I SA/GO 272/23

I SA/Go 272/23 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2023-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka
Damian Bronowicki /przewodniczący sprawozdawca/
Dariusz Skupień
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1267
art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i  Rybackiego.
Dz.U.UE.L 2014 nr 149 poz 1 art. 95 ust. 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i  Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2023 r. sprawy ze skargi Z. S. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej 1. Uchyla zaskarżoną informację w całości. 2. Uchyla postanowienie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...]. 3. Zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z [...] czerwca 2023 r. Z.S. (dalej jako: skarżący, wnioskodawca) wniósł skargę na informację (pismo) Zarządu Województwa (dalej również jako: ZW) z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] odmawiające przyznania pomocy finansowej
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Skarżący Z.S. w dniu 16 lutego 2022 r. złożył do Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o dofinansowanie na operację w zakresie działania 4.2. "Realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność" tytuł operacji "Ochrona przed kłusownikami podstawą działalności rybackiej" w ramach Priorytetu 4. "Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej" objętego Programem Operacyjnym "Rybactwo i Morze" z wyłączeniem projektów grantowych, występując o dofinansowanie na poziomie 85%.
Pismem z [...] czerwca 2022 r. Zarząd Województwa poinformował wnioskodawcę, że w związku z pozytywnym rozpatrzeniem wniosku o dofinansowanie wyznacza on termin 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia na zawarcie umowy o dofinansowanie. Poinformował, że wnioskodawcy przysługuje pomoc finansowa na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowalnych przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, ponieważ operacja nie spełnia warunków określonych w przedmiotowym rozporządzeniu.
Pismem z [...] czerwca 2022 r. Z.S. wniósł odwołanie do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi informując, że w ww. piśmie wyznaczono termin na zawarcie umowy, lecz nie podano czy i do kogo może złożyć odwołanie. Nie wyjaśniono też dlaczego nie przyznano pomocy w wysokości 85%. W odpowiedzi z [...] lipca 2022 r. Ministerstwo przedstawiło własne stanowisko podkreślając, że nie stanowi ono wytycznych Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym i nie ma wiążącego charakteru.
W związku ze stanowiskiem Ministerstwa, Samorząd Województwa podtrzymał swoje stanowisko jednocześnie informując skarżącego, że zgodnie z art. 95 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006. (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 – zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 508/2014", przysługuje mu pomoc finansowa na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowalnych, przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, ponieważ operacja nie spełnia warunków określonych w rozporządzeniu. Jednocześnie zwrócono się z prośbą o informację, czy przy takim dofinansowaniu wyraża zgodę na podpisanie umowy o dofinansowanie i dalszą realizację projektu.
Pismem z [...] lipca 2022 r. skarżący złożył protest do Marszałka Województwa twierdząc, że wydano decyzję, która jest dla niego krzywdząca.
Pismem z [...] lipca 2022 r. nr [...] Zarząd Województwa poinformował skarżącego o odmowie przyznania mu pomocy finansowej z uwagi niespełnienie zapisów § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 6 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach działań wsparcie przygotowawcze i realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność, w tym koszty bieżące i aktywizacja, objętych Priorytetem 4. Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej, zawartym w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz. U. z 2016 r., poz. 1435 ze zm.) – zwanego dalej "Rozporządzeniem w sprawie pomocy finansowej".
Na skutek wniesionej przez skarżącego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Go 9/23 uchylił informację Zarządu Województwa z dnia [...] lipca 2022 r.
Sąd wskazał, że z pisma z dnia [...] czerwca 2022 r. wynikało, że w istocie wniosek o dofinansowanie dla skarżącego nie został rozpatrzony pozytywnie, pomimo odmiennej informacji w nim podanej. Zdaniem Sądu proponowana pomoc finansowana na poziomie do 50% zwrotu kosztów kwalifikowalnych, nie pokrywała się z tym, o co Z.S. wnioskował. Skarżący nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem bezskutecznie poszukiwał możliwości jego zaskarżenia. W ocenie Sądu skoro nie można było przyjąć, że w okolicznościach sprawy doszło do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, to ZW nie był uprawniony do wyznaczania terminu na zawarcie umowy o dofinansowanie. Gdyby skarżący w odpowiedzi na zawiadomienie organu zawarte piśmie z [...] czerwca 2022 r. stawił się w wyznaczonym terminie celem podpisania umowy, to odebrałby sobie możliwość kwestionowania przed organem jak i sądem administracyjnym niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu niedopuszczalne jest podpisanie umowy, a więc zaakceptowanie jej warunków i złożenie administracyjnego środka odwoławczego. Podpisanie umowy o dofinansowanie w całości konsumuje wniosek o dofinansowanie projektu i brak jest w związku z tym przedmiotu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Skarżący miał prawo na tym etapie sądzić, że kwestia dofinansowania nie została ostatecznie rozstrzygnięta, skoro m.in. Ministerstwo poinformowało go w piśmie [...] lipca 2022 r., że to Samorząd Województwa podejmuje ostateczną decyzję co do kwalifikowalności kosztów i wysokości przyznanej pomocy.
W zaskarżonym piśmie z [...] lipca 2022 r. poinformowano, że powodem odmowy przyznania prawa pomocy jest niespełnienie zapisów § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej wskazując, że wnioskodawca nie stawił się w wyznaczonym terminie w celu zawarcia umowy o dofinansowanie. Sąd wskazał, że organ pominął ust. 1 tej regulacji z której wynika, że tylko w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, następuje wyznaczenie terminu do zawarcia umowy o dofinansowanie.
W ocenie Sądu w sprawie w rzeczywistości nie doszło do pozytywnego rozstrzygnięcia tj. takiego, o które skarżący wnioskował. Tym samym nieuprawnione było wyznaczenie terminu do zawarcia umowy o dofinansowanie, a w przypadku niestawiennictwa wnioskującego, odmówienie z tej przyczyny przyznania pomocy finansowej.
Zdaniem Sądu to organ przez własne postępowanie wykreował sytuację, która doprowadziła do niespełnienia zapisów § 23 ust. 2 rozporządzenia, a w ostateczności do odmowy przyznania pomocy. Skarżący na żadnym etapie postępowania nie uzyskał odpowiedzi, dlaczego nie zostanie mu udzielona pomoc we wnioskowanej wysokości. Lakoniczne sformułowania w toku sprawy nie wyjaśniały wystarczająco przyczyn odmowy przyznania pomocy na poziomie zwrotu kosztów kwalifikowalnych w wysokości 85%, tym bardziej, że skarżący od początku wskazywał z jakiego powodu należy mu się pomoc o zwiększonej intensywności, podając konkretne kryterium. Sąd uznał za niewystarczające podanie przez organ jako przyczyny odmowy jedynie niestawiennictwo wnioskodawcy w celu zawarcia umowy, szczególnie w sytuacji, gdy wnioskodawca od początku nie akceptował wysokości zaproponowanej pomocy. Sąd podkreślił, że skarżona informacja uniemożliwiała ocenę przyczyn odmowy pomocy we wnioskowanej wysokości. Wnioskodawca w toku całego postępowania takiej informacji nie otrzymał. Powyższe doprowadziło zdaniem Sądu do naruszenia art. 15 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267), zwanej dalej: "ustawą EFMR".
Postanowieniem z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] Zarząd Województwa zawiadomił stronę o wznowieniu postępowania administracyjnego dotyczącego ponownego rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w przedmiocie przyznania pomocy finansowej.
Pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] Zarząd Województwa odmówił przyznania pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie zapisów art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i lit. b) rozporządzenia nr 508/2014.
Organ odmawiając stronie przyznania pomocy, w odniesieniu do kryteriów wymienionych w ww. przepisach stwierdził, że zakup monitoringu, kamery termowizyjnej i quada do patrolowania terenu nie działa w interesie zbiorowym, ponieważ jako podmiot prywatny wnioskodawca planuje rozwój swojej działalności gospodarczej w kwestii rozszerzenia sprzedaży bezpośredniej ryb, tym samym zwiększając ruch turystyczny w regionie. Odnosząc się do kwestii zbiorowego beneficjenta ZW wskazał, iż beneficjenta zbiorowego stanowi grupa podmiotów podejmujących realizację wspólnego projektu, działających np. na podstawie umowy konsorcjum i reprezentowanych przez jego lidera. Realizacja projektu poprzez zakup wnioskowanych urządzeń nie jest też w żadnym stopniu innowacyjna, ponieważ są to najczęściej wykorzystywane metody do walki z kłusownictwem.
Organ podkreślił, że wnioskodawca nie spełniając zapisów art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) nie spełnia także zapisów art. 95 ust. 3 lit. b rozporządzenia 508/2014 określających, że musi zostać spełnione tylko jedno z powyższych kryteriów, a także musi być zapewniony dostęp do jej wyników. Zdaniem organu jest to bezpośrednio związane z dostępem do przestrzeni publicznej, co zgodnie z definicją zawartą w ustawie o planowaniu przestrzennym określane jest jako obszar o szczególnym znaczeniu dla zaspokajania potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne Przestrzeń publiczna to także wszelkie miejsca dostępne powszechnie, zazwyczaj nieodpłatnie w których może znaleźć się każda jednostka społeczna.
W ocenie ZW projekt, który chce realizować wnioskodawca w oczywisty sposób nie spełnia powyższych kryteriów. Ponadto na etapie wniosku o dofinansowanie wnioskodawca nie przedstawił szczegółowo dostępu do wyników realizowanej operacji. Na tej podstawie organ odmówił stronie przyznania pomocy finansowej.
Skarżący wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie Zarządu Województwa i zarzucił naruszenie:
1) art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy EFMR poprzez brak wyczerpującego i wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co skutkowało uznaniem, iż wniosek skarżącego nie spełnia wymogów określonych art. 95 ust. 3 pkt b rozporządzenia nr 508/2014 i odmową przyznania pomocy,
2) art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy EFMR poprzez naruszenie zasady praworządności, w ten sposób, że organ zinterpretował przepisy w sposób całkowicie dowolny, w odebraniu od ich literalnego brzmienia, co skutkowało odmową przyznana pomocy finansowej,
3) art. 95 ust. 3 pkt a w zw. art. 95 ust. 3 pkt b rozporządzenia 508/2014 w zw. § 6 pkt 1 i 2 rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię polegającą na błędnej interpretacji pojęcia "innowacyjności’' oraz "interesu publicznego", a w konsekwencji do błędnego uznania, że przedsięwzięcie wskazane we wniosku nie spełnia warunków wskazanych ww. przepisach, skutkiem czego była odmowa przyznania pomocy finansowej do 85% kosztów kwalifikowanych.
W związku powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonej odmowy przyznania pomocy finansowej oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 3492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – zwanej dalej "P.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ten ostatni przepis dotyczy skarg na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego i nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Zatem w niniejszej sprawie zarówno organy jak i Sąd są związane treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Go 9/23. Związanie sądu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania
Przed przejściem do rozstrzygnięcia sporu powstałego w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że w kontrolowalnym postępowaniu organ naruszył art. 145 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), - zwanej dalej "K.p.a.", poprzez wydanie postanowienia z 11 maja 2023 r. nr DW.IV.433.18.2022 o wznowieniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Go 9/23 uchylił informację Zarządu Województwa z [...] lipca 2022 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej. Równocześnie wskazał w swoim orzeczeniu, że po pierwsze, w sprawie "nie doszło do pozytywnego rozstrzygnięcia" i tym samym "nieuprawnione było wyznaczenie terminu do zawarcia umowy o dofinansowanie", po drugie, na żadnym etapie postępowania Skarżący "nie uzyskał odpowiedzi dlaczego nie zostanie mu udzielona pomoc we wnioskowanej wysokości". Sąd nakazał również wziąć pod uwagę, że "wyznaczenie wnioskodawcy terminu do zawarcia umowy następuje w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie". Z powyższego jednoznacznie wynika, że uchylając informację Zarządu Województwa z [...] lipca 2022 r. Sąd umożliwił ponowne rozpoznanie wniosku Skarżącego, zgodnie z wskazaniami zawartymi w ww. wyroku. Wyrok ten jest prawomocny. Oznacza to, że postępowanie zainicjowane wnioskiem Skarżącego o przyznanie pomocy, w chwili wydania postanowienia z [...] maja 2023 r., nie zostało ostatecznie zakończone, a tym samym nie było możliwości jego wznowienia. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 K.p.a. postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Z uwagi na naruszenie tego przepisu, Sąd na podstawie art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji niniejszego wyroku.
Przechodząc do oceny zaskarżonej informacji z [...] czerwca 2023 r. stwierdzić należy, że osią sporu pomiędzy stronami jest kwestia oceny wniosku Skarżącego z [...] lutego 2022 r. o dofinansowanie operacji "Ochrona przed kłusownikami podstawą działalności rybackiej" w ramach Priorytetu 4. "Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej" objętego Programem Operacyjnym "Rybactwo i Morze".
Jako przyczynę odmowy pomocy finansowej organ wskazał niespełnienie zapisów art. 95 ust. 3 lit. a i lit. b rozporządzenia nr 508/2014.
Stosownie do art. 95 ust. 1 ww. rozporządzenia Państwa członkowskie stosują maksymalną intensywność pomocy publicznej w wysokości 50 % całkowitych kwalifikowalnych wydatków związanych z daną operacją. W myśl z kolei art. 95 ust. 3, na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą stosować intensywność pomocy publicznej w wysokości między 50% a 100% całkowitych kwalifikowalnych wydatków gdy:
a) operację przeprowadza się na podstawie tytułu V rozdziały I, II, lub IV i spełnia ona wszystkie poniższe kryteria:
(i) jest w interesie zbiorowym;
(ii) ma zbiorowego beneficjenta;
(iii) projekt ma innowacyjne właściwości, w stosownych przypadkach, na szczeblu lokalnym,
b) operację przeprowadza się na podstawie tytułu V rozdział III, spełnia ona jedno z kryteriów, o których mowa lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii) niniejszego ustępu, a także zapewnia publiczny dostęp do jej wyników.
Z kolei zgodnie z § 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, pomoc finansowa na realizację operacji w ramach działania realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność (...) w ramach celu, o którym mowa w § 2 pkt 3 jest przyznawana w formie zwrotu kosztów kwalifikowalnych w wysokości do 50% tych kosztów, a w przypadku gdy operacja spełnia warunki określone w art. 95 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014 - w wysokości do 85% tych kosztów.
Wskazując pozostałe podstawy prawne wydania zaskarżonej informacji przytoczyć należy art. 16 ust. 1 ustawy EFMR, zgodnie z którym w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 9 ust. 1, 2 lub 3, podmiot właściwy do przyznania danej pomocy informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy.
Ponadto, stosownie do art. 15 ust. 1 tej ustawy w postępowaniu w sprawie przyznawania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:
1) stoi na straży praworządności;
2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz składać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
W ocenie Sądu zaskarżona informacja narusza art. 16 ust. 1 ustawy EFMR, art. 95 ust. 1, ust. 2 pkt a) ppkt (i) i pkt b) rozporządzenia nr 508/2014 oraz § 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej.
Po pierwsze, w zaskarżonej informacji wbrew treści art. 16 ust. 1 ustawy EFMR nie podano przyczyn odmowy przyznania pomocy w wysokości do 50% kwalifikowanych wydatków. Z przytoczonej treści art. 95 ust. 1 rozporządzenia 508/2014 oraz § 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej jednoznacznie wynika, że pomoc może być przyznana w formie zwrotu kosztów kwalifikowalnych w wysokości do 50% tych kosztów, a w przypadku gdy operacja spełnia warunki określone w art. 95 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014 - w wysokości do 85% tych kosztów. Tymczasem pomimo tego, że zaskarżona informacja odmawia przyznania pomocy finansowej w całości, to jej treść wyjaśnia jedynie przyczyny odmowy przyznania pomocy w wysokości 85% wspomnianych kosztów. Brak natomiast jakiegokolwiek odniesienia się do pomocy w wysokości nie przekraczającej 50% kosztów. Równocześnie organ nie wyjaśnił dlaczego zmienił swoją ocenę wniosku Skarżącego w tym zakresie, w porównaniu do wcześniejszego pisma z [...] czerwca 2022 r. nr [...], w którym poinformował o przyznaniu pomocy finansowej na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowanych. Już te wady zaskarżonej informacji są wystarczające dla jej uchylenia.
Po drugie, zdaniem Sądu zaskarżona informacja w nieprawidłowy sposób wyjaśnia przyczynę odmowy przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunku wskazanego w art. 95 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014.
Sąd podziela co prawdę ocenę organu, że opisany we wniosku Skarżącego projekt nie spełnia warunków wskazanych w art. 95 ust. 3 pkt a) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia nr 508/2014, tzn. nie ma zbiorowego beneficjenta oraz nie ma innowacyjnych właściwości.
Jak wskazano w pkt 5 preambuły rozporządzenia nr 508/2014 beneficjentami EFMR w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego (UE) nr 1303/2013 mogą być podmioty w rozumieniu art. 4 pkt 30 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, rybacy lub organizacje rybaków, o ile nie określono inaczej w niniejszym rozporządzeniu. Z kolei art. 2 pkt 10 rozporządzenia nr 1303/2013 "beneficjent" oznacza podmiot publiczny lub prywatny lub osobę fizyczną, odpowiedzialne za inicjowanie lub zarówno inicjowanie, jak i wdrażanie operacji, oraz
a) w kontekście pomocy państwa - podmiot, który otrzymuje pomoc, z wyjątkiem przypadku gdy kwota pomocy dla poszczególnych przedsiębiorstw jest niższa niż 200 000 EUR, w którym to przypadku dane państwo członkowskie może zadecydować, że beneficjentem jest podmiot udzielający pomocy, bez uszczerbku dla rozporządzeń Komisji (UE) nr 1407/2013 30 , (UE) nr 1408/2013 31 i (UE) nr 717/2014 32 ; oraz
b) w kontekście instrumentów finansowych na mocy części drugiej tytuł IV niniejszego rozporządzenia - podmiot, który wdraża instrument finansowy lub, w stosownych przypadkach, fundusz funduszy.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że operacja będzie miała zbiorowego beneficjenta jeżeli więcej niż jeden podmiot jest odpowiedzialny za inicjowanie lub zarówno inicjowanie jak i wdrażanie operacji, ewentualnie więcej niż jeden podmiot otrzyma pomoc. Z uwagi na złożenie wniosku o dofinansowanie operacji wyłącznie przez skarżącego warunek ten nie jest spełniony.
Za prawidłową należy również uznać argumentację organu dotyczącą braku innowacyjności operacji. Zakup monitoringu, kamery termowizyjnej i quada na potrzeby walki z kłusownictwem nie spełnia warunku innowacyjności, przez którą należy rozumieć wprowadzanie czegoś nowego czy udoskonalonego. Zarówno same ww. produkty jak i opisany we wniosku sposób ich wykorzystania jest znany i od dłuższego czasu stosowany.
Sąd nie podziela natomiast oceny organu, że opisana we wniosku o dofinansowanie operacja nie jest w interesie zbiorowym art. 95 lit. a) ppkt (i)). Przez interes zbiorowy należy rozumieć korzyść, zysk pożytek (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom h-n, s. 130) odnoszący się do pewnej grupy osób, kolektywny, wspólny (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom u-ż, s. 805). Wnioskodawca wskazał m.in., że poprzez realizację operacji chce prowadzić swoją działalność "zapewniając bezpieczeństwo na swoich terenach i terenach przyległych", "chce walczyć z kłusownictwem i wandalizmem poprzez zakup odpowiedniego sprzętu", będzie "działać w interesie zbiorowym, zapewniając swoimi nieodpłatnymi usługami bezpieczeństwo nie tylko na stawach i terenach będących jego własnością, ale również na terenie przyległym, czyli ścieżkach spacerowych przy sąsiadującym Jeziorze Górnym". Ponadto zdaniem sądu, walka z kłusownictwem czy wandalizmem niewątpliwie jest działaniem prowadzonym w interesie zbiorowym, niezależnie od tego, czy ma ona miejsce na terenie prywatnym czy również poza nim. W tym miejscu należy zauważyć, że czym innym jest ocena czy wg. opisu operacji jest ona w interesie zbiorowym, a czym innym ocena, czy tak rozumiany interes jest możliwy do osiągnięcia. Takiego rozróżnienia jednak zabrakło w zaskarżonej informacji.
Po trzecie, konsekwencją powyższego jest naruszenie również art. 16 ust. 1 ustawy EFMR oraz art. 95 ust. 3 pkt b) rozporządzenia nr 508/2014. Organ nie wyjaśnił bowiem w sposób wyczerpujący odmowy przyznania dofinansowania operacji w wysokości między 50% a 100% jeżeli spełniałaby ona kryterium, o którym mowa w art. 95 pkt a) ppkt (i), a także zapewniałaby publiczny dostęp do jej wyników.
Wbrew treści zaskarżonej informacji publiczny dostęp do wyników nie jest "bezpośrednio związany z dostępem do przestrzeni publicznej" i definicją zawartą w "ustawie o planowaniu przestrzennym". Dla interpretacji przepisu zawierającego to sformułowanie należy zastosować wykładnię językową. Zatem przez publiczny dostęp do wyników należy rozumieć dostęp dotyczący ogółu, służący ogółowi ludzi, przeznaczony dla wszystkich (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom o-q, s. 1234). Na taki dostęp do wyników wskazał wnioskodawca wyjaśniając, że uniemożliwienie kradzieży ryb, dewastacji środowiska i zapewnienie spokoju dotyczyć będzie również terenów przyległych, tj. ogólno dostępnych takich jak ścieżki spacerowe. Organ nie odniósł się do tych twierdzeń poprzestając na błędnej wykładni wspomnianego przepisu.
Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku Skarżącego o dofinansowanie organ weźmie pod uwagę treść niniejszego orzeczenia. W wypadku przyznania pomocy finansowej w wysokości mniejszej niż wnioskowana, organ wraz z zawiadomieniem o rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w § 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, pouczy skarżącego o treści art. 16 ust. 2 ustawy EFMR, natomiast termin zawarcia umowy o dofinansowanie wyznaczy po ewentualnym uprawomocnieniu się zawiadomienia. W wypadku odmowy przyznania pomocy albo przyznania jej we wnioskowanej wysokości organ zastosuje art. 16 ust. 2 ustawy EFMR albo § 23 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, w ich brzmieniu.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną informację. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.