I SA/Ka 1349/03

I SA/Ka 1349/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-08-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Winiarski
Przemysław Dumana /przewodniczący/
Stanisław Bogucki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego oddala skargę;
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie ustalenia E. K. łącznego zobowiązania pieniężnego na 2003 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 233 § 1 pkt 1 i art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust.1 pkt 2, art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 z późn. zm.) oraz art. 1, art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 z późn. zm.).
Uzasadniając decyzję Kolegium podało, że decyzją organu pierwszej instancji ustalono E. K. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2003 r. w wysokości [...] zł, płatnego w trzech ratach po [...] zł (odpowiednio do [...] r., [...] r., [...] r. oraz czwarta rata w kwocie [...] zł płatna do [...] r.). Przedmiotem opodatkowania objęto budynki pozostałe o powierzchni 94,06 m² oraz grunt o powierzchni 0.0365 ha i grunt o powierzchni 0.0535 ha, podlegający zwolnieniu.
W odwołaniu od tej decyzji E. K. wniosła o sprawdzenie i skorygowanie różnicy opodatkowania gruntów, podnosząc, że jest właścicielką gruntu o powierzchni 0.0900 ha, a organ opodatkował grunt o powierzchni 0.0365 ha.
Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Kolegium stwierdziło, że według wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] r. E. K. jest właścicielką działki położonej w obrębie B. o łącznej powierzchni 0.0900 ha, w tym: (1) 0.0204 ha - grunty orne oznaczone R-RVI, (2) 0.0237 ha - grunty orne oznaczone R-RV, (3) 0.0094 ha - grunty orne oznaczone R-RV, (4) 0.0365 ha - tereny zabudowy mieszkalnej. Przedmiotowy grunt do dnia [...] r. opodatkowany był podatkiem od nieruchomości, a obecnie na mocy zaskarżonej decyzji Wójta Gminy B. został opodatkowany podatkiem rolnym. Kolegium zwróciło uwagę, że strona w odwołaniu nie kwestionuje samego obowiązku podatkowego, tylko wnosi o korektę powierzchni gruntu przyjętej do opodatkowania.
Ustosunkowując się do powyższego zarzutu skład orzekający Kolegium zważył, że na mocy art. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz.U. Nr 200, poz.1680) oraz art. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 200, poz.1683) od dnia 1 stycznia 2003 r. obowiązują nowe zasady poboru podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Obecnie w myśl art. 1 ustawy o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, Vl i Vlz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 ). Na zasadzie art. 3 ust. 1 pkt 2 podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami samoistnymi gruntów. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów pozostałych liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny za rok podatkowy wynosi od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta, obliczone według średniej ceny skupu żyta pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych ustala w drodze decyzji, organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.
Zdaniem Kolegium, powyższa zmiana przepisów prawa powoduje, że od dnia [...] r. posiadane przez E. K. grunty objęte są podatkiem rolnym i podatkiem od nieruchomości. Podatniczka bowiem jest właścicielką gruntu o łącznej powierzchni 0.0900 ha, w tym 0.0535 ha stanowią grunty orne klasy V i VI oraz 0.0365 ha tereny zabudowy mieszkalnej. Posiadane przez stronę grunty sklasyfikowane jako grunty orne (użytki rolne) podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, a grunty sklasyfikowane jako tereny zabudowy mieszkalnej podatkiem od nieruchomości. Przy czym grunty orne klasy V i VI z mocy prawa podlegają zwolnieniu od podatku rolnego (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym), w związku z czym organ podatkowy I instancji prawidłowo grunty strony o powierzchni 0.0535 ha (użytki rolne klasy V i VI) wykazał w pozycji gruntów zwolnionych z opodatkowania. Natomiast grunty o powierzchni 0.0365 ha, sklasyfikowane jako tereny zabudowy mieszkaniowej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Kolegium uznało, że w rozpatrywanej sprawie ustalając wymiar podatku od nieruchomości organ I instancji zastosował właściwe stawki podatkowe ustalone przez Radę Gminy w B. i prawidłowo wyliczył na tej podstawie łączny wymiar podatku dla E. K. na 2003 r. na kwotę [...] zł.
W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] (uzupełnionej pismami z dnia [...] r., [...] r., [...] r.), skierowanej przez E. K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z siedzibą w Gliwicach, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Uzasadniając skargę skarżąca podniosła, że od chwili nabycia nieruchomości o powierzchni 900 m² do 2002 r. płaciła podatek od nieruchomości od powierzchni 900 m². W roku 2003 natomiast, stosownie do informacji z rejestru gruntów, tylko 365 m² zostało sklasyfikowane jako grunt budowlany, zaś pozostałe działki sklasyfikowano jako grunty orne. Skarżąca wyjaśniła, że zwróciła się do Starosty z prośbą o wyjaśnienie błędu powstałego w ewidencji gruntów, który w piśmie z dnia [...] r., nr [...], poinformował, że w dniu [...] r. dokonano korekty błędu w ewidencji gruntów, w wyniku której jej nieruchomość o łącznej powierzchni 900 m² jest znowu klasyfikowana jako grunt budowlany. Podała również, że w związku z przeklasyfikowaniem jej gruntu, Wójt Gminy B. w decyzji z dnia [...] r., nr [...], zmienił swoją decyzję ostateczną z dnia [...] r., nr [...], w ten sposób, że za drugie półrocze 2003 r. określił dla skarżącej wyłącznie podatek od nieruchomości od posiadanej przez nią nieruchomości. Skarżąca oświadczyła jednak, że winna mieć prawo do zapłaty podatku od nieruchomości od całości posiadanego gruntu za cały rok 2003.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do żądania skarżącej o opodatkowanie jej gruntów podatkiem od nieruchomości za cały 2003 r., a nie od daty zmiany klasy grunty, Kolegium wyjaśniło, że po wprowadzeniu zmian grunty strony podlegają tak jak w ubiegłych latach podatkowych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ale nie za cały rok 2003, ale od następnego miesiąca, w którym nastąpiła zmiana klasy gruntu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...], została złożona przez E. K. do Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 28 czerwca 2003 r. i winna była zostać rozpatrzona na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Należy jednak zauważyć, że wyżej cytowana ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz.U. z 2002 r. Nr 240 , poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sadu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sadu Administracyjnego. Stosownie do art. 97 §1 w.w. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Trzeba podkreślić, że stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa sprawowana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod względem legalności, co oznacza, że Sąd nie bada w zasadzie kontrolowanych aktów i czynności pod względem celowości. Stosownie do treści przepisu art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarga na decyzję lub postanowienie podlega uwzględnieniu, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie dotknięte jest wadami skutkującymi jego nieważność lub niezgodność z prawem albo gdy narusza ono prawo w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania bądź w sposób, który ma wpływ (w przypadku naruszenia prawa procesowego wpływ istotny) na wynik sprawy. Regulacja taka oznacza zatem, że nie każde naruszenie prawa daje podstawę do uwzględnienia skargi. Skarga uwzględniona może być bowiem tylko wtedy, gdy stwierdzone uchybienia będą rażące lub co najmniej istotne. W rozpatrywanej sprawie sytuacja tak nie zachodzi, albowiem wbrew podniesionym w skardze zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W punkcie wyjścia wymaga wyjaśnienia, że zasady poboru podatku od nieruchomości reguluje ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 z późn. zm.). Stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane, w tym m.in. grunty, budynki lub ich części. Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1 w.w. ustawy). Podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi powierzchnia wynikająca z ewidencji gruntów i budynków, a dla budynków powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 w.w. ustawy). Stawki podatkowe dla poszczególnych przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości ustala rada gminy w drodze uchwały (art. 5 ust. 1 w.w. ustawy). Osoby fizyczne są zobowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zmian (art. 6 ust. 6 w.w. ustawy). Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek płatny jest w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach: do dnia [...], [...], [...] i [...] roku podatkowego (art. 6 ust. 7 w.w. ustawy). Z kolei opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 1 ustawy o podatku rolnym). Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym dla pozostałych gruntów stanowi liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 pkt 2). Podatek rolny za rok podatkowy od 1 ha gruntów pozostałych wynosi równowartość pieniężną 5 q żyta, obliczone według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy.
