I SA/Ke 207/21

I SA/Ke 207/21 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2021-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-04-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Artur Adamiec /przewodniczący/
Danuta Kuchta /sprawozdawca/
Mirosław Surma
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7, art. 77 par. 1, art. 113, art. 145 par. 1 pkt 8;
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia ... nr ... w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Dyrektor S Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (Dyrektor) postanowieniem z ... nr ... utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (Kierownik) nr ... z ... prostujące oczywiste omyłki w decyzji nr ... o uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor wskazał, że w dniu ... Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K.... postanowieniem nr ... sprostował oczywistą omyłkę w decyzji nr ... w ten sposób, że w osnowie decyzji na pierwszej stronie akapit: "uchylam w całości decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Nr ... z dnia ..., wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego w K." zastąpił akapitem "uchylam w całości decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Nr ... z dnia ..., wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego w K".
Przedmiotowe postanowienie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony w dniu ... i w terminie prawem przepisanym pełnomocnik strony złożył zażalenie, w którym zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 113 § 1 oraz
art. 77 § 1 w związku z art. 7 Kpa. Wobec powyższego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania organu I instancji w całości, ewentualnie na podstawie art. 138 § 2 Kpa o uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Dyrektor przytoczył treść art. 113 § 1 Kpa i wyjaśnił, że przepis ten nie ogranicza przedmiotu sprostowania do niektórych składników decyzji, a w szczególności nie zastrzega, że przedmiotem sprostowania może być jedynie rozstrzygnięcie (osnowa) zawarte w decyzji. Zatem podzielił pogląd zawarty w wyroku NSA w Lublinie z 13 marca 1998 r., ISA/Lu 1091/96.
Zdaniem Dyrektora, sprostowanie i wskazanie w osnowie decyzji nr ... właściwego numeru uchylonej decyzji ... w miejsce numeru ... nie zmieniało orzeczenia, a tylko usuwało oczywistą omyłkę pisarską polegającą na usunięciu z numeru uchylanej decyzji nadmiarowo wstawionej cyfry "6". Pomyłka mająca miejsce w decyzji nr ... nie spowodowała odmiennego ustalenia stanu faktycznego sprawy, bowiem przedmiotem sprostowania nie było: uchylenie niewłaściwej decyzji (tytuł, data i zakres uchylanej decyzji były właściwie określone), mylne ustalenia faktyczne organu, ani też mylne zastosowanie przepisu prawnego, a sprostowanie omyłki nie prowadziło do ponownego, odmiennego od pierwotnego, rozstrzygnięcia w sprawie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2018. Zdaniem tutejszego organu popełniona przez organ I instancji pomyłka nosi cechy oczywistej pomyłki, polegającej na nadmiarowym wpisaniu cyfry "6" w numerze uchylonej decyzji. Powyższe mieści się w definicji oczywistej omyłki przedstawionej w powołanym poniżej wyroku NSA: "sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Natomiast oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego, czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu przepisu art. 113 § 1 k.p.a. to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie względnie dodanie jakiegoś wyrazu.", tak jak w wyroku NSA w Warszawie z 8 października 2014 r., sygn. akt II OSK 777/13.
Dyrektor nie zgodził się ze stroną, że ww. oczywista omyłka organu I instancji miała wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem istotne w sprawie ustalenia, takie jak: przesłanki wznowieniowe i ich wpływ na uchylenie decyzji dotychczasowej, powierzchnia deklarowana, powierzchnia wykluczona, wskazany powód wykluczenia z płatności powierzchni pozostały niezmienione, a sprostowanie, zaskarżonym postanowieniem, omyłki w ocenie organu odwoławczego nie polegało na zmianie okoliczności faktycznych, tylko na usunięciu nadmiarowo wstawionej cyfry "6" w numerze uchylonej decyzji. Sprostowania w decyzji nr ... dokonano w zakresie błędu numeru uchylonej decyzji, przy czym co istotne jest, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji przywołał właściwy numer uchylonej decyzji, tj. nr .... Błąd jest wyłącznie błędem pisarskim, niemającym wpływu na merytoryczny wymiar decyzji oraz skutki nią wywołane, tym samym sprostowanie w trybie art. 113 § 1 Kpa było dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Dyrektora nie doszło do naruszenia art. 113 § 1 Kpa poprzez jego błędne zastosowanie i art. 77 § 1 Kpa w związku z art. 7 Kpa, w związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższe postanowienie Dyrektora, M. P. zarzucił naruszenie:
1) art. 113 § 1 k.p.a. - poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie przez organ, że sprostowanie dotyczyło oczywistej omyłki pisarskiej, w sytuacji, gdy postanowienie z .... dotyczyło podstawy faktycznej jak i okoliczności faktycznych decyzji z dnia ....;
2) art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. - poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, w szczególności poprzez całkowite zaniechanie samodzielnego i niezależnego zebrania własnego materiału dowodowego oraz jego rozważenia, koniecznego dla dokładnego wyjaśnienia sprawy, a także możliwym oparciu swojego orzeczenia na podstawie decyzji o nr ..., która to decyzja jest nieznana dla strony.
Mając na uwadze przedstawione powyżej zarzuty na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący wniósł o uwzględnienie niniejszej skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I Instancji. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego przed Sądem na podstawie art. 200 p.p.s.a. O wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji na podstawie art. 6 i § 2 pkt 1 p.p.s.a., ewentualnie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. o uwzględnienie niniejszego wniosku przez Sąd.
W uzasadnieniu zarzutów strona podniosła, że organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania to jest art. 113 § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. poprzez błędne ich zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, że sprostowanie dotyczyło oczywistego błędu w sytuacji, gdy dokonane sprostowanie dotyczyło okoliczności natury faktycznej i swoim zakresem wyszło poza zakres zastosowania w art 113 § 1 k.p.a. Zdaniem strony, powołanie się przez organ w swoim orzeczeniu z ... na nr decyzji odmiennej niż miało to dotyczyć w rozstrzygnięciu w stosunku do M. P.wskazywać może na błędy w ustaleniach faktycznych po stronie organu. Zachodzi uzasadniona wątpliwość, co było zatem faktyczną podstawą w sformułowaniu orzeczenia przez organ w dniu ... jak i w dniu .. Odwołano się do tezy wyroku NSA z 23 maja 2011 r. I GSK 241/10.
Wskazano także, że jeśli wystąpiły jakieś nowe okoliczności faktyczne jak i dowody, które nie byłyby uprzednio znane organowi i nie zostały one przedstawione odwołującemu, to organ winien wznowić postępowanie w myśl art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. lub na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., jeśli rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o inne orzeczenie, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Możliwość wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. może wystąpić, jeśli organ swoje rozstrzygnięcie w dniu wydania decyzji nr ... z dnia .... oparł na materiałach z postępowania, w którym wydano decyzję o nr ..., a do którego dostępu nie miał odwołujący się. Nie sposób się zgodzić ze stwierdzeniem, że była to oczywista omyłka pisarska jak podnosi Dyrektor.
Mając na uwadze całokształt przedstawionej argumentacji, postanowienie organu jawi się jako obarczone wadami proceduralnymi, toteż nie może ostać się w obrocie prawnym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo
o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy
z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(j.t. Dz.U.2019.2325), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak
i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, że nie narusza ono prawa, a zatem zarzuty przedstawione w skardze są one niezasadne.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora z ... utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika z ... prostujące oczywistą omyłkę w decyzji nr ... o uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ, dokonując sprostowania numeru decyzji, prawidłowo zastosował art. 113 § 1 k.p.a. i czy działał w granicach zakreślonych w tym przepisie.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, organ administracji państwowej może z urzędu lub na wniosek strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie
i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Treść wyżej przywołanej regulacji wskazuje na dość szeroki zakres przedmiotowy objęty możliwością sprostowania. W materii prostowania oczywistych omyłek najistotniejszą kwestią jest to, aby te oczywiste błędy należały do kategorii błędów, które można zauważyć "na pierwszy rzut oka", bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań, czy ustaleń. Pomyłki muszą więc być widoczne, a ich oczywistość musi polegać na niewłaściwym użyciu, czy sformułowaniu wyrazu, wbrew zamierzeniu organu. Dodatkowo zauważyć należy, że omawiane błędy nie powinny należeć do merytorycznej strony aktu administracyjnego. Powyższy pogląd pozostaje w zgodzie z ugruntowanym od lat orzecznictwem sądów administracyjnych, czego przykładem jest m.in.: wyrok WSA w Kielcach z 20 grudnia 2018 r. I SA/Ke 403/18 oraz wyrok WSA w Warszawie z 17 kwietnia 2013 r., II SA/Wa 473/13.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy i mając powyższe rozważania na uwadze należy wskazać, że sprostowanie i wskazanie w osnowie decyzji nr ... właściwego numeru uchylonej decyzji ... w miejsce numeru ..., jest dopuszczalne w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Pomyłka mająca miejsce w decyzji nr ... jak trafnie podnosi organ, nie spowodowała odmiennego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Przedmiotem sprostowania nie było bowiem: uchylenie niewłaściwej decyzji (tytuł, data i zakres uchylanej decyzji były właściwie określone), mylne ustalenia faktyczne organu, ani też mylne zastosowanie przepisu prawnego, a sprostowanie omyłki nie prowadziło do ponownego, odmiennego od pierwotnego, rozstrzygnięcia w sprawie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2018. Sprostowanie omyłki polegającej na podaniu nadmiarowo cyfry ,,6" w numerze uchylonej decyzji, nie było zatem materią merytorycznego rozstrzygnięcia. Oczywistość omyłki wynikała w tym przypadku z porównania zawartego w uzasadnieniu decyzji organ I instancji właściwego numeru uchylonej decyzji, tj. nr ..., z numerem takiej decyzji opatrzonej błędem. Wobec powyższego nie sposób zgodzić się z argumentami skargi, że decyzja prostowana była nieznana dla strony, a przez doszło do naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. Okoliczność sprostowania uchylonej decyzji dotychczasowej i przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego za rok 2018, nie miała wpływu na możliwość wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Organy w sposób stworzony przez ustawodawcę w art. 113 § 1 K.p.a. jedynie usunęły nieistotną wadę uchylonej decyzji oraz doprecyzowały jej właściwy numer.
W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w skardze o naruszeniu art. 113 § 1 K.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.
-----------------------
6
1