I SA/Go 378/25

I SA/Go 378/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2026-03-31
Data wpływu
2025-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Dariusz Skupień /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2026 r. skargi kasacyjnej Zarządu Województwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Go 378/25 w sprawie ze skargi P.H. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu fundacji z tytułu zaległości wynikających z decyzji w sprawie zwrotu dofinansowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Po rozpoznaniu na rozprawie skargi P.H., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Go 378/25, uchylił w całości decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu fundacji z tytułu zaległości wynikających z decyzji w sprawie zwrotu dofinansowania (pkt 1 sentencji wyroku). Jednocześnie orzekł o zasądzeniu od Zarządu Województwa na rzecz strony skarżącej kwoty 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2 sentencji wyroku).
Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi organu administracji 4 lutego 2026 r. (z.p.o. - k. 60 akt sądowych) oraz pełnomocnikowi strony skarżącej 2 lutego 2026 r. (z.p.o. – k. 61 akt sądowych).
Pismem z [...] marca 2026 r. organ administracji, reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku z 15 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Go 378/25. Dołączony do niej egzemplarz dla stronny przeciwnej stanowił kserokopię.
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 marca 2026 r. wezwano pełnomocnika organu administracji do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: P.p.s.a.) poprzez złożenie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia stronie przeciwnej.
Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu administracji 18 marca 2026 r.
W piśmie z [...] marca 2026 r. pełnomocnik organu administracji wskazał, że przedkłada w załączeniu odpis skargi kasacyjnej. Jednakże załączony egzemplarz skargi kasacyjnej stanowi kserokopię skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Skarga kasacyjna, poza szczególnymi wymaganiami dotyczącymi jej konstrukcji, musi odpowiadać także podstawowym wymogom, jakim powinny odpowiadać pisma
w postępowaniu sądowym, wskazanym w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Z przepisu art. 47 § 1 P.p.s.a. wynika, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników
w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Jeżeli skarga kasacyjna nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 177a P.p.s.a.). Brakiem uniemożliwiającym nadanie dalszego biegu pismu, jakim jest skarga kasacyjna, jest niedołączenie do niej odpisów skargi kasacyjnej dla każdej ze stron.
Na podstawie art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpatrywanej sprawie do złożonej skargi kasacyjnej nie dołączono jej odpisu dla strony przeciwnej. W ocenie Sądu za odpis nie mogła być bowiem uznana nieuwierzytelniona kserokopia skargi kasacyjnej.
Dla stwierdzenia, co należy rozumieć pod określeniem "odpis" w postępowaniu sądowoadministracyjnym, istotna jest przede wszystkim treść art. 47 § 2 P.p.s.a.,
w świetle której odpisami "mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej". A contrario zatem, kserokopia (mieszcząca się w pojęciu "fotokopii" - na temat wzajemnych relacji obu terminów
por. postanowienie NSA z 29 października 2015 r., sygn. akt I FZ 327/15 - treść tego, jak i dalej powoływanych orzeczeń NSA jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/), która nie została uwierzytelniona, jest nie tyle nieuwierzytelnionym odpisem, co nie jest odpisem w ogóle (ustawodawca zdecydował się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 P.p.s.a. ratio legis, ponieważ gdyby odpisami mogły być fotokopie nieuwierzytelnione, wskazanie na taki wymóg w art. 47
§ 2 P.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy (zob. postanowienie NSA z 14 maja 2019 r., sygn. akt I FZ 47/19). Pogląd, zgodnie
z którym nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 P.p.s.a., jest ugruntowany w orzecznictwie (zob. postanowienia NSA
z: 23 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 167/22; z 29 listopada 2016 r., sygn. akt: I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt: I FZ 327/15).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że złożona przez pełnomocnika organu administracji skarga kasacyjna obarczona była brakiem formalnym, który podlegał uzupełnieniu w postępowaniu naprawczym określonym w art. 177a P.p.s.a. W związku z tym wezwano pełnomocnika do usunięcia zaistniałego braku formalnego skargi kasacyjnej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 marca 2026 r. skierowano do niego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia stronie przeciwnej pod rygorem jej odrzucenia. Skoro
w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik przesłał kserokopię skargi kasacyjnej, która nie została poświadczona za zgodność z oryginałem, nie mogła być ona uznana za odpis skargi kasacyjnej. Na złożonej kserokopii widnieje bezsprzecznie jedynie kserokopia podpisu pełnomocnika organu i nie została przez niego potwierdzona za zgodność z oryginałem. Poświadczenie za zgodność z oryginałem oznacza, że osoba go podpisująca bierze odpowiedzialność za zgodność treści oryginału z odpisem. Brak poświadczenia za zgodność z oryginałem kserokopii skargi kasacyjnej wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i stanowi brak istotny uniemożliwiający nadania sprawie dalszego biegu (zob. postanowienie NSA
z 27 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1266/17). Ponadto zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o adwokaturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1564), adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu. Zatem niespełnienie któregokolwiek z określonych w tym przepisie wymagań sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne.
Uwzględniając powyższe, w okolicznościach sprawy pełnomocnik organu administracji nie wypełnił w sposób prawidłowy wezwania do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia jej stronie przeciwnej. Brak ten uniemożliwia nadanie dalszego biegu temu pismu procesowemu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a., postanowił jak
w sentencji.