I SA/KE 411/22

Sprawa dotyczyła skargi W. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 czerwca 2022 r., które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia skarżącego na wcześniejsze postanowienie dyrektora z dnia 8 lutego 2022 r. Postanowienie z 8 lutego 2022 r. przedłużało termin zakończenia postępowania prowadzonego wobec W. Ż. w sprawie uzupełnienia postanowienia z 14 grudnia 2021 r., które z kolei stwierdzało niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej (art. 140 § 1, art. 120, art. 237) oraz Konstytucji RP (art. 2), twierdząc, że postanowienie o przedłużeniu terminu było wadliwe i nie powinno być wydane bez podania rzeczywistych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę. Sąd uznał, że postanowienie z 8 lutego 2022 r., wydane na podstawie art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 237 Ordynacji podatkowej, na postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie, strona może wnieść środek zaskarżenia jedynie w odwołaniu od decyzji końcowej. W związku z tym, organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Sąd podkreślił, że kontrola formalnego aktu stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia ogranicza się do zbadania jego zgodności z prawem, a zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania czy rozstrzygnięć innych sądów nie mogą być przedmiotem oceny na tym etapie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający