I SA/Go 73/06

I SA/Go 73/06 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-07-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka
Dariusz Skupień /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Skowrońska-Pastuszko
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 19 ust. 1 i 2, art. 20 ust. 2, art. 4 ust. 4, art. 2 ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko, Asesor WSA Alina Rzepecka, Protokolant Magdalena Bernacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2006 sprawy ze skargi M.K.S. na Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2001r. oddala skargę
Uzasadnienie
Skarżąca M.K.S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2005r. nr [...]
W sprawie był następujący stan faktyczny:
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] listopada 2003r. decyzję Nr [...] (k. 110-112, tom I), określającą Pani M.K.S. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001 r. w wysokości 15.921 zł.
Od w/w decyzji Podatniczka złożyła odwołanie z dnia 28 listopada 2003r., w którym wniosła o uchylenie i umorzenie postępowania, (k. 126-128, tom I)
Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu w/w odwołania decyzją z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] listopada 2003r., Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. (k. 30-34, tom II)
W dniu [...] lipca 2004r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję Nr [...], w której określił Pani M.K.S., zamieszkałej, kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2001r. w wysokości 15.921 zł. (k. 177-180, tom III)
Od w/w decyzji Podatniczka złożyła odwołanie z dnia 23 lipca 2004r., w którym wniosła o uchylenie i umorzenie postępowania, (k. 1-4, tom IV)
Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu w/w odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2005r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2004r., Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. (k. 22-29, tom IV)
Decyzją z dnia [...] maja 2005r., nr [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił Podatniczce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za lipiec 2001r. w wysokości 15.921,00 zł (k. 157-165, tom V) Organ pierwszej instancji ustalił, że w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 (korekta) za miesiąc lipiec 2001 r. Pani M.K.S. , wykazała :
- podatek należny - 106.530 zł;
- podatek naliczony od zakupów pozostałych związanych wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną - 495.920 zł;
- kwotę podatku naliczonego do odliczenia - 495.920 zł;
- nadwyżkę podatku naliczonym nad należnym - 389.390 zł;
- kwotę do zwrotu na rachunek bankowy - 389.390 zł.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że Podatniczka w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001 r. obniżyła podatek należny o podatek naliczony i podatek akcyzowy wynikający z następujących faktur VAT z dnia [...] lipca 2001r. wystawionych przez Urząd Skarbowy:
- Nr [...] z [...].07.2001r. za papierosy różnych marek w ilości 165.364 paczek na wartość netto 439.868,24 zł (w tym podatek akcyzowy 307.577,04 zł), podatek VAT 96.771,01 zł ; (k.9-10, tom I)
- Nr [...] z dnia [...].07.200Ir. za wino butelkowe w ilości 180 butelek i koniak Brendy Stock w ilości 21 butelek, wartość netto 1.967,23 zł (w tym podatek akcyzowy 530,23 zł), podatek VAT 432,78 zł. (k. 11-12, tom I)
Organ pierwszej instancji stwierdził, że Podatniczka wystawiła fakturę VAT Nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r., na wartość 150.465,60 zł, ze stawką podatku VAT 0%, dla firmy [...], która to faktura dotyczyła w/w towarów zakupionych z Urzędu Skarbowego (k. 3, tom I). Faktura ta została zarejestrowana przez Podatniczkę w rejestrze sprzedaży za miesiąc lipiec 2001 r.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że :
zakup towarów w Urzędzie Skarbowym został udokumentowany w/w fakturami VAT Nr [...] i Nr [...] oraz protokołami sprzedaży ruchomości z dnia [...] Iipca2001r.,
wg protokołów sprzedaży ruchomości oraz pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] lipca 2001r., zawierającego informacje o warunkach sprzedaży towarów, zakupione towary Podatniczka była zobowiązana wywieźć poza granicę Rzeczypospolitej Polskiej pod konwojem celnym,
wg protokołu Nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. z kontroli doraźnej, przeprowadzonej w Urzędzie Skarbowym przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej :
- towary zakupione przez Podatniczkę nie posiadały znaków skarbowych akcyzy RP,
- z Urzędu Skarbowego, towary te odebrał Pełnomocnik Podatniczki – M.S. i załadował na dwa samochody dostawcze marki [...], nr rej. [...] i [...], nr rej. [...],
- przy załadunku obecny był funkcjonariusz z Urzędu Celnego – R.B.,
- po odprawie towarów i po nałożeniu plomb celnych na drzwi samochodów, R.B. przejął towar do konwojowania na przejście graniczne
Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że towary zakupione w Urzędzie Skarbowym w dniu [...] lipca 2001 r. do odprawy celnej zgłosił M.S. w dniu [...] lipca 2001 r., w Urzędzie Celnym. Wg dokumentu JDA SAD nr [...], Urząd Celny dokonał odprawy towarów w tranzycie i wskazał jako urząd celny przeznaczenia -Oddział Celny. Ponadto według w/w dokumentu towar powinien opuścić granicę Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do [...] lipca 2001 r. Jak wynika z w/w dokumentu JDA SAD nr [...] na przejściu granicznym towary zostały odprawione w dniu [...] lipca 2001 r., tj. po upływie w/w wyznaczonego terminu.
Ponadto organ I instancji stwierdził, że wg informacji niemieckich służb celnych (k. 93-97, tom I)- Zollfahrndungsamt Berlin, z towarami odprawionymi w Urzędzie Celnym, Podatniczka nie zgłosiła się do odprawy celnej we właściwym urzędzie po strome niemieckiej, tj. w Urzędzie Celnym. Z informacji tej wynika jednocześnie, że w dniu [...] lipca 2001 r. w Urzędzie Celnym Kontrolowana zgłosiła do odprawy 165 paczek papierosów, wiezionych samochodem dostawczym marki [...] o nr rej. [...], a papierosy przewoził i zgłosił do odprawy P.S.. Papierosy nie zostały jednak dostarczone do odbiorcy do dnia [...] czerwca 2002r., tj. dnia sporządzenia informacji, a procedura celna nie została zakończona. Wg dokumentów przekazanych przez niemieckie służby celne, sprzedaż 165 paczek papierosów została udokumentowana fakturą VAT Nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r., a należność wyniosła 330 zł. W fakturze tej oraz w niemieckim dokumencie odprawy celnej wskazano, że odbiorcą papierosów ma być firma [...].
Według informacji holenderskich służb celnych (k, 78-92, tom I) firma [...], nie zamawiała i nie otrzymała towarów wymienionych w fakturze VAT nr [...], nie przeprowadziła transakcji z Podatniczka i nigdy nie zajmowała się obrotem towarami akcyzowymi. Firma ta zajmowała się handlem komputerami i częściami komputerowymi. Współpracowała między innymi z dwoma kontrahentami z Polski, do których dostarczała komputery. Przedstawiciele obu polskich w/w firm złożyli oświadczenia, że nie mieli żadnych kontaktów handlowych z PHU Import-Export M.K.S., i firma ta nie jest im znana.
Organ I instancji stwierdził, że z ustaleń Prokuratury Okręgowej wynika iż : - towary zakupione przez Podatniczkę z Urzędu Skarbowego po załadowaniu na w/w samochody, zostały wywiezione przez M.S. i P.S.o w dniu [...] lipca 2001 r.; P.S. zeznał, że [...] lipca 2001 r. jego brat-M.S. załatwił wszystkie formalności w Urzędzie Celnym i potem samochodami z towarami przeznaczonymi do wywozu poza granicę; przez kilka dni oba samochody były przechowywane na terenie posesji zamieszkiwanej przez nich; P.S. zeznał, że po kilku dniach razem z bratem, samochodami tymi pojechali do [...] i tam je pozostawili; z [...] wrócili z nieznanym mu mężczyzną samochodem marki [...], wg wyjaśnień M.S., nabywcą papierosów eksportowanych do Holandii z firmy M.K.S. miał być U.H.,; z materiałów uzyskanych przez Prokuraturę wynika, iż na terenie A. nie jest zarejestrowana spółka, z którą wg M.S. przeprowadzano transakcje i nie ustalono również osoby o takich danych personalnych, funkcjonariusz celny z Oddziału Celnego nie dopełnił obowiązków przez to, że odstąpił od 100% kontroli towarów, które miały być wywiezione z kraju; przeprowadził odprawę w dniu [...] lipca 2001 r., mimo że termin wywozu towarów upłynął z dniem [...] lipca 2001 r.; ponadto dokument SAD zawierał istotny błąd, polegający na wskazaniu w nim dwóch środków transportu -samochodów dostawczych o nr rej. [...] i nr rej. [...], zgłoszonych do odprawy w Urzędzie Celnym papierosów w ilości 165 paczek, P.S. nie dostarczył do odbiorcy wskazanego w fakturze - [...]; z tego powodu władze niemieckie wszczęły w tej sprawie postępowanie poszukiwawcze - upominawcze, a P.S. wyjaśnił w GUC, że przewożony towar został mu skradziony na terenie Niemiec, o czym nie poinformował Policji.
Ponadto organ I instancji w w/w decyzji powołał się na zeznania Strony Pani M.K.S., świadka: p. R.B. - funkcjonariusza z Urzędu Celnego oraz świadków: pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej.
Pani M.K.S. zeznała, że z nabywcą, wymienionym w fakturze VAT Nr [...] z [...] lipca 200lr., przeprowadziła tylko jedną transakcje. W transakcji tej nie brała udziału z uwagi na stan zdrowia. Przeprowadził ją Jej syn Pan M.S.. Nabywca wymieniony w fakturze nie jest jej znany, nie utrzymywała z nim kontaktów i nie prowadziła z nim żadnej korespondencji. Pan M.S. i Pan P.S., na podstawie art. 196 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, odmówili składania zeznań w sprawie zakupu towarów w Urzędzie Skarbowym w dniu [...] lipca 2001 r. i ich sprzedaży, a także odpowiedzi na jakiekolwiek pytanie związane z tą sprawą. P.S. ponadto odmówił składania zeznań w sprawie przewozu w dniu [...] lipca 2001 r. papierosów, w ilości 165 paczek, z firmy swojej matki do [...] i faktury nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. Odmówił też odpowiedzi na pytanie kiedy i gdzie zostały zapakowane papierosy w ilości 165 paczek do samochodu marki [...] - nr rej. [...], i do kogo one należały. Świadek : Pan R.B. - funkcjonariusz z Urzędu Celnego zeznał, że w dniu [...] lipca 2001 r. był obecny przy załadunku towarów na dwa środki transportu w Urzędzie Skarbowym. Po dokonaniu załadunku dokonał ich rewizji i na drzwi pojazdów nałożył plomby celne. Z Urzędu Skarbowego samochodem należącym do kupującego, pojechał do Oddziału Celnego, gdzie miała się odbyć odprawa towarów. Do odprawy w dniu [...] lipca 2001 r. nie doszło z uwagi na to, że wywożący towar w tym dniu nie przedstawił dokumentu SAD. Ponadto świadek zeznał, że nie konwojował towarów, bo nie otrzymał takiego polecenia, a także z uwagi na to, że w dniu [...] lipca 2001 r. towar nie został jeszcze objęty procedurą wywozu. Świadek zeznał, że odprawy celnej wywozowej dokonał Urząd Celny dopiero [...] lipca 2001 r.
Ponadto organ pierwszej instancji ustalił, że wg wyciągów z rachunku bankowego w Banku Podatniczka otrzymała należność wynikającą z faktury VAT Nr [...] w pięciu ratach w wysokości:
• wg wyciągu nr [...] z dnia [...]-08-2001 35.000,00 zł
• wg wyciągu nr [...] z dnia [...]-08-2001 37.465,00 zł
• wg wyciągu nr [...] z dnia [...]-09-2001 36.000,00 zł
• wg wyciągu nr [...] z dnia [...]-09-2001 36.000,00 zł
• wg wyciągu nr [...] z dnia [...]-09-2001 6.000,00 zł. Wymienione kwoty wpłynęły na rachunek bankowy Podatniczki w drodze wpłat gotówkowych, dokonanych w kraju w kasach Banku [...] i Banku [...].
Organ I instancji w oparciu o pisma Banku [...] i Banku [...] oraz dowody wpłaty stwierdził, że: kwota 35.000,00 zł. została wpłacona w dniu [...] sierpnia 2001 r., przy czym w dowodzie wpłaty (wypełnionym odręcznie) w nazwie dłużnika zamiast .,B." wpłacający wpisał "BE.". Natomiast w oparciu o cztery dowody wpłat (kasa Banku) organ I instancji ustalił, że w dniu [...] sierpnia 2001r. wpłacono 37.465,60 zł, a w dniu [...] i [...] września 2001r. po 36.000.00 zł, natomiast w dniu [...] września 2001 r. 6.000,00 zł, przy czym w każdym dowodzie wpłat (wypełnianym odręcznie) wpłacający popełnił błąd w nazwie dłużnika, zamiast "C." wpisywał: "CY." lub "CYP.".
Ponadto organ pierwszej instancji stwierdził w wyniku analizy arkuszy spisu z natury towarów, przeprowadzonej według stanu na dzień 31.12.2001r., że Podatniczka nie posiadała w zapasie towarów zakupionych w Urzędzie Skarbowym.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że towary zakupione w Urzędzie Skarbowym, (165.364 paczki papierosów różnych marek, 180 butelek wina i 21 butelek koniaku) nie zostały dostarczone do firmy holenderskiej, tj. do [...], bowiem przedstawiciele tego przedsiębiorcy stwierdzili, że z Podatniczka nie przeprowadzili Jej transakcji ani żadnej innej.
Zdaniem organu pierwszej instancji, Podatniczka mimo niewątpliwie legalnie dokonanego zakupu towarów w Urzędzie Skarbowym, nie miała prawa dysponować tym towarem w sposób dowolny. Podatniczka kupiła w drodze przetargu wyroby akcyzowe, tj. papierosy i napoje alkoholowe, nieoznaczone znakami skarbowymi akcyzy, pod warunkiem, że wywiezie je poza granice kraju, i dokona tego wywozu pod konwojem celnym. Z okoliczności w/w zakupu wynika, że Podatniczka nie miała prawa dysponować zakupionym towarem w sposób dowolny, w tym również dokonać zmiany jego przeznaczenia mimo, że dokonała zapłaty za ten towar i stała się jego niekwestionowanym właścicielem. Poza wywozem za granicę Rzeczpospolitej Polskiej i sprzedania papierosów i napojów alkoholowych kontrahentowi zagranicznemu, Podatniczka nie mogła wykonać żadnych innych czynności związanych z tymi towarami, w tym również wymienionych w art. 2 ust. l i ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że faktura VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. dla [...] oraz SAD Nr [...] z dnia [...].07.2001 r. nie dokumentują sprzedaży wyrobów akcyzowych nieoznaczonych znakami skarbowymi akcyzy temu przedsiębiorcy oraz ich wywozu poza granice RP.
Z zebranych dowodów wynika, że w dniu 31 grudnia 2001 r. Podatniczka nie posiadała towarów zakupionych w Urzędzie Skarbowym, z dowodów tych nie wynika jednak, w jaki sposób Podatniczka rozporządziła tymi towarami. Synowie Podatniczki biorący udział w zakupie tych towarów odmówili złożenia zeznań w tej sprawie.
Wobec takiego stanu rzeczy, w oparciu o następujące przepisy prawa podatkowego:
§ 37 ust. l pkt l i § 40 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, które stanowią, że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać miedzy innymi nazwę nabywcy oraz jego adres i powinna być wystawiona nie później niż 7 dnia od dnia wydania towaru,
art. 3 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy,
organ pierwszej instancji uznał, że faktura VAT Nr [...]r. z dnia [...] lipca 2001r., nie dokumentuje transakcji rzeczywiście przeprowadzonej z wskazanym tam przedsiębiorcą, a do czynności w wyniku których Podatniczka rozporządziła towarami bez znaków skarbowych akcyzy w sposób niezgodny z ich przeznaczeniem (tj. nie wywiozła ich poza granice RP), nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym, na podstawie:
art. 19 ust. l i 2 oraz art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, z których wynika, że podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, którą stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów, związaną ze sprzedażą opodatkowaną, § 21 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2000r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 119, póz. 1259 ze zm.), który stanowi, że kwota podatku akcyzowego zwiększa u eksportera podatek naliczony, ale tylko w przypadku, gdy wyrób akcyzowy został nabyty po cenach zawierających podatek akcyzowy i wyeksportowany,
organ pierwszej instancji stwierdził, że w/w faktury zakupu towarów z Urzędu Skarbowego nie stanowią' podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony i podatek akcyzowy wykazany w tych fakturach.
W związku z powyższym rozliczenie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2004r. w w/w decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2005r. przedstawia się następująco :
Wyszczególnienie wg deklaracji VAT-7 według organu różnica
- Podatek należny 106.530 zł 106.530 zł -
- Podatek naliczony do 495.920 zł 90.609 zł 389.390 zł
odliczenia
- Nadwyżka podatku 389.390 zł - 389.390 zł
naliczonego nad
należnym do zwrotu
- Zobowiązanie - 15.921 zł 15.921 zł
Na podstawie art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. Z 1999r. Nr 54, póz. 572 ze zm.), organ kontroli skarbowej pismem z dnia 29 kwietnia 2005r., wyznaczył Podatniczce 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2005r., Pełnomocnik Strony Pan M.S. wypowiedział się w sprawie zebranego przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego. Organ kontroli skarbowej stwierdził, że Pełnomocnik Strony nie zgłosił innych uwag dotyczących w/w sprawy od zgłaszanych w pismach z dnia 19 marca 2003r., z dnia 10 października 2003r. oraz z dnia 28 czerwca 2004r., ani nie wskazał dowodów świadczących o innym stanie sprawy od ustalonego przez organ kontroli skarbowej. W w/w piśmie Pełnomocnik Strony wypowiadając się po raz kolejny w sprawie tego materiału stwierdził, że towary zakupione w Urzędzie Skarbowym zostały wywiezione za granicę, pod konwojem celnym i odbiorca zagraniczny uregulował należność za towar. Ponadto stwierdził, że "Sugerowanie, że papierosy i alkohol bez znaków skarbowych akcyzy zostały sprzedane w Polsce jest ewidentnym naruszeniem prawa" oraz "Faktury zakupu towarów i jego sprzedaży są prawidłowe i nie ma podstaw do ich podważania".
Organ kontroli skarbowej stwierdził, iż powyższe stanowisko Strony nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym i jest rażąco sprzeczne z ustaleniami poczynionymi w toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową, w tym również z treścią zeznali złożonych przez Pełnomocnika Strony i jego brata P.S..
W związku z powyższym organ pierwszej instancji wydał w dniu [...] maja 2005r., decyzję Nr [...], w której określił Pani M.K.S., zamieszkałej [...], kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2001 r. w wysokości 15.921 zł.
Pismem z dnia 17 czerwca 2004r. Podatniczka, reprezentowana przez Pełnomocnika Pana M.S. złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2005r., Nr [...] wnosząc ojej uchylenie i umorzenie postępowania, (k. 1-4, tom VI)
Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 233 § § l pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, decyzją z dnia [...] listopada 2005r., Nr [...] utrzymał w mocy w/w decyzję organu pierwszej instancji, (k. 29-34, tom VI) W/w decyzję doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 26 listopada 2005r.(k. 35, tom VI)
Na w/w decyzję organu odwoławczego Pani M.K.S., reprezentowana przez Pana M.S., pismem z dnia 21 grudnia 2005r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.
W złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Strona Skarżąca
wnosi o uchylenie obu decyzji.
Strona Skarżąca zarzuca prowadzonemu postępowaniu naruszenie art. 121, art. 125 § l i art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, póz. 60 ze zm.).
