I SA/Go 61/25

I SA/Go 61/25 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-04-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka
Anna Juszczyk - Wiśniewska /przewodniczący/
Damian Bronowicki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1170
art. 1a ust. 1 pkt 5, art. 4 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 21 par. 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2020 poz 2052
art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 21 ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Czajkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi "T." spółka jawna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 rok oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
T. J. N. spółka jawna z siedzibą w [...] (dalej: Spółka, Strona, Skarżąca, Podatnik) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy, organ II instancji) z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] (dalej: Burmistrz, organ I instancji) z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 rok.
Z akt wynika następujący stan faktyczny.
W dniu [...] lutego 2019 r. Spółka złożyła deklarację na podatek od nieruchomości za 2019 rok, wskazując w zakresie przedmiotów do opodatkowania grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz budowle o wartości [...] zł. Następnie Podatnik dokonał korekty deklaracji w dniu [...] kwietnia 2021 r., wskazując jako przedmioty do opodatkowania na 2019 rok grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzona działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2 oraz budowle o wartości [...] zł. Ze złożonych deklaracji wynikało, że Podatnik zgłosił na 2019 rok do opodatkowania następujące składniki: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, budynki oraz budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Burmistrz w 2021 r. po weryfikacji dokumentów składanych przez Spółkę
w latach 2016-2021 powziął wątpliwość, co do prawidłowości wykazanych przez
nią powierzchni budynków lub ich części oraz wartości budowli związanych
z prowadzeniem działalności gospodarczej położonych w [...] przy ul. [...] na działce o nr [...] oznaczonej symbolem użytku "Bi" - inne tereny zabudowane.
Organ I instancji pismem z [...] marca 2021 r. w ramach czynności sprawdzających wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień mających na celu formalne stwierdzenie poprawności deklaracji bądź złożenia korekt deklaracji za lata 2016-2020. W odpowiedzi Spółka wskazała, że w zakresie powierzchni użytkowej budynków położonych na działkach nr [...] powierzchnia ta była tożsama z wykazywaną przez poprzedniego właściciela nieruchomości i powielana w kolejnych latach. Wyjaśniła też, że w zakresie deklaracji podatkowej złożonej w lutym 2019 r. wskazany w niej pomiar powierzchni użytkowej został dokonany niedokładnie, w związku z tym składała ponownie skorygowane deklaracje oraz wyjaśniła, że nie miała wiedzy o rozbieżnościach w zakresie budynków ujawnionych w ewidencji gruntów, a posadowione na gruncie "pozostałości po budynku będącym pierwotnie warsztatem, pozostałości po mniejszym warsztacie oraz pozostałości po stacji paliw (...) nie stanowiły budynków w myśl ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż z racji upływu czasu oraz degradacyjnego działania warunków atmosferycznych elementy konstrukcyjne ww. obiektów uległy zawaleniu. Poinformowała również, że wobec powyższego ewidencja jest nieaktualna i nie może stanowić podstawy dla ustalenia przez organ wartości powierzchni użytkowej budynków, a ponadto w 2021 r. dokonano rozbiórki ww. obiektów. Ze złożonych wyjaśnień wynika, że zdaniem Podatnika podstawą opodatkowania budynków może być jedynie powierzchnia [...] m2 natomiast budynki znajdujące się na pod pozycjami [...],[...],[...] wpisane do ewidencji budynków przed ich nabyciem przez Spółkę nie mogły być uznane za przedmioty opodatkowania bowiem nie stanowiły w części budynków i nie mogą być ujęte w rozliczeniu podatkowym za lata 2016-2021.
W odpowiedzi na wezwanie organu, Strona pismami z [...] maja 2021 r. i [...] lipca 2021 r. poinformowała, że źródłem ustalenia powierzchni budynków zadeklarowanych w deklaracji była ustna informacja od poprzedniego właściciela, która została "nieopatrznie wpisana w pierwszej deklaracji, a następnie powielana
w kolejnych deklaracjach. Powierzchnia budynków przyjęta przez Stronę w korekcie deklaracji złożonej [...] kwietnia 2021 r. została ustalona w oparciu o samodzielne pomiary sporządzone przez Spółkę, z których nie sporządzono dokumentacji w formie pisemnej. Strona wskazała też, że rozbiórka budynków została dokonana w dniach [...] marca 2021 r. na podstawie projektu rozbiórki, który został zgłoszony w Starostwie Powiatowym w [...] (dalej: "Starostwo).
Starostwo w pismach z [...] czerwca 2021 r., [...] czerwca 2021 r. oraz [...] czerwca 2021 r. poinformowało, że:
- działka nr [...] położona w [...] o powierzchni [...] ha jest użytkiem klasy "Bi", który w latach 2016-2021 był i jest zabudowany budynkiem biurowym, - działka oznaczona nr [...] posiada powierzchnię [...] ha i jest użytkiem klasy "Bi", który w latach 2016-2021 był i jestzabudowany pięcioma obiektami budowlanymi: budynkiem transportu i łączności ([...]) o powierzchni zabudowy [...], budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...]m2, budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...] m2, budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...] m2, budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...] m2 oraz, że powyższa nieruchomość nie podlegała przekształceniom i podziałom. W dniu [...] sierpnia 2020 r. Spółka dokonała zgłoszenia rozbiórki budynków posadowionych na działce nr [...], wobec którego organ nie wniósł sprzeciwu.
Burmistrz postanowieniem z [...] r. wezwał Spółkę do przedstawienia dokumentów wskazujących, jaka była powierzchnia użytkowa budynków podlegających rozbiórce pod rygorem uznania, że powierzchnia ta stanowi powierzchnię zabudowy pomniejszoną o 10 %, wskazując jednocześnie, że organ nie miał możliwości ustalenia ww. powierzchni, gdyż Strona dokonała rozbiórki obiektów po podjęciu przez organ czynności sprawdzających, a także do przedłożenia ewidencji środków trwałych za
2019 r. w zakresie budowli wykazanych w deklaracji na podatek od nieruchomości, gdyż dostarczone pismem z [...] maja 2021 r. zestawienie stanowi informację w zakresie gruntów, budynków i lokali.
Spółka w odpowiedzi na wezwanie wyjaśniła, że nie posiada żadnych dokumentów określających powierzchnię użytkową budynków podlegających rozbiórce, gdyż "obiekty widniejące w ewidencji gruntów i budynków stanowiły jedynie pozostałości po budynkach, a zgodnie z przepisem art. 1a ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.
o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170, dalej: u.p.o.l.) powierzchnia użytkowa dotyczyć może wyłącznie budynków - z którymi nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie". Przedłożyła wyciąg z ewidencji środków trwałych, o który była wzywana.
Decyzją z [...] r. Burmistrz określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie [...] zł naliczone za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości [...] zł.
W uzasadnieniu organ podniósł, że Skarżąca jest przedsiębiorcą, zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym i właścicielem działek o nr [...],[...] [...] i [...] położonych w [...] przy ul. [...]. Spółka nabyła ww. nieruchomość aktem notarialnym Rep. [...] nr [...] z [...] stycznia 2010 r. Zatem, ww. działki wraz z posadowionymi na nich budynkami są częścią przedsiębiorstwa i zdaniem organu winny zostać opodatkowane jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przypadku bowiem przedsiębiorców prowadzących tylko działalność gospodarczą, co jest regułą również w przypadku skarżącej Spółki, wszystkie nabywane nieruchomości z zasady służyć mają prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, w stosunku do ww. budynków nie zaszła żadna z okoliczności zwalniających je z opodatkowania.
Jednocześnie organ wskazał, że Skarżąca nie dała mu możliwości zweryfikowania powierzchni budynków posadowionych na działce [...], bowiem w okresie od podjęcia przez organ czynności sprawdzających ([...] lutego 2021 r.) do wszczęcia postępowania ([...] maja 2021 r.) wniosła o odroczenie terminu ustosunkowania się do wezwań organu ([...]marca 2021 r.), a następnie w dniach [...] marca 2021 r. dokonała rozbiórki tych budynków. Dlatego też, wobec braku wiążących dokumentów w tym zakresie, podstawą do ustalenia powierzchni ww. budynków był projekt rozbiórki przekazany przez Starostwo, określający powierzchnię zabudowy budynków podlegających rozbiórce, pomniejszoną o 10%.
Na powyższą decyzję Spółka wniosła odwołanie i SKO decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Podatnik wniósł skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w następstwie czego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Go 309/22 została uchylona decyzja organu II instancji w całości.
Uchylając powyższą decyzję Sąd wskazał, że organ odwoławczy w żaden sposób w treści zaskarżonej decyzji nie uzasadnił dlaczego przyjął powierzchnię
zabudowy budynków z projektu rozbiórki przekazanego przez Starostwo, pomniejszoną o 10%, naruszając tym samym normy narzucone w art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 poz. 1540 ze zm., dalej jako: "O.p.") Sąd nie wykluczył, że przyjęta przez organy procentowa powierzchnia budynków jest prawidłowa, nie był jednak w stanie na podstawie treści zaskarżonej decyzji określić, które dowody posłużyły organowi do poczynienia takich ustaleń. Z tych powodów niemożliwa w ocenie Sądu stała się prawidłowa kontrola sądowoadministracyjna zaskarżonej decyzji.
Decyzją SKO z dnia [...] r. decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] 2021 r. została uchylona w całości, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W toku ponownego postępowania organ I instancji wezwał Starostwo oraz A. D. z firmy A. z [...], tj. osobę odpowiedzialną za opracowanie projektu rozbiórki budynków należących do Podatnika znajdujących się na działce [...], do złożenia wyjaśnień i dokumentów w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej wyburzanych. W wyniku uzupełnienia postępowania dowodowego uzyskano dokumenty w postaci: zgłoszenia zamiaru wykonania rozbiórki z dnia [...] czerwca 2020 roku, zgodę właściciela na dokonanie rozbiórki, mapy dotyczące budynków objętych rozbiórką oraz projekt rozbiórki budynków i dokumentację fotograficzną obiektów.
W dniu [...]2024 roku Burmistrz [...] wydał decyzję, w której określił Podatnikowi zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2019 rok w wysokości [...] zł przyjmując powierzchnię gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w ilości [...] m2, wartość budowli na kwotę [...] zł oraz podstawę opodatkowania w zakresie budynków w całości jako [...] m2 wynikającą z sumowania ilości zadeklarowanej przez podatnika powierzchni [...] m2 oraz powierzchni użytkowej budynków jakie zostały wyburzone w 2021 roku na [...] m2.
W uzasadnieniu decyzji z dnia [...]2024 roku organ wskazał, że A. D. w wyjaśnieniach z dnia [...]marca 2024 r. podkreśliła, że wszelkie grubości ścian zawarte są w projekcie załączonym do zgłoszenia dokonania rozbiórki, a wszelkie pomiary były wykonywane z natury, przy czym powierzchnie zewnętrzne były mierzone taśmą z zewnątrz, a wewnętrzne dalmierzem. Wezwana wyjaśniła również, że na stronie [...] Projektu rozbiórki podano ogólną wartość powierzchni użytkowej dla wszystkich pomieszczeń, tj. [...] m2. Równocześnie dołączyła do wyjaśnień załącznik w postaci wyciągu strony nr [...] z projektu rozbiórki. Taką też powierzchnię organ przyjął w wydanej przez siebie decyzji.
Dalej organ I instancji odnosząc się do zarzutu pełnomocnika Podatnika, wskazał iż na obecnym stadium postępowania nie było możliwe wskazanie powierzchni każdego budynku z osobna. Ponadto podstawą opodatkowania przy wydawaniu decyzji jest łączna powierzchnia nieruchomości, bowiem nie wydaje się decyzji na każdy budynek oddzielnie, a pod uwagę bierze się powierzchnie łączną.
Burmistrz podkreślił, że wyjaśnienia złożone przez architekt A. D. były dowodem w postępowaniu podatkowym, a dokumentacja przedłożona przez Starostwo Powiatowe, która co prawda była dokumentacją w celach budowlanych, również może stanowić dowód w postępowaniu podatkowym, gdyż jako dowód należy dopuścić wszystko, co bezpośrednio zmierza do wyjaśnienia sprawy.
Na skutek wniesionego przez Stronę odwołania, SKO decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji i analizując zarówno treść samego dokumentu jakim jest projekt rozbiórki jak i oświadczenia A. D. stwierdził, że wyliczenia powierzchni użytkowej budynków wskazane w ilości [...] m2 są prawidłowe. Zarówno sposób dokonania pomiaru jaki i zwrócenie uwagi przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, iż jest to istotny parametr we wniosku o rozbiórkę wskazywały na samodzielność dokonanych pomiarów i rzetelność ich wykonania.
Organ II instancji podkreślił, że nie jest istotne dla jakich celów określony dokument został sporządzony, lecz czy dokonane w nim ustalenia są prawidłowe i rzetelne i mogą stanowić dowód w postępowaniu podatkowym. Mając na uwadze sposób dokonania ustaleń ich precyzyjność oraz osobę dokonującą tych pomiarów dane zawarte w projekcie rozbiórki w ocenie SKO jak najbardziej mogą stanowić i stanowią dowód wystarczający do ustalenia powierzchni użytkowej budynków podlegających rozbiórce w 2021 roku a nie ujętych przez Podatnika w podstawie opodatkowania. Co więcej z dokumentu tego wynika, że budynki te istniały jako budynki w rozumieniu prawa budowlanego a etapy rozbiórki wskazują na to jednoznacznie.
Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ nie miał podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. W przedmiocie niniejszej sprawy istotą były jednak ustalenia powierzchni po dokonaniu już rozbiórki budynków i w tym zakresie dane zostały prawidłowo zweryfikowane czego skutkiem było ustalenia powierzchni użytkowej budynków rozebranych w 2021 roku, ale istniejących w 2019.
W ocenie SKO Spółka, w momencie nabycia nieruchomości gruntowej zabudowanej składającej się z działek [...],[...],[...] i [...], posadowione były: budynek biurowy, budynek garażowy, warsztat i stacja paliw, w związku z tym budynki te istniały w 2019 roku również i były one budynkami. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że z przedłożonych przez samego Podatnika dokumentów pismo z dnia [...] lipca 2021 r. wynika, że Spółka przedłożyła wyjaśnienia o obiektach podlegających rozbiórce tj. "Zgłoszenie zamiaru wykonania rozbiórki obiektu budowlanego" z dnia [...] czerwca 2020 r., w którym wskazała, że zakres robót przy rozbiórce dotyczy "budynków o nr ewidencyjnych częściowo [...],[...],[...]. Ponadto z "Umowy o roboty budowlane" z dnia [...] marca 2021 r. wynika, że przedmiotem umowy jest dokonanie rozbiórki budynków magazynowych. Co więcej, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. J. N., jako wspólnik uprawniony do jednoosobowego reprezentowania Spółki wyraził zgodę na rozbiórkę obiektów, tj. budynków magazynowych o powierzchni zabudowy [...] m2. W świetle powyższych dowodów, dostarczonych przez podatnika SKO uznało, że sporne budynki były wskazane jako budynki w zgłoszeniu rozbiórki, czy też w umowie o roboty budowlane oraz w ewidencji gruntów i budynków oraz mogą być budynkami dla celów podatkowych.
W tym zakresie przy uwzględnieniu zgromadzonych materiałów dowodowych za prawidłowe SKO uznało opodatkowanie gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] m2 (powierzchnia zadeklarowana przez Podatnika [...] m2 oraz [...] m2 jako powierzchnia użytkowa budynków nie zgłoszona i rozebrana w 2021 roku) x 22,03 zł/m2 = [...] zł oraz budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] zł x 2% = [...] zł.
Na powyższą decyzję Spółka wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa:
- procesowego:
1) art. 122 O.p. – poprzez niedostrzeżenie, że organ I instancji nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, w tym w szczególności poprzez brak dokonania oględzin spornych obiektów w okresie powstania i istnienia potencjalnego obowiązku podatkowego tj. skoro Podatnik [...] lutego 2019 r. złożył deklarację na podatek od nieruchomości za 2019 rok i następnie, złożył również korekty do przedmiotowej deklaracji, to mając na uwadze, że Podatnik dokonał ich rozbiórki [...] marca 2021 r., to organ podatkowy miał ponad 2 lata na zweryfikowanie złożonej deklaracji podatkowej i ustalenie powierzchni użytkowej następie rozebranych pozostałości po obiektach budowlanych;
2) art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm., dalej jako: "u.p.g.k.") - poprzez błędne i sprzeczne z prawem określenie Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2019 w oparciu o stworzony dla celów innych niż podatkowe, dokument prywatny - projekt rozbiórki, kiedy przepis stanowi kategorycznie, że podstawę wymiaru podatków, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków;
3) art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 4 ust. 2 i art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. - poprzez brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji tak, aby wynikał z niej zarówno ustalony stan faktyczny, jak i prawidłowa wykładnia prawa materialnego. Zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji nie ustalił, czy rzekoma powierzchnia użytkowa obiektów budowlanych wskazana w projekcie rozbiórki - [...] m2 - uwzględnia precyzyjne wytyczne dotyczące sposobu obliczania powierzchni użytkowej przedmiotu opodatkowania, a także czy powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zaliczono do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość była mniejsza niż 1,40 m, czy powierzchnię tę pominięto;
4) art. 2a O.p. poprzez przyjęcie przez organ interpretacji obowiązujących przepisów prawa podatkowego na niekorzyść Podatnika i w sposób dowolny określenie wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2019 w oparciu o stworzony dla celów innych niż podatkowe, projekt rozbiórki;
5) art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") - poprzez jego niezastosowanie zarówno przez organ I instancji, jak i organ II instancji, a w konsekwencji brak sporządzenia uzasadnienia decyzji w sposób wyczerpujący, wyjaśniający motywy przyjęcia procentowej części powierzchni budynków związanych z prowadzoną działalnością, stanowiących podstawę opodatkowania, podczas gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, w wyroku z dnia [...] maja 2023 r., sygn. akt I SA/Go [...]/22 uchylając wówczas zaskarżoną decyzję w całości, zawarł w uzasadnieniu wskazanie co do dalszego postępowania, które to wskazanie wiąże organy;
- prawa materialnego:
1) art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019, na skutek dowolnego ustalenia przez organ powierzchni użytkowej następnie rozebranych pozostałości po obiektach budowlanych, w oparciu o stworzony dla celów innych niż podatkowe, projekt rozbiórki, z którego nie wynika powierzchnia użytkowa każdego z obiektów, metoda dokonanych pomiarów powierzchni użytkowej oraz czy powierzchnia użytkowa została wyliczona zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie z [...] marca 2025 r. Spółka podtrzymała stanowisko zaprezentowane w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Stosownie do treści art. 3 § 1 P.p.s.a. Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267; dalej p.u.s.a.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Na wstępie należy wskazać, iż kwestie związania nieruchomości położonych w [...] przy ul. [...] na działkach nr [...],[...],[...],[...], z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz istnienia i stanu technicznego budynków, były przedmiotem oceny przez tut. Sąd w wyroku z dnia [...] maja 2023 r. sygn. akt I SA/Go [...]/22. Ocena ta nie była i nie jest kwestionowana, a Sąd jest nią związany z uwagi na treść art. 153 P.p.s.a.
Istotą sporu w niniejszej sprawie pozostaje zatem prawidłowość obliczenia powierzchni użytkowej budynków rozebranych w 2021 r.
Zdaniem Sądu organy podatkowe słusznie przyjęły wyjaśnienia A. D. projekt rozbiórki tych budynków jako podstawę ustalenia ich powierzchni użytkowej.
Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nie ulega zatem wątpliwości, że oświadczenie ww. osoby oraz projekt rozbiórki jej autorstwa, jednoznacznie wskazujące, że powierzchnia użytkowa rozebranych budynków wynosiła [...] m2, mogły służyć ustaleniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., tj. powierzchni użytkowej budynków.
W tym aspekcie Sąd stwierdza, że z uwagi na przygotowanie zawodowe osoby je sporządzającej (do funkcji kierownika budowy i robót – k. [...] akt podatkowych), dokumenty te nie budzą wątpliwości.
Jak wynika ze wspomnianych dokumentów, rozbiórka dotyczyła budynków jednokondygnacyjnych, których wysokość wynosi 4 m (dotyczy to niższej części budynku nr [...]). Natomiast część wyższa pozostaje nierozebrana o wysokości 7,20 m. Z tej przyczyn nie jest zasadna argumentacja Skarżącej co do kwestii nie uwzględnienia różnic mogących wynikać z faktu występowania pomieszczeń poniżej 2,2 m czy 1,4 m. Wysokość kondygnacji budynków znacznie przewyższa te wartości. Z żadnego dokumentu nie wynika niższa wysokość pomieszczeń. Równocześnie, skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów mogących świadczyć o innej powierzchni użytkowej, niż przyjętej przez organy. Dlatego też okoliczność ta została udowodniona stosownie do treści art. 191 O.p.
Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 21 ust. 1 u.p.g.k. Zgodnie z tym przepisem, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych (art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.g.k.).
Należy w tym miejscu jednak zaznaczyć, że we ewidencji prowadzonej dla spornych budynków nie wskazano ich powierzchni użytkowej. Oczywiste jest zatem, że w takiej sytuacji, dane wynikające z tego dokumentu nie mogą w tym zakresie stanowić podstawy wymiaru podatku od nieruchomości. Brak danych umożliwiających ustalenie podstawy opodatkowania obliguje organ do przeprowadzenia postępowania dowodowego, co też organ uczynił. Taka też ocena wynika z wyroku tut. Sądu o sygn. I SA/Go [...]/22. Dlatego też pomimo, że organ porzucił sposób ustalenia powierzchni użytkowej budynków poprzez procentowe pomniejszenie ich powierzchni zabudowy, to zrealizował wskazania Sądu i ustalił podstawę opodatkowania w sposób prawidłowy.
Mając powyższe na względzie za niezasadny należało uznać również zarzut naruszenia art. 122 O.p. Ponadto, błędnie Strona skarżąca konstruuje powinność organu odnośnie przeprowadzenia oględzin spornych obiektów i ustalenia ich powierzchni użytkowej. Co więcej, błędnie zarzuca w tym zakresie jego bezczynność, gdyż w jej ocenie miał na to dwa lata.
Stosownie do art. 21 § 5 O.p., jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym
Oznacza to, że zasadą jest ustalanie wysokości zobowiązania wg danych z deklaracji i organ nie ma obowiązku dokonywania jej weryfikacji natychmiast po jej złożeniu. Weryfikacji może dokonać do momentu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ma również uprawnienie skorzystania z art. 21 § 3 O.p., który stanowi, że jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.
Reasumując, organy podatkowe nie naruszyły swoim działaniem przepisów procesowych, w szczególności powołanych w skardze przepisów art. 122, art. 180 § 1 O.p. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznać należy za kompletny i oceniony w pełnym zakresie, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, wynikającą z art. 191 O.p. Skarżąca nie przedstawiła przekonujących argumentów, mogących prowadzić do konkluzji, że zgromadzony materiał dowodowy zawiera braki, a jego ocena jest wadliwa lub dowolna. Z akt sprawy i poczynionych na ich podstawie ustaleń, wynika że organy podatkowe zgromadziły niezbędne dowody pozwalające na prawidłowe i dokładne ustalenie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy w postępowaniu podatkowym, które wszechstronnie rozpatrzyły i uznały za spójne i logiczne. Powyższe ustalenia i wnioski z nich wynikające zostały przedstawione w prawidłowo skonstruowanym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, spełniającym wymogi z art. 210 § 4 O.p. W ocenie Sądu uzasadnienia decyzji organów obu instancji zawierają pełną i przekonującą argumentację faktyczną i prawną.
Organy podatkowe nie naruszyły art. 153 P.p.s.a., gdyż w ocenie składu orzekającego zastosowały się one do wytycznych sformułowanych w końcowej części uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Go [...]/22, wyczerpująco wyjaśniając sposób ustalenia powierzchni budynków.
Organy nie naruszyły również art. 2a O.p. bowiem w sprawie brak było niedających się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego.
W konsekwencji za niezasadny należało uznać zarzut Strony skarżącej odnośnie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l.
W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i brak jest podstaw do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
Mając na uwadze całokształt podniesionych okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę w całości jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.