I SA/Go 119/25

I SA/Go 119/25 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka
Damian Bronowicki /przewodniczący/
Jacek Niedzielski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 33 § 2 pkt 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Skarżący, K.O., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] lutego 2025 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] stycznia 2025 r. o odmowie uznania zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
Rozstrzygnięcia organów zapadły na tle następującego stanu faktycznego sprawy:
W dniu [...] października 2024 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] wydał decyzję określającą Skarżącemu w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r.: - kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego 0 zł; - kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika z tytułu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 688.406,00 zł; - kwotę podatku do zapłaty, o której mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu wystawienia faktury w wysokości 736.000,00 zł.
W decyzji Skarżący został poinformowany o konieczności zapłaty 736.000,00 zł wraz z podwyższoną stawką odsetek za zwłokę w wysokości 150% stawki odsetek za zwłokę.
W wyniku wniesionego odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z [...] grudnia 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja stała się ostateczna z dniem [...] grudnia 2024 r.
Po rozliczeniu kwoty podatku do zapłaty, o której mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w wysokości 736.000,00 zł i kwoty z tytułu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 688.406,00 zł, wynikających z decyzji oraz wpłat na poczet deklaracji VAT za 8/2019 r., nadal pozostała kwota do zapłaty.
Z uwagi na upływ terminu płatności 25 września 2019 r. i brak zapłaty w całości zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług orzeczonego wskazaną decyzją, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wystawił [...] grudnia 2024 r. tytuł wykonawczy nr [...] w celu wyegzekwowania zaległości w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r.
Odpis tytułu wykonawczego Zobowiązany odebrał 16 grudnia 2024 r. Pismem z [...] grudnia 2024 r. Zobowiązany złożył zarzuty na prowadzoną egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2024 r. nr [...], w oparciu o art. 33 § 2 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzasadniając swoje stanowisko Skarżący wyjaśnił, że [...] grudnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wystawił tytuł wykonawczy nr [...] w celu wyegzekwowania zobowiązania pieniężnego na podstawie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] grudnia 2024 r. W decyzji jako wierzyciela wskazano Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] a wysokość należności na kwotę 255.789,00 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi od 26 września 2024 r. Decyzję odebrał pełnomocnik Zobowiązanego 12 grudnia 2024 r. Zobowiązany zapoznał się z decyzją 13 grudnia 2024 r. i od razu zlecił księgowej obliczenie odsetek za zwłokę od wskazanego w decyzji zobowiązania. Przelew w kwocie 413.393,60 zł na rzecz Urzędu Skarbowego w [...] został zlecony następnego dnia roboczego, tj. [...] grudnia 2024 r. W dniu 17 grudnia 2024 r. Zobowiązany otrzymał informację, że została wyegzekwowana kolejna kwota (ponad 400.000,00 zł) na rzecz Urzędu Skarbowego w [...] na poczet tego samego zobowiązania.
Zdaniem Zobowiązanego zasadny jest zarzut wynikający z art. 33 § 2 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części. Może to dotyczyć sytuacji, gdy dojdzie do jego wykonania w okresie pomiędzy wszczęciem postępowania egzekucyjnego a wniesieniem zarzutów. W wyniku wykonania przez Zobowiązanego [...] grudnia 2024 r. przelewu na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w kwocie 413.393,60 zł przed godziną 15:11 doszło bowiem do wykonania obowiązku. Tytuł wykonawczy złożony został w banku [...] grudnia 2024 r. o godz. 15:17, a do realizacji przelewu przez bank doszło 17 grudnia 2024 r. o godz. 7:04, już po spłacie zobowiązania ze strony Zobowiązanego. Zobowiązany również, że organ podatkowy jako wierzyciel, a jednocześnie organ egzekucyjny powinien mieć na względzie fakt, że Zobowiązany potrzebuje od strony technicznej przynajmniej minimalnego czasu niezbędnego do wykonania dyspozycji pieniężnej. Dodatkowo pomiędzy odbiorem decyzji a realizacją zapłaty były dni wolne.
Po rozpatrzeniu zarzutów Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wydał [...] stycznia 2025 r. postanowienie, którym oddalił zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący zaległość w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. Uzasadniając swoje stanowisko organ przypomniał, że zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wszczęcie egzekucji następuje z chwilą: - doręczenia zobowiązanemu odpisów tytułu wykonawczego; - doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisów tytułu wykonawczego. W ocenie organu, jako datę wszczęcia egzekucji należało przyjąć datę zawiadomienia banku. Zawiadomienie z [...].12.2024 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, zostało odebrane przez [...] S. A. 16.12.2024 r. o godzinie 14:24:02. Tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniem nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego został doręczony na e-Urząd Skarbowy 16.12.2024 r. o godzinie 14:34:42.
Organ wskazał, że [...].12.2024 r. o godzinie 15:11:31 Zobowiązany dokonał wpłaty na rachunek organu egzekucyjnego w kwocie 413393,60 zł, dot. Tytułu wykonawczego nr [...]. Organ ocenił, że wpłata miała miejsce już po wszczęciu egzekucji administracyjnej. W dniu 17.12.2024 r. bank niezwłocznie zrealizował zajęcie wierzytelności sporządzone [...].12.2024 r. i przekazał na rachunek organu kwotę 453596,45 zł.
Ostatecznie organ egzekucyjny stwierdził, że zobowiązanie podatkowe wygasło wskutek zapłaty,jednak fakt ten miał miejsce już po wszczęciu egzekucji administracyjnej Dlatego wszczęcie i prowadzenie egzekucji w oparciu o wskazany tytuł egzekucyjny oraz zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego było zasadne.
W wyniku rozpoznania wniesionego przez Skarżonego zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z [...] lutego 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko przypomniał, że w myśl art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Katalog zarzutów ma charakter zamknięty i zawarty został w przepisie art. 33 § 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może być: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Z kolei zasady rozpatrywania zarzutów na postępowanie egzekucyjne zostały określone w art. 34 § 1 ustawy, zgodnie z którym organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Stosownie do art. 34 § 2 ustawy wierzyciel wydaje postanowienie, w którym:1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej;2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut; 3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli: a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym, b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia.
Stosownie do art. 34 § 4 pkt 1 i 3 lit. a ustawy, organ egzekucyjny po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu ostatecznego postanowienia o oddaleniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej albo stwierdzeniu jego niedopuszczalności - kontynuuje postępowanie egzekucyjne albo podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne, natomiast w przypadku uznania zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w art. 33 § 2 pkt 1-5 - umarza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 26 § 1, § 5 pkt 1 i 2 ustawy, postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym wszczyna postępowanie egzekucyjne z urzędu poprzez podpisanie albo opatrzenie pieczęcią, wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego. Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego; 2) doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego dłużnikowi zajętej wierzytelności, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.
Dalej organ wskazał, że stosownie do art. 80 § 1 i § 2 ustawy, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie: przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.
Organ zaznaczył, że z akt sprawy wynika, iż podstawę prawną obowiązku wystawienia tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2024 r. nr [...] stanowiła zaległość w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. Wynika ona z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] grudnia 2024 r. nr [...], który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] października 2024 roku nr [...]. Decyzja stała się ostateczna z dniem [...] grudnia 2024 r. Z uwagi na upływ terminu płatności - 25 września 2019 r. i brak zapłaty w całości zobowiązania orzeczonego powyższą decyzją, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] na podstawie ww. tytułu wykonawczego wszczął postępowanie egzekucyjne.
Organ egzekucyjny pierwszej instancji wysłał za pośrednictwem systemu O. zawiadomienie z [...] grudnia 2024 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, które zostało odebrane przez [...] S.A. tego samego dnia o godzinie 14:24:02.
Natomiast tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniem z [...] grudnia 2024 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zostało doręczone Zobowiązanemu za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego 16 grudnia 2024 r. o godzinie 14:34:42.
Tego samego dnia o godzinie 15:11:31 Zobowiązany dokonał wpłaty na rachunek organu egzekucyjnego Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w kwocie 413.393,60 zł.
