I SA/Go 223/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę podatnika kwestionującego powierzchnię działki ewidencyjnej, na podstawie której ustalono podatek rolny, uznając dane z ewidencji gruntów za wiążące.
Podatnik S.G. kwestionował decyzję ustalającą łączny wymiar zobowiązania pieniężnego za 2003 rok, zarzucając błędne ustalenie powierzchni działki ewidencyjnej, od której naliczano podatek rolny. Skarżący powoływał się na akt notarialny z 1970 r. wskazujący większą powierzchnię, podczas gdy organ podatkowy oparł się na danych z ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że dane z ewidencji gruntów są wiążące dla celów podatkowych, dopóki nie zostaną prawomocnie zmienione.
Sprawa dotyczyła skargi S.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza ustalającą łączny wymiar zobowiązania pieniężnego za 2003 rok. Głównym zarzutem skarżącego było błędne ustalenie powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] (wcześniej [...]) od której naliczano podatek rolny. Skarżący twierdził, że zgodnie z aktem notarialnym z 1970 r. połowa tej działki miała powierzchnię 0,1450 ha (cała 0,2900 ha), podczas gdy organ podatkowy przyjął powierzchnię 0,108650 ha (połowa z 0,2173 ha), opierając się na danych z ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków. Dopóki dane te nie zostaną prawomocnie zmienione w trybie przewidzianym prawem, organ podatkowy jest zobowiązany do ich stosowania. Sąd wskazał, że organ podatkowy nie ma kompetencji do badania zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym ani do przeprowadzania postępowań aktualizujących te dane. W związku z tym, zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów o podatku rolnym i prawie geodezyjnym uznano za bezzasadne, a decyzje organów obu instancji za zgodne z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków i są wiążące dla organów podatkowych, dopóki nie zostaną prawomocnie zmienione w trybie przewidzianym prawem.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, który stanowi, że ewidencja gruntów jest podstawą wymiaru podatków. Organ podatkowy nie ma kompetencji do badania zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym ani do przeprowadzania postępowań aktualizujących te dane. Podatnik kwestionujący dane ewidencyjne powinien najpierw wystąpić o ich korektę w trybie właściwym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.g.k. art. 21 § ust. 1
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych.
u.p.r. art. 4 § ust. 1
Ustawa o podatku rolnym
Podstawa ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2003 rok powinna być zgodna z danymi z ewidencji gruntów i budynków.
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 5 § ust. 2
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych
Podstawą zastosowania stawki podatku od nieruchomości wobec gruntów i budynków jest stan prawny tych gruntów i budynków, wynikający z ewidencji wskazanej w art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
p.g.k. art. 23
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego.
o.p. art. 181
Ustawa Ordynacja podatkowa
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym w związku z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 8 i 9 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji ustalającej wymiar zobowiązania pieniężnego, gdy nie została rozstrzygnięta kwestia powierzchni gruntów ornych i nie wyjaśniono powierzchni działki nr [...], pominięto dowód z aktu notarialnego. Zarzut, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wyjaśniło, iż F. i L. małżonkowie G. byli udziałowcami w połowie powierzchni działki nr [...], lecz bezkrytycznie uznało dane z ewidencji Starostwa. Zarzut, że Starostwo Powiatowe dokonało sprostowania powierzchni działki z 0,2900 ha na 0,2173 ha z krzywdą skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń organ podatkowy nie miał żadnych podstaw, by w przeprowadzonym postępowaniu przyjąć inną niż wynikającą z aktualnych danych rejestru gruntów Starostwa powierzchnię działek Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym Jeżeli skarżący kwestionuje zawarte tam dane, winien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym.
Skład orzekający
Alina Rzepecka
sprawozdawca
Dariusz Skupień
przewodniczący
Jacek Niedzielski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prymatu danych ewidencyjnych nad innymi dokumentami w postępowaniu podatkowym, dopóki dane ewidencyjne nie zostaną prawomocnie zmienione."
Ograniczenia: Dotyczy spraw, gdzie kwestionowane są dane ewidencyjne dotyczące powierzchni nieruchomości, a organ podatkowy opiera się na tych danych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje kluczową zasadę interpretacji przepisów podatkowych w kontekście danych ewidencyjnych, co jest istotne dla wielu podatników i prawników. Pokazuje, jak ważne jest prawidłowe przeprowadzenie procedury aktualizacji danych ewidencyjnych.
“Dane ewidencyjne wiążące dla podatku: Sąd wyjaśnia, kiedy można kwestionować powierzchnię działki.”
