I SA/Go 141/24

I SA/Go 141/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2024-08-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska /sprawozdawca/
Dariusz Skupień /przewodniczący/
Jacek Niedzielski
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 226
art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1a, art. 22 ust. 1
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 146 par. 1, art. 200, art. 205 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Czajkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi G. R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. Uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.
Uzasadnienie
Skarżący G. R. (dalej Strona, Skarżący) złożył skargę na interpretację indywidualną z dnia [...] r. wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Zaskarżona interpretacja wydana została w związku z wnioskiem Strony o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób fizycznych.
We wniosku Skarżący wskazał, że jest rolnikiem i posiada ziemię rolną w ilości 9,9681 ha, z tego 1 ha stanowi uprawa winorośli. Poza winnicą użytkuje również pozostałe grunty rolne jako łąki. Gospodarstwo rolne prowadzi bez zatrudniania pracowników. Wszystkie etapy dotyczące produkcji wina wykonuje sam. Całość owoców przeznaczonych do produkcji wina pozyskuje z własnej winnicy i nie dokonuje zakupu owoców od innych rolników uprawiających winorośl.
Wskazał, że z uwagi na treść art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 06 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców nie musi się rejestrować jako przedsiębiorca w CEIDG, a tym samym nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26 lipca 1991 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.). Nie prowadzi również żadnej innej działalności gospodarczej. Nie prowadzi również działów specjalnych produkcji rolnej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody ze sprzedaży wina stanowić będą źródło przychodów zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie zaś do treści art. 20 ust. 1a powołanej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hl wina w ciągu roku podatkowego, o których mowa w art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2022 r. poz. 24 i 2015). U podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W związku z działalnością polegającą na produkcji i sprzedaży wina ponosi koszty. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23. Jednym z podstawowych surowców niezbędnych do produkcji wina są owoce winogron. Podlegają one przetworzeniu w procesie produkcji wina i stanowią jego główny składnik. Ponieważ pochodzą one z jego winnicy, wprowadza ich wartość do kosztów na podstawie dokumentu wewnętrznego w momencie wprowadzenia owoców do produkcji. Dokument ten zawiera datę, nr kolejny, ilość i cenę i wartość w kwotach netto. Opisuje moment przekazania owoców winogron uzyskanych z winnicy do winiarni, gdzie rozpoczyna się proces produkcyjny wina. Powyższy dokument zawiera również podpis.
W uzupełnieniu wniosku wskazał, że jest producentem wina w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 poz. 550), producentem w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273, który przetwarza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej świeże winogrona na wino. Stosownie do postanowień art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestrów przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji oraz uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE)nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 (Dz. Urz. UE z 2018 nr 58, str. 1, z późn. zm.) jest producentem, osobą fizyczną, która sama przetwarza świeże winogrona na wino do celów handlowych. W związku z prowadzoną działalnością w zakresie produkcji wina jest zobligowany do prowadzenia wszelkiej dokumentacji związanej z tą produkcją począwszy od rejestru winnicy, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestrów przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień.
Jest również rolnikiem wyrabiającym mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego wyłącznie z winogron pochodzących z własnych upraw winorośli. Produkcja winogron zaliczana jest do działalności rolniczej. Inaczej jest w przypadku przetwarzania winogron i wyrobu z nich wina, jeśli te produkty zamierza sprzedawać. Taka działalność w myśl przepisów art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych traktowana jest jako działalność wytwórcza w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów będących rolnikami. Będąc rolnikiem prowadzącym działalność w zakresie produkcji wina, wykonuje swą działalność w sposób zorganizowany, zawodowy i stały w celu osiągnięcia zysków oraz uczestniczy w obrocie gospodarczym. W zakresie wytwarzania wina spełnia cechy działalności gospodarczej. W związku z powyższym działalność w zakresie produkcji wina do 100 hektolitrów wyłącznie z winogron pochodzących z własnych upraw winorośli jest działalnością gospodarczą i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 jako przychody z innych źródeł.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Strona zadała pytania:
1. Czy przekazane do produkcji wina owoce winogron pochodzące z własnej uprawy stanowią koszty uzyskania przychodów?
2. Czy dokumentowanie przekazania owoców winogron dowodem wewnętrznym jest prawidłowe?
3. Czy prawidłowo dokonuje wyceny tych owoców wg cen rynkowych?
W ocenie Strony – w odniesieniu do pytania nr 1 – kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z uzyskaniem przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ owoce winogron stanowią podstawowy składnik przy produkcji wina, to zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią one składnik kosztów.
