I SA/KE 422/21

I SA/Ke 422/21 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2022-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Artur Adamiec /sprawozdawca/
Ewa Rojek
Magdalena Chraniuk-Stępniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Ulgi podatkowe
Sygn. powiązane
III FSK 548/22 - Wyrok NSA z 2024-05-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 800
art. 67a par. 1 pkt 2;
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.) Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 lutego 2022 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Ke 422/21
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] t. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania B. S. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm. – dalej Ordynacja podatkowa utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] r., znak: [...], w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych [...] za 2019 r. w kwocie [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...] r.( z datą wpływu do organu podatkowego [...] r.) skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego we W., Pani B. S., zwróciła się o rozłożenie na 36 miesięcznych rat zobowiązania podatkowego wynikającego ze złożonego zeznania rocznego [...] za 2019 r. w kwocie [...]zł oraz odsetek w kwocie [...]zł, płatnych w kwotach po [...] zł.
Uzasadniając złożony wniosek, Pani B. S. powołała się na sytuację jaka wystąpiła z uwagi na ograniczenia wynikające z ustawy z dnia [...] r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem [...], innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych a także z uwagi na ogłoszenie przez Radę Ministrów z dniem [...] r. stanu zagrożenia epidemicznego związanego z wprowadzeniem powszechnego obowiązku przestrzegania zasad zapobiegania rozprzestrzenianiu się zakażeniem wirusem [...] Wskazała, że utrudnienia wynikające z powyższego powodują zatory płatnicze i ogromny spadek obrotów w podmiocie, w którym jest komandytariuszem. Natomiast brak rozwoju skutkowałby negatywnie na poziom płaconych przez nią podatków w przyszłości. B. S. nadmieniła, że utrudnienia w zapłacie wnioskowanych zobowiązań wynikły z faktu zaistniałej pandemii i konieczności przeznaczenia wszystkich środków przeznaczonych na uregulowanie w/w zobowiązań na poczet wynagrodzeń i stałych kosztów związanych z prowadzoną działalnością Spółki, w której jest komandytariuszem. Wskazała, że nie została wypłacona cała kwota należnego Jej zysku. Stwierdziła, że zasadnym jest wniosek o udzielenie ulgi w spłacie podatku dochodowego za 2019 r. i daniny solidarnościowej, bowiem pozwoli to regulować bieżące obciążenia podatkowe i pozapodatkowe, a jednocześnie nie pozbawi Spółki, w której jest komandytariuszem płynności finansowej a należny jej zysk Spółka będzie wypłacała w kwotach, które pozwolą na regulowanie zaproponowanych rat.
W dniu [...] r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. wpłynęła deklaracja o wysokości daniny solidarnościowej w roku 2020 [...] w kwocie [...]zł wraz z wnioskiem Pani B. S. o rozłożenie na raty tejże należności.
Następnie, pismem z dnia [...] r. złożonym w toku prowadzonego przez organ podatkowy postępowania, Pani B. S. uzupełniła i zmodyfikowała złożone uprzednio wnioski, poprzez sprecyzowanie, że wnosi o rozłożenie na raty zobowiązań podatkowych w łącznej wysokości [...] zł ( po potrąceniu o dokonane dotychczas wpłaty w wysokości [...] zł ) wg zaproponowanego harmonogramu tj. dokona wpłaty kwoty [...]zł do [...] r. oraz 12 miesięcznych rat począwszy od [...] r. w wysokości [...] zł. Wraz z wnioskiem został złożony formularz oświadczenia o sytuacji finansowej, rodzinnej i majątkowej, do którego mimo takiego wymogu, nie dołączono potwierdzających zawarte tam informacje, dokumentów. B. S. uznała, że udzielenie ulgi w spłacie jest uzasadnione ważnym interesem podatnika oraz ważnym interesem publicznym i ponownie wskazała na sytuację związaną z ogłoszonym na terytorium Rzeczypospolitej [...] stanem epidemii i koniecznością rozdysponowania wszystkich środków przeznaczonych na uregulowanie zobowiązań podatkowych na poczet wynagrodzeń i stałych kosztów związanych z prowadzoną działalnością Spółki, w której jest komandytariuszem. Ponownie wskazała, że ze Spółki nie zostały przez wspólników wypłacone całe kwoty zysku Jej należnego, co przełożyło się bezpośrednio na możliwości płatnicze. B. S. odniosła się do spotkania z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego we W., które miało miejsce w trakcie prowadzonego postępowania w siedzibie organu podatkowego, w trakcie którego zaproponowano Wnioskodawczym alternatywny harmonogram spłaty Zaległości, tj. wpłata do końca lipca 2020 r. połowy istniejących zobowiązań z tytułu [...] za 2019 r. oraz daniny solidarnościowej [...], a pozostałe zaległości w 10 miesięcznych ratach. Jak wskazała taki układ ratalny, z uwagi na konieczność wpłaty do końca lipca 2020 r. należności w wysokości [...] zł byłby niemożliwy do zrealizowania bez istotnego nadszarpnięcia i pogorszenia sytuacji finansowej Spółki ( co przekładałoby się na możliwości regulowania przez nią jej zobowiązań finansowych). Wyraziła przy tym pełną gotowość uregulowania całości należnych zobowiązań podatkowych w sposób dobrowolny, na ile pozwolą Jej na to możliwości płatnicze w obecnej sytuacji epidemiologicznej. W ocenie Pani B. S., w terminie do końca lipca 2020 r. jest w stanie, bez uszczerbku dla działalności Spółki dokonać jednorazowo wpłaty w, wysokości ok. [...] aktualnych zobowiązań podatkowych, tj. kwoty około [...] zł a pozostałej wysokości zaległości w 12 ratach płatnych miesięcznie na koniec każdego miesiąca w wysokości [...] zł.
Naczelnik Urzędu Skarbowego we W., w wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...] r. znak [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] r. uzupełnionego w dniu [...] r. o rozłożenie na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. odmówił B. S. udzielenia ulgi w spłacie.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ podatkowy w sposób szczegółowy przedstawił przebieg postępowania podatkowego, przytaczając dane i informacje zebrane w jego toku, w tym informacje wynikające z dostępnych baz danych.
Organ podatkowy odmawiając udzielenia ulgi w spłacie wskazał, że nie dopatrzył się w sprawie ważnego interesu podatnika, jak również interesu publicznego. Organ podatkowy w przedmiotowej decyzji podkreślił, że Pani B. S. pomimo prawidłowo wystosowywanych do Niej wezwań nie przedstawiła żądanych dokumentów i informacji, których brak zdeterminował sposób rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie. Podkreślono również, że pomimo deklaracji, Pani B. S. nie dokonała w wyznaczonym przez siebie terminie wpłaty zobowiązania w określonej kwocie.
W złożonym odwołaniu P. A. K. działając w imieniu Pani B. S. powołując się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, zarzuciła wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez jego błędną wykładnię oraz brak zastosowania poprzez nieuwzględnienie zaistniałych przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego a także naruszenie przepisów postępowania tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122 w zw. z art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art.124 w zw. z art.210 § 1 pkt 6, a także art. 127 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych, pominięcie istotnych dla sprawy dowodów i okoliczności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz art.124 i 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez dokonanie ocen rażąco sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania, wyciąganie wniosków oczywiście błędnych wobec przesłanek z art.67a § 1 ustawy Ordynacja.
Wobec tak nakreślonych naruszeń prawa strona wniosła o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. i orzeczenie co do istoty sprawy na podstawie art.233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy Ordynacja podatkowa lub uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie organowi podatkowemu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, stosownie do art.233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek.
Organ podatkowy rozpatrując wniosek podatnika o przyznanie którejkolwiek z ulg określonych w art. 67a Ordynacji podatkowej, zobligowany jest do zbadania, czy w sprawie zaistniały przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, na które wskazuje ten artykuł. Przepis ten przewiduje zatem dwie przesłanki, przy istnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych - "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Spójnik "lub" użyty w tym przepisie wskazuje przy tym na to, iż wystarczy spełnienie tylko jednej z nich. Oznacza to, iż organ podatkowy w każdym wypadku winien zbadać sprawę pod kątem spełnienia obu przesłanek.
Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie udzielenia ulgi podatkowej nakłada na podatnika obowiązek wykazania przesłanek koniecznych do jej zastosowania, ponieważ postępowanie takie jest prowadzone na wniosek podatnika, a nie z urzędu.
W związku z tym ciężar dowodzenia spoczywa na tym, kto wywodzi z wszczętego postępowania określone skutki prawne, jak w przedmiotowej sprawie, w postaci rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. Zatem w interesie podatnika ubiegającego się o ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych jest właściwe i rzetelne udokumentowanie wniosku, wskazanie przesłanek do jej udzielenia oraz podanie organom podatkowym wszystkich i prawdziwych okoliczności sprawy ( por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 20.03.2009 r. sygn. akt I SA/Ke 417/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 12.04.2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1410/09). Rolą zaś organu podatkowego jest zweryfikowanie danych wskazanych we wniosku podatnika, a następnie ich ocena pod kątem zaistnienia przesłanek określonych przepisami art. 67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.
Kierując się przesłankami wynikającymi z treści wyżej wymienionego przepisu oraz przedstawionym orzecznictwem sądów administracyjnych dotyczących analogicznych stanów faktycznych, tutejszy organ podatkowy drugiej instancji przeanalizował dowody zgromadzone w niniejszej sprawie i dokonał ponownej ich oceny pod kątem występowania przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego. Zgodnie bowiem z zasadą dwuinstancyjności postępowania zawartą w art. 127 ustawy Ordynacja podatkowa, organ odwoławczy rozpatrując sprawę nie ogranicza się tylko do kontroli rozstrzygnięcia organu I instancji, bądź też wyłącznie kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji, lecz jest zobligowany zbadać zasadność merytoryczną odwołania i ponownie rozstrzygnąć tę samą sprawę.
Dyrektor wskazał, że jak wynika z akt sprawy, wraz ze złożonym wnioskiem o udzielenie ulgi w spłacie, strona przedłożyła oświadczenie o nieruchomościach oraz prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem hipoteki przymusowej, .i rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego na druku ORD-HZ, natomiast za pismem z dnia [...] r. przedłożyła oświadczenie o sytuacji finansowej, rodzinnej i majątkowej dla osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej, jednakże na żadnym z etapów prowadzonego postępowania podatkowego nie przedłożyła dokumentów potwierdzających zawarte tam informacje. Podkreślił jednocześnie, że pismem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego we W. wezwał B. S. do złożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień w związku ze złożonym wnioskiem o udzielenie ulgi w spłacie. Organ podatkowy pierwszej instancji, celem rzetelnego i wnikliwego rozpatrzenia wniosku wezwał Stronę do złożenia wraz z wypełnionym drukiem oświadczenia o stanie majątkowym kopii dokumentów potwierdzających dochody wnioskodawcy w 2020 r., w tym dochody uzyskiwane z wszystkich powiązanych ze Stroną spółek, a w przypadku braku dochodów o wyjaśnienie tego stanu rzeczy, kopie dokumentów potwierdzających wykazane w oświadczeniu wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie gospodarstwa domowego, dokumentów potwierdzających pożyczki i kredyty ( w przypadku ich posiadania ) oraz inne, nie wymienione w wezwaniu dokumenty mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie. Organ zwrócił się także o udzielenie dodatkowych wyjaśnień wyszczególnionych w tymże wezwaniu. Z akt sprawy wynika jednakże, że B. S., w odpowiedzi na powyższe wezwanie nie doręczyła organowi podatkowemu żądanych dokumentów. Brak również wyjaśnień kwestii i wątpliwości, o które wnioskował organ podatkowy w przedmiotowym wezwaniu.
