I SA/Go 153/25

I SA/Go 153/25 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Damian Bronowicki /przewodniczący/
Jacek Niedzielski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 113 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151, art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi B.M-S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie sprostowania decyzji oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
B.M.-S. (dalej: skarżący, strona) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ, Dyrektor OR ARiMR) z [...] kwietnia 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ I instancji, Kierownik BP ARiMR) z [...] lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy wydania postanowienia w sprawie sprostowania decyzji.
W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny.
W dniu 16 czerwca 2005 r. do Biura Powiatowego wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. W wyniku rozpatrzenia ww. wniosku decyzją z [...] listopada 2010 r. nr [...] organ I instancji odmówił przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.
W osnowie decyzji wskazano"...po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...]-06-2005 o przyznanie płatności...". Natomiast w uzasadnieniu decyzji wskazano "W dniu 16.06.2005 do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek..."
Pismem z [...] stycznia 2025 r. skarżący wniósł, na podstawie art. 113 § 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), o sprostowanie błędu pisarskiego w decyzji nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu przedsięwzięć rolno-środowiskowych z [...].11.2028 r. lub na podstawie art. 113 § 3 Kpa wydanie postanowienia odmawiającego sprostowania. Skarżący zażądał sprostowania daty [...].06.2025 roku w sentencji decyzji na datę [...].06.2005 r. zgodnie z wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Postanowieniem z [...] lutego 2025 r. Kierownik BP ARiMR odmówił wydania postanowienia wskazując, że przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, natomiast za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Sprostowanie decyzji na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany wyrażonego
w decyzji uzasadnienia. Wobec tego organ I instancji uznał, że decyzja nr [...] odmawiającej przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, jest jednoznaczna, a jej zapisy nie powodują wątpliwości interpretacyjnych albowiem w sposób jasny i logiczny oraz nie budzący wątpliwości zawiera prawidłowe wskazanie daty.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zażądał uchylenia postanowienia i wydanie postanowienia zgodnego z prawem. Wskazał, że Kierownik Biura Powiatowego ustalił w w/w swoim postanowieniem, że treść rozstrzygnięcia (osnowy) decyzji nr [...] z [...].11.2008 r., że Biuro Powiatowe ARiMR rozstrzyga (rozpatruje) wniosek z dnia [...].06.2025 r. w sprawie szczególnych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wsparcie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zawierzą.
Kierownik Biura decyzją nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych z [...].11.2010 r. w uzasadnieniu na s.2/4, ustalił, że "Po raz pierwszy Wnioskodawca składał wniosek o płatności rolnośrodowiskowe w roku 2025 – data wniosku [...].06.2005...".
W ocenie Skarżącego data [...].06.2025 r. w decyzji nr [...] zaprzecza dacie [...].06.2005 roku z decyzji nr [...].
Postanowieniem z [...] kwietnia 2025 r. Dyrektor OR ARiMR utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania na podstawie w art. 113 § 1 i 3 k.p.a. jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też
z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Podkreślił też, że sprostowanie decyzji na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany wyrażonego w decyzji uzasadnienia. Zwłaszcza zaś wówczas, gdy osią sporu prawnego jest spór o wykładnię i właściwe zastosowanie przepisów prawa stanowiących podstawę wydania decyzji, której sprostowania żąda strona.
Organ uznał zatem, że żądanie dotyczące sprostowania roku, w który został złożony wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2005, nie podlega sprostowaniu, albowiem nie stanowi to błędu pisarskiego, rachunkowego oraz oczywistej omyłki. Wskazany zapis, że wnioskodawca o płatności rolnośrodowiskowe ubiegał się z wniosku złożonego za rok 2005 jest zapisem prawidłowym i wynikał z prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, tj. ze złożonego 16 czerwca 2005 r. (data stempla pocztowego 15 czerwca 2005 r.) wniosku. Organ wskazał jedynie, że data stempla pocztowego – 15 czerwca 2005 r. jest inna niż data wpływu wniosku do Agencji (16 czerwca 2005 r.)
Dyrektor OR ARiMR podkreślił też, że w postępowaniu o sprostowanie nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji. Tym samym stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia organu I instancji.
Skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której zarzucił organowi, że "... Dyrektor ARiMR, OR i Kierownika Biura Powiatowego ARiMR wydali swoje postanowienia z złamaniem art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest odmawiają sprostowania błędu jakim jest ustalenie w uzasadnieniu decyzji ARiMR, polegające na nie kwestionowaniu ustaleń istnienia zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, syg. akt V SA/Wa 2471/12 z dnia 25 lutego 2013 roku w którym zostało ustalone, że mój wniosek rozpatrzony dnia [...].06.2005 roku a który w wpłynął dnia 16.06.2005 roku do Biura Powiatowego ARiMR nie miał mojego podpisu od dnia 15.06.2005 roku do dnia 20.06.2005 roku, tj. wniosek w tym czasie miał brak formalny w myśl art. 64 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. mój w/w wniosek do dnia usunięcia brak podpisu nie powinien być nie rozpoznany. Ja usunąłem dopiero brak formalny dnia 20.06.2005 roku".
Wskazując na powyższe zarzuty Skarżący wniósł o: - uchylenie przez Sąd postanowienia ARiMR, OR, Nr. [...]; - uchylenie przez Sąd poprzedzającej decyzji BP ARiMR - organu I instancji; - wydanie postanowienia które nie kwestionuje ustaleń wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, syg. akt y SAAA/a 2471/12 z dnia 25 lutego 2013r; - zasądzenie kosztów postępowania, zwrotu kosztu wpisu sądowego w przypadku ustanowienia pełnomocnika również obejmujących koszt zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor OR ARiMR wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie podkreślił, że żądanie strony wykracza poza ramy art. 113 § 2 k.p.a.
z uwagi na to, że skarżący nie wskazuje na wątpliwości co do treści decyzji, które wymagają wyjaśnienia, ale żąda wskazania, w jakiej dacie złożył wniosek pomocowy.
W ocenie organu żądanie strony dotyczące wskazania daty złożenia wniosku nie mieści się w zakresie art. 113 § 2 k.p.a., albowiem data złożenia wniosku pomocowego oraz korekty do wniosku nie stanowią błędów pisarskich, rachunkowych albo innych oczywistych omyłek. Zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji może dotyczyć tylko tego, co jest zawarte w samej decyzji i może budzić wątpliwości, np. ze względu na użyte sformułowania. Kwestia daty złożenia wniosku oraz korekty do wniosku nie budzą wątpliwości. Organ nie może więc w trybie art. 113 § 2 k.p.a. udzielić Skarżącemu odpowiedzi na pytania, które nie dotyczą niejasnych sformułowań zawartych w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przypomnieć należy, że niniejsze postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego o sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. błędu pisarskiego,
Skarżący zażądał sprostowania "...daty [...].06.2025 roku w sentencji decyzji ARiMR numer [...] na datę [...].06.2005 roku w uzasadnieniu decyzji ARiMR, numer [...]..."
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
W kodeksie postępowania administracyjnego nie wprowadzono, legalnych definicji tych pojęć, ale zostały one wypracowane przez doktrynę i orzecznictwo sądowe. I tak, błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Błąd rachunkowy odnosi się natomiast do wykonania nieprawidłowej operacji matematycznej lub mylnych obliczeń matematycznych. Omyłki to natomiast inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Wszystkie te wady muszą mieć charakter techniczny i nieistotny, tj. nie mogą prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia lub znacząco modyfikować stan faktyczny ustalony w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań
(por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 czerwca 2018 r., sygn. akt I OSK 577/17; z 25 października 2023 r., sygn. akt II OSK 1325/22; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oczywistość może wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia
z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (por. wyrok NSA z 20 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 323/10).
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy Sąd ocenił, że postanowienia wydane przez organy obu instancji odpowiadają prawu, a wniosek strony o sprostowanie omyłek pisarskich nie zasługuje na uwzględnienie.
Sednem wniosku jest sprostowanie w decyzji z [...].11.2008 r. nr [...], daty wniosku. Skarżący wskazuje na rozbieżność dat w petitum decyzji i jej uzasadnieniu ("po rozpatrzeniu wniosku z [...]-06-2005 o przyznanie płatności..." i "W dniu 16.06.2025 do Biura powiatowego ARiMR wpłynął wniosek...".
Zasadność wniosku ocenić należy na podstawie analizy dokumentów znajdujących się w aktach postepowania. Znajduje się w nich wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, który został opatrzony datą przyjęcia jako 16 czerwca 2005 r. (potwierdzenie przyjęcia przez biuro Powiatowe ARiMR). Natomiast sam wniosek został nadany przez Skarżącego w placówce pocztowej w dniu 15 czerwca 2025 r. , co wynika z daty stempla pocztowego na kopercie zawierającej wniosek.
Zauważyć również należy, że okoliczność złożenia przez skarżącego wniosku
w dacie 16 czerwca 2005 r. została potwierdzona także w wyroku z 25 lutego 2013 r.
o sygn. akt V SA/Wa 2471/12, gdzie wskazano, że "W dniu 16 czerwca 2025 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek B.M.-S. (dalej: "Skarżący") o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za 2005 r.".
Skład orzekający w niniejszej sprawie dostrzegł ponadto, że argumenty skargi są zgoła odmienne od zarzutów formułowanych pierwotnie we wniosku o sprostowanie.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący podniósł bowiem zarzut dotyczący naruszenia art. 170 p.p.s.a., poprzez kwestionowanie przez organy obu instancji ustaleń wyroku WSA w Warszawie z 25 lutego 2013 r. o sygn. akt V SA/Wa 2471/12,
w którym stwierdzono, że wniosek skarżącego złożony 16 czerwca 2005 r. do Biura Powiatowego ARiMR nie zawierał jego podpisu, tj. wniosek w tym dniu miał brak formalny w myśl art. 64 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W świetle poczynionych wcześniej ustaleń stwierdzić należało raz jeszcze, że obie wskazane w decyzji z dnia [...].11.2008 r., nr [...], daty są właściwe, prawidłowe. Odnoszą się jedynie do różnych okoliczności (zdarzeń). Data 15 czerwca 2005 r. , dotyczy określenia dnia nadania wniosku przez Skarżącego w placówce pocztowej, zaś data 16 czerwca 2005, odnosi się do potwierdzenia przyjęcia wniosku w organie.
Tym samym zarzut naruszenia art. 170 p.p.s.a. należało uznać za chybiony. Jedynie na marginesie zaakcentować należy, co już wyżej stwierdzono, że WSA w Warszawie również w stanie faktycznym wskazał, że wniosek strony wpłynął do organu 16 czerwca 2005 r.
Tym samym w ocenie Sądu organy zasadnie odmówiły skarżącemu sprostowania omyłki występującej w decyzji z [...] listopada 2008 r. nr [...]. Obie wskazane w decyzji daty (15 czerwca 2005 r. oraz 16 czerwca 2005 r.) wynikają ze znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów, to jest pieczęci z datą nadania wniosku na kopercie (15 czerwca 2005 r.) oraz potwierdzenia wpływu wniosku do organu (16 czerwca 2005 r.).
Z tych też powodów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę w całości.