Dane finansowe
WPS: 573,2 PLN
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Go 223/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2005-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka /sprawozdawca/
Dariusz Skupień /przewodniczący/
Jacek Niedzielski
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski,, Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.), Protokolant Referent stażysta Danuta Chorabik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2005 r. sprawy ze skargi S.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznych zobowiązań pieniężnych oddala skargę
Uzasadnienie
Burmistrz w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] ustalił wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 rok w kwocie 573,20 zł dla podatników-S.G. i R.G., współwłaścicieli nieruchomości. W ramach powyższego zobowiązania podatkowego organ podatkowy wyliczył i ustalił:
1) podatek od nieruchomości, - od budynku mieszkalnego o pow. 64,80 m2 x 0,50 zł 32,40 zł i od budynków gospodarczych o pow. 118,80 m2 x 4,22 zł = 501,33 zł, (nieruchomość zabudowana o pow. 2173 m2, nr działki: [...] oraz
2) podatek rolny, tj. od gruntów ornych RIIIb o pow. 1.379 m2 x 160/1 ha - 22,06 zł (nr działki: [...]) i od gruntów ornych RIIIb o pow. 1.086,50 m2 x 160/1 ha
17,38 zł ('/2 z pow. 2.173 m2 ww. nieruchomości zabudowanej). Przedmiotowe zobowiązanie ustalono w oparciu o postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] lipca 2003 roku sygn. akt I NS 282/03 o stwierdzeniu nabycia spadku po Z.G.; aktu notarialnego - umowy darowizny z dnia [...] grudnia 2003 roku Repertorium A numer [...]; zawiadomienia Starostwa Powiatowego o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków oraz wykazów dokonanych zmian wdanych rejestru gruntów z dnia [...] grudnia 2003 roku. Wysokość należności z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego obliczono w oparciu o obowiązujące w 2003 roku stawki podatkowe, stosownie do uchwal Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2002 roku ( Nr [...] i Nr [...]).
Od powyższej decyzji, każdy z podatników złożył 10 lutego 2004 roku odwołanie. S.G. kwestionował przyjętą do opodatkowania powierzchnię działki o aktualnym nr [...] tj. 00,10,86 ha (1/2 z 00,21,73 ha) twierdząc, że według dokumentów jakie posiada, działka ta, oznaczona poprzednio nr [...] ma powierzchnię 00,29,00 ha z czego '/2 wynosi 00,14,50 ha, czyli tak jak wykazał w swoim "zeznaniu podatkowym". Za rozbieżności jego zdaniem winę ponosi Starosta (w tej sprawie złożył już odpowiednią skargę do Sądu Administracyjnego.)
Natomiast R.G. nie zgadzał się z naliczeniem podatku od budynków gospodarczych w kwocie 501,33 zł, gdyż, jak wywodził, jest to sprzeczne z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych - art. 7 ust. l pkt 4. Wywodził, iż budynki te wraz z gruntem oraz użytkami rolnymi tworzą gospodarstwo rolne w łączności z gruntami, stanowiącymi już wyłączną własność podatnika (działki nr [...] o powierzchni łącznej 1,6335 ha). Zdaniem odwołującego się gospodarstwo rolne może składać się z wielu działek i może posiadać wiele ksiąg wieczystych, warunkiem jest jedynie posiadanie jednej z nieruchomości rolnych w gminie, w której jest się zameldowanym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po zapoznaniu się z aktami sprawy i na podstawie obowiązujących przepisów wydało [...] marca 2004 roku decyzję nr [...], w której uznało, iż odwołania nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.
W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji ustalając wysokość należnego zobowiązania podatkowego na 2003 roku zasadnie przyjął zapisy z ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego, ponieważ dane zawarte w tej ewidencji stanowią podstawę m. in. wymiaru podatków, jak stanowi art. 21 ust. l ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, póz. 1086, z późn. zm.). Z tych względów nie było żadnych podstaw, by organ podatkowy w przeprowadzonym postępowaniu przyjął inną niż wynikającą z aktualnych danych rejestru gruntów Starostwa (stan na 30.12.2003 r.) powierzchnię działek. Z danych tych, jak również z odpisu księgi wieczystej Kw.Nr [...] Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych wynika, że powierzchnia działek o nr [...] (nieruchomość zabudowana) wynosi 0,21,73 ha, czyli !/2 = 1,086,50 m. Zarzuty S.G., co do błędnych ustaleń organu podatkowego poprzez pominięcie dokumentów skarżącego "odnośnie działki o pow. 0,29 ha" uznano zatem za bezzasadne. Natomiast w kwestii zarzutów kierowanych w spornej sprawie pod adresem innych organów, w szczególności Starosty, wyjaśniono, iż nie mogą być rozpatrywane w niniejszej sprawie, bo organ podatkowy nie jest właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków.
