I SA/Go 527/09

I SA/Go 527/09 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2009-12-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Jacek Niedzielski
Stefan Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 306 b § 1 i 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydana zaświadczenia oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA / Go 527 / 09
U Z A S A D N I E N I E
Skarżący W.K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora izby Skarbowej nr [...] z dnia [...].08.2009 roku, którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].06.2009 roku w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Z akt sprawy wynika że :
Skarżący w dniu [...].04.2009 roku wniósł o wydanie zaświadczeń potwierdzających następujące okresy zatrudnienia :
- od dnia [...].03.1977 roku do dnia [...].07.1982 roku w Zakładzie [...], mieszczącego się w [...],
- od dnia [...].07.1982 roku do dnia [...].06.1983 roku w Zakładzie T.
Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał skarżącemu w dniu [...].04.2009 roku zaświadczenia potwierdzające, że skarżący figuruje w ewidencji urzędu Skarbowego jako osoba fizyczna, nie prowadząca działalności gospodarczej, a także, że w okresie od dnia [...].06.1983 roku do dnia [...].05.2008 roku figurował jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług teletechniki i radiotechniki, oraz naprawy obuwia i pozostałych wyrobów skórzanych.
Skarżący w dniu [...].05.2009 roku ponownie zwrócił się z wnioskiem o wydanie zaświadczeń potwierdzających zatrudnienie w zakładach rzemieślniczych w okresach wskazanych przez skarżącego w pierwotnym wniosku.
Postanowieniem z dnia [...].06.2009 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wydania zaświadczenia o zatrudnieniu w okresach wskazanych w pierwotnym wniosku skarżącego, bowiem akta podatkowe skarżącego za wskazany w wniosku okres, zostały zniszczone zgodnie z prawem.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym zarzucił, że organ podatkowy nie uwzględnił załączonych do wniosku z dnia [...].04.2009 roku / wpływ do organu podatkowego 3.04.2009 roku / kserokopii dokumentów będących w posiadaniu skarżącego.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...].08.2009 roku utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...].06.2009 roku.
W uzasadnieniu wskazał iż wydanie zaświadczenia o treści wskazanej w wniosku skarżącego nie było możliwe, bowiem brak jest dokumentów mogących stanowić podstawę do ich wydania, bowiem dokumenty te zostały zniszczone w związku z upływem 10 – letniego okresu ich przechowywania.
Nadto odpowiadając na zarzuty skarżącego wskazał, iż organ podatkowy zgodnie z art. 306b § 1 ordynacji podatkowej, przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Postępowanie to może dotyczyć tylko zbadania okoliczności wynikających z posiadania przez organ podatkowy dokumentów np. ewidencji, rejestrów i innych danych. Może też dotyczyć wyjaśnienia czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, czy dotyczą faktów, albo stanu prawnego którego poświadczenia domaga się osoba żądająca zaświadczenia, jak też ustalenia jakiego rodzaju ewidencja i rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ich dysponentów.
Natomiast w świetle art. 306b § 1 ordynacji podatkowej dokumenty będące w posiadaniu skarżącego, a przedstawione przez skarżącego w wniosku nie mogą być przedmiotem dowodu, ani podstawą do wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego.
W tej mierze organ podatkowy powołał się na wyrok NSA z dnia 20.01.2006 roku wydanego w sprawie I FSK 528 / 05 i na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13.02.2007 roku wydany w sprawie SA / Gl 827 / 06
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.
W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, iż mimo dołączenia do wniosku o wydanie zaświadczenia kserokopii dokumentów potwierdzających okresy zatrudnienia wskazane w wniosku, organ podatkowy odmówił wydania zaświadczenia. Podkreślił jednocześnie iż posiada oryginały dołączonych do wniosku dokumentów.
Wskazał również na personalia osób które mogą potwierdzić fakt zatrudnienia w wskazanych w wniosku okresach.
Nadto, wniósł o przeprowadzenie przez organ podatkowy postępowania wyjaśniającego w trybie art. 306b § 2 ordynacji podatkowej, przy uwzględnieniu innych danych które organ posiada po otrzymaniu dokumentów załączonych do wniosku.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Ponadto zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga może być uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie kwalifikowanych przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ocena sądu dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
W zakresie tak oznaczonej kognicji Sąd uznał iż skarga jest nie uzasadniona.
Niewątpliwie, na co wskazał organ podatkowy, dokumenty podatkowe które ewentualnie potwierdzałyby okresy zatrudnienia skarżącego, zostały zniszczone zgodnie z procedurą przewidzianą przez przepisy odnoszące się do archiwizacji dokumentów. Skarżący w tej mierze nie kwestionował ustaleń organu podatkowego.