Organ odwoławczy wskazał, że z wyjaśnień [...] S. A. z [...] stycznia 2025 r. wynika, iż fizyczne założenie blokady, skutkującej ograniczeniem Zobowiązanego w możliwości rozporządzania znajdującymi się na nim środkami, nastąpiło po pobraniu zawiadomienia o zajęciu ze skrzynki odbiorczej i sprawdzeniu poprawności, tj. o godzinie 15:17:54. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, bowiem wpłata Zobowiązanego miała miejsce już po wszczęciu egzekucji administracyjnej. Ponadto przed dokonaniem wpłaty, Zobowiązany został już poinformowany zarówno o treści tytułu wykonawczego, jak i o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. [...] S.A. 17 grudnia 2024 r. zrealizował zajęcie wierzytelności i przekazał na rachunek organu egzekucyjnego kwotę 453.596,45 zł.
Otrzymane kolejno 16 i 17 grudnia 2024 r. wpłaty rozliczone zostały przez organ egzekucyjny na poczet egzekwowanej zaległości w podatku za sierpień 2019 r., o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, odsetek za zwłokę i kosztów egzekucyjnych, a pozostałą kwotę zwrócono Zobowiązanemu.
Organ wyjaśnił, że zobowiązanie podatkowe wygasło na skutek zapłaty, ale już po wszczęciu egzekucji administracyjnej i zgodnie z prawidłową procedurą wdrożoną przez organ egzekucyjny. Wszczęcie i prowadzenie egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy z [...] grudnia 2024 r. nr [...] oraz zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego [...] S.A., było zasadne. Zobowiązany dokonał natomiast wpłaty w trakcie prowadzonej egzekucji, na rachunek organu egzekucyjnego i po otrzymaniu odpisu tytułu wykonawczego oraz zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego.
W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skardze Skarżący zarzucił postanowieniu, iż niezgodne ze stanem faktycznym uznanie, że zarzuty zobowiązanego wypełniały przesłanki do ich oddalenia zgodnie z art. 34 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 132), zwaną dalej u.p.e.a.w sytuacji gdy zgodnie ze stanem faktycznym doszło do wygaśnięcia obowiązku w całości albo w części, co zgodnie z art. 33 §2 pkt 5 ustawy było podstawą zarzutu.
Wskazując na powyższy zarzut Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rzecz Skarżącego wg norm przepisanych.
Uzasadniając swoje stanowisko wskazał m.in., że w rozpatrywanym przypadku do wykonania obowiązku (w całości lub w części) doszło w wyniku wykonania przez podatnika w dniu [...] grudnia 2024r. przelewu na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w kwocie 413.393,60 PLN przed godziną 15:11:39 (o tej godzinie zostało wygenerowane z systemu potwierdzenie transakcji). Jednocześnie jak wynika z historii egzekucji przekazanej przez bank, tytuł wykonawczy został założony o godz. 15:17:54, a do realizacji przelewu doszło w dniu 17 grudnia 2024r. o godz. 07:04:52, a więc już po spłacie zobowiązania ze strony podatnika. Tym samym zarzut oparty na art. 33 §2 pkt 5 u.p.e.a. uznać należy za zasadny.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarżący, jako podstawę wniesionego zarzuty, powołał art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a., zgodnie z którym podstawą zarzutu w sprawie egzekucyjnej jest wygaśnięcie obowiązku w całości lub części. Skarżący argumentował, iżdo wykonania obowiązku doszło w wyniku wykonania przez podatnika w dniu [...] grudnia 2024r. przelewu na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w kwocie 413.393,60 PLN, przed godziną 15:11:39 (o tej godzinie zostało wygenerowane z systemu potwierdzenie transakcji).W jego ocenie dłużnik spełnił świadczenie przed dokonaniem zajęcia wierzytelności rachunku bankowego.
Przypomnieć należy, że podstawą do wystawienia tytułu wykonawczego z [...] grudnia 2024 r. nr [...] stanowiła zaległość w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. Wynikała ona z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] grudnia 2024 r., który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] października 2024 r. Decyzja stała się ostateczna z dniem 12 grudnia 2024 r. Organ z uwagi na upływ terminu płatności - 25 września 2019 r. i brak zapłaty w całości zobowiązania, wszczął postępowanie egzekucyjne.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wysłał za pośrednictwem systemu O. zawiadomienie z [...] grudnia 2024 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, które zostało odebrane przez [...] S.A. tego samego dnia o godzinie 14:24:02. Natomiast tytuł wykonawczy wraz z zawiadomieniem z [...] grudnia 2024 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zostało doręczone Skarżącemu za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego 16 grudnia 2024 r. o godzinie 14:34:42. Tego samego dnia o godzinie 15:11:31 Skarżący dokonał wpłaty na rachunek organu egzekucyjnego Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w kwocie 413.393,60 zł.
Z wyjaśnień [...] S. A. z [...] stycznia 2025 r. wynikało, że fizyczne założenie blokady, skutkującej ograniczeniem Skarżącemu możliwości rozporządzania znajdującymi się na nim środkami, nastąpiło po pobraniu zawiadomienia o zajęciu ze skrzynki odbiorczej i sprawdzeniu poprawności, tj. o godzinie 15:17:54.
Słusznie stwierdził organ, że okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na prawidłowość dokonanego zajęcia rachunku bankowego i co najważniejsze, nie stanowiła sama w sobie okoliczności opisanej w art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a.
Stosownie do art. 80 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:1)przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;2)nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego;3)po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.
Podkreślić należy, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wysłał za pośrednictwem systemu O. zawiadomienie z [...] grudnia 2024 r. nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, które zostało odebrane przez [...] S.A. tego samego dnia o godzinie 14:24:02.
System O. to elektroniczny system wymiany informacji, który umożliwia komunikację między bankami, instytucjami publicznymi (takimi jak ZUS, urzędy skarbowe, Poczta Polska) oraz organami egzekucyjnymi (komornikami, sądami, prokuraturą). Głównym celem systemu jest usprawnienie i przyspieszenie procesów, które wcześniej wymagały komunikacji pisemnej, telefonicznej lub faksem.
Wskazać wypada, że stosownie do art. 67 § 1a u.p.e.a. zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej.
Z wyjaśnień Banku z dnia [...] stycznia 2025 r. wynika m.in., że zawiadomienie o zajęciu rachunku wpłynęło na skrzynkę odbiorczą banku 16 grudnia 2024 r. o godzinie 14:25:01. Następnie zostało odkodowane, zweryfikowane i wdrożone. W rezultacie tych czynności blokada na obsługę zajęcia została nałożona 16 grudnia 2024 r. o godzinie 15:18:00. W ocenie Banku do tej godziny Zobowiązany mógł korzystać z rachunku i zrealizował transakcję na kwotę 413.393,60 zł o godzinie 15:11:31.
Przypomnieć należy, że stosownie do art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1.
W ocenie Sądu chwilą, na którą należało dokonać oceny prawidłowości dokonania zajęcia rachunku bankowego, jest moment doręczenia (wpływu na skrzynkę odbiorczą banku) zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego. Czynności podjęte przez bank w następstwie przesłania (doręczenia) przez organ egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu, uznać należy za czynności techniczne, które nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego.
Podkreślić również należy, że Skarżący dokonał w dniu [...].12.2024 r. wpłaty kwoty 413393,60 zł na rachunek organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] wskazując, że dotyczy on tytułu wykonawczego nr [...].
Zasadnie zatem uznał organ egzekucyjny, że zobowiązanie podatkowe wygasło na skutek zapłaty, ale już po wszczęciu egzekucji administracyjnej i zgodnie z prawidłową procedurą wdrożoną przez organ egzekucyjny. Wszczęcie i prowadzenie egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy z [...] grudnia 2024 r. nr [...] oraz zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego [...] S.A., było zasadne. Zobowiązany dokonał natomiast wpłaty w trakcie prowadzonej egzekucji, na rachunek organu egzekucyjnego i po otrzymaniu odpisu tytułu wykonawczego oraz zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego.
Tym samym organ egzekucyjnyprawidłowo uznał, że podniesiony przez Skarżącego zarzut wygaśnięcia obowiązku w całości lub w części (art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a.) okazał się niezasadny. Obowiązek (zaległość) istniał bowiem (był wymagalny) w chwili dokonania przez organ egzekucyjny zajęcia rachunku bankowego.
Z tych tez powodów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.