I SA/Ke 111/16

I SA/Ke 111/16 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2016-02-29
Data wpływu
2016-02-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Mirosław Surma /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. I. Sp. z o. o. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi C. I. Sp. z o. o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie z dnia 16 grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego, C. I. Sp. z o. o. w K. (spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie spółka podniosła, że wykonanie zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz postanowienia organu I instancji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem skarżącej kontynuowanie prowadzenia postępowania odwoławczego bez kompleksowego rozpoznania kwestii występowania zagadnienia wstępnego, może spowodować wydanie decyzji
z naruszeniem prawa, która będzie obligować skarżącą do zapłaty niesłusznie nałożonego na nią podatku VAT, przez co nie będzie ona w stanie dalej funkcjonować na rynku i będzie zmuszona ogłosić swoją upadłość.
Spółka zaznaczyła, że od wyniku toczącego się postępowania odwoławczego dotyczącego decyzji nr 89/2014/VAT zależy dalsze jej istnienie, dlatego tak ważne jest wstrzymanie wykonania powyższych postanowień do czasu rozpatrzenia niniejszej skargi przez Sąd i ostatecznego orzeczenia o występowaniu zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie. Ponadto wydanie decyzji przez organ II instancji
w sprawie dotyczącej decyzji 89/2014/VAT, która podtrzymywałby decyzję organu
I instancji, przed rozpatrzeniem kwestii występowania zagadnienia wstępnego, spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. W czasie oczekiwania na rozprawę przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach mogłaby zostać wydana negatywna decyzja przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotycząca C. I. sp. z o.o., która ostatecznie doprowadziłaby do upadłości spółki
i zniknięcia następnego uczciwego przedsiębiorcy z powodu działań organów podatkowych, które niesłusznie nałożyły na nią podatek VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647
ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki
i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325).
W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie został zawarty w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie nakłada na skarżącą obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13 oraz z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem wniosek skarżącej dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie.
Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z uwagi na brak dostatecznego uzasadnienia. Spółka motywując swój wniosek, ograniczyła się do stwierdzenia, że bez kompleksowego rozpoznania kwestii występowania zagadnienia wstępnego może dojść do wydania decyzji
z naruszeniem prawa w następstwie czego spółka nie będzie w stanie funkcjonować na rynku i będzie musiała ogłosić swoją upadłość. Dla oceny, czy w danej sytuacji może nastąpić wspomniany skutek konieczne jest wykazanie nie tylko wysokości zobowiązania, jakie należy uiścić w związku z wydaniem ostatecznej decyzji, ale również wielkości majątku podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, wysokości osiąganych przychodów i kosztów jego uzyskania. Tymczasem skarżąca nie podała żadnych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów, posiadanych aktywów czy stanu rachunków bankowych. Tym samym brak stosownego uzasadnienia wniosku uniemożliwiałby jego merytoryczną ocenę.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak
w sentencji postanowienia.