W rozpatrywanej sprawie organ I instancji prawidłowo ustalił dla skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku rolnego i od nieruchomości. Przedmiotem opodatkowania objęto następujące składniki: (1) 0.0204 ha - grunty orne oznaczone R-RVI, (2) 0.0237 ha - grunty orne oznaczone R-RV, (3) 0.0094 ha - grunty orne oznaczone R-RV, (4) 0.0365 ha - tereny zabudowy mieszkalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd, że analiza przepisów art. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz.U. Nr 200, poz.1680) oraz art. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 200, poz.1683) prowadzi do wniosku, że opodatkowaniu podatkiem rolnym co do zasady podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych i bez znaczenia pozostaje powierzchnia tych użytków. W stanie prawnym obowiązującym do [...] r. grunty sklasyfikowane jako użytki rolne, których powierzchnia nie przekraczała 1 ha, podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Od 1 stycznia 2003 r. grunty sklasyfikowane jako użytki rolne, bez względu na ich powierzchnię, podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Powyższa zmiana przepisów prawa powoduje, że od dnia 1 stycznia 2003 r. posiadane przez skarżącą grunty objęte są podatkiem rolnym i podatkiem od nieruchomości. Podatniczka bowiem jest właścicielką gruntu o łącznej powierzchni 0.0900 ha, w tym 0.0535 ha stanowią grunty orne klasy V i VI oraz 0.0365 ha tereny zabudowy mieszkalnej. Posiadane przez stronę grunty sklasyfikowane jako grunty orne (użytki rolne) podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, a grunty sklasyfikowane jako tereny zabudowy mieszkalnej podatkiem od nieruchomości. Przy czym grunty orne klasy V i VI z mocy prawa podlegają zwolnieniu od podatku rolnego (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym), w związku z czym organ podatkowy I instancji prawidłowo grunty strony o powierzchni 0.0535 ha (użytki rolne klasy V i VI) wykazał w pozycji gruntów zwolnionych z opodatkowania. Natomiast grunty o powierzchni 0.0365 ha, sklasyfikowane jako tereny zabudowy mieszkaniowej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty (z wyłączeniem m.in. gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne), budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi powierzchnia gruntów, a dla budynków powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1). Stawki podatkowe w podatku od nieruchomości ustala właściwa rada gminy (art. 5 ust.1). W rozpatrywanej sprawie organ I instancji, ustalając wymiar podatku od nieruchomości, zastosował stawki podatkowe ustalone przez Radę Gminy w B. uchwałą z dnia [...] r. nr [...] w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2003 r oraz określenia obowiązujących wzorów informacji i deklaracji podatkowych. Z przedstawionego w decyzji wyliczenia wynika, że łączny wymiar podatku dla skarżącej E. K. na 2003 r. wynosi [...] zł i skoro decyzją organ podatkowy pierwszej instancji ustalił taką właśnie wysokość zobowiązania podatkowego, to decyzja ta jest zgodna z prawem.
Odnosząc się do żądania skarżącej o opodatkowanie jej gruntów podatkiem od nieruchomości za cały 2003 r., a nie od daty zmiany klasy gruntu, należy podzielić stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., wyrażone w odpowiedzi na skargę, że właściwą podstawą dla wymiaru podatku są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne przewiduje bowiem, że "Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków". Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 tej ustawy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, to między innymi dane dotyczące rodzajów użytków gruntowych. Tak więc podstawę do ustalenia klasyfikacji rodzajowej gruntów stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jej prowadzenie nie należy do kompetencji organów podatkowych, a zatem to nie te organy decydują o tym, do jakiego rodzaju gruntów dany grunt ma być zaliczony. W dacie wydania zaskarżonej decyzji skarżąca posiadała grunt sklasyfikowany jako użytki rolne i tereny budowlane, a zatem podlegał on opodatkowaniu podatkiem rolnym i podatkiem od nieruchomości. Organ podatkowy był zaś związany danymi wynikającymi wówczas z ewidencji gruntów, stosownie do art. 21 w.w. ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Należy zwrócić uwagę, że dopiero na wniosek skarżącej z dnia [...]r. strony Starosta [...] w dniu [...] r. dokonał zmiany danych w ewidencji gruntów w ten sposób, że grunty sklasyfikowane jako użytki rolne zostały przekwalifikowane jako tereny budowlane. Po wprowadzeniu tych zmian grunty strony podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ale nie za cały 2003 r., ale od następnego miesiąca, w którym nastąpiła zmiana klasy gruntu. Przepis art. 6 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi bowiem, że jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, to podatek podlega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. W przedmiotowej sprawie zmiana klasy gruntu została dokonana w dniu [...] r., a zatem dopiero od dnia [...] r. grunt strony podlega ponownie w całości opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w rozpatrywanym przypadku organ odwoławczy nie przekroczył granic swobody interpretacyjnej ograniczając stosowanie powołanych przepisów do podanego wyżej znaczenia. Zdaniem Sądu wniosek organu odwoławczego wyprowadzony z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów uregulowaną art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. nr 137, poz. 926 ze zm.), a więc nie stanowi naruszenia prawa. W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).