I SA/Go 625/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gorzowie Wlkp. przyznał spółce prawo pomocy w częściowym zwolnieniu od wpisu od skargi, uznając, że kwota 50 zł jest możliwa do uiszczenia.
Spółka Q sp. z o.o. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Mimo przedstawienia dokumentów wskazujących na stratę i trudną sytuację finansową, referendarz sądowy odmówił przyznania pomocy, uznając, że wpis w wysokości 100 zł nie przekracza zdolności płatniczych spółki. Po wniesieniu sprzeciwu, WSA częściowo przychylił się do wniosku, zwalniając spółkę od wpisu w części przekraczającej 50 zł, uznając tę kwotę za możliwą do uiszczenia.
Skarżąca spółka Q sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą zwrotu należności celnych, jednocześnie wnioskując o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Spółka argumentowała, że nie posiada środków finansowych ani majątku na pokrycie wpisu, powołując się na ogólną recesję gospodarczą, redukcję zatrudnienia, stratę z działalności gospodarczej oraz zerowe saldo na rachunku bankowym. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że wpis w wysokości 100 zł nie przekracza zdolności płatniczych spółki, zwłaszcza w kontekście licznych toczących się postępowań. Po skutecznym sprzeciwie spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. rozpoznał sprawę. Sąd, powołując się na art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., uznał, że wprawdzie spółka wykazała trudną sytuację finansową, ale kwota 50 zł wpisu od skargi jest możliwa do uiszczenia. W związku z tym, postanowiono przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 50 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalono.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeśli spółka wykaże brak środków na pełne koszty postępowania, ale nie jest to obowiązkowe. Koszty sądowe należy traktować jako normalne koszty działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć spółka wykazała trudną sytuację finansową, kwota 50 zł wpisu od skargi jest możliwa do uiszczenia, co uzasadnia częściowe przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 246 § § 2 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym osobie prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. art. 246
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 260
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniesienie sprzeciwu powoduje utratę mocy postanowienia referendarza i rozpoznanie sprawy przez sąd.
P.p.s.a. art. 255
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżący został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. art. 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. art. 255
Argumenty
Skuteczne argumenty
Trudna sytuacja finansowa spółki, wykazująca stratę i brak środków na pokrycie wpisu.
Odrzucone argumenty
Całkowite zwolnienie od wpisu od skargi.
Godne uwagi sformułowania
Koszty sądowe należy postrzegać jako normalne koszty działalności gospodarczej. Zapłata kwoty 50 zł w ocenie Sądu jest możliwa w aktualnej sytuacji skarżącej.
Skład orzekający
Anna Juszczyk - Wiśniewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy dla osób prawnych, zwłaszcza w kontekście oceny ich sytuacji finansowej i traktowania kosztów sądowych jako elementu działalności gospodarczej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej sytuacji finansowej spółki i oceny możliwości poniesienia częściowych kosztów sądowych. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o prawie pomocy dla firm, co jest istotne dla prawników procesowych i przedsiębiorców. Pokazuje, jak sąd ocenia zdolność płatniczą spółki.
“Firma w tarapatach finansowych: czy sąd zwolni ją od kosztów? WSA rozstrzyga.”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Go 625/09 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. Data orzeczenia 2010-02-26 Data wpływu 2009-12-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Sędziowie Anna Juszczyk - Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6305 Zwrot należności celnych Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Zwolniono od uiszczenia wpisu w części w pozostałym zakresie wniosek oddalono Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 246 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Dnia 26 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym na skutek sprzeciwu wniosku Q sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanawia 1. przyznać skarżącej spółce prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 50 (pięćdziesiąt) złotych; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Uzasadnienie Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych, skarżąca spółka wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wykazując zasadność wniosku skarżąca podniosła, że nie ma żadnych środków finansowych na pokrycie wpisu od skargi w niniejszej sprawie, nie ma również żadnych nieruchomości, czy majątku ruchomego podlegających spieniężeniu, co umożliwiłoby uiszczenie należnych kosztów sądowych. Skarżąca podała też, że "w związku z ogólną recesją gospodarczą" została zmuszona do znacznej redukcji zatrudnienia (do 4 pracowników przy 21 zatrudnionych w marcu 2008 r.). Ponadto w oświadczeniu o majątku i dochodach wskazała, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 554.165,50 zł, a wartość środków trwałych 9.389,80 zł. Według bilansu za ostatni rok obrotowy Spółka miała stratę wynoszącą 702.985,37 zł. Do wniosku zostały dołączone odpisy rocznych zeznań w podatku dochodowym od