I SA/Go 125/16

I SA/Go 125/16 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2016-06-30
Data wpływu
2016-04-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Zbigniew Kruszewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 246 § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopol-skim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2016 r. wniosku A sp. z o.o. o zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi A sp. z o.o. na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 500 zł skarżąca spółka wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że spółka, po przejściowym ograniczeniu działalności gospodarczej, nie ma pieniędzy na uiszczenie należnego w sprawie wpisu od skargi.
Z oświadczenia o majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów przedstawionych przez spółkę wynika co następuje.
Kapitał zakładowy spółki wynosi 30.000 zł, a bilansowa wartość środków trwałych: 1.467.428,99 zł. Według rocznego zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2015 r., spółka zadeklarowała stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 585.560,58 zł (przy przychodach wynoszących 439.135,04 zł i kosztach uzyskania przychodów w wysokości 1.024.695,62 zł).
W 2016 roku, do kwietnia, spółka wykazała dochód w wysokości 65.716,94 zł. Kwota ta nie uwzględnia jednak podlegającej odliczeniu straty z lat ubiegłych w wysokości 292.780,29 zł.
W deklaracjach dla podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od listopada 2015 roku do kwietnia 2016 r. spółka zadeklarowała łącznie sprzedaż towarów i usług o wartości netto 495.568 zł (w kwietniu 2016 r.: 111.467 zł). Deklarowała również nabycie towarów i usług (łącznie netto za kolejne miesiące od listopada 2015 r. do kwietnia 2016 r.: 293.331 zł, a za kwiecień 2016 r.: 38.482 zł.). Spółka nie ma wolnych środków na rachunkach bankowych.
W świetle oświadczeń spółki oraz przedstawionych przez nią dokumentów wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony w jakiejkolwiek części.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie.
Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu podmiotom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania.
Spółka w uzasadnieniu wniosku argumentowała, że jej sytuacja majątkowa uniemożliwia poniesienie wpisu od skargi, ponieważ na skutek ograniczenia działalności gospodarczej nie posiada pieniędzy.
Treść przedstawionych przez spółkę dokumentów nie daje jednak podstaw do uznania, że spółka znajduje się w sytuacji majątkowej uzasadniającej zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Należy podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd o konieczności rygorystycznego podchodzenia do przesłanek prawa pomocy wynikających z art. 246 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w licznych orzeczeniach podkreślał, że o istnieniu przesłanek prawa pomocy w przypadku stron będących osobami prawnymi nie przesądza nawet zerowy (bądź ujemny) stan rachunków bankowych czy kasy bądź też fakt obciążenia komorniczego rachunków bankowych strony (zob. np. post. NSA: z 30 maja 2008 r., z 9 kwietnia 2009 r. I FZ 66/09 opubl. LEX).Przyjmuje się też, że samodzielną podstawą do przyznania prawa pomocy nie jest wykazanie przez spółkę straty z prowadzonej działalności gospodarczej (zob. np. post. NSA z 7 stycznia 2014 r. II FZ 1236/13, z 25 września 2014 r. II OZ 975/14, z 15 października 2014 II GZ 655/14 opubl. LEX)
W przypadku wniosków składanych przez osoby prawne badaniu podlega całokształt sytuacji majątkowej, a nie tylko posiadane przez spółkę kwoty pieniężne czy też bilansowe wyniki finansowe (post. NSA z 14 lutego 2014 r. II FZ 1609/13 LEX 1450494). Ocena przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych odbywa się poprzez porównanie obiektywnych możliwości finansowych wnioskodawcy z obciążającymi ją kosztami sądowymi.
Na obecnym etapie postępowania w niniejszej sprawie jedyną opłatą podlegającą potencjalnie uiszczeniu jest wpis od skargi ustalony na 500 zł.
Spółka nie wykazała, że nie jest w stanie go uiścić.
Ze złożonych przez nią odpisów deklaracji dla podatku od towarów i usług wynika, że spółka prowadzi działalność gospodarczą - nabywa oraz sprzedaje towary i usługi. Uprawnia to wniosek, że spółka - pomimo straty z działalności gospodarczej - posiada źródła pozwalające na comiesięczne finansowanie wydatków w wysokości wielokrotnie przewyższającej kwotę wpisu od skargi. Dodatkowo należy zauważyć, że przychody spółki w 2016 roku są wyższe od bieżących kosztów ich uzyskania (do końca kwietnia o 65.716,94 zł bez uwzględnienia straty z lat ubiegłych). Tym samym należało uznać, że spółka może sfinansować koszty sądowe w całości.
Dlatego postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).