I SA/Ka 885/03

I SA/Ka 885/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-08-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący/
Małgorzata Jużków /sprawozdawca/
Małgorzata Walentek
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie WSA Małgorzata Jużków (spr.), Asesor WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Ewa Olender, po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy objęcia restrukturyzacją należności celnych oddala skargę.
Uzasadnienie
3 I SA/ Ka 885/03
U Z A S A D N I E N I E
Wnioskiem z dnia [...] r. (data wpływu [...] r.) T. S. wystąpił na podstawie art.12 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz.1287) do Urzędu Celnego w T. o restrukturyzację zaległości celnych wynikających ze sprawy [...] dotyczącej zgłoszenia celnego towaru na jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr [...] z dnia [...] r. opiewających na kwotę około [...] zł. W uzasadnieniu wskazała, iż w dniu [...] r. został powiadomiony przez Urząd Celny w T. o uzyskaniu materiałów uzasadniających wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzja ostateczną nr [...] z dnia [...] r. uznająca za prawidłowe zgłoszenie celne samochodu marki [...] dokonane na wskazanym wyżej dokumencie SAD z dnia [...] r. Jako podstawę wznowienia wskazano ustalenie prawidłowego kraju pochodzenia towaru oraz faktycznej kwoty wynikającej z długu celnego.
Decyzją z dnia [...] r nr [...] na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 9 pkt 1 i art.6 ust 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców Naczelnik Urzędu Celnego w T. odmówił objęcia restrukturyzacją należności celnych, o które wystąpił T. S.
W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z art.6 ust.1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy restrukturyzacji podlegają należności celne znane na dzień [...]r. Na gruncie tej ustawy przez należności znane rozumie się należności, w tym należności sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji i postanowień (art.2 pkt 3). Dalej organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zaległości celne będące podstawą złożonego wniosku zostały określone decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w T. nr [...] z dnia [...] r. i doręczonej skarżącemu w tej dacie. Decyzja ta została wydana na skutek wznowienia z urzedu postępowania w sprawie zakończonej decyzja ostateczną, w oparciu o przesłanki wynikające z art.240 § 1 ust.5 Ordynacji podatkowej. Konkretnie jako podstawę wznowienia wskazano negatywny wynik weryfikacji dowodu pochodzenia samochodu nadesłany przez władze krajów Unii Europejskiej w dniu [...] r. Reasumując poczynione ustalenia faktyczne oraz dokonaną ocenę prawną organ I instancji stwierdził, że zaległości celne objęte wnioskiem o ich restrukturyzację wynikają z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T. nr [...] z dnia [...] r., a tym samym nie są należnością znaną, w rozumieniu przedmiotowej ustawy na dzień 30 czerwca 2002 r. albowiem zostały ustalone po tej dacie.
T. S. odwołał się od powyższej decyzji negując argumenty jej uzasadnienia i zarzucając opieszałość działań służb celnych, jak również ponoszenie konsekwencji finansowych za niekompetencję funkcjonariuszy celnych, którzy przyjmowali jego zgłoszenie celne w 2000 r. Wniósł o jej uchylenie i objecie procesem restrukturyzacji długu celnego, powstałego wskutek nieprawidłowej decyzji organu celnego, gdyż taka decyzja umożliwi mu prowadzenie dalszej działalności gospodarczej. Na koniec nadmienił, że 15 % wartości zadłużenia wpłacił już w grudniu 2002 r.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art.233 § 1 pkt 1 ustawy ordynacja podatkowa w związku z art.9 pkt 1 i art.6 ust.1 pkt b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych przedsiębiorców Dyrektor Izby Celnej w K., po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie uznał racji skarżącego i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji względnie umorzenie postępowania. Wyjaśnił, że Samochód marki [...] zakupił od pośredników w grudniu 1999 r. w Niemczech. Przedstawił we właściwym urzędzie celnym posiadane dokumenty, na których podstawie kompetentni podobno urzędnicy wydali decyzje ostateczną określająca wysokość należnego do zapłaty cła, które uiścił. W jego ocenie nie było podstaw do wznawiania postępowania po tak znacznym upływie czasu, gdyż okoliczności na których organ oparł się przy jego wznowieniu były mu znane już z w dniu zgłoszenia celnego. Wtedy winien podjąć działania mające na celu weryfikację oznaczenia indywidualnego samochodu co do kraju jego pochodzenia. Dalej skarżący nie zgadzał się z przyjętą przez organ celny interpretacją pojęcia zadłużenia znanego na dzień [...] czerwca 2002 r., gdyż w jego ocenie ze względu na podjęcie przed ta data czynności weryfikacyjnych zgłoszenia było ono znane.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc 31 grudnia 2003r. Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego i na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego utworzono w ich miejsce wojewódzkie sądy administracyjne (na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych).
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (...) sprawy, w których skargi zostały wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Należy tez przypomnieć, że wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, i w tym trybie kontroli została poddana, wydana w niniejszej sprawie decyzja.
Trafnie podkreślił organ odwoławczy, iż zgodnie z art.6 ust 1 pkt 1b ustawy o restrukturyzacji (..) podlegają jej należności celne znane na dzień [...] czerwca 2002 r. Należy dodać, że za wyjątkiem zaległości celnych określonych w decyzji właściwego organu celnego określonych w wyniku postępowania kontrolnego- jeżeli zaległości te określone zostały w związku z dokonywaniem czynności prawnych mających na celu obejście przepisów o należnościach celnych lub przepisów dotyczących wymiaru i poboru tych należności (pkt 4 art.1). Zgodnie zaś z zapisem art. 2 ust.3 powyższej ustawy przez należności znane ustawodawca rozumie należności, w tym należności sporne, wynikające z ewidencji rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień. Dalej ustawodawca definiuje należności sporne, przez które rozumie należności wymienione w art.6 (w tym celne), będące przedmiotem sporu- w przypadku gdy:
a) od decyzji dotyczącej danej należności, wydanej przed dniem 1 lipca 2002 r., wniesiono odwołanie lub skargę do sądu,
b) decyzja dotycząca danej należności, wydana przed dniem 1 lipca 2002 r jest przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, wznowienia postępowania, zmiany lub uchylenia, lub stwierdzenia jej wygaśnięcia, wszczętego na wniosek (art.2 pkt 4).
Odnosząc powyższą regulacje do ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie przez organy obu instancji należy zauważyć, że skarżący podnosi argumenty, które winien był podnieść w odwołaniu od decyzji wydanej po zakończeniu postępowania prowadzonego po jego wznowieniu na podstawie postanowienia z dnia [...] r., a zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchylającą decyzję nr [...] z dnia [...] r. uznającą zgłoszenie celne dokonane na dokumencie SAD przyjętym w [...] r. w pozycji ewidencyjnej nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej kwoty wynikającej z długu celnego, czego nie uczynił i decyzja stała się ostateczna. Tym samym bezspornym jest, że należności objęte wnioskiem T. S. o restrukturyzację były znane dopiero w dniu [...] r. Nie można zatem uznać słuszności podnoszonego przez skarżącego argumentu, iż należności te były znane w dacie wznowienia postępowania. Dla ich poznania niezbędne jest wydanie decyzji, w której są jednoznacznie określone. Wznowienie z urzędu postępowania celem prawidłowego ustalenia kraju pochodzenia towaru, przy uprzednim stosowaniu stawki preferencyjnej rodzi domniemanie, że mogą być one inne (wyższe) od dotychczas ustalonych i uiszczonych przez skarżącego należności celnych. Tym samym należy za prawidłowe uznać twierdzenie organu odwoławczego o braku przesłanek ustawowych do objęcia restrukturyzacją opisaną w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców należności celnej enigmatycznie, bez określenia wysokości wskazanej we wniosku skarżącego. Nadto za chybione należy uznać zarzuty dotyczące przewlekłego prowadzenia weryfikacji dokumentów, gdyż nie odnoszą się one do przedmiotu niniejszej sprawy.
Jak już wspomniano wyżej zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydania. Jeżeli zaskarżona decyzja nie narusza prawa sąd obowiązany jest skargę oddalić.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.