I SA/Ka 685/03

I SA/Ka 685/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-03-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Wiciak
Krzysztof Stanik /przewodniczący/
Krzysztof Targoński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Sygn. powiązane
FSK 1826/04 - Postanowienie NSA z 2005-03-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 25 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik Sędzia NSA Anna Wiciak Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.) Protokolant Magdalena Nowacka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Spółki z o.o. "A" w B. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w tym podatku : oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Izba Skarbowa w K. po rozpatrzeniu odwołań pełnomocnika Spółki z o.o. "A" z siedzibą w B. utrzymała w mocy, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art.13 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.), decyzje Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. :
- [...] określającą za miesiąc czerwiec 2001 r. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w wysokości 2.998,00 zł, kwotę zaległości podatkowej za ten miesiąc w wysokości 12.450,00 zł i odsetki od zaległości podatkowej na dzień wydania decyzji w wysokości 1.212,60 zł,
- [...] ustalającą za miesiąc czerwiec 2001 r. dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w kwocie 3.775,00 zł.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności nawiązano do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. W tych zaś ramach stwierdzono, że w wyniku podjętych czynności kontrolnych ujawniono nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za czerwiec 2001 r.. Ustalono bowiem, że strona obniżyła podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktury nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. ( wartość netto 57.200,01 zł oraz podatek naliczony w wysokości 12.584,00 zł) wystawionej przez Spółkę z o.o. "B", pomimo tego, że otrzymała ją dopiero w miesiącu lipcu 2001 r.. Powyższe stanowi naruszenie normy art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym ( Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn. zm.).
Następnie przedstawiono argumentację zawartą w odwołaniu, która odwoływała się do zarzutów naruszenia prawa materialnego i proceduralnego.
Przystępując do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności wskazano na prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, wynikające z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Podkreślono, że obniżenie podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny lub w miesiącu następnym. Wskazano również na dalsze ograniczenia w możliwości skorzystania z tego uprawnienia, zawarte w art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług, a w szczególności na utratę uprawnienia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w przypadku uchybienia terminom określonym w ust. 3 wyżej powołanego przepisu.
W dalszej kolejności wskazano, iż decydujące znaczenie dla rozpatrywanej sprawy ma ustalenie kiedy podatnik otrzymał kwestionowaną fakturę. Wskazano, że czynności sprawdzające u sprzedawcy tj. Spółki "B" wykazały, iż w dniu [...].07.2001 r. faktura została wysłana za pośrednictwem poczty co zostało odnotowane w książce podawczej pod pozycją [...]. W takim stanie rzeczy Spółka "A" nie mogła być w jej posiadaniu miesiącu czerwcu 2001 r.. Odpowiadając na zarzuty pełnomocnika dotyczące terminu otrzymania faktury, organ odwoławczy stwierdził, że dano wiarę dowodowi z dokumentu tj. książki podawczej, której zapisów skutecznie nie podważono, a ponadto dokonano ich przed rozpoczęciem postępowania podatkowego.
W tych okolicznościach organ odwoławczy uznał za bezzasadny zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, a ponadto, że podatnik nie spełnił wymogów określonych w art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług co spowodowało, iż nie mógł on rozliczyć podatku naliczonego z zakwestionowanej faktury w miesiącu czerwcu 2001 r..
Wskazano również, że kontrolą i postępowaniem podatkowym został objęty tylko jeden miesiąc – czerwiec 2001 r. i dlatego organ podatkowy pierwszej instancji nie mógł dokonać rozliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakwestionowanej faktury w miesiącu lipcu 2001 r..
Odwołując się do art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym wskazano, iż w przypadku gdy podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, organ podatkowy określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia. Wobec powyższego organ podatkowy prawidłowo ustalił dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za kontrolowany miesiąc.
Powyższa decyzja zaskarżona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez pełnomocnika Spółki z o.o. "A", który powołując się na zarzuty naruszenia prawa materialnego ( art. 19 i art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ) i procesowego ( art. 122 Ordynacji podatkowej), wniósł o jej uchylenie w całości.
Na poparcie tego żądania podniesiono w uzasadnieniu, że podczas czynności związanych z eksportem zakupionego towaru, w dniu [...].06.2001 r. Urząd Celny w B. "wystawił" dokumenty eksportowe, potwierdzające posiadanie w miesiącu czerwcu 2001 r. przez skarżącą Spółkę kwestionowanej faktury, bowiem bez przedstawienia faktury zakupu nie jest możliwe uzyskanie świadectwa pochodzenia EUR-1. Ta okoliczność została przez organy podatkowe pominięta. Ponadto organy podatkowe odrzuciły oświadczenie osób uprawnionych do reprezentowania Spółki "B" o przekazaniu faktury przedstawicielowi skarżącej Spółki w czerwcu 2001 r.. Zdaniem pełnomocnika organy podatkowe nie wyczerpały wszystkich możliwości zebrania dowodów np. nie przeprowadzono dowodu z przesłuchania świadków – przedstawicieli kontrahenta. Jednostronna ocena zebranego materiału dowodowego dokonana przez organy podatkowe stanowi naruszenie dyspozycji art. 122 Ordynacji podatkowej. W takich okolicznościach dalsze ustalenia organów podatkowych dotyczące nieprawidłowego rozliczenia podatku naliczonego są błędne, a działanie Spółki było zgodne z regulacjami zawartymi w art.19 ustawy o podatku od towarów i usług.
