I SA/Go 184/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.Gorzów Wlkp.2023-11-23

NSArolnictwowsa

płatności rolneśrodki unijneARiMRONWProgram Rozwoju Obszarów Wiejskichsztuczne warunkicelowość wsparciaograniczenia naturalne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje odmawiające przyznania płatności ONW, uznając brak wystarczających dowodów na sztuczne stworzenie warunków do uzyskania korzyści przez skarżącą.

Skarżąca A.S. wniosła skargę na decyzję odmawiającą przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi (ONW) na rok 2021. Organy administracji uznały, że skarżąca działała w ramach szerszego przedsięwzięcia gospodarczego, stworzonego sztucznie w celu uzyskania płatności, co miało być sprzeczne z celami wsparcia. Sąd uchylił decyzje organów obu instancji, stwierdzając, że zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do udowodnienia sztucznego charakteru warunków stworzonych przez skarżącą, zwłaszcza że dzierżawiła grunty od osoby niepowiązanej i nie wykazały tego inne dowody.

Sprawa dotyczyła skargi A.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania płatności ONW na rok 2021. Organy obu instancji uznały, że skarżąca, wraz z szeregiem innych podmiotów powiązanych z M.J., stworzyła sztuczne warunki do uzyskania płatności, co miało być sprzeczne z celami wsparcia. Argumentowano, że M.J. poprzez multiplikację podmiotów (spółek) dążył do obejścia limitów kwotowych i powierzchniowych dopłat. Wskazywano na powiązania personalne i kapitałowe, brak samodzielności technicznej i ekonomicznej spółek, zlecanie prac agrotechnicznych podmiotom powiązanym, a także wspólne adresy siedzib i ograniczony zakres produkcji. Skarżąca argumentowała, że prowadzi samodzielną działalność rolniczą na dzierżawionych od osoby prywatnej (B.M.) gruntach, co potwierdzają dowody wpłat czynszu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd uznał, że organy nie wykazały w sposób wystarczający, że skarżąca sztucznie stworzyła warunki do uzyskania korzyści. Kluczowe dla Sądu było ustalenie, że skarżąca dzierżawiła grunty od osoby niepowiązanej z M.J. i jego spółkami, a jej działania nie wpisywały się w mechanizm rozdrobnienia areału w celu ominięcia limitów. Sąd podkreślił, że ciężar udowodnienia sztucznego charakteru warunków spoczywa na organie, a zgromadzony materiał dowodowy był niewystarczający do przypisania skarżącej udziału w tym mechanizmie jako beneficjentowi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do udowodnienia, że skarżąca sztucznie stworzyła warunki do uzyskania korzyści. Kluczowe jest, że skarżąca dzierżawiła grunty od osoby niepowiązanej z M.J. i jego spółkami, a jej działania nie wpisywały się w mechanizm rozdrobnienia areału w celu ominięcia limitów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy nie wykazały, iż skarżąca działała w ramach mechanizmu sztucznego tworzenia warunków do uzyskania płatności. Podkreślono, że skarżąca dzierżawiła grunty od osoby prywatnej, niepowiązanej z M.J., a jej działania nie przyczyniły się do ominięcia limitów płatności przez inne podmioty.