I SA/Go 154/25

I SA/Go 154/25 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka /sprawozdawca/
Dariusz Skupień /przewodniczący/
Jacek Niedzielski
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 113 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi B. M,-S. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie sprostowania decyzji oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
B. M. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: organ, Dyrektor OR ARiMR) z [...] kwietnia 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z s. w [...] (dalej: organ I instancji, Kierownik BP ARiMR) z [...] lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie sprostowania decyzji.
W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny.
W dniu [...] kwietnia 2006 r. do Biura Powiatowego w [...] zs. w [...] wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. W wyniku rozpatrzenia ww. wniosku decyzją z [...] listopada 2010 r. nr [...] organ I instancji odmówił przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu wskazał, że pierwszym wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej był wniosek złożony za rok 2005 (data złożenia [...] czerwca 2005 r.), a postępowanie w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2005 (znak sprawy [...]) zostało zakończone wydaniem przez Kierownika BP ARiMR decyzji nr [...] z [...] listopada 2008 r. odmawiającej przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Ponadto organ I instancji uzasadnił, że skoro stwierdzono nieprawidłowości w realizacji programu rolnośrodowiskowego skutkujące wydaniem odmownej decyzji w przedmiocie wniosku
o przyznanie pierwszej płatności za rok 2005, brak jest możliwości kontynuowania realizacji ww. programu zgodnie z deklaracjami zawartymi we wniosku kontynuacyjnym złożonym przez stronę w roku 2006.
Pismem z [...] stycznia 2025 r. skarżący wniósł, na podstawie art. 113 § 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), o sprostowanie błędu pisarskiego w decyzji nr [...] z [...] listopada 2010 r. błędna liczbę 2005 na prawidłową liczbę 2006 w zdaniu "po raz pierwszy wnioskodawca składał wniosek o płatność rolno środowiskowe w roku 2005 - data wniosku [...].06.2005 sprawa [...]".
Postanowieniem z [...] lutego 2025 r. Kierownik BP ARiMR odmówił wydania postanowienia wskazując, że przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, natomiast za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Sprostowanie decyzji na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany wyrażonego
w decyzji uzasadnienia. Wobec tego organ I instancji uznał, że wskazany rok 2005 jest prawidłowy i nie podlega sprostowaniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, cyt. "że Kierownik Biura Powiatowego w [...] ustalił swoim postanowieniem, że zapis w decyzji nr [...] jest prawidłowy poprzez zapis - po raz pierwszy wnioskodawca składał wniosek o płatność rolno środowiskowe w roku 2005 - data wniosku [...].06.2005 sprawa [...] jest prawidłowy mimo, że w decyzji nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za 2005 rok z dnia [...].11.2008 roku jest zapis oraz po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].06.2005 r. (....) Data [...].06.2005 r. w decyzji nr [...] zaprzecza dacie [...].06.2005 r. w decyzji nr [...]".
Postanowieniem z [...] kwietnia 2025 r. Dyrektor OR ARiMR utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania na podstawie w art. 113 § 1 i 3 k.p.a. jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też
z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Podkreślił też, że sprostowanie decyzji na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany wyrażonego w decyzji uzasadnienia. Zwłaszcza zaś wówczas, gdy osią sporu prawnego jest spór o wykładnię i właściwe zastosowanie przepisów prawa stanowiących podstawę wydania decyzji, której sprostowania żąda strona.
Organ uznał zatem, że żądanie dotyczące sprostowania roku, w który został złożony wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych
i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2005 wskazując rok 2006 nie podlega sprostowaniu, albowiem nie stanowi to błędu pisarskiego, rachunkowego oraz oczywistej omyłki. Wskazany zapis, że wnioskodawca po raz pierwszy o płatności rolnośrodowiskowe ubiegał się z wniosku złożonego za rok 2005 jest zapisem prawidłowym i wynikał z prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, tj. ze złożonego
[...] czerwca 2005 r. (data stempla pocztowego [...] czerwca 2005 r.) przedmiotowego wniosku.
Dyrektor OR ARiMR podkreślił też, że w postępowaniu o sprostowanie nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji. Tym samym stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia organu I instancji.
Odnosząc się do zarzutów zawartych z zażaleniu organ zauważył, że nie ma logicznego powiązania z tym o co wnosiła strona we wniosku, czyli zmiany roku 2005 na rok 2006, a tym co zarzuca w zażaleniu, mianowicie dat złożenia wniosku wykazanych
w decyzjach nr, tj. [...] czerwca 2005 r. i [...] czerwca 2005 r. Brak logicznego i spójnego kontynuowania procesu składanych żądań przez stronę powoduje, że brak jest podstaw do uznania zarzutów za zasadne.
W skardze strona zarzuciła, że Dyrektor OR ARiMR i Kierownik BP ARiMR wydali swoje postanowienia, które rozstrzygają, że w uzasadnieniu na str. 2/4 decyzji numer [...] ustalenie, cyt.: " Po raz pierwszy Wnioskodawca składał wniosek o płatności rolnośrodowiskowe w roku 2005 - data złożenia wniosku [...].06.2005 sprawa [...]. W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie nastąpiło z naruszeniem art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.), że odmawiają sprostowania błędu jakim jest ustalenie w uzasadnieniu decyzji ARiMR w [...], polegające na kwestionowaniu ustaleń istnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] o sygn. akt V SA/Wa 2471/12 z [...] lutego 2013 r., w którym zostało ustalone, że jego wniosek złożony [...] czerwca 2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] nie miał jego podpisu, tj. wniosek w tym dniu miał brak formalny w myśl art. 64 § 1 k.p.a.
Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora OR ARiMR oraz uchylenie poprzedzającej decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto wniósł o wydanie postanowienia, które ustala, że wniosek z [...] czerwca 2005 r. został złożony bez podpisu, tj. wniosek miał brak formalny w myśl art. 64 § 1 k.p.a. i jest zgodne z ustaleniami wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt V SA/Wa 2471/12 z [...] lutego 2013 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor OR ARiMR wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie podkreślił, że żądanie strony wykracza poza ramy art. 113 § 2 k.p.a.
z uwagi na to, że skarżący nie wskazuje na wątpliwości co do treści decyzji, które wymagają wyjaśnienia, ale żąda wskazania, w jakiej dacie złożył wniosek pomocowy.
W ocenie organu żądanie strony dotyczące wskazania daty złożenia wniosku nie mieści się w zakresie art. 113 § 2 k.p.a., albowiem data złożenia wniosku pomocowego oraz korekty do wniosku nie stanowią błędów pisarskich, rachunkowych albo innych oczywistych omyłek. Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji może dotyczyć tylko tego co jest zawarte w samej decyzji i może budzić wątpliwości, np. ze względu na użyte sformułowania. Kwestia daty złożenia wniosku oraz korekty do wniosku nie budzą wątpliwości. Organ nie może więc w trybie art. 113 § 2 k.p.a. udzielić skarżącemu odpowiedzi na pytania, które nie dotyczą niejasnych sformułowań zawartych w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,
z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w sprawie.
Przypomnieć należy, że niniejsze postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego o sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. błędu pisarskiego,
polegającego na skorygowaniu omyłkowego roku 2005 na prawidłowy 2006 występującego na s. 2/4 uzasadnienia decyzji z [...] listopada 2010 r. nr [...]w zdaniu: "Po raz pierwszy Wnioskodawca składał wniosek o płatności rolno środowiskowe w roku 2005 - data wniosku [...].06.2005 sprawa [...]."
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
W kodeksie postępowania administracyjnego nie wprowadzono, legalnych definicji tych pojęć, ale zostały one wypracowane przez doktrynę i orzecznictwo sądowe. I tak, błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Błąd rachunkowy odnosi się natomiast do wykonania nieprawidłowej operacji matematycznej lub mylnych obliczeń matematycznych. Omyłki to natomiast inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Wszystkie te wady muszą mieć charakter techniczny i nieistotny, tj. nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia lub znacząco modyfikować stan faktyczny ustalony w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań
(por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 577/17; z 25 października 2023 r., sygn. akt II OSK 1325/22; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oczywistość może wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia
z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (por. wyrok NSA z 20 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 323/10).
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy Sąd ocenił, że postanowienia wydane przez organy obu instancji odpowiadają prawu, a wniosek strony o sprostowanie omyłek pisarskich nie zasługuje na uwzględnienie.
Sednem przedmiotowego wniosku jest sprostowanie w decyzji z [...] listopada 2010 r. nr [...] roku w dacie wyznaczającej moment złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, tj. roku 2005 na rok 2006. Skarżący argumentował, że nigdy nie składał wniosku w 2005 r., bo zabrania tego prawo. Na poparcie swojego stanowiska przytoczył regulacje z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm.).
Tymczasem zasadność powyższego twierdzenia daje się zweryfikować już poprzez samą tylko analizę akt administracyjnych dotyczących niniejszego postępowania. Znajduje się w nich wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, który został opatrzony datą przyjęcia jako "2005 CZE. 16". Już z samej tej przyczyny prawidłowe jest sformułowanie na s. 2 decyzji z [...] listopada 2010 r. nr [...], że "Po raz pierwszy Wnioskodawca składał wniosek o płatności rolnośrodowiskowe w roku 2005 - data złożenia wniosku 16.06.2005 sprawa [...]".
Organy obu instancji zasadnie zatem odmówiły sprostowania omyłek rzekomo występujących w ww. decyzji.
Fakt złożenia wniosku za rok 2005 wynika też z samego uzasadnienia ww. decyzji, której sprostowania się domagał. Przedstawiono w niej m.in. chronologicznie zdarzenia, które z tym wnioskiem się wiązały (k: 2-3 decyzji) .
W tych warunkach brak jest podstaw do przyznania, że w istocie organy dopuściły
się popełnienia oczywistej omyłki pisząc w decyzji o wniosku z 2005 r, miast 2006 r., tj. błędu wymagającego sprostowania.
Sąd jednocześnie zwraca uwagę, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest ocena ewentualnych nieścisłości występujących w decyzji z [...] listopada 2008 r. nr [...], na które Skarżący z kolei powołał się w zażalenia z [...] lutego 2025 r. (bo jak argumentował, wskazano w niej datę wniosku [...] czerwca 2005 r. a nie [...] czerwca 2025 r.).
Jeszcze raz należy podkreślić, że wniosek skarżącego z [...] stycznia 2025 r. dotyczył decyzji Kierownik BP ARiMR z [...] listopada 2010 r., w której wskazano datę wniosku
o płatności rolnośrodowiskowe za rok 2005 – "[...] czerwca 2005 r."
Na marginesie warto również zauważyć, że okoliczność złożenia przez skarżącego wniosku w dacie [...] czerwca 2005 r. została potwierdzona także w wyroku
z 25 lutego 2013 r. o sygn. akt V SA/Wa 2471/12, gdzie wskazano, że "W dniu [...] czerwca 2025 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] z/s w [...] wpłynął wniosek B. M.(dalej: "Skarżący") o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za 2005 r.".
W nawiązaniu do powyższego Sąd jednocześnie zauważa, że strona w skardze – przedstawiając zupełnie nowe argumenty i okoliczności niż we wniosku z [...] stycznia 2025 r. o sprostowanie oczywistej omyłki oraz w zażaleniu z [...] lutego 2025 r. - postawiła zarzut naruszenia art. 170 P.p.s.a., przez kwestionowanie przez organy obu instancji ustaleń ww. wyroku WSA w Warszawie z 25 lutego 2013 r. o sygn. akt
V SA/Wa 2471/12, w którym stwierdzono, że wniosek skarżącego złożony [...] czerwca 2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] nie zawierał jego podpisu, tj. wniosek w tym dniu miał brak formalny w myśl art. 64 § 1 k.p.a.
W istocie, zgodnie z art. 170 P.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony
i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Niemniej, zarzut naruszenia tego przepisu należy uznać za bezzasadny. Po pierwsze, niniejsze – zainicjowane wnioskiem strony - postępowanie w sprawie sprostowania oczywistej omyłki jest postępowaniem o charakterze techniczno-naprawczym. Jak zostało to powyżej wskazane, granice tego sprostowania wyznacza jednak m.in. reguła, że instytucja sprostowania nie może prowadzić do zmiany treści rozstrzygnięcia
w aspekcie materialnym, tj. do zmiany praw lub obowiązków wynikających
z prostowanej decyzji. Przedmiotem postępowania o sprostowanie nie mogą być kwestie merytoryczne takie jak mylne ustalenia faktyczne czy też błędne zastosowanie przepisów prawa. Nie podlegają zatem w omawianym trybie sprostowaniu błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sąd zauważa, że skarżący domagając się sprostowania roku złożenia wniosku (z 2005 r. na 2006 r.)
w istocie dąży do merytorycznej zmiany decyzji odmawiającej mu płatności.
Po drugie, we wniosku skarżący wyraźnie wskazał, że domaga się tylko skorygowania błędu pisarskiego występującego w ww. decyzji, poprzez zastąpienie roku 2005 na 2006 w zdaniu "po raz pierwszy wnioskodawca składał wniosek o płatność rolno środowiskowe w roku 2005 - data wniosku [...].06.2005 sprawa [...]".
Strona na ww. wyrok WSA w Warszawie w ogóle się nie powołała. Stąd, w tych warunkach trudno czynić zarzut organom, że nie skonfrontowały się w swoich rozstrzygnięciach z argumentami, które nie zostały powołane.
W świetle całokształtu przedstawionych uwag Sąd stwierdza, że nie znalazł podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia Dyrektora OR ARiMR, jak i poprzedzającego je postanowienia Kierownika BP ARiMR odmawiającego stronie sprostowania omyłki występującej w decyzji z [...] listopada
2010 r. nr [...]. Akta sprawy potwierdzają, że datą złożenia przez stronę wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych
i poprawy dobrostanu zwierząt był [...] czerwca 2005 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił w całości.