Na powyższą decyzję Strona złożyła 21 kwietnia 2004 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
S.G. zarzucił naruszenia art. 4 ust. l ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r., Nr 94, póz. 431 ze zm.) w związku z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t Dz. U. z 1997 r.. Nr 137, póz. 926 ze zm.), a także w związku z art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza w sytuacji, gdy dotychczas nie została rozstrzygnięta kwestia powierzchni gruntów ornych, objętych opodatkowaniem oraz nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy tj. nie wyjaśnienia powierzchni działki Nr [...] oraz pominięcie dowodu w postaci aktu notarialnego przeniesienia własności z dnia [...].02.1970 r. na rzecz małżonków F. i L.G., z którego to aktu wynika, że połowa przedmiotowej działki o powierzchni 0,2900 ha była ich własnością. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2004 roku oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z dnia [...] stycznia 2004 r Nr [...] - i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz o dopuszczenie dowodu z akt Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu sygn.akt.II.S.A./Po-1717/02 - na okoliczność ustalenia powierzchni działki Nr [...]. W uzasadnieniu skargi wyjaśniał, iż faktycznie przedmiotem opodatkowania gruntów ornych powinna być połowa działki Nr [...] tj. 0,1450 ha (powierzchnia całej działki Nr [...] wynosi 0,2900 ha ). Na tą okoliczność Skarżący złożył w dniu [...] czerwca 2003 roku "Informację w sprawie podatku rolnego,, (druk IR- 1). Dane zawarte w "Informacji" wynikają z aktu notarialnego przeniesienia własności z dnia [...] lutego 1970 roku na rzecz F. i L. małżonków G. .
Mimo tych dokumentów Burmistrz, na podstawie danych ze Starostwa Powiatowego uznał, że powierzchnia działki Nr [...]wynosi 0,108650 ha (to jest połowa powierzchni 0,02173 ha). W ocenie Skarżącego decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza wydane zostały z naruszeniem przepisów o podatku rolnym (art.4 ust. l ) oraz ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne ( art.21).
Zarzucił również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wyjaśniało okoliczności, że F. i L. małżonkowie G. (już nie żyjący) byli udziałowcami w połowie powierzchni gruntów działki Nr [...], lecz bezkrytycznie uznało, że " nie było żadnych podstaw, by organ podatkowy przyjął inną powierzchnię niż to wynikało z ewidencji Starostwa Powiatowego.". Stwierdził, iż Starostwo Powiatowe dokonało sprostowania powierzchni tej działki z 0,2900 ha na 0,2173 ha z krzywdą skarżącego o powierzchnię 0,0727 ha (0,2900-0,2172 = 0,0727).
Zarzucił, że zarówno Burmistrz jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając orzeczenia podatkowe - nie wzięły pod uwagę faktu, że powierzchnia działki Nr [...] jest przedmiotem skargi w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu sygn. II.S.A/Po-1717/02.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na zarzuty skargi podtrzymało stanowiska wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Sąd administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji Sąd bada zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa.
W ustalonym bezspornie stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisy prawa w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2004 roku, nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] stycznia 2004 roku Nr [...] wydaną w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 rok w kwocie 573,20 zł dla skarżącego S.G. i R.G. - współwłaścicieli nieruchomości. W ramach powyższego zobowiązania podatkowego wyliczono i ustalono:
a) podatek od nieruchomości - od budynku mieszkalnego o pow. 64,80 m2 x 0,50 zł 32,40 zł i od budynków gospodarczych o pow. 118,80 m2 x 4,22 zł = 501,33 zł, (nieruchomość zabudowana o pow. 2173 m2, obecnie nr działki: [...] poprzednio Nr [...]) oraz
b) podatek rolny, od gruntów ornych RUIb o pow. 1.379 m2 x 160/1 ha = 22,06 zł (nr działki: [...]) i od gruntów ornych Rlllb o pow. 1.086,50 m2 x 160/1 ha 17,38 zł (Vz z pow. 2.173 m2 ww. nieruchomości zabudowanej). Jak wynika z treści skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza, mimo że dotychczas, ani nie została rozstrzygnięta kwestia powierzchni gruntów ornych, objętych opodatkowaniem, ani nie rozwiązano wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a konkretnie - że nie wyjaśniono powierzchni działki Nr [...], oraz że pominięto dowody w postaci aktu notarialnego przeniesienia własności z dnia [...] lutego 1970 roku na rzecz małżonków F. i L.G., z którego to dokumentu wynika, że połowa przedmiotowej działki o powierzchni 0,2900 ha była ich własnością.