Skarżący zarzucił, że przedłożył wraz z wnioskiem kserokopie dokumentów potwierdzających wskazane w wniosku okresy zatrudnienia i wskazał personalia osób mogących potwierdzić powyższe okoliczności.
W związku z tym, jego zdaniem, na tej podstawie organ podatkowy winien wydać zaświadczenia, natomiast organ uchylił się od tej powinności i odmówił ich wydania.
Należy w związku z tym podkreślić iż postępowanie określone w art. 306b § 2 ordynacji podatkowej jest postępowaniem wyjaśniającym, nie jest natomiast postępowaniem dowodowym. Postępowanie to jest ograniczone do minimum niezbędnego do urzędowego stwierdzenia znanych faktów lub stanu prawnego, w zakresie danych pozostających w dyspozycji organu podatkowego mającego wydać zaświadczenie.
Tak więc organ podatkowy, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, wydaje zaświadczenie na podstawie posiadanych w swoich zasobach dokumentów i innych danych, a nie na podstawie dokumentów czy innych danych dostarczonych przez wnioskującego i to mimo, iż dokumenty te mogą potwierdzać okoliczności, których potwierdzenia w drodze zaświadczenia domaga się wnioskujący.
W ramach tego postępowania organ podatkowy dokonuje porównania treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, a nie w posiadaniu wnioskującego / art. 306b § 1 /.
Tym samym możliwość odpowiedniego stosowania w jego ramach przepisów działu IV Ordynacji podatkowej jest ograniczona / zob. J. Zubrzycki [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzucki, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wrocław 2008 str. 1131 /..
Zakres dokonywanych ustaleń w tym postępowaniu, przez organ podatkowy jest ograniczona, bowiem wydający zaświadczenie organ nie ma kompetencji do wykorzystywania na potrzeby jego wystawienia danych, które nie znajdują się w jego dyspozycji / por.: J. Zubrzycki [w:] "Ordynacja...", op. cit., str. 941 wraz z cyt. tamże orzecznictwem /.
W przypadku gdy dane niezbędne do wydania zaświadczenia nie znajdują się w dyspozycji organu, który zaświadczenie to ma wydać, bądź też, gdy stwierdzony zostanie brak zgodności między treścią żądania a stanem rzeczy wynikającym z ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, organ odmawia wydania zaświadczenia, zgodnie z art. 306c ordynacji podatkowej.
Na gruncie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego sformułowano tezę, że określenie "danych znajdujących się w jego posiadaniu" nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco, a więc nie może obejmować danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających / tak NSA w wyr. z 21 stycznia 1997 r. SA / Łd 3105 / 95 OSP 1998 roku nr 6 poz. 106 wraz z aprobującą glosą E. Ochendowskiego/.
Przypomnieć należy że w toku postępowania w sprawie wydania zaświadczenia podstawę prawną prowadzenia czynności wyjaśniających stanowi art. 306b § 2 ordynacji podatkowej, przyznający organowi podatkowemu kompetencję do przeprowadzenia, przed wydaniem zaświadczenia, niezbędnego postępowania wyjaśniającego. Postępowanie to zgodnie z art. 306b § 1 ordynacji podatkowej ogranicza się do badania treści znajdujących się w posiadaniu organu ewidencji, rejestrów bądź innych danych.
Z tych też względów ewentualne przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do wniosku, jak również z przesłuchania świadków których personalia dostarczył skarżący, oraz dokonanie ustaleń niezbędnych do wydania zaświadczenia nie jest możliwe, a zarzut skarżącego tym samym jest nie uzasadniony.
Przeprowadzenie natomiast powyższych dowodów w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest możliwe tylko w przypadku określonym w art. 106 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc i ile przyczyni się i jest niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości zaistniałych w sprawie i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.
Sąd uznał iż oferowane dowody przez skarżącego są zbędne dla ustalenia i wyjaśnienia okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i z tego też względu uznał iż ich przeprowadzenie nie może mieć miejsca. Podkreślić należy iż Sąd nie prowadzi postępowania dowodowego celem ustalenia zasadności czy też bezzasadności żądań skarżącego, a dokonuje jedynie oceny czy postępowanie organu podatkowego, do którego kompetencji należy przeprowadzanie dowodów i prowadzenie postępowania merytorycznego, jest zgodne z prawem. Przeprowadzenie natomiast dowodów zgodnie z art. 106 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na tylko celu właśnie ocenę zgodności z prawem wydanego orzeczeczenia.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.