I SA/Go 262/24

I SA/Go 262/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2024-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Damian Bronowicki /sprawozdawca/
Dariusz Skupień /przewodniczący/
Kamila Karwatowicz
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1312
art. 23 ust. 1
Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Czajkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi "U" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 rok 1. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w części odmawiającej przyznania na 2018 rok płatności dla młodych rolników. 2. Zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz strony skarżącej kwotę 680,00 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
"U. F. M." s. z o. o. (skarżąca, spółka) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dyrektor OR, organ II instancji) z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (Kierownik BP, organ I instancji) z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018.
Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny.
Dnia [...] czerwca 2018 r. spółka złożyła wniosek o przyznanie: jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenianie, płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) i płatności dla młodych rolników do gruntów rolnych o łącznej powierzchni [...] ha. Kierownik BP decyzją z [...] kwietnia 2019 r. przyznał spółce część żądanych płatności. Dyrektor OR decyzją z [...] lipca 2019 r. uchylił orzeczenie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W toku ponownego postępowania, Kierownik BP poddał wniosek kontroli administracyjnej w trybie art. 28 i art. 29 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (dalej: rozporządzenie nr 809/2014). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. Kierownik BP: 1) przyznał w całości płatności: dodatkową i na zazielenianie, 2) przyznał jednolitą płatność obszarową pomniejszoną wobec stwierdzenie zawyżonej powierzchni deklarowanej na jednej z działek zgłoszonych do płatności. Zgłoszono do płatności [...] ha, a na podstawie zdjęć lotniczych wykonanych [...] czerwca 2018 r. oraz danych kartograficznych (ortofotomapa) Kierownik BP ustalił, że działka była w części porośnięta drzewami, zaś powierzchnia kwalifikowalna (maksymalny kwalifikowalny obszar - MKO) wynosiła [...] ha, co nakazywało pomniejszenie płatności zgodnie z art. 18 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (dalej: rozporządzenie nr 640/2014), 3) odmówił przyznania płatności dla młodych rolników wobec nieprzedstawienia przez spółkę dokumentu potwierdzającego sprawowanie faktycznej i trwałej kontroli nad spółką i termin rozpoczęcia sprawowania tej kontroli przez młodego rolnika, a obowiązek złożenia tego dokumentu wynikał z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wniosków.
Spółka wniosła odwołanie od decyzji Kierownika BP. Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Dyrektor OR ARiMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP z [...] sierpnia 2019 r. w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 rok. W uzasadnieniu decyzji w odniesieniu do zmniejszenia jednolitej płatności obszarowej, organ odwoławczy podzielił stanowisko Kierownika BP uznając, że kontrola administracyjna wniosku potwierdziła zawyżenie obszaru kwalifikującego się do płatności. Uznano, że w oparciu o zdjęcia lotnicze z [...] czerwca 2018 r. została sporządzona ortofotomapa, która jest jedynym prawnie dostępnym instrumentem weryfikacji powierzchni działek rolnych, a taki sposób ustalania powierzchni kwalifikowalnej odpowiada treści art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (dalej: rozporządzenie nr 1306/2013).
Dalej organ II instancji wskazał, że jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014. Treść ortofotomapy sporządzonej w oparciu o zdjęcia lotnicze z dnia [...] czerwca 2018 r. potwierdzała, że centralna część działki ewidencyjnej nr [...], oznaczonej we wniosku jako "D/D1", była działką porośniętą samosiejami brzóz. Organ uznał za niewiarygodne oświadczenie spółki, że drzewa te zostały usunięte przed [...] maja 2018 r. W ocenie organu zarówno struktura jak i wielkość samosiejek drzew świadczy o tym, że na tej części działki nie prowadzono deklarowanej działalności rolniczej.
Organ odwoławczy potwierdził również zasadność odmowy przyznania spółce płatności dla młodych rolników. Stwierdził, że zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wniosków obowiązkiem beneficjenta jest jednoczesne złożenie (1) dokumentu potwierdzającego sprawowanie faktycznej i trwałej kontroli nad osobą prawną lub grupą osób oraz potwierdzające datę rozpoczęcia sprawowania tej kontroli; (2) oświadczenie o osobach sprawujących faktyczną i trwałą kontrolę, o dacie rozpoczęcia przez młodych rolników sprawowania tej kontroli. Za dokument, o którym mowa w treści przepisu, zdaniem Dyrektora OR można uznać: odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień złożenia wniosku, umowę spółki lub akt powołania na stanowisko. Spółka takiego dokumentu nie złożyła w terminie otwartym i przedłużonym do złożenia wniosku zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit 2 i 3 rozporządzenia nr 640/2014. Spowodowało to, że spółka nie wykazała, iż faktyczną i trwałą kontrolę (w rozumieniu § 6 rozporządzenia w sprawie płatności) nad nią sprawował młody rolnik, a tym samym przesłanek do przyznania płatności wynikających z art. 50 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1307/2013. Organ, odpowiadając na zarzut odwołania, wskazał jednocześnie, że brak dokumentu nie podlegał uzupełnieniu na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., ponieważ stosowanie tego przepisu zostało w postępowaniach w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wprost wyłączone w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1312; dalej: u.p.s.w.b.).
Spółka nie zgodziła się z decyzją organu odwoławczego i wywiodła od niej skargę do WSA w Gorzowie Wlkp. Zarzuciła inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
a) naruszenie art. 23 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w.b. poprzez odmowę jego zastosowania, przejawiającą się brakiem poinformowania Skarżącego, w okresie od dnia [...] czerwca 2018 r. do dnia [...] lipca 2018 r., o konieczności uzupełnienia braku formalnego wniosku wraz z terminem uzupełnienia, w celu zapewnienia kompletności dokumentów formalnych określonych w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wniosków;
b) naruszenie art. 23 ust. 1 u.p.s.w.b. poprzez odmowę jego zastosowania, przejawiającą się brakiem niezwłocznego, tj. w terminie pozwalającym na zachowanie terminu [...] lipca 2018 r., poinformowania Skarżącego o konieczności uzupełnienia braku formalnego wniosku wraz z terminem uzupełnienia, w celu zapewnienia kompletności dokumentów formalnych określonych w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wniosków.;
c) naruszenie art. 8 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 u.p.s.w.b. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej, poprzez odstąpienie przez Kierownika BP, następnie zaaprobowanego przez Dyrektora OR, od utrwalonej praktyki przyznawania płatności dla młodych rolników na podstawie danych KRS weryfikowanych przez organ poprzez dostęp elektroniczny do danych wnioskodawcy w KRS, bez konieczności przedkładania odpisu z KRS wraz z wnioskiem o płatność;
d) art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.s.w.b., poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w szczególności brak zweryfikowania powierzchni wskazanej przez Stronę do płatności w ramach działki ewidencyjnej nr [...] (działka rolna D) z materiałami graficznymi, stanowiącymi integralną część wniosku o płatność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Go 96/20 (powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), oddalił skargę w całości.
Na skutek wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącą Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 maja 2024 r., I GSK 1473/20, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp., a także zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na zasadność zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 23 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w.b.. W ocenie NSA, w toku postępowania organ zaniechał obowiązkowego, niezwłocznego zawiadomienia strony skarżącej kasacyjnie o konieczności uzupełnienia braku formalnego wniosku w zakresie wynikającym z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Doszło zatem do akceptacji przez Sąd I instancji naruszenia przez organy przepisów postępowania, a uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w zakresie płatności dla młodych rolników. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji uwzględni podaną w uzasadnieniu wyroku NSA wykładnię przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności
z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei na podstawie art. 134 § 1 ustawy
z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio
w całości albo w części.
Sąd rozpoznając skargę jest związany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2024 r. sygn. akt I GSK 1473/20 na podstawie art. 190 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Związanie sądu administracyjnego w rozumieniu art. 190 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym poglądem NSA, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się orzeczeniu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organami administracji publicznej. Przyjmuje się, że "związanie wykładnią prawa" oznacza wykładnię przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji. Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie, zaś wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych.
Spór w niniejszej sprawie koncentrował się wokół dwóch kwestii. Po pierwsze, ustalenia faktycznego o zawyżeniu we wniosku powierzchni upraw na działce rolnej oznaczonej we wniosku jako "D" zlokalizowanej na działce ewidencyjnej [...]. Po drugie, prawidłowość stanowiska o tym, że nieprzedłożenie przez Spółkę dokumentu potwierdzającego sprawowanie przez młodego rolnika faktycznej i trwałej kontroli nad spółką może stanowić podstawę do odmowy przyznania tej płatności.
Z uwagi na wspomniane związanie wyrokiem NSA, oceny sądu wymaga tylko druga z wymienionych kwestii. W swoim orzeczeniu NSA zaakceptował bowiem stanowisko WSA w Gorzowie Wielkopolskim wyrażone w wyroku z 9 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Go 96/20, zgodnie z którym organy prawidłowo ustaliły, że obszar wyłączony z płatności, a zlokalizowany w centralnym miejscu działki, był porośnięty samosiejami brzóz, co uniemożliwiało prowadzenie na działce deklarowanej działalności rolniczej. Równocześnie dowodem wystarczającym dla tych ustaleń była treść ortofotomapy sporządzonej na podstawie zdjęć lotniczych.
Odnosząc się do drugiej z ww. kwestii, NSA wskazał m.in. że "zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach w przypadku gdy wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 k.p.a. nie stosuje się. W przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów (art. 23 ust. 2 ustawy). Z treści powołanego przepisu wprost więc wynika, że organ "niezwłoczne" informuje rolnika o stwierdzonych "brakach" wniosku oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie. W tym zakresie ustawodawca nie pozostawia organowi swobody, poza dwoma wyjątkami, po pierwsze, gdy upłynął termin do złożenia wniosku o przyznanie płatności, a po drugie, gdy w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych (art. 64 § 1 k.p.a.). Wskazywany w powyższym przepisie termin "niezwłocznie" oznacza obowiązek spełnienia określonej czynności bez zbędnej zwłoki, a więc w jak najkrótszym czasie, mającym na względzie okoliczności miejsca i czasu. Tym samym, organ co do zasady powinien niezwłocznie poinformować rolnika o dostrzeżonych brakach wniosku (załączników do wniosku) o przyznanie płatności, bez względu na ich charakter, zważywszy, że strona złożyła wniosek w terminie (tj. [...] czerwca 2018r.) Takie zaś uchybienie organu w świetle treści art. 23 ust. 1 i w związku z art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach (stania na straży praworządności i obowiązku rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego), stanowi o naruszeniu tych przepisów w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jako że uniemożliwiło to stronie uzupełnienie braku wniosku w terminie uzasadniającym jego merytoryczne rozpoznanie. Strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniechań organu, polegających na niewykonaniu objętych przepisami prawa obowiązków organu do konkretnego zachowania (podjęcia czynności) bez zbędnej zwłoki. Organ nie może pozbawiać strony przyznanego jej prawa do uzyskania od organu informacji w omawianym zakresie, zwłaszcza w sytuacji, gdy skutkiem tego może być pozbawienie rolnika wnioskowanej płatności. Strona ma bowiem prawo oczekiwać, że organ powiadomi ją w odpowiednim terminie o zauważonych brakach (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2024r., I GSK 385/20).
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza materialnoprawny charakter terminu do złożenia kompletnego wniosku o płatność. Jednakże wyżej wymienione stanowisko organu, zaakceptowane przez WSA należy ocenić jako godzące w uregulowaną w 2 Konstytucji RP zasadę demokratycznego państwa prawa oraz zasadę sprawiedliwości społecznej. W demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP) – sprzeczne z prawem zaniechanie przez organ administracyjny realizacji obowiązku informacyjnego dotyczącego korzystania przez jednostkę ze swoich praw w czasie ograniczonym terminem materialnoprawnym nie może wywołać skutku prawnego w postaci uchybienia tego terminu (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 2020r., I GSK 1998/19).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w realiach niniejszej sprawy, organ zaniechał obowiązkowego niezwłocznego zawiadomienia strony skarżącej kasacyjnie o konieczności uzupełnienia braku formalnego wniosku w zakresie wynikającym z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Takie zaniechanie, w zestawieniu z niebudzącą wątpliwości treścią art. 23 ustawy o płatnościach należy ocenić jako naruszenie tego przepisu oraz art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach.".
Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy oraz treść wyroku NSA o sygn. akt I GSK1473/20, stwierdzić należy, że po [...] czerwca 2018 r. organ posiadał wiedzę o brakach wniosku w postaci dowodów potwierdzających sprawowanie faktycznej i trwałej kontroli nad osobą prawną. Mimo to, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach nie poinformował wnioskodawcy o tych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek.
Wobec powyższego trafne są zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przez organ art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach, polegające na zaniechaniu obowiązkowi wynikającemu z art. 23 ust. 1 w/w ustawy.
Naruszenie ww. przepisów miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ uniemożliwiło stronie uzupełnienie braków wniosku. W konsekwencji stało się przyczyną, dla której organ odmówił przyznania płatności dla młodych rolników.
Organ ponownie rozpoznając sprawę zobowiązany będzie wziąć pod uwagę treść niniejszego uzasadnienia oraz wyroku NSA o sygn. akt I GSK1473/20 i odnieść się merytorycznie do wniosku strony w zakresie przyznania płatności dla młodych rolników – 2018. Oceni czy zgromadzone w sprawie dokumenty są wystarczające do merytorycznego rozpoznania wniosku, ewentualnie poinformuje stronę o stwierdzonych brakach, przy czym dowody przesłane po [...] czerwca 2018 r. uzna jako złożone w terminie do składania wniosku o przyznanie płatności.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji, w części odmawiającej przyznania płatności dla młodych rolników – 2018 (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.