I SA/Ke 318/22

I SA/Ke 318/22 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2022-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Andrzej Mącznik
Ewa Rojek
Mirosław Surma /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 119 pkt 3, 134 par 1 i art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 228 par 1 pkt 2 i art. 150
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek Asesor WSA Andrzej Mącznik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z [...] , nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] (organ odwoławczy) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia przez A. W. (skarżący, wnioskodawca) odwołania od decyzji Naczelnika Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. (organ I instancji) z [...] nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji.
1.1 W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wymienioną wyżej decyzję organu I instancji uznał za doręczoną A. W. 17 stycznia 2021 r. Termin do wniesienia zażalenia minął więc 31 stycznia 2022 r. Odwołanie strona wniosła 14 kwietnia 2022 r., czyli po terminie.
2. W skardze na powyższe postanowienie A. W. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy wraz z odwołaniem organowi II instancji. Zarzucił:
1. naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe zgromadzenie materiału dowodowego w sprawie, polegającego na zaniechaniu pozyskania wszelkiego możliwego materiału dowodowego w sprawie, a nadto wadliwą ocenę materiału dowodowego w sprawie zgromadzonego, co stanowiło naruszenie przepisów ordynacji podatkowej, mających wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, i doprowadziło do wadliwego ustalenia okoliczności faktycznych w sprawie i niezasadne stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z 30 grudnia 2021 r. w sytuacji, gdy skarżący złożył zasadny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od w/w decyzji;
2. naruszenia przez organ procedury polegającej na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentom w postaci dokumentacji lekarskiej oraz zaświadczeń lekarskich stwierdzających daleko idące ograniczenia w poruszaniu się i zalecenie przez lekarza leżenia w okresie od listopada 2021 r. do lutego 2022 r. oraz wyprowadzenie z treści w/w dokumentów niezgodnych z doświadczeniem życiowym i zasadami logiki wniosków, co doprowadziło do niezasadnego stwierdzenia przez organ, że odwołanie skarżącego zostało złożone z uchybieniem terminu;
3. naruszenia przez organ procedury polegającej na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie i stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia, chociaż z uwagi na zasadność wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku, uznać należało, że odwołanie został wniesione w terminie.
2.1 W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przyczyną uchybienia terminu były problemy zdrowotne skarżącego, które uniemożliwiły mu odebranie przesyłki zawierającej decyzję organu I instancji z 30 grudnia 2021 r. Wyjaśnił, że problemy zdrowotne skarżącego w okresie, w którym mijał termin do złożenia odwołania potwierdzają przedłożone przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania zaświadczenia lekarskie oraz dokumentacja lekarska. Wynika z nich, że skarżący ma niestabilną chorobę wieńcową. Czeka na zabieg by-pass. W związku z taką diagnozą zalecono mu leżenie. Zaświadczenia lekarskie dotyczą okresu od listopada 2021 r. do lutego 2022 r.
2.2 Decyzja organu I instancji nie została doręczona A. W.. Strona nie odebrała decyzji Naczelnika, co wynika z akt sprawy i nie są zgodne z prawdą twierdzenia organu II instancji, że skarżący odebrał decyzję 17 stycznia 2022 r., bowiem z adnotacji pracownika poczty umieszczonej na awizo wynika, że korespondencja nie została podjęta w terminie. Decyzję doręczono skarżącemu, ale wyłącznie w trybie wskazanych w art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg 18 stycznia 2022 r. i upływał 31 stycznia 2022 r. jednakże w okresie tym skarżący był osobą dotkniętą daleko idącymi ograniczeniami w poruszaniu się i miał zalecone leżenie.
2.3 Kwestię przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej reguluje art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowił podstawę postanowienia o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania z uwagi na niespełnienie wskazanych w nim przesłanek. Wbrew twierdzeniom organu II instancji skarżący dostatecznie uprawdopodobnił, że terminowe wniesienie odwołania w niniejszej sprawie napotkało na przeszkody od niego niezależne, które winny skutkować przywróceniem terminu stosownie do treści art. 162 § 1 Ordynacji podatkowa, a odwołanie winno zostać uznane za złożone skutecznie, a następnie winno być rozpoznane przez organ II instancji. Organ odwoławczy niezasadnie stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, że skarżący uchybił terminowi do złożenia odwołania.
2.4 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
3.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz.U. z 2021, poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
3.2 Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Stan faktyczny sprawy, jako prawidłowo ustalony przez organ administracji przyjęto za podstawę rozważań sądu. Sprawa została rozpoznana przez sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
3.3 Przedmiotem kontroli sądu było rozstrzygnięcie organu odwoławczego, co do stwierdzenia uchybienia terminowi do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji orzekającej o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych bez koncesji.
Poza granicami tej sprawy pozostaje więc kwestia oceny istnienia przeszkód w dochowaniu terminu, a tym samym istnienia ustawowych przesłanek do przywrócenia tego terminu. Z tego względu jako oczywiście bezprzedmiotową należało uznać argumentację zaprezentowaną w skardze, która eksponuje istnienie przeszkód dla dochowania terminu, a w żadnej mierze nie kwestionuje, że do uchybienia tego terminu doszło. Za nieadekwatne należało również uznać sformułowane w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania (pkt 2), które nakierowano na kwestię przywrócenia terminu, a nie stwierdzenia jego uchybienia. Tym samym, inaczej rzecz ujmując, a co wynika z zasad logiki, skoro strona twierdzi, że przekroczenie terminu było niezawinione, to przyjmuje, że do przekroczenia tego doszło. I właśnie potwierdzenie zaistnienia tego zdarzenia procesowego w sposób deklaratoryjny nastąpiło w zaskarżonym postanowieniu. Nie istnieje więc pomiędzy stronami w tym kontekście pole dla sporu, ani co do faktów czy też prawa.
3.4 O ocenie zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania decyduje to, czy według stanu na moment jego podjęcia spełniły się przesłanki przewidziane w art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Na mocy ww. przepisu organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Treść przepisu została sformułowana w sposób kategoryczny i bezwarunkowy. Stwierdzenie niedotrzymania terminu do złożenia środka zaskarżenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Konieczne jest zatem ustalenie, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenie kiedy zostało wniesione odwołanie od tego rozstrzygnięcia i w rezultacie, czy doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W razie stwierdzenia uchybienia terminu organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi. Ponadto, na co już wyżej wskazał sąd, poza jakąkolwiek oceną organu podatkowego pozostają okoliczności z powodu których doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a jedynym uprawnieniem, a zarazem obowiązkiem organu odwoławczego we wstępnej fazie kontroli odwołania jest ustalenie, czy środek zaskarżenia został wniesiony w terminie 14-dni od daty doręczenia decyzji stronie.
3.5 W realiach sprawy, wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego, skoro przesyłka zawierająca decyzję z 30 grudnia 2022 r. została skutecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego (art. 150 Ordynacji podatkowej) 17 stycznia 2021 r. (tj. wraz z upływem 14 dni od daty pierwszego awizowania przesyłki), to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 31 stycznia 2022 r. Tym samym, składając 14 kwietnia 2022 r. odwołanie, strona uchybiła terminowi zakreślonemu przepisem art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zatem organ odwoławczy prawidłowo w stanie faktycznym sprawy zastosował art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
3.6 Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.