 20 stycznia 2017 r. (data nadania) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczania opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
W złożonym wniosku skarżący oświadczył, że od kilku miesięcy nie uzyskuje dochodów z prowadzonej działalności, a jedynym źródłem utrzymania rodziny jest otrzymywana przez żonę renta chorobowa w kwocie 889 zł miesięcznie.
Skarżący wskazał, że swoją sytuację rodzinną i finansową przedstawił we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z 14 października 2016 r., z którego wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną i córką w wieku 17 lat. Jako posiadany majątek wykazał wówczas stację paliw o pow. 0,05ha wartości 200 tys. zł, samochód ciężarowy "Cysterna" rok prod – 1992, samochód ciężarowy Fiat "Doblo" rok prod 2004, żona, z którą ma rozdzielność majątkową posiada budynek mieszkalny i gospodarczy. Rodzina skarżącego utrzymywała się z dochodu uzyskiwanego przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 1500 zł netto miesięcznie oraz z otrzymywanej przez żonę renty w kwocie 880 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wykazał energię elektryczną – 500 zł, śmieci+woda 100 zł, podatki – 300 zł, koszty leczenia 200 zł, remonty i CO – 250 zł, szkoła dziecka – 250 zł, pozostałe wydatki – żywność, ubrania – 110 zł.
Skarżący wskazywał ponadto na chorobę żony, która wiąże się ze stałą opieką, co umożliwia prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza – stacja benzynowa usytuowana w sąsiedztwie domu. Ponadto skarżący dołączył kopie zestawień operacji na koncie bankowy za okres od 1 czerwca 2016 r. do 19 sierpnia 2016 r., kopię decyzji KRUS dokumentującej wysokość pobieranej przez żonę renty rolniczej, kopię orzeczenia lekarskiego o niezdolności do pracy żony skarżącego oraz kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego żony skarżącego – od 9 lutego 2016 r. do 29 kwietnia 2016 r.
W sprawie niniejszej po rozpoznaniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z 14 października 2016 r. skarżącemu zostało przyznane prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 26 października 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 539/16 prawo pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.
Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:
Stosownie do unormowania art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Natomiast po prawomocnym przyznaniu prawa pomocy w części (jak w niniejszej sprawie), wnioskodawca może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznanie kolejnego wniosku nie może jednak polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętego wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże bowiem nie tylko strony, ale także sąd. Ponowne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 września 2011 r. sygn. akt II OZ 830/11; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe zapatrywanie należy uznać, że wnioskodawca w kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy powołując się na brak od kilku miesięcy dochodów z prowadzonej działalności przedstawił okoliczności odnoszące się do jego sytuacji majątkowej, które powstały po wydaniu postanowienia z 26 października 2016 r. Ponowny wniosek skarżącego został zatem zaktualizowany poprzez wskazanie przez skarżącego na okoliczności nowe, ukazujące jego sytuację w innym świetle i uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.