I SA/Go 227/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.Gorzów Wielkopolski2025-10-23
NSApodatkoweWysokawsa
VATdropshippingpośrednictwodostawa towarówusługainterpretacja podatkowasąd administracyjnyrozstrzygnięciekoszty postępowania

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów, uznając, że model dropshippingu stosowany przez spółkę A. może stanowić usługę pośrednictwa, a nie dostawę towarów, co wymaga dokładniejszej analizy relacji między stronami.

Spółka A. zapytała, czy jej działalność w modelu dropshippingu polegająca na pośrednictwie w sprzedaży towarów od zagranicznych sprzedawców do klientów w Polsce, skutkuje opodatkowaniem VAT całości otrzymanej kwoty, czy tylko prowizji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że jest to dostawa towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił tę interpretację, wskazując na potrzebę dokładniejszej analizy regulaminu spółki i umów ze sprzedawcami, aby ustalić, czy spółka działała jako pośrednik, czy jako podmiot dokonujący dostawy towarów.

Spółka A. prowadząca działalność w modelu dropshippingu zwróciła się o interpretację indywidualną dotyczącą opodatkowania VAT. Spółka polegała na zbieraniu zamówień od klientów, zlecaniu zakupu towaru u zagranicznych sprzedawców w imieniu i na rzecz klienta, a następnie zlecaniu wysyłki towaru bezpośrednio do klienta. Spółka otrzymywała całość płatności od klienta, potrącała prowizję, a resztę przekazywała sprzedawcy. Spółka uważała, że świadczy usługę pośrednictwa handlowego i powinna być opodatkowana tylko prowizją. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jednak, że czynności te stanowią dostawę towarów, ponieważ spółka decyduje o oferowanych towarach i cenach, otrzymuje całość płatności i przeprowadza postępowanie reklamacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że organ nieprawidłowo ocenił stan faktyczny, nie analizując wystarczająco treści regulaminu spółki i umów ze sprzedawcami. Sąd podkreślił, że kluczowe jest ustalenie, czy spółka działała jako pośrednik (pełnomocnik) czy jako podmiot przejmujący ekonomiczne władztwo nad towarem i ponoszący ryzyko gospodarcze. Bez tej analizy nie można jednoznacznie stwierdzić, czy doszło do dostawy towarów, czy świadczenia usług. Sąd uchylił interpretację i zasądził zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd uznał, że organ nieprawidłowo ocenił stan faktyczny i nie przeanalizował wystarczająco treści regulaminu spółki oraz umów ze sprzedawcami, co uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie, czy doszło do dostawy towarów, czy świadczenia usług. Wymaga to dalszej analizy, czy spółka przejęła ekonomiczne władztwo nad towarem.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ nie zbadał wystarczająco relacji między spółką a klientem (poprzez regulamin) oraz między spółką a sprzedawcami, co jest kluczowe dla ustalenia, czy spółka działała jako pośrednik, czy jako podmiot dokonujący dostawy towarów. Brak tej analizy skutkował błędnym zastosowaniem przepisów o dostawie towarów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

u.p.t.u. art. 7 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Definicja dostawy towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Sąd wskazał na potrzebę analizy ekonomicznego władztwa nad towarem i ryzyka gospodarczego, a nie tylko formalnych aspektów.

u.p.t.u. art. 29 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Podstawa opodatkowania. Organ błędnie uznał, że podstawą opodatkowania jest całość kwoty otrzymanej od klienta, podczas gdy spółka twierdziła, że powinna być to tylko prowizja.

Pomocnicze

u.p.t.u. art. 8 § ust. 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Definicja świadczenia usług jako każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów. Sąd podkreślił dopełniający charakter tej definicji.

P.p.s.a. art. 134

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądu administracyjnego.

P.p.s.a. art. 145

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy uwzględnienia skargi.

P.p.s.a. art. 57a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

O.p. art. 14b § § 3

Ordynacja podatkowa

Obowiązek wnioskodawcy przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

O.p. art. 14c § § 1 i § 2

Ordynacja podatkowa

Obowiązek organu ustosunkowania się do stanowiska wnioskodawcy i wskazania prawidłowego stanowiska z uzasadnieniem.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny, nie analizując wystarczająco treści regulaminu spółki i umów ze sprzedawcami. Kluczowe jest ustalenie, czy spółka działała jako pośrednik, czy jako podmiot dokonujący dostawy towarów, co wymaga analizy ekonomicznego władztwa nad towarem i ryzyka gospodarczego. Organ powinien był wezwać do uzupełnienia wniosku o interpretację, zamiast wydawać interpretację opartą na niepełnych danych.

Godne uwagi sformułowania

przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel nie oznacza ono wyłącznie dysponowania prawem własności w rozumieniu cywilnoprawnym podstawowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, co ekonomiczny, sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem brak analizy zarówno regulaminu, jak i stosunku skarżącej ze sprzedawcami spowodowało, że organ nie dysponował stanem faktycznym dającym podstawy do oceny

Skład orzekający

Alina Rzepecka

przewodniczący

Damian Bronowicki

sprawozdawca

Dariusz Skupień

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawnopodatkowa transakcji w modelu dropshippingu, analiza pojęcia 'rozporządzania towarem jak właściciel' w kontekście VAT, obowiązki organów interpretacyjnych w zakresie ustalania stanu faktycznego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego modelu biznesowego i wymaga analizy konkretnych umów i regulaminów. Wynik sprawy zależy od szczegółowych ustaleń faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy popularnego modelu biznesowego (dropshipping) i jego konsekwencji podatkowych, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców działających w e-commerce. Sąd zwraca uwagę na potrzebę dokładnej analizy faktycznej, co jest cenną wskazówką dla podatników i organów.

Dropshipping a VAT: Sąd Administracyjny kwestionuje stanowisko organu podatkowego w sprawie kluczowej dla e-commerce.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Go 227/25 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-10-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka /przewodniczący/
Damian Bronowicki /sprawozdawca/
Dariusz Skupień
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 361
art. 7 ust. 1, art. 29 ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant starszy asystent sędziego Grzegorz Oracz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2025 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. Uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (skarżąca, spółka) wniosła skargę na interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (organ, DKIS) z dnia [...] czerwca 2025 r. dotyczącą podatku od towarów i usług.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:
Spółka A. jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce. W 2022-2024 r. spółka stosowała model biznesowy dropshippingu polegający na następujących czynnościach: a. Zebraniu zamówienia od klientów przez stronę internetową (portal [...] lub inne podobne platformy handlowe; A. nie dysponowała własną platformą handlową), w tym zebraniu zamówienia od klientów przez autorską stronę internetową A. sp. z o.o., tj. [...].
b. Zleceniu zakupu towaru w imieniu i na rzecz klienta (A. podaje dane klienta, sprzedawca wysyła towar bezpośrednio na adres klienta, A. nie dysponuje fizycznie towarem – w niektórych przypadkach towar był wysyłany na adres A., a następnie wprost przekierowany przez wnioskodawcę do klienta).
c. A. otrzymuje całość płatności od klienta (100 % obejmującą cenę towaru oraz prowizję A.).
d. A. przeprowadza obsługę zamówienia, z wysyłką docelową do klienta.
e. A. potrąca prowizję, a cenę towaru przekazuje sprzedawcy.
W wyniku powyższego:
a. Sprzedawca dostarcza towar klientowi na podany adres, otrzymuje płatność od A..
b. Klient otrzymuje towar, płaci całość do A..
c. A. obsługuje całość zlecenia, pobiera prowizję, a pozostałą całość środków przekazuje do sprzedawcy.
Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do pośrednika handlowego, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do klienta. A. (pośrednik) nie staje się właścicielem towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez przyszłego podatnika.
A. nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą, a także z samym klientem. Klient akceptuje regulamin, w którym mowa jest o A. jako pośredniku, nie ma wzmianki w zakresie rozporządzenia towarem jak właściciel (przez A.). Dokumentem regulującym stosunki pomiędzy stronami (klient-A.) jest regulamin portalu. A. nie otrzymuje od sprzedawcy żadnej faktury VAT, rachunku, czy innego dokumentu potwierdzającego zakup towaru. Sprzedawca nie otrzymuje danych A. (lecz klienta). W sporadycznych przypadkach sprzedawca może omyłkowo wystawić fakturę, rachunek na A., nawet w przypadku gdy towar jest transportowany na adres klienta.
Potwierdzeniem zakupu towaru jest potwierdzenie przelewu bankowego za zakup produktów po potrąceniu prowizji lub wygenerowanie przez specjalny program dowodu zakupu. Sprzedaż towaru jest udokumentowana poprzez pobranie dowodów sprzedaży ze sklepu lub poprzez numery śledzenia przesyłek klientów albo poprzez potwierdzenie wpłat bankowych za sprzedaż na konto bankowe A.. W ten sposób są sporządzane miesięczne zestawienia zrealizowanych transakcji. W związku z powyższym, A. wystawia fakturę (rachunek) na rzecz klienta dokumentującą prowizję. Z kolei, A. nie wystawia żadnej faktury dokumentującej sprzedaż towaru, taką fakturę wystawia wyłącznie sprzedawca. Sprzedawca jest podmiotem zagranicznym, przy czym często jest zarejestrowany dla celów VAT w Polsce (jako czynny podatnik VAT).
W związku z powyższym spółka zadała pytanie:
Czy czynności podejmowane przez A. sp. z o.o. polegające na obsłudze sprzedaży towarów przez Internet skutkują opodatkowaniem VAT obrotu z tej sprzedaży, rozumianego jako całość świadczenia otrzymanego od kupującego, czy aktywność (pośrednika) polegająca na pośrednictwie handlowym w zakupie towaru, w oparciu o tzw. dropshipping, prowadzi do opodatkowania jedynie prowizji, stanowiącej różnicę między kwotą otrzymaną od kupującego, a kwotą należną sprzedawcy za towar?
W ocenie spółki świadczy ona usługę pośrednictwa handlowego, z uwagi na to, że wykonuje świadczenie polegające na kompleksowej obsłudze zamówienia, otrzymuje wynagrodzenie z tyt. wykonywanej usługi. Niezasadne jest uznanie, żespółka oprócz ww. pośrednictwa handlowego (dropshipingu, z którego pobiera prowizję) dokonuje dostawy towarów. Powodem takiego stanu rzeczy jest cywilnoprawne przeniesienie własności rzeczy z sprzedawcy na klienta (nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy na rzecz A.). Spółka nie dysponuje towarem jak właściciel, a szczególnie: nie przechodzą na nią prawa związane z reklamacją, zwrotem towaru (brak uprawnień właścicielskich), nie ma obowiązku zapłaty ceny (jedynie realizuje zlecenie w imieniu klienta – w tym poprzez fizyczne przekazanie jego pieniędzy), nie korzysta z towaru, ani nie użytkuje go w jakikolwiek sposób (towar nie przechodzi przez "ręce" A.), w transakcji zachowane są wszelkie prawa konsumenta, sprzedawca gwarantuje je i respektuje (nie stosuje się przepisów pomiędzy przedsiębiorcami, np. tak by było w relacji pomiędzy A., a sprzedawcą).
W konsekwencji, spółka jest zobligowana do wystawienia faktury (rachunku) dokumentującego wykonaną usługę na rzecz klienta (to stanowi rzeczywiście otrzymaną zapłatę). Z kolei, A. nie będzie zobligowana do wystawienia faktury (rachunku) dokumentującego dostawę towarów, z uwagi, iż do niej nie dochodzi. Powyższe ma miejscepomimo, żespółka pobiera całość środków pieniężnych (za prowizję, za towar) od klienta, a następnie jedynie przekazuje te środki, tj. nabywa towar w imieniu i na rzecz klienta.
W uzupełnieniu wniosku z dnia [...] maja 2025 r. spółka odpowiedziała na pytania organu:
1. Na czyją rzecz Państwa Spółka świadczy/świadczyć będzie opisane we wniosku usługi pośrednictwa handlowego? Proszę wskazać, który z podmiotów jest usługobiorcą Spółki – czy są to Sprzedawcy towarów, czy też nabywcy towarów (klienci),odpowiedź spółki: Paragon wystawiany jest na różnicę pomiędzy kwotą zapłaconą przez klienta produktu a kwotą przekazaną do sprzedawcy produktu, rozliczenie jest świadczone na rzecz klienta (osoby prywatnej). A. świadczy usługi pośrednictwa na rzecz nabywcy towaru (klienci);
2. Jak konkretnie wygląda/będzie wyglądał proces dostawy towarów, od momentu wyboru oferty przez klienta na stronie internetowej do momentu odbioru zamówienia przez klienta, należy opisać okoliczności zdarzenia,odpowiedź spółki: 1. Klient wybiera ofertę poprzez platformę marketplace lub stronę internetową i składał zamówienie. 2. Po otrzymaniu informacji odnośnie adresu dostawy adres był przekazywany do sprzedawcy produktu razem z przekazaniem kwoty należnej sprzedawcy. 3. Sprzedawca wysyła produkt na adres klienta lub na adres biura wynajmowanego przez A. Sp. z o.o. na potrzeby przekierowywania paczek takich jak przesyłki do paczkomatu lub przesyłki pobraniowe. 4. Klient odbiera przesyłkę ze swoim zamówieniem wybraną formą dostawy. 3. Czy Sprzedawcy mają/będą mieli świadomość, że Państwa Spółka nie jest ostatecznym nabywcą towarów – odpowiedź spółki: Tak, A. Sp. z o.o. dysponuje regulaminem, który wyjaśnia zasady realizacji pośrednictwa(regulamin był dostępny w zakładce "regulamin" na stronie internetowej a zamawiający dodatkowo musiał zaznaczyć "checkbox" na stronie realizacji zamówienia, który mówił o zapoznaniu się i akceptacji regulaminu) dodatkowo po złożeniu zamówienia klient otrzymywał wiadomość z informacją o tym, że A. jest pośrednikiem w transakcji. Na market place regulamin był dodany w zakładce "informacje o sprzedającym" oraz "pozostałe informacje";
4. Czy klienci zlecają/będą zlecali Państwa Spółce jakie konkretne towary chcą/chcieliby nabyć, czy też klienci mogą/będą mogli zakupić towary, które zostały już zamieszczone na stronie internetowej Państwa Spółki – odpowiedź: Klienci wybierają oferty które są wystawione na stronie internetowej, często przygotowywane są oferty "pod klienta" w takiej sytuacji klient kontaktuje się z nami wskazując jakie ma oczekiwania a my przygotowujemy indywidualną ofertę;
5. Czy decydują/będą Państwo decydować jakie towary od Sprzedawców są/będą oferowane do sprzedaży na aukcjach na portalach aukcyjnych? Jeżeli nie, to proszę wskazać kto decyduje o tym, jakie towary są/będą oferowane do sprzedaży na portalach aukcyjnych – odpowiedź: O tym jakie towary są dostępne decydują sprzedawcy którzy wskazują firmie A. aktualną dostępność danego produktu i na podstawie tej informacji A. przygotowuje ofertę razem ze wskazaniem czasu realizacji uzyskanego u sprzedawcy.
6. Czy Sprzedawcy mają/będą mieli prawo dokonywania zmian w opisie towarów na stronie internetowej Państwa Spółki lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu towaru na stronie internetowej Spółki – odpowiedź: Sprzedawcy są w stałym kontakcie z firmą A., mają dostęp do weryfikacji ofert oraz przekazują wskazówki dotyczące nanoszenia zmian w ofertach.
7. Czy tłumaczą Państwo opisy towarów na język polski lub inny język, dodają dodatkowe opisy oraz dokonują edycji graficznej zdjęć towarów prezentowanych na stronach internetowych Spółki – celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy – odpowiedź: A. tłumaczy opisy z języka Angielskiego na Polski, opisy są przekazywane przez sprzedawców, A. wykonuje edycję graficzną dostosowując do potrzeb klientów oraz strony internetowej.
8. Czy decydują/będą Państwo decydować za jaką cenę są/będą oferowane do sprzedaży towary na portalach aukcyjnych? Jeżeli nie, to proszę wskazać kto decyduje/będzie decydował za jaką cenę są/będą oferowane do sprzedaży towary na portalach aukcyjnych – odpowiedź: A. po ustaleniu szczegółów dotyczących cen produktów u sprzedawcy ustala cenę, za którą produkty są oferowane (cena zakupu u sprzedawcy oraz kwota usługi pośrednictwa) przygotowuje cenę, która wskazywać będzie standardy rynkowe i którą sprzedawca akceptuje.
9. Kto dokonuje/będzie dokonywał transportu (wysyłki) towarów do ostatecznych klientów lub na czyją rzecz transport jest/będzie dokonywany - czy Sprzedawcy będą dokonywali transportu, czy robią/będą to robiły podmioty trzecie działające na ich rzecz, kto jest/będzie ponosił odpowiedzialność za dostarczenie towarów do klienta, należy opisać okoliczności zdarzeniaw tym zakresie – odpowiedź: Transportu na rzecz klientów dokonuje sprzedawca, w niektórych sytuacjach firma A. jako pośrednik na podstawie umowy ze sprzedawcą pośredniczy w dostawie towaru do klienta docelowego w przypadku gdy nadanie paczki w wybranej przez klienta formie dostawy jest niemożliwe bezpośrednio z magazynu sprzedawcy - w tej sytuacji sprzedawca wysyła paczkę odpowiednio oznaczoną (identyfikator klienta) na adres wynajmowanego przez A. biura na te potrzeby, a A. przekazuje paczkę wybraną przez klienta formą wysyłki (paczkomat i przesyłka pobraniowa).
10. Czy Sprzedawcy towarów oraz klienci (nabywcy) są/będą podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług– odpowiedź: Sprzedawcy towarów są podmiotami zagranicznymi nie zarejestrowanymi do VAT, klienci są osobami prywatnymi, którzy nie zamawiają produktów na rzecz działalności gospodarczej;
11. W jakim kraju klienci (nabywcy towarów) posiadają/będą posiadali: a) siedzibę działalności gospodarczej, b) stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej – w przypadku, gdy przedmiotowa usługa będzie świadczona przez Spółkę dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej klienta, c) stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu – w przypadku, gdy klient będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności? – odpowiedzieli Państwo: Klienci posiadają stałe miejsce zamieszkania na terenie Polski, nie zamawiają oni na rzecz prowadzonej działalności gospodarczej;
12. W którym państwie będzie odbywało się dopuszczenie towarów do obrotu w Unii Europejskiej, który kraj będzie państwem importu i czy państwo importu będzie państwem przeznaczenia tj. państwem w którym Państwa Spółka będzie dokonywać dostawy towarów na rzecz klientów – odpowiedź: Towary wysyłane są z krajów Azjatyckich (chiny) do Polski, i Polska jest krajem przeznaczenia, to sprzedawca dokonuje dostawy towaru na rzecz klienta;
13. Czy wysokość wynagrodzenia dla Spółki wynika/będzie wynikać z uzgodnień zawartych ze Sprzedawcami, czy Sprzedawcy mają/będą mieli jakiś wpływ na wysokość wynagrodzenia Spółki, należy opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie – odpowiedzieli Państwo: Tak, sprzedawcy mają wpływ na wysokość wynagrodzenia spółki, sprzedawcy mają dostęp do przygotowanych przez A. ofert i są w stałym kontakcie z A. celem dostosowania ofert do standardów rynkowych.
14. W jakim momencie, według ustaleń stron transakcji, usługa pośrednictwa jest wykonana – odpowiedź: Usługa pośrednictwa jest dokonywana w momencie przekazania danych adresowych klienta do sprzedawcy;
15. Kiedy prowizja za pośrednictwo staje się wymagalna – odpowiedź: prowizja za pośrednictwo staje się wymagalna w momencie, gdy A. przekaże dane do wysyłki oraz kwotę należną za zakup towaru sprzedającemu;
16. W jaki sposób usługi pośrednictwa będą rozliczane? – proszę opisać – odpowiedź: usługa za pośrednictwo jest naliczana poprzez odjęcie od kwoty wpłaconej przez klienta kwoty przekazanej do sprzedawcy produktu różnicą tego wyniku jest wysokość prowizji z której rozlicza się A.;
17. Czy usługi, o których mowa we wniosku będą rozliczane w okresach rozliczeniowych, jeśli tak, proszę wskazać w jakich – odpowiedź: Usługi są rozliczane w okresach rozliczeniowych miesięcznych w zależności od daty przekazania informacji o zamówieniu do sprzedawcy;
18. Czy wskazują/będą Państwo wskazywać nabywcom (klientom) pełne dane Sprzedających – odpowiedź: Pełne dane sprzedawcy widnieją na paczkach dostarczanych do klienta;
19. Czy klient ma/będzie miał możliwość wyboru Sprzedawcy, od którego zamierza kupić towary – odpowiedź: Klient korzystając z usługi pośrednictwa wybiera ofertę która jest dla niego najatrakcyjniejsza i na podstawie własnych upodobań zleca realizację zamówienia firmie A.;
20. Czy nadzorują/będą Państwo nadzorować prawidłowość realizacji zamówienia – odpowiedź: A. nadzoruje prawidłowość realizacji zamówienia;
21. Czy udzielają/będą Państwo udzielać klientom niezbędnych informacji w zakresie prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży? Jeśli nie, to proszę wskazać kto udziela/będzie udzielał takich informacji klientowi – odpowiedź: Informacje na temat możliwości odstąpienia od umowy są zawarte w regulaminie, każdy klient ma prawo do odstąpienia od umowy na warunkach wymaganych w kraju docelowym (Polski);
22. Czy przeprowadzają/będą Państwo przeprowadzać procedurę zwrotu towarów, w sytuacji gdy klient chce/będzie chciał odstąpić od umowy sprzedaży? Jeśli nie, to proszę wskazać kto przeprowadza/będzie przeprowadzał taką procedurę – odpowiedź: W przypadku zwrotu A. przekazuje materiały oraz informacje otrzymane od klienta do sprzedawcy, lub kontaktuje ich ze sobą w celu prawidłowego rozpatrzenia reklamacji. Procedurę zwrotu rozpatruje sprzedawca wydając decyzję weryfikacji zwrotu;
23. Czy ewentualne zwroty towarów są/będą dokonywane bezpośrednio od klientów do Sprzedawców czy do Państwa Spółki – odpowiedź: Zwroty są przekazywane do biura wynajmowanego przez A. na potrzeby świadczenia usług pośrednictwa skąd są przekazywane na adres magazynu sprzedawcy;
24. Kto jest/będzie zobowiązany do pokrycia kosztów zwrócenia ceny nabywcy za oddany (zwrócony) przez niego towar – odpowiedź: Sprzedawca decyduje o prawidłowym rozpatrzeniu zwrotu produktu, a A. na jego zlecenie przekazuje kwotę klientowi za zwrócony towar;
25. Czy udzielają/będą Państwo udzielać klientom niezbędnych informacji w zakresie prawa do odstąpienia od umowy sprzedaży? Jeśli nie, to proszę wskazać kto udziela/będzie udzielał takich informacji klientowi – odpowiedź: Informacje na temat zakresu prawa do odstąpienia od umowy są w regulaminie, każdy klient ma takie prawo i to prawo każdy sprzedawca respektuje;
26. Czy przeprowadzają/będą Państwo przeprowadzać i rozpoznają/będą rozpoznawać postępowanie reklamacyjne, dotyczące towaru prezentowanego przez Państwa na portalach aukcyjnych? Jeżeli nie, to proszę wskazać kto przeprowadza/będzie przeprowadzał i rozpatruje/będzie rozpatrywał takie postępowanie reklamacyjne i w oparciu o jakie powszechnie obowiązujące przepisy prawne – odpowiedź: Postępowanie reklamacyjne tak jak w przypadku zwrotów jest przekazywane do sprzedawcy i to sprzedawca wydaje decyzję reklamacyjną na podstawie otrzymanych materiałów oraz informacji od klienta;
27. Czy ponoszą/będą Państwo ponosić odpowiedzialność tytułem rękojmi za wady towaru prezentowanego na Państwa stronach internetowych? Jeżeli nie, to proszę wskazać kto ponosi/będzie ponosił odpowiedzialność z tytułu rękojmi za wady towaru i w oparciu o jakie powszechnie obowiązujące przepisy prawne – odpowiedź: Odpowiedzialność tytułem rękojmi za wady towaru ponosi sprzedawca, każdy klient może żądać wymiany produktu na nowy, naprawy wady, obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy, każdy z tych przypadków rozpatruje sprzedawca;
28. Czy dostarczają/będą Państwo dostarczać klientowi instrukcję użytkowania towaru oraz wszelkie niezbędne dokumenty związane z towarem w języku, którym posługuje się klient – odpowiedź: Klient otrzymuje instrukcje zgodną z wymogami prawa polskiego które są zawarte w opakowaniu produktu i które przygotowuje sprzedawca w języku którym posługuje się klient (Polskim);
29. Czy towary oferowane na stronie internetowej są towarami o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro – odpowiedź: Towary oferowane na stronie są w głównej mierze towarami o wartości rzeczywistej nieprzekraczającymi równowartości 150 euro lecz nie wszystkie;
30. Czy Państwa Spółka jest zarejestrowana do procedury szczególnej dotyczącej sprzedaży na odległość towarów importowanych IOSS lub wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość OSS – odpowiedź: A. jest zarejestrowana do OSS w celu rozliczania usług pośrednictwa na rzecz klientów zagranicznych.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z [...] czerwca 2025 r. uznał powyższe stanowisko spółki za nieprawidłowe.
W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że czynności wykonywane przez spółkę w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami, a nie znamiona świadczenia usług pośrednictwa. Fakt, że efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy), a spółka w ramach transakcji przenosi na klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez spółkę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. Pojęcie "przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel" dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu "prawo do rozporządzania jak właściciel" nie można interpretować jako "prawa własności". Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ "dostawa towarów" nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to spółka decyduje jakie towary są oferowane na stronie internetowej i po jakiej cenie, czyli tworzy ofertę handlową i zapłata za towar trafia w całości do spółki, przeprowadza postępowanie reklamacyjne dotyczące towarów prezentowanych na stronie internetowej (przekazują materiały oraz informacje otrzymane od klienta do sprzedawcy, lub kontaktują ich ze sobą w celu prawidłowego rozpatrzenia reklamacji) to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów. Z opisu sprawy wynika, że spółka będzie miała możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonywania sprzedaży (przenoszenia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz klienta końcowego.
W sprawie, nie zachodzą przesłanki aby uznać, że podejmowane przez spółkę czynności stanowią świadczenie usługi pośrednictwa. Spółka nie otrzymuje wynagrodzenia od sprzedawców za realizację sprzedaży towarów – to spółka potrąca prowizję od otrzymanej płatności, a cenę towaru przekazuje sprzedawcy. Ponadto, to spółka ustala cenę, za którą produkty są oferowane, przygotowuje cenę, która wskazywać będzie standardy rynkowe i którą sprzedawca akceptuje. Spółka tłumaczy również opisy z języka angielskiego na polski, które są przekazywane przez sprzedawców, wykonuje edycję graficzną dostosowując do potrzeb klientów oraz strony internetowej. Spółka nie tylko dąży do zawarcia umowy transakcji, ale również ingeruje w jej treść.
W konsekwencji w analizowanym przypadku dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy dokonywanej przez spółkę na rzecz klienta, a nie do świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Spółka określając podstawę opodatkowania powinna uwzględnić całość świadczenia otrzymanego od kupującego tj. cenę towaru oraz prowizję.
W skardze z [...] lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości, zarzucając jej naruszenie:
1)art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż świadczenie wykonywane przez Skarżącego stanowi dostawę towarów podczas gdy prawidłowa wykładnia powinna prowadzić do uznania, iż Skarżący wykonuję usługę o charakterze prowizyjnym, związaną z realizacją i obsługą zakupu towaru przez klienta,
2) naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż podstawą opodatkowania dla Skarżącego z tyt. realizowanego świadczenia jest całość kwoty przyjętej od klienta obejmująca cenę zakupu towaru oraz prowizję, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisu powinna zmierzać do uznania, iż podstawą opodatkowania jest wyłącznie prowizja z tyt. realizacji usługi prowizyjnej.
Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Organ w odpowiedzi podtrzymał dotychczasową argumentację, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z zm., - dalej: P.p.s.a.) uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy skargę uwzględnia (art. 145 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala w całości albow części (art. 151 p.p.s.a.). Podkreślenia przy tym wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu zainteresowanego, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez zainteresowanego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. Wyłącznie w stosunku do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku powinno wskazać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z zm., dalej: O.p.). Istotne jest jednak to, że organ podatkowy jest uprawniony do żądania uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Takim brakiem jest m.in. niewskazanie w opisanym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym elementów, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe.
Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega więc w tym przypadku na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny czy opis zdarzenia przyszłego, przedstawiony przez zainteresowanego we wniosku o interpretację, a jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa. Trzeba również wyjaśnić, że zgodnie z art. 57a P.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Będąc związany tak nakreślonymi granicami skargi, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organ prawidłowo uznał, że w przedstawionym przez skarżącą stanie faktycznymdoszło do dostawy towarów w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, a w szczególności w świetle art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361 z zm., dalej: u.p.t.u.) .
W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.t.u. przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei art. 8 ust. 1 u.p.t.u. stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Na podstawie ww. przepisów stwierdzić należy, żedefinicja "świadczenia usług" ma charakter dopełniający definicję "dostawy towarów" i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące dostawą towarów. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi jest natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie u.p.t.u. stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Po 519/21, – powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Kwalifikacja danego świadczenia jako dostawy towarów wymaga uprzedniego ustalenia, iż w realiach konkretnego stanu faktycznego dochodzi do przeniesienia na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Dopiero gdy ustalenie takie jest możliwe i nie budzi wątpliwości, wyłączona jest kwalifikacja tej czynności jako świadczenia usług, mającego, zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.t.u., charakter subsydiarny względem dostawy towarów.
W ocenie Sądu, organ formułując swoje stanowisko, w znacznej części zaskarżonej interpretacji powtórzył opis stanu faktycznego przedstawiony przez skarżącą we wniosku,przy czym ograniczył argumentację do przytoczenia ogólnych definicji pojęć "dostawy towarów" i "jak właściciel". Następnie poświęcił znaczną część uzasadnienia przedstawieniu ogólnej definicji świadczenia usług oraz opisu konstrukcji "pośrednictwa", wskazując, czym usługa pośrednictwa powinna się charakteryzować. Dopiero po tym wprowadzeniu organ przeszedł do oceny, stwierdzając, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z dostawą towarów. Z uwagi na wspomniany dopełniający charakter definicji "świadczenia usług", za nieistotne należy uznać rozważania organów dotyczące tego, czy czynności skarżącej uznać można za usługę pośrednictwa. Niezbędne jest bowiem ustalenie, czy stanowią one dostawę towarów.
Organ uznał, że opisane czynnościskarżącej stanowią dostawę towarów, ponieważjak wskazał w dwóch miejscach zaskarżonej interpretacji, cyt.:
– "to Spółka decyduje jakie towary i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży na stronie internetowej. [...] [S]przedawcy nie mają prawa do zmian w opisach na stronie internetowej Spółki [...] Sprzedawcy przekazują wskazówki dotyczące nanoszenia zmian w ofertach. [S]przedawcy nie mają również wpływu na wysokość wynagrodzenia [...] Spółki. [T]o Spółka - po ustaleniu szczegółów dotyczących cen produktów u sprzedawcy - ustala cenę, za którą produkty są oferowane (cena zakupu u sprzedawcy oraz kwota usługi pośrednictwa), a także przygotowuje cenę która wskazywać będzie standardy rynkowe i którą sprzedawca akceptuje. Ponadto, [..] Spółka otrzymuje całość płatności od klienta (100 % obejmującą cenę towaru oraz prowizję Spółki), następnie potrącają Państwo prowizję, a cenę towaru przekazują sprzedawcy.
– "to Spółka decyduje jakie towary są oferowane na stronie internetowej i po jakiej cenie, czyli tworzy ofertę handlową i zapłata za towar trafia w całości do [...] Spółki, przeprowadzają Państwo postępowanie reklamacyjne dotyczące towarów prezentowanych na stronie internetowej (przekazują materiały oraz informacje otrzymane od klienta do sprzedawcy, lub kontaktują ich ze sobą w celu prawidłowego rozpatrzenia reklamacji)".
W tym miejscu należy zaznaczyć, że z pisma skarżącej z [...] maja 2025 r. wynika, co następuje: "W przypadku zwrotu A. przekazuje materiały oraz informacje otrzymane od klienta do sprzedawcy, lub kontaktuje ich ze sobą w celu prawidłowego rozpatrzenia reklamacji. Procedurę zwrotu rozpatruje sprzedawca wydając decyzję weryfikacji zwrotu", "Postępowanie reklamacyjne tak jak w przypadku zwrotów jest przekazywane do sprzedawcy i to sprzedawca wydaje decyzję reklamacyjną na podstawie otrzymanych materiałów oraz informacji od klienta" oraz "odpowiedzialność tytułem rękojmi za wady towaru ponosi sprzedawca, każdy klient może żądać wymiany produktu na nowy, naprawy wady, obniżenia ceny lub odstąpienia od umowy, każdy z tych przypadków rozpatruje sprzedawca".
Uzupełniony we wspomnianym piśmie stan faktyczny uniemożliwia zatem przyjęcie tak jednoznacznej oceny, jak to uczynił organ, iż spółka przeprowadza postępowanie reklamacyjne dotyczące towarów prezentowanych na stronie internetowej. Techniczna czynność jaką jest przekazywanie towarów od klienta do sprzedawcy stanowi wyłącznie częścią logistyczną związaną z reklamacją i nie dotyczy jej istoty, tj. odpowiedzialności za wadę lub brak określonych właściwości. Zatem w tym zakresie stanowisko organu jest nieprawidłowe.
Przechodząc do wykładni użytego w art. 7 ust. 1 u.p.t.u. sformułowania "prawa do rozporządzania towarami jak właściciel" należy zgodzić się z organem, że nie oznacza ono wyłącznie dysponowania prawem własności w rozumieniu cywilnoprawnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym "rozporządzanie towarami jak właściciel" rozumieć należy szeroko i w oderwaniu od ścisłego rozumienia tego pojęcia w prawie cywilnym, a podstawowe znaczenie dla opodatkowania podatkiem od towarów i usług ma nie tyle aspekt prawny, co ekonomiczny, sprowadzający się do faktycznej możliwości dysponowania towarem, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym (wyroki NSA: z 14 września 2010 r., I FSK 1389/09; z 28 maja 2010 r., I FSK 963/09; z 5 czerwca 2008 r., I FSK 739/07).
Istotne jest zatem posiadanie faktycznego władztwa nad rzeczą (przekazanie możliwości dysponowania nią w znaczeniu ekonomicznym), natomiast dochowanie skuteczności przeniesienia prawa własności w znaczeniu cywilnoprawnym nie ma decydującego znaczenia. Stanowisko takie potwierdzone zostało orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu. Z wyroku ETS z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 (...) wynika, że w świetle art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy "dostawę towarów" należy interpretować jako przeniesienie prawa do dysponowania prawem rzeczowym (majątkiem) jak właściciel, nawet jeśli nie nastąpiło faktyczne przeniesienie własności tego majątku w sensie prawnym a w gestii sądu krajowego każdorazowo leży ocena, czy w danej sprawie, na podstawie stanu faktycznego, nastąpiło przeniesienie prawa do dysponowania własnością jako właściciel w rozumieniu art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.
Wykładni art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dotyczy także fragment uzasadnienia uchwały (7) NSA z 12 października 2015 r. sygn. akt I FPS 1/15, gdzie Sąd stwierdził, że pojęcie "przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel" w ujęciu art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 7 ust. 1 u.p.t.u. (zdanie wstępne), nie oznacza jego interpretowania jedynie w sensie ekonomicznym. Z użytego w tych przepisach zwrotu wynika bowiem, że z dostawą towarów mamy do czynienia nie tylko gdy dochodzi do przejścia prawa własności towaru, co oznacza, że do dostawy towarów dochodzi zawsze gdy następuje przeniesienie własności towaru w sensie prawnym (cywilistycznym) oraz w każdym innym przypadku, gdy podatnik przeniesie faktyczne lub ekonomiczne władztwo nad rzeczą na inny podmiot, a nabywca towaru będzie miał swobodę w dysponowaniu (rozporządzaniu) rzeczą, tak jakby był jej właścicielem. (...) Reasumując zatem: za "dostawę towarów" w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u. należy uznać takie przeniesienie prawa do rozporządzania towarem, które z prawnego punktu widzenia przenosi na nabywcę prawo własności lub prawo umożliwiające nabywcy rozporządzanie (dysponowanie) towarem prawie jak właściciel (...).".
W ocenie tut. Sądu nie można się zgodzić z organem, iż decydowanie przez spółkę,jakie towary i za jaką cenę zostaną zaoferowane na stronie internetowej, otrzymanie od klienta całości ceny, potrącenie prowizji i przekazanie reszty kwoty sprzedawcy, nie jest wystarczające do uznania, że opisane w stanie faktycznym czynności stanowią dostawę towarów. Sąd nie podziela również oceny, że cyt. "kwestia sformułowania umowy (regulaminu) z klientem, rodzaju wykonywanych czynności, ustalenia sposobu wynagrodzenia za wszystkie przewidziane umową (regulaminem) i wykonane czynności, nie może wywoływać skutków na gruncie podatkowym. Zatem fakt, że Spółka dysponuje regulaminem, który wyjaśnia zasady realizacji pośrednictwa, pozostają bez znaczenia na gruncie przepisów podatku od towarów i usług.". Zdaniem Sądu istotne jest bowiem, jak już wskazano, czy skarżąca nabywała towary w imieniu własnym i na własną rzecz oraz czy rozporządzała tymi towarami "jak właściciel". Regulamin został wskazany jako podstawa relacji pomiędzy skarżącą a klientem, określając skarżącą jako pośrednika. Jego treść może zatem wskazywać, czy skarżąca działała jako pełnomocnik i przez to nie stawała się właścicielem towarów, a co za tym idzie nie mogła nimi rozporządzać "jak właściciel". Skoro warunkiem skorzystania z opisanej we wniosku formy nabycia towaru było uprzednie zaakceptowanie przez klientów"Regulaminu" to istotne jest czy klienci zdawali sobie sprawę, względnie przy zachowaniu zwykłej staranności mogli zdawać sobie sprawę z tego, że skarżący nie jest sprzedawcą towarów, lecz pośrednikiem (pełnomocnikiem) (podobnie wyroki NSA z 19 grudnia 2018 r., I FSK 168/17, I FSK 120/17, I FSK 166/17, I FSK 253/17).
W opisanym stanie faktycznymRegulamin został wskazany jako podstawa relacji pomiędzy skarżącą a klientem, określając skarżącą jako pośrednika. Obowiązkiem organu było zatem przeanalizowanie treści regulaminu, czego ten nie uczynił. Treść regulaminu nie była wskazana we wniosku o wydanie interpretacji ani w jego uzupełnieniu. Organ jednak, mimo uprawnienia wskazanego na wstępie rozważań, nie wezwał skarżącej o jego nadesłanie. Tym samym nieprawidłowo zastosował art. 7 ust. 1 u.p.t.u. do przedstawionego stanu faktycznego.
Podobne uwagi należy odnieść do opisu relacji pomiędzy skarżącą a sprzedawcami. Zdaniem Sądu jest on niepełny i nie pozwala na ustalenie istotnych elementów tego stosunku. Z jednej strony skarżąca wskazuje we wniosku, że nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze Sprzedawcą, z drugiej jednak w jego uzupełnieniu podaje, że cyt. "w niektórych sytuacjach firma A. jako pośrednik na podstawie umowy ze sprzedawcą pośredniczy w dostawie towaru do klienta docelowego w przypadku". Dla prawidłowej oceny czy skarżąca nabyła prawo do rozporządzania towarami jak właściciel niezbędne jest przeanalizowanie wspomnianej relacji w szczególności, jak konkretnie wygląda wskazane we wniosku "zleceniu zakupu towaru w imieniu i na rzecz klienta (A. podaje dane Klienta, Sprzedawca wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta)".
W ocenie Sądu wyżej wskazane przez organokoliczności, jako przesądzające o dostawie towarów, nie stanowią wystarczającej podstawy do jednoznacznego przyjęcia, że po stronie skarżącej dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Organ skupił się na działaniach o charakterze technicznym i organizacyjnym pomijając kwestię czy skarżąca obejmuje ekonomiczne władztwo nad towarem oraz ponosi ryzyko gospodarcze związane z jego sprzedażą. Organ nie wykluczył zatem, że opisane czynności nie mogą stanowić świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u.
Brak analizy opisanych wyżejokoliczności miał istotne znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji świadczenia na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Bez ustalenia treści relacji skarżąca – klient oraz przebiegu transakcji skarżąca –sprzedawca, nie jest możliwe jednoznaczne wskazanie, czy skarżąca przejmowała na siebie elementy władztwa ekonomicznego nad towarem, czy też jej rola ograniczała się do działań organizacyjnych i koordynacyjnych, właściwych świadczeniu usług.
Pominięcie przez organ analizy zarówno regulaminu, jak i stosunku skarżącej ze sprzedawcami spowodowało, że organ nie dysponował stanem faktycznym dającym podstawy do oceny, czy czynności skarżącej stanowią dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u., czy usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u.
Sąd dostrzega, że skarżąca nie przedstawiła stanu faktycznego w sposób precyzyjny. Jednak w takiej sytuacji obowiązkiem organu było wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, poprzez wskazanie odpowiednich elementów, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Elementy te organ interpretacyjny powinien precyzyjnie wskazać w wezwaniu. Bez ich ustalenia nie mógł udzielić odpowiedzi takiej jak w zaskarżonej interpretacji.
W skardze do Sądu nie przedstawiono zarzutu naruszenia przepisów postępowania, polegającego na nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Należy jednak zauważyć, że postępowanie w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej rządzi się specyficznymi regułami. Z jednej strony to wnioskodawca zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.) i często, w jego ocenie,wniosek ten warunek spełnia. Z drugiej, organ ma prawo żądać uzupełnienia wniosku oraz odmówić wydania interpretacji indywidualnej, jeżeli mimo wezwania strona nie uzupełniła wniosku o istotne elementy. Zatem skutkiem nieprawidłowej wykładni przepisu materialnego, może być nieprawidłowe ukierunkowanie procesu ustalania istotnych okoliczności sprawy. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie został prawidłowo wezwany do uzupełnienia wniosku o niezbędne elementy stanu faktycznego, wydanie interpretacji indywidualnej, a tym samym zastosowanie przepisu prawa materialnego do kadłubowego stanu faktycznego będzie stanowiło naruszenie tego przepisu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie i taki zarzut postawiono w skardze. Jak bowiem wynika z treści jej zarzutów i ich uzasadnienia skarżąca zarzuca błędną wykładnięart. 7 ust. 1 u.p.t.u. oraz nie akceptuje zastosowania tego przepisu do opisanych we wniosku transakcji.
Podsumowując, zdaniem Sąd organ nieprawidłowo uznał, iż skarżąca przeprowadza procedurę reklamacyjną oraz błędnie przyjął, że stworzenie oferty handlowej oraz pobieranie całości ceny przez skarżącą, jest wystarczające do kwalifikacji opisanych czynności jako dostawy towarów. Ponadto zaskarżona interpretacja została wydana bez dostatecznej analizy treści i kompletności stanu faktycznego. W konsekwencji narusza art. 7 ust. 1 u.p.t.u.
Ponownie rozpoznający sprawę organ, po przeprowadzeniu analizy stanu faktycznego sprawy zgodnie ze wskazówkami zawartymi w niniejszym orzeczeniu,ewentualnym wezwaniu skarżącej o uzupełnienie treści wniosku, dokona oceny stanowiska skarżącej będąc związany przedstawioną przez Sąd oceną prawną.
W tym stanie sprawy, sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art.145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto, stosownie do wyniku sprawy, w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 4 P.p.s.a. Przyznane skarżącej koszty stanowiły: wpis od skargi w wysokości 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł, określone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1687) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI