I SA/Go 143/23

I SA/Go 143/23 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2023-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Damian Bronowicki
Dariusz Skupień /sprawozdawca/
Zbigniew Kruszewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 § 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 130 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędzia WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2023 r. sprawy ze skargi M. T. F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
M sp. z o.o. (dalej jako: Strona, Skarżąca, Spółka), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako: Organ, SKO) z [...] maja 2023 r. nr [...] utrzymującą w mocy w mocy własną decyzję z [...] lutego 2020 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z [...] października 2017 r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa
za zaległości w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami.
Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia [...] października 2017 r. o nr [...], SKO
w składzie R.G.M., P.P. – B., P.D., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z [...] lipca 2017 r. dotyczącej solidarnej odpowiedzialności podatkowej M sp. o.o. – aktualnie M sp. z o.o., jako nabywcy przedsiębiorstwa.
Pismem z [...] grudnia 2017 r. spółka powołując się na art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną SKO z [...] października 2017 r.
Decyzją z [...] lutego 2020 r. o nr [...], SKO odmówił uchylenia własnej decyzji z [...] października 2017 r. o nr [...], z uwagi na brak przesłanek do wznowienia.
Po rozpatrzeniu odwołania, SKO w składzie: R.G.M., W.P., A.B., decyzją z [...] maja 2023 r. orzekło o utrzymaniu w mocy ww. decyzji z [...] lutego 2020 r.
W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik Spółki wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucił organowi naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, gdyż w składzie osobowym Kolegium orzekającym przy wydaniu zaskarżonej decyzji i decyzji SKO z dnia [...] października 2017 roku znak [...], brał udział R.G.M..
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Przedmiotowa sprawa na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "P.p.s.a.") została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie
z treścią powołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei stosownie do art. 134 § P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,
z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Poddając kontroli zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, że akt ten narusza prawo w stopniu eliminującym go z obrotu prawnego. Za trafny bowiem należy uznać zarzut naruszenia przez SKO art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z ww. przepisem, funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, pracownik urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby administracji skarbowej, Krajowej Informacji Skarbowej, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że istotą instytucji wznowienia postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, która została zakończona decyzją ostateczną, w sytuacji gdy zaistniały określone w Ordynacji podatkowej podstawy wznowienia postępowania. Zatem udział w wydaniu decyzji ostatecznej w postępowaniu zwykłym uniemożliwia udział członka składu Kolegium w postępowaniu wszczętym skutecznie złożonym wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego tą decyzją i tym samym udział w wydawaniu rozstrzygnięć, podejmowanych we wznowionym postępowaniu (wyrok NSA z 29 listopada 2019 r. sygn. akt II FSK 1382/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). Za takim traktowaniem wniosku o wznowienie postępowania na potrzeby
art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej przemawia konieczność zapewnienia stronie obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy. Przemawia za tym sprawiedliwość proceduralna związana z bezstronnością w rozpatrywaniu sprawy. To właśnie wyeliminowaniu wszelkich zastrzeżeń co do bezstronności i obiektywizmu przy rozpatrywaniu danej sprawy służy możliwość wyłączenia pracownika od udziału w tej sprawie. Stanowisko, że zawarte w art. 130 § 1 pkt 6 cyt. ustawy określenie "brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" dotyczy nie tylko orzekania w postępowaniu instancyjnym, a zatem w relacji organ pierwszej instancji - organ odwoławczy,
ale także w relacji: postępowanie zwykłe - postępowania nadzwyczajne, zmierzające do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznej (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji), zostało zawarte w wielu orzeczeniach sądów administracyjnych obu instancji, a linia orzecznicza w tym zakresie jest już w zasadzie jednolita (np. wyroki: z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1133/14; z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GSK 1569/14; z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt I FSK 1965/14; z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II FSK 2078/14; z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 506/17, z dnia 8 lutego 2018 r.,
I FSK 525/16; WSA w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2019 r., I SA/Gl 93/19; z dnia 18 maja 2021r., sygn. akt III FSK 3501/21). Celem regulacji przewidzianej w art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej było uniknięcie sytuacji, gdy treść rozstrzygnięcia decyzji, wydanej przez członka organu kolegialnego, mogłaby być zdeterminowana wcześniejszym doświadczeniem tej osoby wynikającym z dotychczasowego udziału w postępowaniu administracyjnym. Omawiany przepis należy interpretować w ten sposób by usunąć wszelkie obawy, że ocena nie będzie obiektywna (por. wyroki NSA: z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1133/14; z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 63/11). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja SKO z [...] maja 29023 r. została wydana w składzie: R.G.M., W.P., A.B.. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję SKO z [...] lutego 2020 r. wydaną na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji SKO z dnia [...] października 2017 r. nr [...]. Co istotne, w wydaniu tej ostatniej również brał udział R.G.M.. Okoliczność ta jest bezsporna.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że przewodniczący składu orzekającego SKO w osobie R.G.M., powinien zostać wyłączony od udziału w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o wznowienie postępowania. Tego wymagała konieczność zapewnienia stronie obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy we wznowionym postępowaniu. Udział ww. w wydaniu decyzji w trybie zwykłym a następnie w trybie wznowieniowym powoduje, że organ kolegialny wydający decyzję w dniu [...] maja 2023 r., naruszał art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, co stanowi przesłankę z art.240 §1pkt 3 Ordynacji podatkowej. Jeszcze raz należy bowiem podkreślić, że wykładnia przepisu 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej wyłączająca od orzekania w postępowaniu wznowieniowym pracownika organu, który wczesnej uczestniczył w wydaniu decyzji w trybie zwykłym, służy usunięciu wątpliwości, co do bezstronności i właściwego standardu obiektywizmu organów (wyrok WSA w Rzeszowie z 23.10.2018 r., sygn. akt I SA/Rz 754/18).
Ponieważ wbrew treści ww. przepisu, w rozpoznawanej sprawie nie wyłączono od załatwienia sprawy członka organu, który brał udział w wydaniu decyzji ostatecznej, za przedwczesne należy uznać badanie w pełnym zakresie zgodności
z prawem zaskarżonego orzeczenia, do czego Sąd byłby zobowiązany na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. Prawidłowo ukształtowany skład SKO, będzie zobowiązany powtórnie rozpoznać odwołanie strony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie
art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.