Dodatkowo pełnomocnik, zastrzegając słuszność wyżej opisanych zarzutów, podniósł, że kontrolujący mogli dokonać "... przesunięcia podatku VAT zawartego w przedmiotowej fakturze z miesiąca czerwca na miesiąc lipiec ...". Przesłankę do takiego działania organów podatkowych stanowi interpretacja dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale FPS 10/01 z dnia 29.10.2001 r.. Aczkolwiek uchwała odnosi się do stanu prawnego z roku 1995, to w świetle zmiany treści art. 19 ust.3 lit.b ustawy o podatku od towarów i usług, powinna być zastosowana w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 25.03.2004 r. pełnomocnik organu odwoławczego podtrzymał żądania i naprowadzoną na ich poparcie argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu niniejszej sprawy stwierdził, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z póżn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przypomnieć również należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), wynika natomiast, że sąd uwzględniając skargę na decyzje lub postanowienie : uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania i inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innym przepisie. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Nie jest to zaś, zdaniem Sądu, możliwe w rozpatrywanej sprawie.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w punkcie wyjścia zauważyć należy, że spór między stronami sprowadza się w istocie rzeczy do jednej kwestii, kiedy podatnik otrzymał kwestionowaną fakturę. Poza sporem pozostaje data jej wystawienie tj. [...] czerwca 2001.
Z akt sprawy wynika, iż w rejestrze zakupów, prowadzonym przez skarżącą Spółkę, w pozycji 8 została wpisana faktura nr [...] z dnia [...].06.2001 r., wystawiona przez Spółkę z o.o. "B". W rubryce trzeciej jako datę wpływu zapisano [...].06.2001 r.. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż na przedmiotowej fakturze nie było adnotacji o dacie jej wpływu do Spółki "A". Z kolei jej kopia będącą w posiadaniu wystawcy nie została podpisana przez nabywcę oraz nie zawiera daty jej odbioru. W książce podawczej prowadzonej przez sprzedawcę w pozycji [...] odnotowano, że przedmiotowa faktura została wysłana za pośrednictwem poczty w dniu [...].07.2001 r.. W odwołaniu od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, pełnomocnik wskazał, iż została ona odebrana przez przedstawiciela Spółki w dniu [...].06.2001 r.. W oświadczeniu złożonym w dniu [...].11.2001 r. przez pełnomocnika zarządu oraz główną księgową Spółki z o.o. "B" wskazano, że faktura oraz dowód dostawy odebrano wraz z towarem w dniu [...].06.2001 r.. Ponadto mając upoważnienie firmy "A" do odbioru faktur bez podpisu, dział zbytu wysłał ją po raz drugi za pośrednictwem poczty w dniu [...].07.2001 r.. W skardze, pełnomocnik wywodzi, że Spółka "A" była w posiadaniu kwestionowanej faktury już w dniu dokonywania formalności eksportowych [...].06.2001 r..
Analiza opisanych powyżej dat i okoliczności prowadzić może tylko do jednego wniosku, iż pozostają one w sprzeczności. Nie można uznać, że w dniu dokonywania formalności eksportowych tj. [...].06.2001 r. przedmiotowa faktura była w posiadaniu skarżącej Spółki, ponieważ została ona wystawiona dwa dni później tj. [...].06.2001 r.. Z załączonej do skargi fotokopii deklaracji eksportera wynika, że do wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR 1 dołączono do wglądu fakturę zakupu z firmy "B" ( bez wskazania jej daty wystawienia oraz numeru ), jednak na deklaracji brak jest potwierdzenia Urzędu Celnego w B., że została ona przedłożona. Należy podkreślić, że postanowienia zawarte w protokole nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczypospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony ( zał. do Dz.U. z 1994 r. nr 11, poz. 38 z późn. zm.) nie przewidują aby w momencie wystawiania świadectwa przewo- zowego EUR 1, potwierdzającego pochodzenie towaru, wymagane było przedstawienie faktur zgodnie, z którymi eksporter nabył towar. Z kolei powiązanie w treści oświadczenia złożonego przez przedstawicieli Spółki "B" daty obioru faktury z dniem odbioru towaru [...].06.2001 r. również stoi w sprzeczności z ustalonym stanem faktycznym, bowiem eksportu towaru dokonano w dniu [...].06.2001 r..
W świetle powyższych okoliczności, Sąd podzielił ocenę organu odwoławczego, że książka podawcza prowadzona przez sprzedającego posiada walor dokumentu rzetelnego, który odzwierciedla rzeczywisty stan rzeczy. Dokonany w niej wpis potwierdzający wysyłkę przedmiotowej faktury w dniu [...].07.2001 r. stanowi potwierdzenie, że skarżąca Spółka nie mogła jej otrzymać w miesiącu czerwcu 2001 r.. Jednocześnie, Sąd nie może zarzucić organom podatkowym naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego w kwestii dotyczącej ustalenia miesiąca, w którym skarżąca Spółka otrzymała fakturę.
W tym stanie rzeczy Spółka "A" przedwcześnie dokonała rozliczenia podatku naliczonego wykazanego w zakwestionowanej fakturze, bowiem zgodnie z art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, obniżenie kwoty podatku należnego, o którym mowa w ust. 1, następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc , w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny, z zastrzeżeniem pkt. 2 i 4 ( nie mają zastosowania w rozpatrywanej sprawie ). Mogła to uczynić w miesiącu lipcu lub sierpniu 2001 r..
W konsekwencji zasadnym było ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2001 r., wynikającego z art. 27 ust. 6 wyżej cyt. ustawy.
Sąd podzielił również stanowisko organów podatkowych wskazujące, że w przypadku gdy kontrolą i postępowaniem podatkowym objęto tylko jeden miesiąc, to brak było podstaw do uwzględnienia z "urzędu" przedwcześnie rozliczonego podatku naliczonego w miesiącu następnym.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), oddalił skargę i orzekł jak sentencji.