Ponadto w w/w skardze Strona Skarżąca stwierdza, że:
"Nie poinformowano mnie o przepisach prawa podatkowego, w oparciu o które będzie się toczyło postępowanie kontrolne",
" W postępowaniu oparto się na materiałach zgromadzonych w toku postępowania karnego, które nie jest prawomocne",
"Decyzje były wydawane trzykrotnie w oparciu o ten sam materiał dowodowy i były uchylane. Decyzja ostatnia z dnia [...].05.2005r. wydana w oparciu o ten sam materiał dowodowy została utrzymana w mocy, co podważa zaufanie do państwowych organów",
"Towar zakupiony w US został sprzedany za granicą RP. Potwierdza to dokument celny SAD opatrzony pieczęciami Urzędu Celnego "VAT" i "CŁO". Z zebranego materiału nie wynika ażeby było inaczej. Dotychczas nie podważono autentyczności dokumentu. Nie stwierdzono, że w dokumencie tym poświadczono nieprawdę. Na żadnym etapie nie odmówiono mu mocy dowodowej. Ponadto za towar dokonano zapłaty. A z mojej strony nie jest istotne gdzie dokonano zapłaty i czy wpłacający pomylił się na dowodach wpłaty", " Odnośnie ustaleń prokuratury (...), a zatem ustalenia prokuratury nie poparte ostatecznym wyrokiem mogą jedynie stanowić przypuszczenia, a nie mogą być dowodem w sprawie, w oparciu o które wydaje się decyzje podatkowe. W tej sprawie nie zapadły żadne ostateczne rozstrzygnięcia",
"Odnośnie analizy arkuszy spisu towarów z natury na dzień 31.12.2001r. - wg spisu, jak piszą kontrolujący, nie posiadam w zapasie towarów zakupionych w Urzędzie Skarbowym i jest to prawdą, ponieważ towary te zostały wcześniej sprzedane co udokumentowałam fakturą, a sprzedaż ujęłam w ewidencji sprzedaży vat",
Nie jest też dowodem, że sprzedaży nie było, fakt niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariusza celnego. Z protokołu kontroli doraźnej i późniejszych ustaleń wynika, że towar w Urzędzie Skarbowym załadowano na dwa samochody i je oplombowano. Odnośnie informacji od służb holenderskich - ustalenia oparte są na podstawie luźnej rozmowy z asystentem księgowego w firmie mojego kontrahenta. Nie przesłuchano przedstawiciela firmy, nie pouczono o skutkach za składanie fałszywych zeznań. Tak zebrany materiał nie może stanowić dowodów w sprawie, Prawidłowo udokumentowałam zakup towarów w Urzędzie Skarbowym. Uregulowałam całą należność za towar łącznie z podatkiem vat i akcyzowym. Miałam zatem prawo do odliczenia podatku vat i akcyzowego", "Sprzedaż towarów na eksport odbyła się pod konwojem celnym. Bez spornym jest wywóz towarów przez przejście graniczne ".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo
o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana dalej P.p.s.a., sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, ze skarga, może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 – 150 ustawy).
Istota problemu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy dokonane przez organy podatkowe ustalenia oraz ich ocena w świetle art. 19 ust. 1 i 2 i art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym była prawidłowa.
Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika główny swój zarzut opiera na posiadaniu dokumentów SAD oraz faktury, które, jej zdaniem, potwierdzają w sposób wystarczający eksport towarów.
Podniesiono również kwestię nieprawidłowych ustaleń dokonanych przez służby holenderskie a dotyczących firmy wpisanej w fakturze sprzedaży VAT nr [...].
W rozpoznawanej sprawie, podatniczka obniżyła kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wraz z zapłaconym podatkiem akcyzowym, od towarów, w tym przypadku papierosów, w związku z ich wyeksportowaniem. Oznacza to, iż sama, dokonując stosownych obliczeń i oceny posiadanych dokumentów powstałych w wyniku przeprowadzonych przez nią czynności ustaliła swoje zobowiązanie podatkowe. Organ podatkowy prowadząc postępowanie dokonał weryfikacji przeprowadzonych przez stronę czynności, w tym przypadku doszło do obniżenia podatku należnego, czyli uzyskania przez podatnika "korzyści podatkowej", w takim przypadku przyjmuje się, że ciężar wykazania istotnej okoliczności spoczywa na podatniku. (patrz: Ordynacja podatkowa – komentarz S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Wydawnictwo Prawnicze Lexis – Nexis Spółka z o.o., wydanie III, Warszawa 2006, str. 476)
Obniżenie podatku należnego nastąpiło na skutek wyeksportowania towaru, zgodnie z treścią art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy. Do tych czynności zaliczyć należy również sprzedaż towarów, w rozpoznawanej sprawie sprzedaż papierosów na rzecz holenderskiego kontrahenta.
Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, iż można skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w przypadku wyeksportowania towaru po spełnieniu warunków w postaci: posiadania właściwych dokumentów celnych potwierdzających przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego oraz, jak w tym przypadku, fakt dokonania sprzedaży towarów.
Nieudokumentowanie przez skarżącego jednego z tych dwóch warunków skutkuje brakiem uznania prawa do odliczenia. Wystarczyło zatem wykazanie, iż w tym postępowaniu nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży, co jest już wystarczające do ustalenia braku podstaw prawnych do obniżenia podatku należnego.
Skarżąca wystawiła fakturę VAT nr [...], oprócz tej faktury nie posiada żadnych innych dokumentów potwierdzających zawarcie umowy. Z dokonanych ustaleń przez holenderskie służby celne wynika, iż firma holenderska zaprzeczyła istnieniu tej faktury oraz zawarciu umowy. Skarżąca nie posiada żadnych dowodów w postaci np. faksu zawierającego oświadczenie o ofercie zakupu przez stronę holenderską tych papierosów, lub dokumentów wskazujących na ustalenie szczegółów zawieranej umowy, jak cena, koszty transportu, sposób przewozu, datę dostarczenia towaru czy nawet bilingi rozmów.
Co więcej pełnomocnik skarżącej, który był osobą przeprowadzającą transakcję odmówił składania zeznań (k. 38 – 39, tom III akt adm.), a przecież on był jedyną osoba mogącą wskazać na okoliczności zawarcia i wykonania umowy. W skardze zarzucono, iż w sposób nieprawidłowy przesłuchano kontrahentów holenderskich, bo nie pouczono ich o odpowiedzialności karnej, jednak strona skarżąca nie wnosiła aby dopuścić dowód z ich zeznań, ponadto nie przedłożyła żadnych dokumentów podważających złożone przez pracowników firmy holenderskiej oświadczenia. Dowód przeprowadza się tylko na okoliczności istotne dla postępowania, skoro nie podnoszono dokonanych przez organy holenderskie okoliczności, które są potwierdzone innymi ustaleniami to przeprowadzenie dowodu z zeznań po dokonaniu pouczenia, tylko dla samego pouczenia, byłoby rażącym naruszeniem zasady wynikającej z art. 125 Ordynacji podatkowej.
Należy także zauważyć, że samo wystawienie faktury nie jest jednoznaczne z zawarciem umowy sprzedaży, albowiem ta umowa jak każda inna wymaga złożenia oświadczenia woli przez drugą stronę. Oświadczenie to może być złożone w różnych formach, może być również ustalone przy pomocy czynności faktycznych dokonanych przez kupującego jak np. odebranie faktury wraz z towarem. Jednak strona skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających odbiór towaru, co więcej z dokonanych ustaleń nie kwestionowanych przez stronę skarżącą wynika iż towar w postaci papierosów w ilości wskazanej na fakturze nie został zgłoszony niemieckim służbom granicznym i celnym.
Wszystkie wyżej opisane okoliczności muszą doprowadzić do stwierdzenia prawidłowej interpretacji przepisów art. 19 ust. 1 i 2, art. 20 ust. 2, art. 4 ust. 4 i art. 2 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym.
Organy podatkowe nie naruszyły ponadto zasad wynikających z regulacji art. 122, 187 i 191, dlatego też na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić.
Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA
Krystyna Skowrońska – Pastuszko Dariusz Skupień Alina Rzepecka