Organ w zaskarżonej interpretacji wskazał, że stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie pytania nr 1, jest nieprawidłowe.
W uzasadnieniu powołał treść przepisów art. 9 ust. 1, art. 2 ust. 1 pkt 1, ust. 2, ust. 3, ust. 3a, art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1, ust. 1a, art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie powołanych regulacji prawnych oraz przedstawionego opisu sprawy, stwierdził, że w związku z tym, że Skarżący prowadzi działalność rolniczą w zakresie uprawy winorośli, to wytworzone produkty roślinne, jakimi są owoce winogron, mają związek właśnie z działalnością rolniczą. Działalność ta, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na to, że działalność rolnicza jest wyłączona spod przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to również koszty związane z prowadzeniem działalności rolniczej nie mogą być uznane za koszty podatkowe. Winogrona pochodzące z własnej uprawy nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł, tj. przychodów uzyskiwanych z produkcji wina, gdyż nie są związane z tym źródłem przychodów. Fakt, że Strona zużywa do produkcji wina winogrona pochodzące z własnych upraw, nie powoduje automatycznie, że wyprodukowane owoce winogron mogą być zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodów z "innych źródeł", dotyczą one bowiem stricte działalności rolniczej. Reasumując, przekazane do produkcji wina owoce winogron pochodzące z własnej uprawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.
Na przedmiotową interpretację skargę złożył Skarżący. W skardze zaskarżonej interpretacji indywidualnej Strona zarzuciła naruszenie:
1. przepisu prawa materialnego a mianowicie art. 22 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że przekazane do produkcji wina owoce winogron pochodzące z własnej uprawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, podczas gdy prawidłowa wykładnia pozwala przyjąć iż stanowią koszty;
2. przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo Przedsiębiorców przez jego niezastosowanie, podczas gdy działalność polegająca na produkcji wina do 100 hl jest traktowana jako stricte działalność gospodarcza, a nie rolnicza gdyż do takich producentów ma zastosowanie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3. nie rozpoznanie w interpretacji zadanych we wniosku o wydanie interpretacji pytań 2 i 3 tj. Czy przekazanie owoców winogron do produkcji dowodem wewnętrznym jest prawidłowe oraz czy prawidłowo Skarżący dokonuje wyceny tych owoców wg cen rynkowych.
Dlatego Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z treścią art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wskazana regulacja wprowadza wyjątek od zasady niezwiązania sądu granicami skargi, wyrażonej w art. 134 § 1 ww. ustawy procesowej. Na tle art. 57a wyrażono w doktrynie pogląd, że sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie należy odpowiedzieć czy przekazane do produkcji wina owoce winogron pochodzące z własnej uprawy stanowią koszty uzyskania przychodów w działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producenta będącego rolnikiem, tj. przychodów ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Strony z uwagi, że owoce winogron stanowią podstawowy składnik przy produkcji wina to zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią składnik kosztów. Z kolei zdaniem organu winogrona pochodzące z własnej produkcji nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów z innych źródeł, tj. z przychodów uzyskiwanych z produkcji wina, gdyż nie są związane z tym źródłem, bo wyprodukowane owoce dotyczą stricte działalności rolniczej.
Z uwagi na to, że organ uznał, że owoce winogron z własnej produkcji nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, odmówił odpowiedzi na pozostałe pytania zadane we wniosku.
W ocenie Sądu stanowisko organu jest nieprawidłowe. Zasadny jest zarzut skargi w zakresie naruszenia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów wina w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 550) będących rolnikami wyrabiających mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku podatkowego wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych winorośli. U podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Mając na uwadze brzmienie art. 20 ust. 1a powołanej ustawy podatkowej nie sposób podzielić stanowisko, że winogrona pochodzące z własnej uprawy nie są zawiązane ze źródłem przychodu – tj. przychodów uzyskanych z produkcji wina. Przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów wina będących rolnikami zostały uznana za przychody z innych źródeł pod pewnymi warunkami. Przede wszystkim pod warunkiem, że rolnik wyrabia mniej niż 100 hl wina w ciągu roku i wyrób tego wina następuje wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych.
Skoro do uznania za przychody pochodzące ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rolnik zobowiązany jest wyrobić wino nie przekraczając określonej jego ilości i do tego wyrób ten ma nastąpić wyłącznie z winogron pochodzących z własnych upraw, to winogrona te są jak najbardziej powiązane z tym źródłem przychodów. Zasadnie Strona wskazuje, że owoce winogron stanowią podstawowy składnik przy produkcji wina. Oznacza to, że w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych poniesione koszty na ten składnik niezbędny do produkcji wina stanowią koszty uzyskania przychodów. Przy uznaniu za koszt uzyskania przychodów nie ma znaczenia, że winogrona pochodzą z własnych upraw. Jednym z wymogów zaliczenia przychodów z produkcji wina do innych źródeł jest właśnie to, że produkcja wina ma odbywać się wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych winorośli W takim wypadku uprawa winorośli związana jest z działalnością wytwórczą w rolnictwie w zakresie wyrobu wina, nadto we wskazanym przypadku działalność polegająca na produkcji wina nie jest traktowana jako stricte działalność gospodarcza.
Z tego też względu jako zasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że przekazanie do produkcji wina owoce winogron pochodzących z własnych upraw nie stanowią kosztów uzyskania przychodów działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina, czyli zdaniem organu nie są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów).
Odrębną natomiast kwestią jest w jaki sposób należy wykazać poniesienie tych kosztów. Jednak organ odmówił w zaskarżonej odpowiedzi na pytania Strony. Z tego też względu Sąd nie jest uprawniony do wyrażenia stanowiska w tym zakresie.
Natomiast jako niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 t.j.), zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej
w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego. Zdaniem Strony wskazanie,
że pomimo iż przepisów ustawy prawo przedsiębiorców nie stosuje się, działalność Skarżącego spełnia cechy działalności gospodarczej, gdyż będąc rolnikiem
w działalności w zakresie produkcji wina, wykonuje swoją działalność w sposób ciągły, zorganizowany, zawodowy i stały w celu osiągnięcia zysków oraz uczestniczy w obrocie gospodarczym.
Wbrew sugestii Strony, organ w zaskarżonej interpretacji nie wskazał, że działalność polegająca na produkcji wina do 100 hl rocznie jest traktowana jako działalność rolnicza. Wbrew jednak oczekiwaniom Strony wyrażonym we wniosku jak i skardze, działalność Skarżącego nie jest działalnością gospodarczą. W świetle powołanego art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalność ta jest działalnością wytwórczą w rolnictwie w zakresie wyrobu wina. Strona wskazuje, że do producentów zastosowanie ma ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych jednak co należy podkreślić, organ nie kwestionuje, że do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina zastosowanie ma ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. W powołanym przez Stronę przepisie ustawy prawo przedsiębiorców mowa jest o działalności wytwórczej w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt (...). Natomiast działalność którą prowadzi Skarżący jest działalnością wytwórczą w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów wina będących rolnikami (a więc nie jest działalnością wytwórczą w zakresie upraw).
Działalność ta zaliczana jest jako źródło innych przychodów o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, działalności gospodarczej, stanowi odrębne źródło przychodów niż określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy (pozarolniczej działalności gospodarczej).
Organ ponownie rozstrzygając sprawę zobowiązany będzie uwzględnić stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym uzasadnieniu, tj. że owoce winogron pochodzących z własnej uprawy stanowią koszt uzyskania przychodu ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie zobowiązany będzie odpowiedzieć na pozostałe pytania Strony.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w całości. O kosztach orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.
| | | |
| | | |