W toku postępowania odwoławczego B. S. nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających aktualną sytuację materialną i finansową, do czego była wezwana, wobec czego organ nie mógł dokonać weryfikacji złożonych informacji. Natomiast z przedłożonych wniosków i dołączonych do nich formularzy wynika, że B. S. jest właścicielem 9 nieruchomości, w tym : zabudowanej budynkami gospodarczymi nieruchomości położonej w B. o pow. 1.8057 ha, zabudowanej domem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi nieruchomości położonej w B. o pow. 0.0616 ha, nieruchomości położonej w gm. P. o pow. 4200 m2, której jest współwłaścicielem wraz z mężem J. S., nieruchomości o powierzchni 0.1862 ha położonej w miejscowości P., gm. P., działki o pow. 0.0600 ha położonej we W., nieruchomości położonej w miejscowości Ł. o pow. 0.2029 ha, niezabudowanej nieruchomości gruntowej o pow. 1.9748 ha, lokalu mieszkalnego o pow. 75,400 m2 położonego w W. przy ul. [...] oraz garażu - stanowiącego odrębną nieruchomość w/w lokalu mieszkalnego. Dochody Pani B. S. wynikają ze stosunku pracy oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej spółki O. sp. z o.o. spółka komandytowa, w której jest komandytariuszem. Ze złożonego w toku postępowania podatkowego zmierzającego do wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. oświadczenia o sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej, wynika, że Pani B. S. jest mężatką pozostającą w rozdzielności majątkowej od [...] r., prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe ze swoją 8 letnią córką. Dochody wykazane w złożonym oświadczeniu wynoszą [...] zł miesięcznie ze stosunku pracy, dochód z najmu w wysokości [...] zł, udział w zyskach spółki komandytowej w wysokości [...] zł, zatem łączny dochód Strony wynosi [...] zł miesięcznie. Wydatki jakie Strona ponosi stanowią według oświadczenia kwotę [...]-8.949 zł, z czego koszty związane z eksploatacją mieszkania ok. 4.000-5.000 zł miesięcznie, ubezpieczenie [...] zł oraz inne wydatki na wyżywienie, leki, ubrania, środki czystości [...] zł.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że z zeznania podatkowego [...] złożonego w Urzędzie Skarbowym we W. przez Panią B. S. w dniu [...] r. wynika, że Strona uzyskała w 2019 r. przychód ze stosunku pracy w wysokości [...] zł, z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł oraz z najmu w wysokości [...] zł. Dochód ze wszystkich wykazanych źródeł przychodów, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodów oraz po dokonaniu prawem przewidzianych odliczeń wyniósł [...] zł, podatek należny [...] zł, natomiast suma należnych zaliczek za rok podatkowy, w tym zaliczek pobranych wyniosła [...] zł. W zeznaniu wykazano także należne zaliczki na podatek dochodowy w łącznej wysokości [...] zł, w tym za poszczególne miesiące : luty [...] zł, marzec [...] zł, kwiecień [...] zł, maj [...] zł, lipiec [...] zł, sierpień [...] zł, wrzesień [...] zł, październik [...] zł, listopad [...] zł oraz grudzień [...] zł. Jednakże, co wynika z akt sprawy B. S. w całym 2019 r. nie dokonała wpłaty żadnej z należnych zaliczek, tym samym zamiast kwoty do zapłaty w wysokości [...] zł zobowiązanie podatkowe do wpłaty za 2019 r. wynikające ze złożonego zeznania podatkowego za 2019 r. wyniosło [...] zł. Jest to konsekwencja niewywiązywania się z podstawowych obowiązków podatkowych czyli wpłaty w ciągu roku wykazanych w zeznaniu podatkowym miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy.
Dodatkowo organ wskazał, że B. S. jest powiązana z 7 spółkami tj. O. sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w W., jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 77,28, O. Holding sp. akcyjna z siedzibą w W. pełniąca od [...] r. funkcję Prezesa Zarządu, B. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 50, O. [...] sp. z o.o. od [...] r. pełniąca funkcję Prezesa Zarządu, S. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 50, P. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 50 oraz J. sp. z o.o. W złożonym wniosku z dnia [...] r. o udzielenie ulgi w spłacie oraz w piśmie uzupełniającym z dnia [...] r. Pani B. S. wskazywała, iż utrudnienie w zapłacie zobowiązań wynikło z powodu wprowadzenia na terenie RP stanu zagrożenia epidemicznego i zaistniałej pandemii i konieczności przeznaczenia wszystkich środków przeznaczonych na uregulowanie zobowiązań podatkowych na poczet wynagrodzeń i stałych kosztów związanych z prowadzoną działalnością Spółki, której jest komandytariuszem. W tym zakresie wspólnicy Spółki mieli na celu ochronę miejsc pracy i utrzymanie stanu zatrudnienia sprzed okresu pandemii [...] W tych okolicznościach ze Spółki nie zostały wypłacone całe kwoty zysku należnego Stronie, co przełożyło się bezpośrednio na możliwości płatnicze B. S. zobowiązań podatkowych w podatku PIT oraz daniny solidarnościowej.
Wezwaniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego we W. w związku z powołaniem się B. S. na powyższe okoliczności, wezwał Stronę do dostarczenia dokumentów potwierdzających powyższe, a w szczególności uchwały zarządu spółki O. [...] sp. z o.o. jako komandytariusza dotyczącej przekazania środków pieniężnych na wypłatę zysku na działalność bieżącą spółki, wyciągu z ksiąg rachunkowych obrazujących fakty, na które Strona się powołała, umowę pożyczki, itp. Na powyższe wezwanie B. S. nie zareagowała, natomiast w toku postępowania odwoławczego pozyskano wydruk sprawozdania finansowego spółki O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa za 2019 r. złożonego do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu [...] r. wraz z wydrukiem protokołu z posiedzenia wspólników O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w W., odbytego w dniu [...] r. W trakcie zgromadzenia wspólników podjęto m.in. uchwałę Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie podziału zysku Spółki za rok obrotowy [...] - [...], zgodnie z którą wspólnicy O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w W., w związku z osiągnięciem przez Spółkę w roku obrotowym [...] -31.12.2019 zysku w kwocie [...]zł podejmują uchwałę o przeznaczeniu kwoty [...]zł do podziału pomiędzy wspólników, z zastrzeżeniem, iż wypłata zostanie pomniejszona o wypłacone na rzecz wspólników zaliczki na poczet tego zysku w łącznej kwocie [...]zł. Natomiast z analizy sprawozdania finansowego i dołączonych do niego dodatkowych informacji wynika, że do momentu sporządzenia sprawozdania zostały zrealizowane wypłaty na poczet zysku 2019 r. dla udziałowców w ogólnej kwocie [...]zł, z czego komandytariuszom [...] zł, tj. m.in. Pani B. S. w udziale wynoszącym 77,78 % tej kwoty.
Organ stwierdził, że powyższe ustalenia stoją w sprzeczności z argumentami B.. S. o niewypłaceniu całej kwoty należnego jej zysku.
W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, okoliczności występujące w niniejszej sprawie nie dają podstaw do. rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej ze względu na braki dowodowe dotyczące niektórych wrażliwych i istotnych obszarów sytuacji ekonomicznej Pani B. S.. Strona nie zastosowała się do wezwań organu podatkowego z [...] r. i [...] r. i nie złożyła żądanych dokumentów m.in. potwierdzających wysokość dochodu oraz potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem. Nie przedłożyła również informacji dotyczących m.in. przekazania środków na finansowanie działalności Spółki O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa.
Należy także podnieść, że w złożonym w dniu [...] r. piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku z dnia [...] r. Pani B. S. zadeklarowała wpłatę w wysokości [...] zł w terminie do dnia [...] r., której jednakże do dnia wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W., tj. do dnia [...] r. nie uiściła. Także w złożonym odwołaniu z dnia [...] r. od w/w decyzji Pani B. S. zadeklarowała wpłatę w wysokości [...] zł do końca października, jednakże z ustaleń poczynionych w toku prowadzonego postępowania odwoławczego wynika, że Strona również tej przez siebie ustalonej kwoty nie uiściła. Natomiast z informacji uzyskanej w toku prowadzonego postępowania odwoławczego od organu egzekucyjnego, którym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w J., wynika, że w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących podatek dochodowy od osób fizycznych za 2019 r. oraz daninę solidarnościową za 2020 r. wyegzekwowano łącznie kwotę [...]zł - informacja z dnia [...] r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. za pismem znak [...]
Organ zauważył ponadto, że Pani B. S. w dniu [...] r. oraz [...] r. dokonała wpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie [...]zł, która to wpłata została rozksięgowana na poczet odsetek stałych za okres od stycznia do grudnia 2019 r. w łącznej wysokości [...] zł a pozostała kwota została zaliczona na poczet zaległości [...] za 2019 r. w tym na należność główną [...] zł oraz odsetki za zwłokę [...] zł, zatem na dzień wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. na Pani B. S. ciążyły zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. w wysokości [...] zł należności głównej.
Organ wskazał jednocześnie, że rozstrzygając w przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy wziął pod uwagę cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, argumenty podnoszone przez Podatniczkę w złożonym odwołaniu. W wyniku ich oceny, tutejszy organ odwoławczy nie dopatrzył się zaistnienia ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, tak jak uprzednio nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego organ pierwszej instancji. Jak już wcześniej wskazano w sytuacji, gdy organ podatkowy udzielający ulgi w spłacie nie dopatrzy się w sprawie ważnego interesu podatnika lub ważnego interesu publicznego, nie ma alternatywy rozstrzygnięcia. W takim przypadku, jedyną decyzją jest decyzja odmowna, tak jak w tym przypadku. Ponadto, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 04.02.2020 r. sygn. akt II FSK 724/18, że wystąpienie przesłanek przewidzianych w art. 67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa tylko umożliwia organowi podatkowemu udzielenie ulgi podatkowej w postaci rozłożenia na raty zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, w ramach uznania administracyjnego. Nie obliguje jednak organu podatkowego do udzielenia ulgi podatkowej.
Podsumowując, organ wskazał, że w pierwszym etapie postępowania z wniosku o udzielenie ulgi w spłacie zaległości podatkowych, w warunkach art. 67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, organ podatkowy bada, czy w ogóle występują przesłanki do udzielenia ulgi w spłacie tych zaległości ( ważny interes podatnika lub interes publiczny ). Jeśli żadna z tych przesłanek nie zostanie spełniona organ bezwzględnie zobowiązany jest odmówić przyznania ulgi. W przypadku ustalenia zaistnienia którejś z przesłanek umorzenia należności, postępowanie wchodzi w drugi etap - uznania administracyjnego, tj. możliwości wyboru określonego kierunku rozstrzygnięcia. Dopiero na tym etapie postępowania organ korzysta z uznania administracyjnego. Reasumując, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. w przedmiotowej sprawie nie dopatrzył się zaistnienia ważnego interesu podatnika, jak również interesu publicznego, przez co brak jest podstaw do przyznania wnioskowanej ulgi podatkowej.
B. S. na powyższą decyzję złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Decyzji zarzuciła:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- 67a§ 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i brak zastosowania poprzez nieuwzględnienie zaistniałych przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego;
2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 120, art. 121§1, art. 122 w zw. z art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych, pominięcie istotnych dla sprawy dowodów i okoliczności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy, co w konsekwencji miało wpływ na treść wydanej Decyzji i tym samym błędne uznanie, iż nie zaktualizowały się przesłanki określone w przepisie art. 67a§1 pkt 2 Ordynacji podatkowej
- art. 121 §1 w zw. z art. 122 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1. w zw. z art. 188 w zw. z art. 229 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie zebrania kompletnego materiału dowodowego oraz podjęcia przez organ podatkowy wszelkich niezbędnych działań w celu pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a to ze względu na nieuwzględnienie składanych przez Stronę wniosków dowodowych, dotyczących okoliczności prawnie relewantnych dla przedmiotowej . sprawy, które niewątpliwie miało wpływ na treść wydanej Decyzji i tym samym błędne uznanie, iż nie zaktualizowały się przesłanki określone w przepisie art. 67a§ 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej;
- art. 121 § 1 w zw. z art. 122 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz dokonanie dowolnej i błędnej oceny dowodów wyrażającej się w dokonaniu oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczeniem życiowym, jak również w pominięciu w znacznej mierze stanu faktycznego sprawy, co niewątpliwie miało wpływ na treść wydanej Decyzji i tym samym błędne uznanie, iż nie zaktualizowały się przesłanki określone w przepisie art. 67a§ 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej ;
- art. 233§1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie Decyzji Organu I instancji w mocy, podczas gdy Organ powinien uchylić Decyzję Organu I instancji i orzec co do istoty sprawy, ewentualnie uchylić Decyzję Organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
Skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] roku i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a.) oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego od Dyrektora Izby Skarbowej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw - stosownie do treści art. 200 p.p.s.a.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że skarżąca we wniosku o rozłożenie na raty wskazała na obecną sytuację epidemiczną w kraju związaną z panującą na świecie pandemią wirusa [...], która ma wpływ również na sytuację ekonomiczną Skarżącej, powodując znaczny spadek obrotów w podmiotach, w których skarżąca jest wspólnikiem oraz akcjonariuszem, w których to podmiotach według informacji skarżącej powstały zaległości płatnicze i znacząco pogorszyła się sytuacja finansowa. Powyższa sytuacja miała przełożenie na sytuację majątkową tych spółek, a w konsekwencji mogły mieć przełożenie na sytuację finansową zatrudnionych w tych podmiotach pracowników. Z informacji uzyskanej od skarżącej, w tych okolicznościach, wszelkie dostępne środki finansowe zostały przeznaczone na ochronę istniejących miejsc pracy i utrzymania stanu zatrudnienia w tych spółkach. Powyższe decyzje przełożyły się na możliwości płatnicze skarżącej w 2020 roku w zakresie uregulowania zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. Z informacji uzyskanej od Skarżącej, Skarżąca nie dysponuje innymi źródłami dochodów, które byłyby w stanie zapewnić jednorazowe pokrycie istniejących zaległości podatkowych. Bieżące dochody z tytułu umowy o pracę oraz umów najmu nie generują dochodów w takich wysokościach, które pozwoliłyby na jednorazowe zaspokojenie zaległości podatkowych. Natomiast sprzedaż majątku nieruchomego skarżącej miałaby charakter nieodwracalny. Skarżąca jest w stanie uregulować zaległości podatkowe w zadeklarowanych ratach, wobec czego brak jest uzasadnienia sprzedaży majątku nieruchomego, co stanowiłoby rażące pokrzywdzenie skarżącej. W ocenie skarżącej Zarówno organ I, jak i II instancji pominął okoliczności faktyczne sprawy błędnie utożsamiając możliwości płatnicze Skarżącej z wykazanymi dochodami i posiadanym majątkiem nieruchomym, pomijając, że mogła zaistnieć utrata możliwości płatniczych w związku z zatorami płatniczymi kontrahentów spółek na skutek wystąpienia zdarzenia losowego w postaci wirusa [...] Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie zaktualizowała się przesłanka "ważnego interesu podatnika", a także "ważnego interesu publicznego" w postaci przeznaczania środków na ochronę miejsc pracy i utrzymanie zatrudnienia, w związku z zaistniałą sytuacją epidemiologiczną, o czym szerzej powyżej. Jednorazowa spłata zobowiązań podatkowych wymagałaby przeznaczenia na ten cel przez Skarżącą całości możliwości płatniczych. Takie działanie podważałoby możliwość realizacji przez spółki celów nakierowanych na utrzymanie sytuacji materialnej zatrudnionych pracowników. Z powyższych względów oceny wymaga okoliczność, czy w istocie możliwe i wskazane jest z perspektywy interesu publicznego doprowadzenie do potencjalnej utraty przez pracowników zatrudnienia i pogorszenia ich sytuacji ekonomicznej.
Wskazano jednocześnie, że organ II Instancji zaniechał zebrania kompletnego materiału dowodowego, jak również nie podjął wszelkich niezbędnych działań celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Taki stan rzeczy został spowodowany przez nieuwzględnienie składanych przez skarżącą wniosków dowodowych, które dotyczyły okoliczności relewantnych w płaszczyźnie zarówno prawnej, jak i faktycznej niniejszej sprawy. Tym samym Organ II Instancji uniemożliwił skarżącej udowodnienie podnoszonych przez nią twierdzeń. Ponadto, jak podniesiono na gruncie postępowania podatkowego obowiązuje zasada prawdy materialnej, która obliguje organy podatkowe do podejmowania w toku postępowania wszelkich koniecznych działań celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Przywołany powyżej art. 188 o.p. oraz art. 187 o.p. stanowią właśnie konkretyzację zasady prawdy materialnej ujętej w art. 122 o.p. poprzez wprowadzenie dyrektywy zupełności postępowania dowodowego. To bowiem organ podatkowy zabiega w postępowaniu o udowodnienie każdego faktu za pomocą wszystkich dostępnych środków i źródeł dowodowych, by wydać odpowiednie orzeczenie. Ustalanie stanu faktycznego w konkretnej sprawie winno więc objąć wszystkie okoliczności towarzyszące przeprowadzaniu poszczególnych dowodów, zwłaszcza mające znaczenie dla oceny ich wiarygodności oraz mocy przekonywania. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego oznacza, że organy podatkowe nie mogą ograniczać się wyłącznie do przeprowadzenia tylko niektórych dowodów, kierując się z góry przyjętą tezą, że inne dowody są zbędne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas przedstawianą argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325), dalej "p.p.s.a.", sprawowana jest według kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżoną decyzję Sąd uchyla, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd w pełni podziela ustalony przez organ stan faktyczny. Jego ustalenie zostało dokonane prawidłowo. Wbrew zarzutom skargi organ nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania.
Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek. Jak trafnie podniósł organ rozpatrując wniosek podatnika o przyznanie którejkolwiek z ulg określonych w art. 67a Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zobligowany jest do zbadania, czy w sprawie zaistniały przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, na które wskazuje ten artykuł. Przepis ten przewiduje zatem dwie przesłanki, przy istnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych - "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Spójnik "lub" użyty w tym przepisie wskazuje przy tym na to, iż wystarczy spełnienie tylko jednej z nich. Oznacza to, iż organ podatkowy w każdym wypadku winien zbadać sprawę pod kątem spełnienia obu przesłanek. Zasadnie podkreślono, że postępowanie w sprawie udzielenia ulgi podatkowej nakłada na podatnika obowiązek wykazania przesłanek koniecznych do jej zastosowania, ponieważ postępowanie takie jest prowadzone na wniosek podatnika, a nie z urzędu. W związku z tym ciężar dowodzenia spoczywa na tym, kto wywodzi z wszczętego postępowania określone skutki prawne, jak w przedmiotowej sprawie, w postaci rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. Zatem w interesie podatnika ubiegającego się o ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych jest właściwe i rzetelne udokumentowanie wniosku, wskazanie przesłanek do jej udzielenia oraz podanie organom podatkowym wszystkich i prawdziwych okoliczności sprawy ( por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 20.03.2009 r. sygn. akt I SA/Ke 417/08, wyrok WSA w Warszawie z dnia 12.04.2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1410/09). Rolą zaś organu podatkowego jest zweryfikowanie danych wskazanych we wniosku podatnika, a następnie ich ocena pod kątem zaistnienia przesłanek określonych przepisami art. 67a § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.
W niniejszej sprawie organ prawidłowo podkreślił, że ustawodawca określając w dyspozycji art. 67a Ordynacji podatkowej dyrektywy wyboru dla organu podatkowego użył niedookreślonych zwrotów: ważny interes podatnika oraz interes publiczny. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że należy uznać je za swoistą klauzulę generalną odsyłającą do ocen pozaprawnych. Zastosowanie ulgi jest instytucją o charakterze wyjątkowym, bowiem zasadą jest terminowe płacenie podatków. Wszelkie ulgi podatkowe są wyjątkiem i istotnym odstępstwem od zasady powszechności i sprawiedliwości podatkowej. W związku z tym przyjmuje się, że o istnieniu ważnego interesu podatnika muszą decydować zobiektywizowane kryteria, na podstawie których organ podatkowy rozstrzyga o udzieleniu ulgi. Przez ważny interes podatnika należy rozumieć nadzwyczajne względy, które mogłyby zachwiać podstawami egzystencji podatnika. Natomiast ważnego interesu podatnika nie można utożsamiać z jego subiektywnym przekonaniem o potrzebie udzielenia ulgi w spłacie zaległości podatkowych. Trudna sytuacja majątkowa może być uznana za ważny interes podatnika, który wynika z art. 67a Ordynacji podatkowej, jednakże nie może być mowy o automatyzmie, który powodowałby, że każda trudna sytuacja materialna skutkowałaby zawsze udzieleniem wnioskowanej ulgi. Dla oceny ważnego interesu podatnika nie bez znaczenia pozostają takie okoliczności, jak możliwość zarobkowania, sytuacja zdrowotna, przyczyna powstania zaległości, itp. ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.07.2009 r., sygn. akt I FSK 550/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 22.01.2009 r., sygn. akt I SA/Ke 464/08). Podkreślenia wymaga fakt, że Konstytucja w art. 1 stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli. Z tej normy konstytucyjnej wynikają nie tylko prawa ale także powinności. Zgodnie z art. 84 Konstytucji, każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie. W interesie publicznym leży, by podatnicy przestrzegali przepisy podatkowe, by była przestrzegana zasada równości i sprawiedliwości opodatkowania Podkreślić należy także, że wszelkie ulgi podatkowe są wyjątkiem i istotnym odstępstwem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania (art. 84 Konstytucji) i sprawiedliwości podatkowej. Skoro zatem udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych jest instytucją nadzwyczajną, to tym samym ważny interes podatnika musi posiadać tę samą cechę, a co za tym idzie musi charakteryzować się nieprzewidywalnością i niezależnością od sposobu postępowania podatnika. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, że ważny interes podatnika występuje w sytuacjach wyjątkowych, w których niemożność uregulowania zaległości podatkowych jest spowodowana przypadkami losowymi, takimi jak: klęski żywiołowe powodujące utratę majątku, trwała niezdolność zarobkowania wywołana chorobą, kalectwo, itp. Tak więc musi być to sytuacja wyjątkowa, w której znajduje się podatnik i to niezależnie od świadomej jego woli. Tym samym przyznanie ulgi w zapłacie podatku winno więc być spowodowane działaniem czynników, na które podatnik nie miał wpływu ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z.22.01.2009 r., sygn. akt I SA/Ke 464/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26.05.2009 r., sygn. akt. I SA/Gd [...]). Ponadto zdarzenie wyjątkowe, losowe, nagłe, na które powołuje się podatnik wykazując przesłankę do udzielenia ulgi, winno charakteryzować się tym, że zaistniało w dacie powstania obowiązku podatkowego i uniemożliwiło podatnikowi wywiązanie się z obowiązków płatniczych wobec budżetu Państwa ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 20.03.2009 r., sygn. akt 1 SA/Kę 417/08 ).
