I SA/Ke 45/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznał sprawę ze skargi B.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach z dnia 8 października 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2019 r. oraz I i II kwartał 2020 r. Organ pierwszej instancji ustalił, że skarżąca zadeklarowała w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2018 r. nadwyżkę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 110 865 zł, co było wyższe od kwoty 25 533 zł określonej decyzją organu z 5 października 2023 r. W decyzji tej stwierdzono nieprawidłowości, w tym wprowadzenie do obrotu gospodarczego faktur VAT poświadczających fikcyjne transakcje sprzedaży materiałów budowlanych oraz zaniżenie podatku należnego. Organ wskazał, że kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za IV kwartał 2018 r. ma wpływ na kolejne okresy rozliczeniowe z uwagi na kaskadowy charakter VAT. Ponieważ strona nie złożyła wymaganych korekt, wszczęto postępowanie podatkowe w przedmiocie wymiaru VAT za okres od I kwartału 2019 r. do II kwartału 2020 r. Rozliczenie VAT za ten okres zostało sporządzone przez organ I instancji w oparciu o zmianę wysokości kwoty nadwyżki z poprzedniego okresu rozliczeniowego. Skarżąca zarzuciła błędne zastosowanie przepisów ustawy o VAT i Ordynacji podatkowej, w tym art. 88 ust. 3a ustawy o VAT w kontekście wyroku TSUE C-114/22, a także naruszenie przepisów postępowania dotyczące doręczania pism pełnomocnikowi na nieaktualny adres. Sąd, badając zaskarżone orzeczenie, stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Sąd podzielił ustalenia organów, uznając je za niewadliwe. Zaskarżona decyzja stanowiła konsekwencję zakwestionowania prawidłowości rozliczenia VAT za lata 2019-2020 w zakresie wynikającym z konieczności uwzględnienia zweryfikowanej wysokości podatku za IV kwartał 2018 r. Sąd podkreślił, że organy podatkowe były zobligowane do wydania decyzji w niniejszej sprawie, uwzględniając skorygowane elementy rozliczenia podatku od towarów i usług przyjęte w decyzji za poprzedni kwartał (IV kwartał 2018 r.), gdyż rozliczenie okresu poprzedniego rzutowało na okres następny. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego odnosiły się do wcześniejszego okresu rozliczeniowego i nie mogły być przedmiotem niniejszego postępowania. Sąd uznał również za niezasadny zarzut doręczania pism pełnomocnikowi na nieaktualny adres, wskazując na obowiązek strony i pełnomocnika zawiadamiania o zmianie adresu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający