I SA/GO 568/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WielkopolskimGorzów Wielkopolski2005-10-27
NSApodatkoweŚredniawsa
VATzaległości podatkowenadpłatazaliczeniewłaściwość miejscowaurząd skarbowyOrdynacja podatkowanieważnośćpostanowienie

WSA w Gorzowie Wlkp. stwierdził nieważność postanowień organów podatkowych obu instancji z powodu naruszenia przepisów o właściwości miejscowej urzędu skarbowego.

Spółka BEP sp. z o.o. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące zaliczenia nadwyżki VAT na poczet zaległości podatkowych. Sąd administracyjny uznał, że oba postanowienia (organu I i II instancji) są nieważne, ponieważ zostały wydane z naruszeniem przepisów o właściwości miejscowej urzędu skarbowego, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. Zmiana właściwości spółki do tzw. "dużego urzędu skarbowego" mogła nastąpić dopiero z dniem 1 stycznia 2005 r., a postanowienia wydano w lipcu i październiku 2004 r.

Sprawa dotyczyła skargi spółki BEP sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które w części utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o zaliczeniu nadwyżki podatku VAT na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka zarzuciła m.in. brak zaległości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził nieważność zarówno zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, jak i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Podstawą nieważności było naruszenie przepisów o właściwości miejscowej organów podatkowych. Sąd wskazał, że przepisy dotyczące kwalifikacji podatników do tzw. "dużych urzędów skarbowych" weszły w życie 1 stycznia 2004 r., a zmiana właściwości dla skarżącej spółki mogła nastąpić dopiero z dniem 1 stycznia 2005 r. Ponieważ postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zostało wydane 12 lipca 2004 r., a postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej 26 października 2004 r., oba zostały wydane z naruszeniem właściwości. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, stwierdzając ich nieważność i określając, że nie podlegają wykonaniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienie organu podatkowego wydane z naruszeniem przepisów o właściwości miejscowej jest nieważne.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że przepisy dotyczące właściwości miejscowej organów podatkowych, w tym kwalifikacji podatników do tzw. "dużych urzędów skarbowych", weszły w życie 1 stycznia 2004 r., a zmiana właściwości dla skarżącej spółki mogła nastąpić dopiero z dniem 1 stycznia 2005 r. Ponieważ postanowienia zostały wydane przed tą datą, były obarczone wadą nieważności z powodu naruszenia właściwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (9)

Główne

Ordynacja podatkowa art. 247 § 1

Ustawa Ordynacja podatkowa

u.u.i.s. art. 5 § 9a

Ustawa o urzędach i izbach skarbowych

u.u.i.s. art. 5 § 9b

Ustawa o urzędach i izbach skarbowych

u.u.i.s. art. 5a § 1

Ustawa o urzędach i izbach skarbowych

PPSA art. 145 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Ordynacja podatkowa art. 76 § 1

Ustawa Ordynacja podatkowa

Ordynacja podatkowa art. 76b

Ustawa Ordynacja podatkowa

Prawo dewizowe art. 2 § 1

Ustawa Prawo dewizowe

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów o właściwości miejscowej urzędu skarbowego przy wydawaniu postanowień.

Godne uwagi sformułowania

wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości jest podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Obowiązek kontroli właściwości obejmuje wszystkie stadia postępowania podatkowego.

Skład orzekający

Krystyna Skowrońska-Pastuszko

przewodniczący sprawozdawca

Joanna Wierchowicz

sędzia

Alina Rzepecka

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o właściwości miejscowej organów podatkowych i konsekwencje naruszenia tych przepisów (nieważność postanowień)."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany właściwości organów skarbowych w związku z wejściem w życie nowych przepisów w 2004 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia proceduralnego w prawie podatkowym – właściwości miejscowej organów. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest ważna dla praktyków prawa podatkowego.

Nieważność postanowień podatkowych z powodu błędu w ustaleniu właściwości urzędu skarbowego.