osób prawnych CIT-8 za 2007 r. i 2008 r. oraz deklaracji CIT-2 za okres od stycznia do września 2009 r. Dokumenty potwierdzały wykazywanie w wymienionych okresach straty z prowadzonej działalności gospodarczej. Za trzy kwartały 2009 r. wykazana strata wynosiła 37.620,13 zł. W trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. skarżąca została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów (deklaracji VAT oraz aktualnych wyciągów bankowych), jak też złożenia oświadczenia w przedmiocie leasingu. Z przedstawionych deklaracji miesięcznych dla podatku od towarów i usług od czerwca do listopada 2009 r. wynikało, że Spółka w każdym z tych okresów rozliczeniowych deklarowała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym i w każdym miesiącu wartość nabywanych towarów i usług przewyższała wartość podlegającej opodatkowaniu sprzedaży. Z przedstawionego wyciągu z rachunku bankowego wynikało zerowe saldo na tym rachunku, jak też zostało potwierdzone prowadzenie egzekucji z rachunku bankowego. Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 lutego 2010 r. skarżącej Spółce odmówiono przyznania prawo pomocy. Z uzasadnienia wynika, że oceniając wniosek skarżącej referendarz sądowy uznał, że poniesienie wpisu w wysokości 100 zł nie przekracza jej zdolności płatniczych. Uwzględniono przy tym, że aktualnie ze skarg Spółki toczy się łącznie kilkadziesiąt postępowań oraz wskazano, że w sprawach w których wartość przedmiotu zaskarżenia była znaczna zwolniono skarżącą od wpisu w części przekraczającej 250 zł. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła skutecznie sprzeciw, w którym podniósł w pierwszej kolejności, że przedłożona dokumentacja finansowa Spółki potwierdza, iż nie posiada ona jakichkolwiek środków finansowych na pokrycie wymaganego wpisu od skargi. Twierdził, że wbrew stanowisku Sądu, skarżąca nie posiada jakiejkolwiek nadwyżki pozwalającej finansować bieżące należności , ani też nie posiada innych dodatkowych źródeł przychodów. Ujawnienie przez skarżącą wyższych, aniżeli przychody, kosztów ich uzyskania, tłumaczył tylko i wyłącznie jako wynik zadłużenia wobec innych kontrahentów, wobec których skarżąca nie reguluje w całości i na bieżąco należności z tytułu wystawionych przez ostatnie lata faktur VAT. Według twierdzenia strony skarżącej faktury te zostały w całości rozliczone po stronie kosztów uzyskania przychodów, bez uregulowania należności na rzecz ich wystawców, co oznacza, że Spółka realnie i faktycznie nie poniosła wyższych kosztów swojej działalności, aniżeli uzyskany przychód. Według skarżącej, z przedstawionych przez Spółkę dokumentów jednoznacznie wynika, że nie ma ona jakiejkolwiek możliwości uiszczenia wymaganego wpisu, zatem wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych w tym zakresie jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 260 P.p.s.a. wniesienie sprzeciwu ma ten skutek, że postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony ten środek traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar dowiedzenia powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie we wskazanym przepisie zwrotu "gdy wykaże". Podkreślić przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy osobom prawnym i innym jednostkom organizacyjnym, przy spełnieniu przesłanek przewidzianych w przepisie art. 246 § 2 pkt 1 i 2 P.p.s.a., nie ma charakteru obowiązującego. Sąd bowiem może, a nie musi, przyznać taką pomoc, gdy w oparciu o powyższy przepis uzna, że zachodzi taka potrzeba, szczególnie w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do sądu. Godzi się też zauważyć, że zła sytuacja majątkowa osoby prawnej, która prowadzi bieżącą działalność gospodarczą, sama przez się nie uzasadnia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Koszty sądowe należy postrzegać jako normalne koszty działalności gospodarczej, bowiem dochodzenie swoich praw przed sądem jest elementem tej działalności i wymaga na równi z koniecznością zapewnienia środków na bieżącą działalność, także zapewnienia środków na ich dochodzenie. Wydatki na koszty sądowe powinny być traktowane jako wydatki niezbędne do prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej. W działalności gospodarczej występują różnego rodzaju zobowiązania, które wiążą się z koniecznością ponoszenia wydatków finansowych. Do takich zaliczają się również wydatki sądowe konieczne do dochodzenia swoich praw m.in. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wydatki te należy traktować na równi z innymi kosztami prowadzenia działalności gospodarczej. Inne potraktowanie kosztów sądowych oznaczałoby nieuzasadnione preferowanie jednych wydatków przed innymi. Zwolnienie w takiej sytuacji od kosztów sądowych prowadziłoby do kredytowania na uprzywilejowanych warunkach każdego, kto uzna, że wydatki związane stricte z bieżącą działalnością są bardziej istotne niż te, które służą ochronie interesów w postępowaniu przed sądem. Mając na względzie powyższe zasady, w oparciu o złożone przez skarżącą dokumenty, jak też z uwagi na okoliczności sprawy, w tym także ilość zainicjowanych aktualnie przez Spółkę spraw przed tyt. Sądem przyjęto, że skarżąca zasługuje na przyznanie prawa pomocy, w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi, niemniej nie w pełnej wysokości należnego wpisu (który wynosi 100zł), tylko w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł. Zapłata kwoty 50 zł w ocenie Sądu jest możliwa w aktualnej sytuacji skarżącej. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI