I SA/GO 597/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał skargę spółki "E" S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą spółce zobowiązanie podatkowe z tytułu VAT za listopad 2000 r. Organ kontroli skarbowej stwierdził zaniżenie obrotów netto o 21.530,62 zł i należnego VAT o 4.736,74 zł, wynikające z zastosowania przez spółkę "E" cen niższych od rynkowych przy wynajmie pomieszczeń i dzierżawie gruntu na rzecz powiązanej spółki "ER" Sp. z o.o. Organ zastosował art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, określając obroty na podstawie przeciętnych cen rynkowych. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego, wskazując na nieprawidłowe porównanie transakcji, nieuwzględnienie różnic w standardzie, wielkości i przeznaczeniu wynajmowanych powierzchni, a także wybiórczą ocenę dowodów. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że spółka "E" traktowała "ER" w sposób rażąco uprzywilejowany cenowo. WSA uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organ podatkowy dopuścił się uchybień w interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, pomijając czynnik wielkości świadczenia przy określaniu porównywalności transakcji. Sąd podkreślił, że przepis ten powinien być stosowany wyjątkowo, a organ musi wykazać istnienie powiązań kapitałowych, fakt wykazywania niższych obrotów oraz wpływ związku na ustalone ceny. W tej sprawie udowodniono jedynie powiązanie kapitałowe. Sąd uznał, że organ nie wykazał, iż badane transakcje były dostatecznie porównywalne, pomijając kluczowe kryteria, takie jak wolumen świadczenia, funkcje, ryzyka i strategie gospodarcze. Porównywane transakcje dotyczyły znacznie mniejszych powierzchni i miały inne cechy, co uniemożliwiało racjonalne porównanie. Sąd uznał również za zasadne zarzuty naruszenia przepisów postępowania, wskazując na sprzeczność działań organów z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżoną decyzję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w kontekście cen transferowych między podmiotami powiązanymi, ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów porównywalności transakcji, w tym wolumenu świadczenia.
Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2000 roku i ustawy o VAT z 1993 roku. Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące cen transferowych mogą się różnić.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ podatkowy prawidłowo zastosował art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, określając wysokość obrotu na podstawie przeciętnych cen rynkowych, gdy między kontrahentami istnieje powiązanie kapitałowe, pomimo braku uwzględnienia kluczowych kryteriów porównywalności transakcji, takich jak wolumen świadczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ podatkowy nieprawidłowo zastosował art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, ponieważ pominął istotne kryteria porównywalności transakcji, w szczególności wolumen świadczenia, co skutkowało błędnym oszacowaniem obrotów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ podatkowy nie wykazał, iż badane transakcje były dostatecznie porównywalne, pomijając kluczowe kryteria, takie jak wolumen świadczenia, funkcje, ryzyka i strategie gospodarcze stron. Porównywane transakcje dotyczyły znacznie mniejszych powierzchni i miały inne cechy, co uniemożliwiało racjonalne porównanie. Brak było również wykazania związku między powiązaniami kapitałowymi a ustaleniem niższych cen.
Czy organ podatkowy prawidłowo zastosował przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące prowadzenia postępowania, w tym obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ podatkowy naruszył przepisy postępowania, w tym art. 120, 121 § 1, 122 i 124 Ordynacji podatkowej, poprzez uznanie za porównywalne transakcji o znacznie różniących się wielkościach powierzchni, co jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że uznanie przez organy podatkowe za porównywalne transakcji skarżącej ze spółką "ER" z transakcjami z podmiotami niezależnymi o znacznie niższych wielkościach powierzchni wynajmowanych (wydzierżawianych) jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Preferencyjne traktowanie dużych kontrahentów jest powszechną praktyką handlową.
Przepisy (9)
Główne
u.o. VAT art. 17 § 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 i 4
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Przepis stosowany w przypadku powiązań między kontrahentami, gdy organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie przeciętnych cen rynkowych, jeśli okaże się, że powiązania te miały wpływ na ustalenie ceny. Wymaga wykazania istnienia powiązań, wykazywania niższych obrotów oraz wpływu związku na ceny.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji w przypadku naruszenia prawa materialnego lub postępowania.
P.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do określenia, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
P.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
Ordynacja podatkowa art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.
Ordynacja podatkowa art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Postępowanie podatkowe powinno prowadzić do zaufania obywateli.
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Ordynacja podatkowa art. 124
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Obowiązek wyjaśniania stronom zasadności przesłanek.
Ordynacja podatkowa art. 27 § ust. 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Dotyczy ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ podatkowy nieprawidłowo zastosował art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, pomijając kluczowe kryteria porównywalności transakcji, w tym wolumen świadczenia. • Porównywane transakcje dotyczyły znacznie mniejszych powierzchni i miały inne cechy, co uniemożliwiało racjonalne porównanie. • Organ podatkowy naruszył przepisy postępowania, uznając za porównywalne transakcje o znacznie różniących się wielkościach powierzchni, co jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Godne uwagi sformułowania
organ podatkowy dopatrzył się uchybień organu podatkowego co do interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 2 i 4 ustawy o VAT • pominięcie czynnika wielkości świadczenia przy określaniu porównywalności transakcji • przepis ten powinien być stosowany wyjątkowo i nie interpretowany rozszerzająco • żadna z ewentualnych różnic pomiędzy zbliżonymi transakcjami lub pomiędzy podmiotami zawierającymi te transakcje nie może w sposób istotny wpłynąć na cenę przedmiotu takiej transakcji na wolnym rynku • organ podatkowy niewątpliwie pominął najistotniejsze kryteria różnicujące transakcje skarżącej ze stroną powiązaną z transakcjami z podmiotami niezależnymi, tj. wolumen świadczenia oraz funkcje, ryzyka i strategie gospodarcze stosowane przez strony umów • transakcje mające je za przedmiot nie są po prostu porównywalne; nie sposób je umiejscawiać na tym samym rynku • uznanie przez organy podatkowe za porównywalne transakcje skarżącej ze spółką "ER" z transakcjami z podmiotami niezależnymi o znacznie niższych wielkościach powierzchni wynajmowanych (wydzierżawianych), niewątpliwie należy ocenić za sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego • przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podatkowy, w przypadku dalszego kwestionowania wysokości czynszu z tytułu najmu (dzierżawy) pomieszczeń oraz wynikającym z tego dokonywaniu oceny porównywalności transakcji, powinien wyeliminować istotne efekty różnic pomiędzy nimi (dokonać odpowiednich korekt) a przede wszystkim baczyć , by…
Skład orzekający
Krystyna Skowrońska-Pastuszko
przewodniczący sprawozdawca
Barbara Rennert
asesor
Alina Rzepecka
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w kontekście cen transferowych między podmiotami powiązanymi, ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów porównywalności transakcji, w tym wolumenu świadczenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2000 roku i ustawy o VAT z 1993 roku. Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące cen transferowych mogą się różnić.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia cen transferowych i stosowania przepisów o VAT w relacjach między podmiotami powiązanymi, co jest kluczowe dla wielu przedsiębiorców. Sąd szczegółowo analizuje kryteria porównywalności transakcji, co stanowi cenne wskazówki praktyczne.
“Ceny transferowe w VAT: Jak sąd rozliczył spółkę powiązaną i dlaczego organ podatkowy się pomylił?”
Dane finansowe
WPS: 257 151 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.