Dane finansowe

WPS: 2640 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Go 568/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2005-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Joanna Wierchowicz
Krystyna Skowrońska-Pastuszko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz, Asesor WSA Alina Rzepecka, Protokolant Krzysztof Garbacz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi BEP sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług na poczet zaległości podatkowych 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] r. 2. określa, że postanowienia, których nieważność stwierdzono nie podlegają wykonaniu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego zaliczył nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym powstałą w wyniku złożenia przez BEP Sp. z o.o. deklaracji VAT-7 za kwiecień 2004r. w kwocie 2 640,00 zł, na poczet zajęcia wierzytelności Komornika Sądowego [...] w kwocie 146,98 zł. oraz podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-4 za miesiące styczeń , marzec-kwiecień, czerwiec - grudzień 2000roku oraz luty-kwiecień 2001 r. Jako podstawę zaliczenia wskazano art. 76 § 1 w zw. z art. 76b ustawy Ordynacja podatkowa.
Na postanowienie to BEP Sp. z o.o. wniosła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej , w którym zarzuciła, że wniosła sprzeciw przeciwko działaniu komornika i zażądała wstrzymania przekazywania należności na konto komornika.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej zaliczenia części zwrotu w kwocie 146,98 zł i w tym zakresie umorzył postępowanie, w pozostałej części utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu postanowienia w części uchylającej decyzję organu I instancji i umarzającej postępowanie, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 76a§ 1 w zw. z art. 76 b ustawy ordynacja podatkowa nadwyżka podatku może być zarachowana wyłącznie na poczet wymagalnych należności podatkowych, a taką nie była należność egzekwowana przez komornika. W pozostałej części postanowienia stwierdził, że podstawą dokonanego zaliczenia były zaległości spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiące wskazane w utrzymanym w tej części w mocy postanowieniu wynikające ze złożonych przez spółkę deklaracji PIT-4 i nie uregulowaniem wykazanych należności podatkowych.
Orzeczenie II instancji oparto na 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 239 oraz art. 76a § 1 i art. 76b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, póz. 926 ze zm.).
W konkluzji Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy dokonał zaliczenia części zwrotu podatku VAT na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-4 za wskazane w postanowieniu okresy.
W skardze na postanowienie II instancji spółka zarzuciła, że nie ma i nie miała zaległości tylko nadpłatę do zwrotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:
Zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] lipca 2004r. wydane zostało z naruszeniem przepisów dotyczących właściwości organów podatkowych. Zgodnie z art. 15 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa, organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości. Zgodnie zaś z art. 247 § 1 ordynacji podatkowej wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości jest podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Obowiązek kontroli właściwości obejmuje wszystkie stadia postępowania podatkowego.
Zgodnie z art. 5 ust. 9a ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004r. , nr 121, póz. 1267 z późn. zm.) zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie niektórych kategorii podatników może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych. W myśl natomiast art. 5 ust. 9b wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania określonego urzędu skarbowego zgodnie z ust. 9a w przepisach określonych na podstawie ust. 9c może dotyczyć w szczególności (........) osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które (........) są zarządzane, bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5 % głosów na zgromadzeniu wspólników (art. 5b ust.9 pkt 7 lit.c). Przepisy te z mocy art. 40 pkt 2 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw...( Dz.U.2003, nr 137, póz. 1302) weszły w życie z dniem l stycznia 2004r.
Podkreślić należy, że skarżąca spółka właśnie w związku z tym kryterium zaliczona została do właściwości "dużego urzędu skarbowego", gdyż jak wynika z odpisu z rejestru handlowego [...] Sądu Rejonowego jedynym udziałowcem a jednocześnie zarządem spółki BEP Sp. z o.o. jest obywatel niemiecki J.L. stale zamieszkały w Niemczech, a zatem nierezydent w rozumieniu art. 2 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe (Dz. U. z dnia 5 września 2002 r.).
Przesłanki zaliczenia określonych podatników do "dużych urzędów skarbowych weszły w życie z dniem l stycznia 2004r. Tak więc dopiero z tym dniem tj. z dniem wejścia w życie art. 5 ust. 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych możliwe było ustalenie nowej właściwości. Zgodnie bowiem z art. 5a ust. l wyżej wymienionej ustawy, dla podatników o których mowa w art. 5 ust. 9b, zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje:
1) z dniem l stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d;
2) z dniem l stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych w tym przepisie.
Skoro więc włączenie skarżącej spółki do kategorii podatników z art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. c mogło nastąpić dopiero po dniu wejścia w życie przepisów kwalifikujących ją do tej grupy tj. po dniu l stycznia 2004r., to zmiana właściwości na wyłączną Urzędu Skarbowego mogła nastąpić dopiero z dniem 1 stycznia 2005r. Podkreślić należy , że rozporządzenie wykonawcze Ministra Finansów z 19 listopada 2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych weszło w życie również w dniu l stycznia 2004r.
Ponieważ postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego wydane zostało 12 lipca 2004r. , a zatem z naruszeniem przepisów o właściwości, Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając odwołanie winien był wziąć z urzędu pod uwagę naruszenie przepisów o właściwości organów podatkowych - art. 5 ust. 9-9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. 2004, nr 209, póz. 2027) w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2strony i stwierdzić nieważność jego postanowienia.
Z tego samego powodu nieważne jest zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI