I SA/KE 362/05

I SA/Ke 362/05 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2005-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Rojek
Grażyna Jarmasz
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 240 par.1 pkt5, art. 243 par. 1 i 2, art. 245 par. 1 pkt2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Sygnatura akt: I SA/Ke 362/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant: ref.staż. Emilia Kundera, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16.12.2005 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]numer [...] w przedmiocie : odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. skargę oddala
Uzasadnienie
Sygn. akt I SA /Ke 362/ 05
U z a s a d n i e n i e
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] odmawiającą uchylenia decyzji z dnia [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1998.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy określił G G zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. w wysokości [...]zł od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej w wysokości [...]zł.
Od powyższej decyzji nie wniesiono odwołania, w związku z czym stała się ona decyzją ostateczną.
W dniu 05.04.2004r. do organu podatkowego I instancji wpłynął wniosek Skarżącej (datowany 30.03.2004r.) o wznowienie postępowania w sprawie określenia podatku dochodowego za rok 1998, z uwagi na nowe fakty i okoliczności nieznane organowi w trakcie postępowania, tj. poniesione w 1998r. koszty związane z wykorzystaniem kredytów bankowych i amortyzacji samochodu [...].
Organ podatkowy I instancji wznowił postępowanie w sprawie, a następnie decyzją znak: [...] z dnia [...]odmówił uchylenia swojej decyzji.
Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji [...] z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1998 oraz o wznowienie postępowania. W odwołaniu podniosła, że w dniu wydania decyzji w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1998 organ podatkowy nie posiadał wiedzy o kosztach dotyczących ubezpieczeń i amortyzacji samochodu. Dowodem na to, że ujawnione koszty nie były uwzględnione w decyzji wymiarowej jest zdaniem Skarżącej zestawienie wartości netto zakupów i sprzedaży wykazanych w deklaracji VAT za poszczególne miesiące roku 1998 z sumą kosztów i przychodów wynikających z zeznania podatkowego za rok 1998.
W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy podniósł, że wyniki przeprowadzonej w dniach 13 i 14.05.2002r. kontroli podatkowej za rok 1998 wykazały brak podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz pozostałej dokumentacji za badany okres. Organ podatkowy pierwszej instancji dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 1998 przyjął przychód i koszty działalności gospodarczej wynikające z zeznania PIT-32 złożonego przez Skarżącą za rok 1998. Nie uznano bowiem, że przychód w całości korzystał ze zwolnienia
wynikającego z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6.12.1989r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 3, poz. 20).
We wniosku z dnia 30.03.2004r. nie przedstawiono żadnych nowych okoliczności ani dowodów nie znanych organowi w dniu wydania decyzji. Fakt, że kwota kosztów uzyskania przychodów wynikająca z zeznania podatkowego jest zgodna z danymi wynikającymi z deklaracji VAT-7 nie wskazuje na to, że nie zostały ujęte jako koszt - amortyzacja oraz odsetki od kredytów bankowych oraz koszty ubezpieczenia samochodu.
Na etapie postępowania odwoławczego, Skarżąca jako załącznik do pisma z dnia 12.01.2005r. przesłała faktury, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencję zakupów i sprzedaży VAT oraz protokół z kontroli przeprowadzonej w dniach 23 i 25.03.1999r. dla potrzeb podatku VAT za okres 01.01.1998 - 31.01.1999r. Zgodnie z wyjaśnieniami Skarżącej przedmiotowe księgi podatkowe oraz dokumenty uznane za zaginione, zostały zwrócone Skarżącej przez małżonka.
Organ odwoławczy w wyniku analizy przesłanych dokumentów stwierdził, że nie stanowią one istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych, których ujawnienie mogłoby spowodować wznowienie postępowania podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r.
W przedstawionej organowi podatkowej księdze przychodów m.in. brak chronologii zapisów - po miesiącu październiku i grudniu 1998r. występuje kwiecień 1998r., brak zestawienia na koniec 1998r. odnośnie remanentów na początek i koniec roku podatkowego oraz wielkości osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów uzyskania przychodów. Księga ta nie zawiera ponadto zapisów za cały rok podatkowy jedynie za miesiące kwiecień, październik i grudzień 1998r.
W przesłanych organowi odwoławczemu dokumentach brak ewidencji środków trwałych. W związku z tym nie ma możliwości wykazania, ze samochód Toyota został wprowadzony do tej ewidencji. Ponadto z analizy przesłanej księgi podatkowej (miesiące: kwiecień, październik, grudzień 1998r.) wynika, że Skarżąca nie ewidencjonowała w księdze odpisów amortyzacyjnych. Podkreślono, że możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych Skarżąca podnosiła również w piśmie z dnia 27.06.2003r., składając wyjaśnienia przed wydaniem decyzji wymiarowej dotyczącej roku 1998. Zatem, stwierdza daje organ odwoławczy, organy podatkowe prowadzące postępowanie w przedmiotowej sprawie wiedziały o powoływaniu się przez Skarżącą na fakt dokonywania odpisów amortyzacyjnych, tym samym nie jest to nowy dowód w sprawie.
Organ odwoławczy wskazał również, że w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu ubezpieczenia samochodu oraz odsetek od kredytów bankowych Skarżąca nie udowodniła, iż rzeczywiście koszty z tych tytułów nie zostały uwzględnione w przyjętych w decyzji wymiarowej danych, których źródłem było zeznanie roczne. Dodatkowo podkreślił, iż z dołączonej do wniosku o wznowienie postępowania podatkowego opinii Banku wynika, że odsetki od kredytu były płacone od 1999r.
W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że dowody, na które powołuje się Skarżąca nie są "nowymi dowodami" w rozumieniu przepisu art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Za nowe dowody w sprawie nie można uznać również przesłanych na etapie postępowania odwoławczego - faktur oraz ksiąg podatkowych, bowiem nie stanowią one nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Na powyższą decyzję G. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu podniosła, że przedstawione przez nią dowody winny stanowić podstawę do wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r.
Z uwagi na powyższą regulację prawną, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Zgodnie z art. 1 § i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) - Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych ( w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.
Na wstępie należy wskazać, że organ podatkowy I instancji postanowieniem z dnia [...] wznowił w oparciu o art. 243§ 1i § 2 Ordynacji podatkowej, zwanej dalej Ord. pod. postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. Następnie decyzja z dnia [...] działając m.in. w oparciu o art. 245§ 1 pkt. 2 Ord. pod. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej decyzji z dnia [...], a organ odwoławczy utrzymał ją w mocy. Formułowane zatem w skardze zarzuty iż organ podatkowy odmówił wznowienia postępowania w sposób oczywisty są bezpodstawne.
Przepis art. 245 Ord. pod. wymienia rodzaje decyzji, którymi kończy się postępowanie wznowione tzn. postępowanie przeprowadzone na podstawie postanowienia wymienionego w art. 243 § 2 Ord. pod. Celem postępowania wznowionego jest ustalenie czy zachodzą podstawy wznowienia z art. 240§ 1 Ord. pod. i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. W razie gdy organy nie stwierdzą podstaw wznowienia z w/w przepisu odmawiają uchylenia decyzji dotychczasowej. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, tak w zakresie ustaleń faktycznych jak i argumentacji prawnej.
Przeprowadzona kontrola podatkowa za rok 1998 wykazała brak podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz pozostałej dokumentacji za badany okres. Organ podatkowy pierwszej instancji dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 1998 przyjął zatem przychód i koszty działalności gospodarczej wynikające z zeznania PIT-32 złożonego przez Skarżącą za rok 1998. Nie uznano bowiem, że przychód podatniczki w całości korzystał ze zwolnienia wynikającego z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6.12.1989r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 3, poz. 20).
Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że przedstawiona przez Skarżącą podatkowa księga przychodów nie spełniała wymogów określonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14.12.1995r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 148, poz. 720). Księga przedstawiona przez Skarżącą nie zawiera zapisów za cały rok podatkowy jedynie za miesiące kwiecień, październik i grudzień 1998r. Nadto brak w niej m.in. chronologii zapisów, po październiku 1998r. i grudniu 1998r. występuje kwiecień 1998r.Brak również zestawienia na koniec 1998r. w zakresie remanentów na początek i koniec roku podatkowego oraz wielkości osiągniętych przychodów poniesionych kosztów uzyskania przychodów.
Zdaniem Sądu, słuszne jest stanowisko organu odwoławczego w zakresie ustalenia, że brak jest podstaw do uznania, iż wydatki wynikające z faktur wystawionych w styczniu i sierpniu 19998r. tj. wydatki poniesione na ubezpieczenie samochodu i dot. jego napraw - nie zostały ujęte w kosztach uzyskania przychodów. Ustalenia te znajdują bowiem oparcie w analizie zapisów księgi przychodów i rozchodów, która jak wyżej wskazano nie zawiera zapisów za pozostałe miesiące 1998r.(zapisy obejmują jedynie miesiące kwiecień, październik i grudzień 1998r.).
Należy podkreślić, że Skarżąca potwierdza w skardze wadliwość księgi podatkowej.
Podnoszony przez Skarżącą fakt, nie uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych oraz kosztów ubezpieczenia samochodu jako przesłanki wznowienia postępowania, a w konsekwencji uchylenia decyzji ostatecznej jest bezzasadny.
Istotnie, jak podnosi to organ odwoławczy, w dokumentach przedłożonych przez Skarżącą brak ewidencji środków trwałych. W związku z powyższym brak podstaw do wykazania, że samochód Toyota został wprowadzony do tej ewidencji. Należy podkreślić, że warunkiem koniecznym do uznania odpisów amortyzacyjnych jako kosztów uzyskania przychodów jest wprowadzenie środka trwałego do ewidencji zgodnie z wymogami § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz. U. Nr 6, poz. 35 ze zm.).
Z księgi podatkowej przedstawionej organowi odwoławczemu wynika również, że skarżąca nie ewidencjonowała w księdze odpisów amortyzacyjnych. Powoływanie się przez Skarżącą na fakt dokonywania odpisów amortyzacyjnych, był organom podatkowym znany, ponieważ możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych podnosiła składając wyjaśnienia przed wydaniem decyzji wymiarowej.
Odnośnie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu ubezpieczenia samochodu oraz odsetek od kredytów bankowych Skarżąca nie udowodniła, iż rzeczywiście koszty z tych tytułów nie zostały uwzględnione w przyjętych w decyzji wymiarowej danych, których źródłem było zeznanie roczne.
Dodatkowym wsparciem potwierdzającym stanowisko organu podatkowego jest dołączona do wniosku o wznowienie postępowania podatkowego opinia Banku, z której wynika, że odsetki od kredytu były płacone od 1999r.
Nowe okoliczności lub dowody, o których mowa w art. 240§ 1 pkt. 5 Ord. pod., muszą mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym sensie, że wraz z innymi okolicznościami lub dowodami powinny stać się podstawą wydania odmiennej decyzji niż ta która zapadła uprzednio. Jak wykazano powyżej warunków tych nie spełniły przedstawione przez Skarżącą dowody. W sprawie nie zostały również ujawnione nowe okoliczności faktyczne istotne dla sprawy istniejące w dacie wydawania decyzji i nieznane organowi, który wydał decyzję.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.