W przedmiotowej sprawie organ prawidłowo wskazał, że z przedłożonych wniosków i dołączonych do nich formularzy wynika, że Pani B. S. jest właścicielem 9 nieruchomości, w tym : zabudowanej budynkami gospodarczymi nieruchomości położonej w B. o pow. 1.8057 ha, zabudowanej domem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi nieruchomości położonej w B. o pow. 0.0616 ha, nieruchomości położonej w gm. P. o pow. 4200 m2, której jest współwłaścicielem wraz z mężem J. S., nieruchomości o powierzchni 0.1862 ha położonej w miejscowości P., gm. P., działki o pow. 0.0600 ha położonej we W., nieruchomości położonej w miejscowości Ł. o pow. 0.2029 ha, niezabudowanej nieruchomości gruntowej o pow. 1.9748 ha, lokalu mieszkalnego o pow. 75,400 m2 położonego w W. przy ul. [...] oraz garażu - stanowiącego odrębną nieruchomość w/w lokalu mieszkalnego. Dochody Pani B. S. wynikają ze stosunku pracy oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej spółki O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa, w której jest komandytariuszem. Ze złożonego w toku postępowania podatkowego zmierzającego do wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. oświadczenia o sytuacji materialnej, finansowej i rodzinnej, wynika, że Pani B. S. jest mężatką pozostającą w rozdzielności majątkowej od [...] r., prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe ze swoją 8 letnią córką. Dochody wykazane w złożonym oświadczeniu wynoszą [...] zł miesięcznie ze stosunku pracy, dochód z najmu w wysokości [...] zł, udział w zyskach spółki komandytowej w wysokości [...] zł, zatem łączny dochód Strony wynosi [...] zł miesięcznie.
Wydatki jakie Strona ponosi stanowią według oświadczenia kwotę [...]-8.949 zł, z czego koszty związane z eksploatacją mieszkania ok. 4.000-5.000 zł miesięcznie, ubezpieczenie [...] zł oraz inne wydatki na wyżywienie, leki, ubrania, środki czystości [...] zł. Jednocześnie z zeznania podatkowego [...] złożonego w Urzędzie Skarbowym we W. przez Panią B. S. w dniu [...] r. wynika, że Strona uzyskała w 2019 r. przychód ze stosunku pracy w wysokości [...] zł, z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł oraz z najmu w wysokości [...] zł. Dochód ze wszystkich wykazanych źródeł przychodów, po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodów oraz po dokonaniu prawem przewidzianych odliczeń wyniósł [...] zł, podatek należny [...] zł, natomiast suma należnych zaliczek za rok podatkowy, w tym zaliczek pobranych wyniosła [...] zł. W zeznaniu wykazano także należne zaliczki na podatek dochodowy w łącznej wysokości [...] zł, w tym za poszczególne miesiące : luty [...] zł, marzec [...] zł, kwiecień [...] zł, maj [...] zł, lipiec [...] zł, sierpień [...] zł, wrzesień [...] zł, październik [...] zł, listopad [...] zł oraz grudzień [...] zł. Jednakże, co wynika z akt sprawy Pani B. S. w całym 2019 r. nie dokonała wpłaty żadnej z należnych zaliczek, tym samym zamiast kwoty do zapłaty w wysokości [...] zł zobowiązanie podatkowe do wpłaty za 2019 r. wynikające ze złożonego zeznania podatkowego za 2019 r. wyniosło [...] zł. Jest to, jak zauważył organ podatkowy pierwszej instancji, a Dyrektor Izby Skarbowej podziela tę konstatację, konsekwencja niewywiązywania się z podstawowych obowiązków podatkowych czyli wpłaty w ciągu roku wykazanych w zeznaniu podatkowym miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy. Zauważyć także należy co słusznie podkreślił organ, że w 2019 r. nie było przeszkód w wywiązywaniu się przez Panią B. S. z tego rodzaju obowiązków, dopiero bowiem w 2020 r. zostały wprowadzone liczne ograniczenia w działalności gospodarczej, na które powołuje się Strona zarówno we wniesionym wniosku do Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. jak i w złożonym od decyzji wydanej przez ten organ odwołaniu. A zatem prawidłowa jest ocena organu, że przy rozpatrywaniu niniejszej .sprawy należy zatem mieć na względzie przyczyny powstania przedmiotowych zaległości objętych następnie wnioskiem o udzielenie ulgi w spłacie. Z powyższego niezbicie więc wynika, że Pani B. S. świadomie dopuszczając do niewywiązywania się z nałożonych obowiązków fiskalnych, przyczyniła się do powstania zaległości w tak znacznej kwocie. Jak prawidłowo wskazał organ B. S. jest powiązana z 7 spółkami tj. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w W., jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 77,28, O. Holding sp. akcyjna z siedzibą w W. pełniąca od [...] r. funkcję Prezesa Zarządu, B. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 50, O. [...] sp. z o.o. od [...] r. pełniąca funkcję Prezesa Zarządu, S. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 50, P. O. [...] sp. z o.o. sp. komandytowa, jako jeden z dwóch komandytariuszy z udziałem procentowym 50 oraz J.-P. I. S. sp. z o.o. W złożonym wniosku z dnia [...] r. o udzielenie ulgi w spłacie oraz w piśmie uzupełniającym z dnia [...] r. Pani B. S. wskazywała, iż utrudnienie w zapłacie zobowiązań wynikło z powodu wprowadzenia na terenie RP stanu zagrożenia epidemicznego i zaistniałej pandemii i konieczności przeznaczenia wszystkich środków przeznaczonych na uregulowanie zobowiązań podatkowych na poczet wynagrodzeń i stałych kosztów związanych z prowadzoną działalnością Spółki, której jest komandytariuszem. W tym zakresie wspólnicy Spółki mieli na celu ochronę miejsc pracy i utrzymanie stanu zatrudnienia sprzed okresu pandemii [...] W tych okolicznościach ze Spółki nie zostały wypłacone całe kwoty zysku należnego Stronie, co przełożyło się bezpośrednio na możliwości płatnicze Pani B. S. zobowiązań podatkowych w podatku PIT oraz daniny solidarnościowej. Wezwaniem z dnia [...] r. prawidłowo Naczelnik Urzędu Skarbowego we W. w związku z powołaniem się Pani B. S. na powyższe okoliczności, wezwał Stronę do dostarczenia dokumentów potwierdzających powyższe, a w szczególności uchwały zarządu spółki O. [...] sp. z o.o. jako komandytariusza dotyczącej przekazania środków pieniężnych na wypłatę zysku na działalność bieżącą spółki, wyciągu z ksiąg rachunkowych obrazujących fakty, na które Strona się powołała, umowę pożyczki, itp. Na powyższe wezwanie Pani B. S. nie zareagowała, natomiast w toku postępowania odwoławczego pozyskano wydruk sprawozdania finansowego spółki O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa za 2019 r. złożonego do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu [...] r. wraz z wydrukiem protokołu z posiedzenia wspólników O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w W., odbytego w dniu [...] r. W trakcie zgromadzenia wspólników podjęto m.in. uchwałę Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie podziału zysku Spółki za rok obrotowy [...] - [...], zgodnie z którą wspólnicy O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w W., w związku z osiągnięciem przez Spółkę w roku obrotowym [...] -31.12.2019 zysku w kwocie [...]zł podejmują uchwałę o przeznaczeniu kwoty [...]zł do podziału pomiędzy wspólników, z zastrzeżeniem, iż wypłata zostanie pomniejszona o wypłacone na rzecz wspólników zaliczki na poczet tego zysku w łącznej kwocie [...]zł. Natomiast z analizy sprawozdania finansowego i dołączonych do niego dodatkowych informacji wynika, że do momentu sporządzenia sprawozdania zostały zrealizowane wypłaty na poczet zysku 2019 r. dla udziałowców w ogólnej kwocie [...]zł, z czego komandytariuszom [...] zł, tj. m.in. Pani B. S. w udziale wynoszącym 77,78 % tej kwoty.
Zatem powyższe ustalenia, jak trafnie stwierdził organ, stoją w sprzeczności z argumentami skarżącej o niewypłaceniu całej kwoty należnego jej zysku.
Trafnie zatem Dyrektor ocenił, że okoliczności występujące w niniejszej sprawie nie dają podstaw do. rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej ze względu na braki dowodowe dotyczące niektórych wrażliwych i istotnych obszarów sytuacji ekonomicznej Pani B. S.. Strona nie zastosowała się do wezwań organu podatkowego z [...] r. i [...] r. i nie złożyła żądanych dokumentów m.in. potwierdzających wysokość dochodu oraz potwierdzających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem. Nie przedłożyła również informacji dotyczących m.in. przekazania środków na finansowanie działalności Spółki O. [...] sp. z o.o. spółka komandytowa. Trafnie organ wskazał również, że w złożonym w dniu [...] r. piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku z dnia [...] r. Pani B. S. zadeklarowała wpłatę w wysokości [...] zł w terminie do dnia [...] r., której jednakże do dnia wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we W., tj. do dnia [...] r. nie uiściła. Także w złożonym odwołaniu z dnia [...] r. od w/w decyzji Pani B. S. zadeklarowała wpłatę w wysokości [...] zł do końca października, jednakże z ustaleń poczynionych w toku prowadzonego postępowania odwoławczego wynika, że Strona również tej przez siebie ustalonej kwoty nie uiściła. Natomiast z informacji uzyskanej w toku prowadzonego postępowania odwoławczego od organu egzekucyjnego, którym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w J., wynika, że w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących podatek dochodowy od osób fizycznych za 2019 r. oraz daninę solidarnościową za 2020 r. wyegzekwowano łącznie kwotę [...]zł - informacja z dnia [...] r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. za pismem znak [...]
Powyższe okoliczności prawidłowo doprowadziły organ do wniosku, że brak jest w przedmiotowej sprawie zaistnienia ważnego interesu podatnika, jak również interesu publicznego do przyznania wnioskowanej ulgi.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.