I SA/Ke 422/19

Województwo Ś., będące właścicielem sieci szerokopasmowej, zostało ustanowione przez sąd zarządcą przymusowym tej sieci w postępowaniu zabezpieczającym po rozwiązaniu umowy dzierżawy z operatorem. Województwo zwróciło się o indywidualną interpretację podatkową, pytając, czy jako zarządca przymusowy ciąży na nim obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości, czy ma obowiązek składania deklaracji i opłacania podatku. Burmistrz Gminy W. wydał interpretację, w której uznał, że Województwo jako zarządca przymusowy nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości i nie ma obowiązku składania deklaracji. Jednocześnie organ stwierdził, że zarządca przymusowy jest zobowiązany do pokrywania bieżących należności podatkowych z dochodów z nieruchomości na podstawie art. 940 pkt 4 k.p.c., kwalifikując te wpłaty jako dokonane przez osobę trzecią za podatnika. Województwo wniosło skargę, zarzucając organowi błąd wykładni przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez brak zamieszczenia w rozstrzygnięciu oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie obowiązku opłacania podatku oraz oparcie się na przepisach k.p.c. zamiast prawa podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżoną interpretację, uznając skargę za uzasadnioną. Sąd stwierdził, że organ naruszył przepisy Ordynacji podatkowej, ponieważ nie rozstrzygnął w sentencji interpretacji kwestii obowiązku opłacania podatku przez zarządcę, a jedynie w uzasadnieniu, opierając się na przepisach k.p.c. Sąd podkreślił, że celem interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie jego własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie rozstrzyganie sporów cywilnych czy sytuacji innych podatników. Sąd nakazał organowi ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie prawidłowej interpretacji, uwzględniając wskazania sądu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający