I SA/Go 27/07

I SA/Go 27/07 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2007-07-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2007-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka /sprawozdawca/
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Dariusz Skupień /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I FSK 1977/07 - Wyrok NSA z 2009-01-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 14a-14d, art. 121 par 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
art. 5 ust. 1-4
Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Damian Bronowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2007r. sprawy ze skargi [...] S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 18.12.2006 roku [...] S.A. (zw. dalej: Skarżąca; Spółka; Firma) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej DIC) nr [...] z [...] roku utrzymującą w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej NUC) nr [...] z [...] roku uznające stanowisko Strony w sprawie zwolnienia ubytków alkoholu etylowego powstałych podczas płukania butelek przed ich napełnianiem wyrobem akcyzowym zharmonizowanym za niezgodne z obecnie obowiązującymi przepisami prawa z zakresu podatku akcyzowego.
W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny.
Skarżąca jest producentem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (napoi alkoholowych destylowanych), prowadzącym działalność w składzie podatkowym
w [...]. Spółka pismem z [...].05.2006 roku zwróciła się w trybie art.14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137 poz. 926 ze zm. – zw. dalej O. p.) do NUC z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co
do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W piśmie wskazała, iż w/w organ decyzją nr [...] z [...] roku ustalił jej normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji, przerobu, zużycia, magazynowania lub przewozu alkoholu etylowego, napojów spirytusowych oraz ich półproduktów, jak również ubytków powstających podczas przerobu, magazynowania lub przewozu wyrobów winiarskich. Z powyższym orzeczeniem wiązała się możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego polegającego na tym, iż ubytki, które powstały podczas produkcji alkoholu nie podlegały opodatkowaniu akcyzą w zakresie w jakim mieściły się w wyznaczonych limitach. Skarżąca 25.10.2005roku przeprowadziła modernizację procesu produkcyjnego na linii rozlewniczej nr4 rozlewni eksportowej, polegającą na zastąpieniu dotychczasowego procesu płukania butelek wodą na proces płukania tych butelek alkoholem o mocy 40%. Celem dokonanych zmian było zapobieżenie pozostawania na ściankach butelek niewielkiej ilości wody i tym samym podniesienie jakości produktu finalnego. Konsekwencją wprowadzonego unowocześnienia było jednakże powstawanie straty alkoholu użytego podczas samego procesu płukania, albowiem jak Strona motywowała - część alkoholu wykorzystywana do płukania pozostawała na ściankach butelek. Niemniej jednak Skarżąca również zaznaczyła, iż łączna ilość ubytków (obejmująca zarówno procesy produkcyjne jak i płukanie butelek), stwierdzonych w całym cyklu produkcyjnym po zmianie procedury płakania butelek mieści się w granicach ustalonego przez NUC limitu.
Według stanowiska Spółki ubytki alkoholu powstałe podczas płukania butelek przed ich napełnieniem są ubytkami powstałymi w procesie produkcji podczas rozlewu alkoholu i jako takie winny być uwzględniane dla celów zastosowania zwolnienia
z podatku akcyzowego. Swój pogląd uzasadniała tym, iż przez produkcję alkoholu etylowego w myśl ustawy o podatku akcyzowym należy rozumieć wszelkie
procesy zmierzające do wytworzenia produktu finalnego, tj. alkoholu w butelce.
Proces płukania butelek płynem alkoholowym stanowi ich "wstępne napełnianie", a więc jako element rozlewu napoi alkoholowych jest integralną częścią procesu ich produkcji, wobec czego Spółka była uprawniona do rozliczenia powstałych w trakcie płukania butelek ubytków alkoholu etylowego w ramach ustalonych decyzją nr [...] z [...] roku, dopuszczalnych norm ubytków powstałych w trakcie rozlewu wódek. Skarżąca podkreśliła również, iż płukanie butelek odbywa się na terenie składu podatkowego, w ramach którego może być prowadzona jedynie działalność polegająca na produkcji, przetwarzaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz na ich przyjmowaniu i wysyłce, dlatego też proces płukania butelek musi być częścią produkcji. Ponadto, powołując się na przepisy art.4 ust.5 ustawy o podatku akcyzowym (zw. dalej u. p. a.) Postawiła również zarzut podwójnego opodatkowania, albowiem w jej ocenie uznanie, iż stwierdzone w procesie płukania niedobory alkoholu podlegają opodatkowaniu jako ubytki i niedobory powstałe w czasie produkcji spowoduje, iż ten sam alkohol zostanie podwójnie opodatkowany- najpierw jako ubytki i niedobory, potem jako wyrób finalny .
NUC postanowieniem nr [...] z [...] roku uznał stanowisko Strony za niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie podatku akcyzowego. W motywach uzasadnienia wskazał, że ani argumentacja podatnika, ani treść obowiązujących aktów prawnych dotyczące podatku akcyzowego nie potwierdzają zasadności tezy, iż płukanie butelek 40% roztworem alkoholu etylowego wchodzi w skład produkcji wyrobu akcyzowego zharmonizowanego, o którym mowa w pozycji nr19 załącznika nr2 do ustawy o podatku akcyzowym. Wedle organu, z treści art.72 ust.2 ww. ustawy wynika, iż jako producent alkoholu etylowego dla potrzeb tejże ustawy na równych zasadach traktowane są zarówno podmioty dokonujące wyrobu, oczyszczania, skażania, wydzielania z innego wyrobu lub odwadniania alkoholu etylowego, jak też podmioty dokonujące wyrobu lub rozlewu napojów alkoholowych destylowanych. Z kolei definicja zawarta w ust.1 ww. normy oraz opis umieszczonego w pozycji nr 19 załącznika nr 2 do u. p. a. wskazuje wprost, iż podlegającym opodatkowaniu wyrobem akcyzowym zharmonizowanym w przedmiotowej sprawie jest alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe. W związku z tym, opierając się na określonych w art.4 ust.1 ww. ustawy czynnościach podlegających opodatkowaniu organ stwierdził, iż dla samego powstania obowiązku podatkowego nie ma żadnego znaczenia w jakich pojemnikach czy opakowaniach znajduje się ww. wyrób. Wyprodukowany wyrób może nie zostać rozlany do opakowań jednostkowych, a będzie podlegał opodatkowaniu. W opinii urzędu definicja producenta zawarta w art.72 ust.2 u. p. a. nie może stanowić podstawy do udowadniania rodzajów procesów wchodzących w skład produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jakimi są napoje alkoholowe, o których mowa w art.67 w/w ustawy. NUC podkreślił też, iż treść art.30 ust.1 u. p. a. w żaden sposób nie potwierdza sugestii Skarżącej, iż: w składzie podatkowym może być prowadzona jedynie działalność polegająca na "produkcji, przetwarzaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz na ich przyjmowaniu i wysyłce. Zdaniem organu sposób wykorzystania przez Spółkę 40% roztworu alkoholu etylowego do płukania butelek oraz treść załączonych do ww. pisma dokumentów dowodzą, iż ten wyrób akcyzowy jest przez Firmę wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. NUC powołał się na rozporządzenia Ministra Finansów z 25 marca 2004 roku w sprawie wysokości maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów i terminów ogłaszania norm dopuszczalnych ubytków oraz norm zużycia takich wyrobów (Dz. U. Nr 63, poz. 585 - zw. dalej rozporządzenie M F). Wskazał, iż określa ono: 1/ wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych; 2/ szczegółowy zakres i sposób ustalania norm dopuszczalnych ubytków; 3/ szczegółowe zasady i terminy ogłaszania, wydanych przez właściwych naczelników urzędów celnych, decyzji ustalających normy dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczanie normy zużycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. W §2 ust.1 omawianego aktu ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji, przerobu, zużycia, magazynowania lub przewozu: alkoholu etylowego, oznaczonego symbolem PKWiU 15.92 oraz kodem CN 2207, napojów alkoholowych destylowanych, oznaczonych symbolem PKWiU 15.91 oraz kodem CN 2208, zwanych dalej "napojami spirytusowymi", oraz ich półproduktów, w wysokości określonej w załączniku nr 1 do rozporządzenia". Z kolei w ust.2 w/w paragrafu zawarta została ogólna definicja dopuszczalnych ubytków alkoholu etylowego. Są to straty, które powstają w czasie produkcji, przerobu, zużycia, magazynowania lub przewozu alkoholu etylowego, napojów spirytusowych oraz ich półproduktów. Załącznik nr1 do ww. rozporządzenia, zawiera wykaz maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji, przerobu, zużycia, magazynowania lub przewozu alkoholu etylowego, napojów spirytusowych oraz ich półproduktów z podziałem na poszczególne etapy i procesy. Akt ten w sposób szczegółowy precyzuje etapy i warunki w których powstające ubytki mogą zostać uznane za dopuszczalne i jako takie skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art.5 ust.2 u. p. a. Określa również jakie dodatkowe elementy mogą być zaliczone do ubytków alkoholu etylowego w cyklu produkcyjnym. W oparciu o powyższe organ stwierdził, iż przepisy rozporządzenia nie zawierają nawet wzmianki uprawniającej do przyjęcia, iż ubytki 40% alkoholu etylowego powstałe w związku z płukaniem butelek przed ich napełnieniem, mogą zostać uznane za ubytki związane z produkcją, czy to alkoholu etylowego, czy napojów spirytusowych lub półproduktów zawierających alkohol etylowy. NUC wyjaśnił również, iż zgodnie z §9 ust.1 w/w aktu, w przypadku rozpoczęcia przez podatnika produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub przewozu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do czasu ustalenia przez właściwego naczelnika urzędu celnego norm dopuszczalnych ubytków, powstałe ubytki rozlicza się w wysokości równej rzeczywistym stratom wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, nie dłużej jednak niż przez okres sześciu miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęto produkcję, magazynowanie, przerób, zużycie lub przewóz. Z kolei w myśl §7 ust.1 i ust.2 rozporządzenia, podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu celnego wysokości norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest: 1/ wysokość rzeczywistych ubytków w ostatnim okresie obrachunkowym lub 2/ badanie rzeczywistych ubytków, lub 3/ ocena zaawansowania technologicznego urządzeń przeznaczonych do produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub przewozu. Badania wysokości ubytków należy dokonać w przypadkach przekazania do eksploatacji nowego (lub po remoncie) działu produkcyjnego, wprowadzenia zmian technicznych lub technologicznych, które mogą mieć wpływ na wysokość ubytków, rozpoczęcia produkcji nowego wyrobu lub w innych uzasadnionych przypadkach.
Z uwagi na powyższe NUC stanął na stanowisku, iż w konsekwencji zmiany technologii, właściwy naczelnik urzędu celnego jest uprawniony do wydania decyzji dotyczącej ustalenia normy dopuszczalnych ubytków powstałych w czasie poszczególnych procesów i etapów określonych w przepisach wyżej powołanego rozporządzenia lub dokonania zmiany już obowiązującej decyzji w tym zakresie.
Spółka zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie. Zarzuty zażalenia stanowiły rozwinięcie argumentacji zawartej we wniosku. Strona podkreśliła, iż rozporządzenie wskazuje wprost czynność rozlewu jako jeden z elementów procesu produkcji napojów spirytusowych, zaś integralną częścią tego procesu jest właśnie płukanie. to etap warunkujący rozlew. W jej ocenie stanowisko przez nią wyrażone potwierdza również dołączony do akt schemat procesu magazynowania i produkcji napojów spirytusowych.
Dyrektor Izby Celnej ( zw. dalej DIC) po rozpoznaniu zażalenia Spółki uznał za prawidłową tezę organu pierwszej instancji co do braku możliwości rozliczenia powyższych ubytków w ramach ustalonych już dla Skarżącej norm dopuszczalnych ubytków. Podkreślił nadto, iż analiza treści decyzji nr [...], jak również treści rozporządzenia MF wskazuje, iż mimo stanowiska Strony, norma dopuszczalnego zużycia alkoholu etylowego w wysokości 1,2%, wymieniona w pozycji 1 tabeli zawartej w punkcie II.4 załącznika nr1 do tego rozporządzenia, która została następnie ustalona w tej samej wysokości w decyzji NUC nie dotyczy rozlewu alkoholu, ale rozlewu zestawu, co stanowi znacznie węższą kategorię czynności. Dlatego też ubytki alkoholu zużywanego do płukania butelek, który nie jest rozlewanym zestawem i stosowany jest niezależnie od rodzaju rozlewanego zestawu czyli gatunku wódki, nie mogą być rozliczane w ramach tej normy. Za trafną uznał więc tezę, iż opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają wyłącznie ubytki i niedobory wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, które przewyższają normy ustalone indywidualnie dla każdego z podatników przez właściwego dla nich naczelnika urzędu celnego, natomiast ubytki i niedobory nie przekraczające tych norm są zwolnione z tego podatku.
W skardze Spółka żądając uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia zarzuciła naruszenie: 1/ §2 przedmiotowego rozporządzenia MF w sprawie dopuszczalnych ubytków - poprzez błędną wykładnię pozycji 1 tabeli zawartej w punkcie II.4 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia poprzez uznanie, iż użyty tam wyraz "zestaw" nie obejmuje niektórych partii alkoholu wykorzystywanego w trakcie produkcji wyrobów alkoholowych; 2/ art.5 ust.2 u. p. a. - poprzez nie uznanie prawa podatnika do zastosowania zwolnienia dla dozwolonych ubytków i niedoborów powstających podczas produkcji wyrobów alkoholowych zawierających się w normach ustalonych przez NUC; 3/ art.121 §1 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne zastosowanie interpretacji zawężającej wyraz "zestaw" i tym samym ograniczenie prawa podatnika do zastosowania zwolnienia w podatku akcyzowym. Uzasadniając postawione zarzuty Skarżąca przedstawiła argumentację tożsamą do zawartej we wniosku z 24.05.2006r. i następnie rozwiniętą w zażaleniu. Wskazała, iż alkohol wykorzystywany przy płukaniu nie jest przygotowywany osobno tj. poza procesem przygotowania rozlewanego zestawu. Zawsze stanowi on zestaw wytworzony przez [...] i jest on pobierany z głównej kadzi, z której następuje rozlew pozostałej części zestawu do butelek na tzw. "monobloku", do zamkniętego obiegu do płukania butelek.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS przytaczając argumenty jak w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wydanego w wyniku rozpatrzenia odwołania wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygniecie, albo też naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie okoliczności opisane powyżej nie wystąpiły.
Na wstępie należy podkreślić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w trybie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Instytucja ta została uregulowanego w art.14a-14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. Nr 8
z 2005r., poz. 60 ze zm.). Orzeczenia wydawane w tym trybie zapadają w realiach ściśle skonkretyzowanych stanów faktycznych dotyczących podatników składających wniosek oraz w związku i w odniesieniu do obowiązujących przepisów prawnych.
Akta sprawy, treść wniosku oraz pism procesowych składanych w postępowaniu przed organami jak i skargi złożonej do tutejszego sądu dowodzą, iż istota
sporu pomiędzy Stroną, a organami celnymi w głównej mierze zasadza się na przekonaniu Skarżącej, iż w ramach ustalonych dla niej decyzją z [...] roku nr
[...] (wydaną przed dokonaniem zmian technologicznych), dopuszczalnych norm ubytków powstałych w trakcie rozlewu wódek jest ona nadal uprawniona do rozliczenia ubytków alkoholu etylowego powstałych w związku
z modernizacją linii technologicznej w trakcie płukania butelek. Argumentacja Skarżącej opiera się przede wszystkim na motywowaniu, iż skoro płukanie butelek jest integralną częścią rozlewu, a rozlew zgodnie z rozporządzeniem stanowi część procesu produkcji to powstałe w procesie płukania butelek ubytki podlegają zwolnieniu z akcyzy w granicach wskazanych w rozporządzeniu limitów.
W sprawie kontrowersji nie budzi jedynie wysokość samych ubytków.
W ocenie składu orzekającego dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu znamienne znaczenie odgrywają przepisy mające w sprawie zastosowanie.
Norma prawna zawarta w art.5 ust.1 do ust.4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004
roku o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257, ze zm.) stanowi, iż akcyzie podlegają ubytki lub niedobory wyrobów akcyzowych zharmonizowanych powstałe
w czasie produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub przewozu. Zwalnia się od
akcyzy ubytki lub niedobory powstające podczas wykonywania tych czynności, do wysokości ustalonej przez właściwego dla danego podatnika akcyzy naczelnika urzędu celnego. Normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych zharmonizowanych powstających w czasie wykonywania powyższych czynności ustala dla poszczególnych podatników akcyzy właściwy naczelnik urzędu celnego, który musi wziąć pod uwagę zarówno rodzaj produkowanych wyrobów, specyfikę poszczególnych etapów produkcji i pozostałych czynności jak również technologię produkcji wyrobów, przy czym tak ustalone normy nie mogą być wyższe niż maksymalne normy określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 marca 2004 r. w sprawie wysokości maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, a także szczegółowych zasad i terminów ogłaszania norm dopuszczalnych ubytków oraz norm zużycia takich wyrobów (Dz.U. Nr 63, poz. 585).
To oznacza, iż opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają wyłącznie ubytki
i niedobory wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, które przewyższają normy ustalone indywidualnie dla każdego z podatników przez właściwego dla nich naczelnika urzędu celnego, natomiast ubytki i niedobory nie przekraczające tych norm są zwolnione z tego podatku.
Z dyspozycji §7 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia MF wynika natomiast , iż podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu celnego wysokości norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest:
1/ wysokość rzeczywistych ubytków w ostatnim okresie obrachunkowym lub
2/ badanie rzeczywistych ubytków, lub
3/ ocena zaawansowania technologicznego urządzeń przeznaczonych do produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia lub przewozu.
W następnej części – ust.2 zawarto z kolei nakaz przeprowadzania badań wysokości ubytków w przypadkach przekazania do eksploatacji nowego (lub po remoncie) działu produkcyjnego, wprowadzenia zmian technicznych lub technologicznych, które mogą mieć wpływ na wysokość ubytków, rozpoczęcia produkcji nowego wyrobu lub w innych uzasadnionych przypadkach.
Przystępując w tym stanie rzeczy do oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż jak wynika z akt sprawy, Naczelnik UC decyzją nr [...] z dnia [...] r. ustalił Stronie, w odniesieniu do wówczas panujących warunków technologicznych normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji, przerobu, zużycia, magazynowania lub przewozu alkoholu etylowego, napojów spirytusowych oraz ich półproduktów, jak również normy ubytków powstających podczas przerobu, magazynowania lub przewozu wyrobów winiarskich.
Podkreślenia wymaga fakt, iż na stronie 7 decyzji w części "uzasadnienie" organ ewidentnie wskazał, iż "zgodnie z art.5 ust.4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku
o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr68, poz.623) ustalając niniejsze normy dopuszczalnych ubytków uwzględniono rodzaj produkowanych wyrobów, specyfikę poszczególnych etapów produkcji, magazynowania, przerobu, zużycia i przewozu; technologię produkcji wyrobów.
Decyzja zachowuje moc do czasu zmiany warunków technicznych i technologicznych istniejących przy jej wydaniu."
W tym miejscu należy zaznaczyć, iż przedmiotowe orzeczenie wydano w grudniu 2004 roku, modernizację procesu produkcyjnego na linii rozlewniczej nr4 przeprowadzono z końcem 2005roku, wniosek o interpretację złożono 24 maja 2006 roku, zaś protokół kontroli ubytków nosi datę 17 lipca 2006 roku, a więc sporządzono go już w trakcie trwania postępowania wszczętego wnioskiem o udzielenie interpretacji.
Skład orzekający zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze swego rodzaju ulgą – zwolnieniem z podatku akcyzowego. Rozmiar tego zwolnienia uzależniony jest od dochowania określonych przez prawodawcę warunków. Przepisy ewidentnie wskazują, iż zanim właściwy dla danego podatnika akcyzy naczelnik urzędu celnego ustali normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych, musi najpierw wziąć pod uwagę szereg czynników – rodzaj produkowanych wyrobów, specyfikę poszczególnych etapów produkcji, technologię produkcji wyrobów.
Tym samym nikogo nie powinien dziwić obowiązek ponownego przeprowadzania badań wysokości ubytków i wydania stosownej decyzji w przypadku gdy zostają dokonane przeprowadzenia jakiekolwiek zmiany np. w technologii produkcji .
W ocenie Sądu obowiązkiem Spółki było dostosowanie się do obowiązujących przepisów prawnych oraz treści wydanego rozstrzygnięcia i po przeprowadzeniu stosownych zmian technologicznych Strona powinna była w pierwszej kolejności wystąpić do organu o wydanie nowej decyzji ustalającej normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie produkcji. Przeprowadzone przez Spółkę zmiany niewątpliwie mogły powodować powstawanie dodatkowych strat alkoholu podczas procesu płukania butelek, ale ta właśnie dokonana przez Spółkę modernizacja pociągała za sobą konieczność jak najszybszego pozyskania nowej decyzji.
Do czasu braku takiego rozstrzygnięcia, sporne ubytki nie mogły wchodzić w zakres już ustalonych limitów, albowiem te ostatnie przewidziane były dla odmiennych warunków technologicznych - istniejących przy wydaniu pierwotnego rozstrzygnięcia.
Biorąc więc pod uwagę ustalony stan faktyczny sprawy, treść przepisów prawnych mających w sprawie zastosowanie, oraz treść wydanych przez organy rozstrzygnięć Sąd orzekający w sprawie stwierdza, iż skargę należało uznać za nieusprawiedliwioną, a podniesione w niej zarzuty naruszenia §2 przedmiotowego rozporządzenia MF, art.5 ust.2 u.p.a.; art.121 §1 Ordynacji podatkowej za bezzasadne.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.
(-) Alina Rzepecka (-) Dariusz Skupień (-) Anna Juszczyk-Wiśniewska