Reasumując stan faktyczny jest taki, iż według dokumentów będących w posiadaniu Skarżącego, to jest aktu notarialnego przeniesienia własności z dnia [...] lutego 1970 roku na rzecz F. i L. małżonków G., działka nr [...] (aktualny numer- [...]) ma powierzchnię 00,29,00 ha natomiast według tego co przyjął organ do ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego, jej wielkość wynosi - 00,21,73 ha. Zarzuty S.G. sprowadzają się istocie do prawidłowego ustalenia faktycznej powierzchni działki nr [...] od której musi być naliczony podatek. Przez cały tok toczącego się w sprawie postępowania, powołując się na będące w jego posiadaniu dokumenty kwestionuje przyjętą do opodatkowania powierzchnię działki, tj. 00,10,86 ha (1/2 z 00,21,73 ha). Zaznacza przy tym, że rozbieżności powstały z winy Starosty, Burmistrz wielkość działki i wiążące się z tym przedmiotowe zobowiązanie ustalił na podstawie aktu notarialnego - umowy darowizny z dnia [...] grudnia 2003 roku Repertorium A numer [...], postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] lipca 2003 roku sygn. akt I NS 282/03 o stwierdzeniu nabycia spadku po Z.G. zawiadomienia Starostwa Powiatowego o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków oraz wykazów dokonanych zmian w danych rejestru gruntów z dnia [...] grudnia 2003 roku.
Wysokość należności z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego obliczono w oparciu o obowiązujące w 2003 roku stawki podatkowe, stosownie do uchwal Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2002 roku (odpowiednio: Nr [...] i Nr [...])
Należy zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. 00.100.1086 z późniejszymi zmianami), a w szczególności art. 21 ust 1 w brzmieniu- "podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków." Z tych też względów należy uznać, iż organ podatkowy nie miał żadnych podstaw, by w przeprowadzonym postępowaniu przyjąć inną niż wynikającą z aktualnych danych rejestru gruntów Starostwa (stan na 30.12.2003 r.) powierzchnię działek. Stanowisko to ma swoje oparcie w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych. "Podstawę zastosowania stawki podatku od nieruchomości wobec gruntów i budynków, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9, póz. 31 ze zm.) jest stan prawny tych gruntów i budynków, wynikający z ewidencji wskazanej w art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
{1995.04.11 wyrok NSA SA/Wr 1703/94}
Ponadto, jak stwierdzono w wyroku z dnia 12 stycznia 1994 wyrok NSA III SA 11/94 "Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym (art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - prawo geodezyjne i kartograficzne. Jeżeli skarżący kwestionuje zawarte tam dane, winien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym. Następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych."
Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym przez Skarżącego, uruchomił on już cały szereg instrumentów prawnych, zmierzających do uregulowania kwestii wielkości przedmiotowej działki. To, w konsekwencji, dopiero w przypadku pozytywnego dla niego zakończenia sprawy pozwoli mu na wzruszenie ostatecznej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Należy jeszcze raz podkreślić, iż dopóki zmiana nie zostanie ujawniona w ewidencji, do celów podatkowych przyjmuje się wpisy w niej zawarte (art. 21 ust. l ustawy). Organ podatkowy prawidłowo przyjął jako podstawę do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2003 roku aktualne dane z ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego— stosownie do treści art. 4 ust. l ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (j.t. Dz. U. z 1993 r., Nr 94, póz. 431 ze zm.). Wszelkie zmiany danych objętych katastrem nieruchomości, winny być wprowadzane do ewidencji, co wynika z treści art. 23 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, póz. 1086),
Zgodnie z jego brzmieniem - właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego.
Organ podatkowy nie ma przy tym żadnych kompetencji do przeprowadzania postępowania zmierzającego do aktualizacji danych zawartych w ewidencji, a tym bardziej do badania ich zgodności ze stanem faktycznym, co podnosi strona skarżąca.
W tych okolicznościach, w ocenie składu orzekającego za chybione należy uznać zarzuty skargi, w których Skarżący podnosi, naruszenie art. 4ust.l ustawy z dnia 15 listopada 1984 o podatku rolnym (j.t Dz.U z 1993r. Nr94, poz.431 z późn.zm), w związku z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t Dz.U. z 2000 r. Nr 100, póz. 1086) i art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 roku, Nr 137,poz.926 ; z późn. zm), a także w związku z art. 8 i art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego - przez utrzymanie w mocy decyzji Burmistrza dnia [...] stycznia 2004 roku Nr [...] ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 rok.
Jednocześnie należy zaznaczyć iż sąd bada legalność zapadłych w sprawie merytorycznych decyzji. Jednakże ani skarga , ani przeprowadzona przez Sąd kontrola nie wykazała naruszeń przepisów materialnych i postępowania administracyjnego.
Kognicja sądu uniemożliwia mu dokonanie zmiany takich decyzji, ani też kontynuowanie postępowania dowodowego , które winno być w zasadzie przeprowadzone w postępowaniu administracyjnym. Reasumując, Sąd stwierdza, ze zarzuty skargi nie są zasadne i nie znajduje podstaw do usunięcia decyzji z obrotu prawnego. Dlatego, na podstawie art. l 5 l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zmianami) skarga została oddalona.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI