I SA/Go 302/24

I SA/Go 302/24 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2024-12-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Damian Bronowicki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I GZ 69/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-28
I GZ 70/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-28
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 2, art. 220 § 3, art. 232 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na informację Organizacji Pracodawców [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić z urzędu B.P. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z [...] października 2024 r. B.P. (dalej: skarżąca, strona) wniosła skargę (uzupełnioną pismem z tego samego dnia) na informację Organizacji Pracodawców [...] (dalej: OP[...], Operator, organ) wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Niniejsza informacja została doręczona stronie drogą mailową [...] lutego 2021 r. Do skargi strona dołączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] listopada 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenie skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczono stronie [...] listopada 2024 r. (k. 18 akt sądowych).
Przy piśmie z [...] listopada 2024 r. skarżąca dołączyła dowód wpłaty kwoty 100 zł (data księgowania [...] października 2024 r.).
Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tut. Sądu z [...] listopada 2024 r. wynika, że do [...] listopada 2024 r. uzupełniający wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kontroli sądowej w niniejszej sprawie została poddana informacja z [...] stycznia 2021 r. wydana przez Organizację Pracodawców [...] na skutek odwołania strony z [...] stycznia 2021 r. od oceny merytorycznej projektu wydanej przez dwóch ekspertów (z [...].10.2021 r. i [...].11.2021 r.). Podjęte rozstrzygnięcie jest wynikiem zrealizowania przez organ, projektu "Bony Wsparcia Przedsiębiorców – OP". Z treści regulaminu projektu wynika, że formą przeprowadzenia naboru wniosków był konkurs, a za merytoryczną realizację Projektu odpowiadał Operator – Organizacji Pracodawców [...].
W rozpoznawanej sprawie podstawą ogłoszenia naboru oraz udzielenia grantu
była m.in. ustawa z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 694 ze zm.; dalej: ustawa o COVID-19). Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o COVID 19, w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431). Przepisy ustawy COVID-19 nie regulują procedury przyznawania grantów, co pozwoliło odwołać się do przepisów ustawy wdrożeniowej.
Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, ustawa określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi.
Zgodnie z przepisami ustawy wdrożeniowej cele programu operacyjnego są osiągane przez realizację projektów objętych dofinansowaniem (art. 31), wybór tych projektów następuje w trybie m.in.: konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 pkt 1 i 2), natomiast projekt grantowy jest jedną z form realizacji programu operacyjnego (art. 35 i art. 36).
W myśl art. 35 w ramach programów operacyjnych mogą być realizowane projekty grantowe (ust. 1). Projektem grantowym jest projekt, którego beneficjent udziela grantów na realizację zadań służących osiągnięciu celu tego projektu przez grantobiorców (ust. 2). Grantobiorcą jest podmiot publiczny albo prywatny, inny niż beneficjent projektu grantowego, wybrany w drodze otwartego naboru ogłoszonego przez beneficjenta projektu grantowego w ramach realizacji projektu grantowego (ust. 3). Grantobiorcą nie może być podmiot wykluczony z możliwości otrzymania dofinansowania (ust. 4). Grantem są środki finansowe programu operacyjnego, które beneficjent projektu grantowego powierzył grantobiorcy, na realizację zadań, o których mowa w ust. 2 (ust. 5). Umowa o powierzenie grantu zawierana między grantobiorcą,
a beneficjentem projektu grantowego określa w szczególności: 1) zadania grantobiorcy objęte grantem; 2) kwotę grantu i wkładu własnego; 3) warunki przekazania i rozliczenia grantu; 4) zobowiązanie do zwrotu grantu w przypadku wykorzystania go niezgodnie z celami projektu grantowego; 5) zobowiązanie do poddania się kontroli przeprowadzanej przez grantodawcę lub uprawnione podmioty (ust. 6).
Istotą projektu grantowego jest więc powierzenie beneficjentowi projektu grantowego – grantodawcy (w trybie konkursowym lub pozakonkursowym) przez właściwą instytucję realizacji projektu, w ramach którego dokonuje on wyboru beneficjentów ostatecznych dofinansowania (grantobiorców). Beneficjent projektu grantowego nie realizuje bezpośrednio celów danego programu operacyjnego, lecz wykonuje de facto funkcje instytucji właściwej do wyboru projektów, w rozumieniu art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wybór grantobiorców następuje w drodze otwartego
i odpowiednio upublicznionego (ogłoszonego) naboru, według przyjętego regulaminu rekrutacji i udzielania wsparcia. Projekt grantowy może być realizowany na podstawie decyzji o dofinansowaniu projektu, albo umowy o dofinansowanie projektu, której minimum treściowe określa art. 35 ust. 6 ustawy wdrożeniowej (wyrok WSA w Opolu
z 21 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Op 354/22).
Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Niewątpliwie informację organu z [...] stycznia 2021 r. należy zakwalifikować do kategorii aktów, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie należy ona bowiem do rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–3. Zaskarżony akt został wydany
w wyniku zrealizowania konkursu, opierającego się na kryteriach i odbywającego się zgodnie z procedurami zatwierdzonymi przez właściwą instytucję (art. 36 ust. 1 pkt 3
w zw. z ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Akt ten ma charakter indywidualny, dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, a także jest dokonywany/wydawany w zakresie administracji publicznej – podlegającym co do zasady właściwości rzeczowej sądów administracyjnych.
Trzeba też wskazać, że ustawa wdrożeniowa w art. 61-66 reguluje zasady kontroli sądowoadministracyjnej nad procesem oceny i wyboru projektów. Regulacja ta nie ma charakteru zamkniętego, co pozwala na objęcie kontrolą sądowoadministracyjną innych aktów, które nie są wymienione w tych przepisach, a spełniających kryterium
z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pogląd ten wzmacnia treść art. 64 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Przy czym należy pamiętać, że odpowiednie stosowanie przepisów prawa, o którym mowa w tym przepisie oznacza, że niektóre z nich znajdują zastosowanie wprost, bez żadnej modyfikacji i zabiegów adaptacyjnych, inne tylko pośrednio, a więc z uwzględnieniem konstrukcji, istoty
i odrębności postępowania, w którym znajdują zastosowanie, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być zastosowane (zob. postanowienie SN z 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt IV CZ 153/1, pub. w LEX nr 1250770 i powołane w nim orzeczenia) – wyrok NSA z 18 sierpnia 2021 r., sygn. akt I GSK 510/21.
Mając na względzie dotychczasowe rozważania należy zwrócić uwagę, że na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadą jest, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (por. art. 53 p.p.s.a.). Natomiast w myśli art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W analizowanej sprawie zaskarżona informacja z [...] stycznia 2021 r. została doręczona stronie drogą mailową [...] lutego 2021 r. Oznacza to, że wniesienie skargi
[...] października 2024 r. nastąpiło po upływie ustawowego 30-dniowego terminu. Już
z tej przyczyny skargę należało odrzucić.
Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że pomimo wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego, skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W analizowanej sprawie na mocy § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia
2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu
w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), wpis wynosi 200 zł. Skarżąca wraz ze skargą przedłożyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Pomimo wystosowania do niej wezwania, nie uzupełniła wpisu
o kwotę 100 zł. Przy piśmie z [...] listopada 2024 r. dołączyła jedynie dowód pierwotnie dokonanej wpłaty na kwotę 100 zł z datą księgowania [...] października 2024 r.
Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.