I SA/Go 112/09

I SA/Go 112/09 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2009-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Alina Rzepecka /sprawozdawca/
Dariusz Skupień
Jacek Niedzielski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151,art.190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 7 w zw z art. 120,art,122 oraz art.123 par. 1 pozostającymi w zw. z art. 180 par.1, art187 par. 1,art.188,art. 191
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 210 par. 1 pkt 8
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "R" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2009r. R Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
(zw. dalej Spółka Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej Dyrektor IS) z [...] grudnia 2008r. nr [...] uchylającą w części dotyczącej podstawy prawnej oraz odsetek i w tym zakresie orzekającej co do istoty, a w pozostałym zakresie utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej Naczelnik UC) z [...] sierpnia 2008r. nr [...].
Rozstrzygnięcia organów celnych zapadły na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez nie w następujący sposób:
Działająca z upoważnienia Strony Agencja Celna zgłosiła [...] grudnia 2006r. do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu wg [...] towar w postaci tkanin i haftów, w tym również w poz.1 zgłoszenia - tkaniny poliestrowej zawierającej 85% masy lub więcej włókien ciągłych poliestrowych teksturowanych w łącznej ilości 23.517mb., pochodzącej z Tajlandii. Jako wartość celną w/w towaru zadeklarowano kwotę 15,050,88 USD - zgodnie z dołączoną do zgłoszenia celnego fakturą nr [...] z [...] października 2006r., wystawioną przez firmę E z Tajlandii. Do zgłoszenia celnego załączono ponadto wystawione przez w/w firmę a dotyczące przedmiotowego towaru certyfikat, bili of lading oraz świadectwo pochodzenia nr [...] z [...] listopada 2006r.
Urząd celny pismem z [...] stycznia 2007r. wystąpił do Izby Celnej z wnioskiem o weryfikację między innymi w/w świadectwa pochodzenia z [...] listopada 2006r. celem sprawdzenia jego autentyczności oraz danych w nim zawartych. Weryfikacja konieczna była dla potwierdzenia preferencyjnego pochodzenia towaru objętego przedmiotowym świadectwem. W przypadku stwierdzenia autentyczności świadectwa strona polska poprosiła o dołączenie do wyniku weryfikacji kopii faktur na podstawie których wystawiano to świadectwo w celu potwierdzenia tożsamości zgłaszanego do odprawy towaru.
Pismem nr [...] z [...] sierpnia 2007r. Dział Handlu Międzynarodowego, Biura do Spraw Prewencji i Zapobiegania Przestępstwom z Tajlandii potwierdził autentyczność i poprawność wystawionego świadectwa. Jednocześnie organ weryfikujący przesłał w załączeniu list z wyjaśnieniem oraz dokumenty eksportowe dostarczone przez eksportera, w tym między innymi: fakturę handlową nr [...] z [...] października 2006r., deklarację eksportową nr [...], konosament (B/L) nr [...] oraz list potwierdzający procedury i proces produkcji.
Z otrzymanych dokumentów wynikało, iż firma E Ltd. sprzedała towar objęty świadectwem pochodzenia nr [...] z dnia [...] listopada 2006r. dla firmy R Sp. z o.o., za kwotę 35.275,50 USD, na podstawie faktury [...] z [...] października 2006r. Fakt ten dodatkowo potwierdzony został w załączonej deklaracji eksportowej nr [...].
W tym stanie rzeczy Naczelnik US uznał, że przedłożona do zgłoszenia celnego faktura nr [...] opiewająca na kwotę 15.050,88 USD nie może być przyjęta do ustalenia wartości celnej towaru.
W konsekwencji postanowieniem z [...] marca 2008r. wszczął postępowanie, po zakończeniu którego wydał [...] sierpnia 2008r. decyzję określającą wartość celną importowanego towaru oraz dokonał ponownego wymiaru należności celnych, a także zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.
Strona na powyższe rozstrzygnięcie złożyła odwołanie, w którym wniosła alternatywnie
o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ
l instancji, jak też o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji w całości.
Dyrektor IC po rozpoznaniu zarzutów odwołania decyzją z [...] grudnia 2008r. uchylił skarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej podstawy prawnej oraz odsetek
i w tym zakresie orzekł co do istoty, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W motywach uzasadnienia wyjaśnił, iż w dniu zgłoszenia celnego zasady i tryb przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty, jego wywozu a także związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia organów celnych regulowało rozporządzenie Rady EWG Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r, ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WEL Nr 302 z 19.10.1992r., ze zmianami – zw. dalej WKC). Zgodnie z art.245 WKC i art.73 ust.1 Prawa celnego do postępowania
w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających
z przepisów prawa celnego. Podkreślił, że w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną i nie ma możliwości dokonania oceny rzetelności danych zawartych przez importera dotyczących kraju bądź obszaru pochodzenia importowanego towaru. Dane te przyjmowane są jedynie jako deklaracja, która w późniejszym okresie może zostać zgodnie z art.78 WKC poddana bardziej szczegółowej kontroli merytorycznej. W celu sprawdzenia autentyczności załączonych dokumentów handlowych, organ celny może skierować je do weryfikacji.
Przywołując art.201 WKC wyjaśnił, iż przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa powstanie długu celnego. Zgodnie z art.20 ust.1 WKC, w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. W ust.2 stwierdza się, iż inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane są zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. Ponadto,
w myśl art.20 ust.3 ustawy, Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowania. Stawki celne są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki ich zastosowania.
Odnosząc się do stanu sprawy wyjaśnił, iż w toku czynności kontrolnych załączone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia nr [...] z [...] listopada 2006r. zostało przesłane władzom tajlandzkim do weryfikacji. Dział Handlu Międzynarodowego Biura do Spraw Prewencji i Zapobiegania Przestępstwom z Tajlandii potwierdził autentyczność i poprawność wystawionego świadectwa. Jednocześnie przesłał
w załączeniu list z wyjaśnieniem oraz dokumenty eksportowe dostarczone przez eksportera, w tym m.in. fakturę handlową nr [...] z dnia [...] października 2006r. Zdaniem Dyrektora IC, ponieważ z dokumentów tych jednoznacznie wynika, że firma E Ltd. sprzedała towar objęty ww. świadectwem pochodzenia dla Skarżacej za kwotę 35.275,50 USD, to organ I instancji zasadnie uznał, że dokumentem transakcyjnym potwierdzającym import towaru objętego świadectwem pochodzenia nr [...] winna być faktura nr [...] z [...] października 2006r. na ogólną wartość 35.275.50 USD.
Następnie organ odwoławczy wskazał na art.29 ust.1 WKC, zgodnie z którym wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Stwierdził, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że faktyczną kwotą należną za towar importowany z firmy E Ltd. jest kwota 35.275.50 USD.
W kwestii zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, które miało polegać na prowadzeniu postępowania celnego i podatkowego, oraz zbieraniu
w sprawie dowodów jeszcze przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania, Dyrektor IC wyjaśnił, iż powołane w tej mierze przez Stronę przepisy art.280 i art.292 ordynacji podatkowej znajdują się odpowiednio w dziale V i VI ww. ustawy, a jak wynika z treści art.245 WKC i art.73 Prawa celnego, do postępowań
w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV Ordynacji podatkowej z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Tak więc wymienione przepisy nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie. Nadto wyjaśnił, iż postępowanie weryfikacyjne (w myśl art.78 WKC) nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, stanowi ono czynności kontrolne i nie jest obwarowane wymogiem wszczęcia postępowania. Dopiero uzyskany wynik weryfikacji daje podstawę do wszczęcia postępowania.
W kwestii braku doręczenia pełnomocnikowi kopii żądanych dokumentów Dyrektor IC powołał się na art.178 Ordynacji podatkowej. Zaznaczył nadto, iż udostępnianie akt sprawy stronie może mieć miejsce wyłącznie w siedzibie organu, w godzinach jego urzędowania i w obecności pracownika tego organu, że strona nie musi uprzedzać organu podatkowego o zamiarze wglądu do akt, że możliwość zapoznania się z aktami sprawy jest prawem strony, z którego to uprawnienia strona może korzystać na każdym etapie postępowania, że przepisy ordynacji podatkowej nie przewidują wymogu sporządzania i wydawania przez organy podatkowe stronie postępowania nieuwierzytelnionych kserokopii dokumentów z akt postępowania oraz, że żaden przepis działu IV Ordynacji podatkowej nie przewiduje wysyłania dokumentów na adres pełnomocnika strony. Podkreślił, że pismem z [...] sierpnia 2008r. Naczelnik UC przypomniał Stronie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z czego Strona nie skorzystała. Zrobiła to dopiero w postępowaniu odwoławczym. W konsekwencji zarzut naruszenia art.123 §1 Ordynacji podatkowej uznał za bezzasadny.
Kolejny zarzut odwołania dotyczył powołania w sposób nieprecyzyjny podstawy prawnej tj. - szereg przepisów rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z dnia 19.10.1992r. ze zm.) oraz ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535), jak również braku powołania przepisu, na podstawie którego wymierzono kwotę odsetek. Dyrektor IC przyznał, iż organ l instancji w sentencji decyzji wskazał art.78 WKC, bez wskazania konkretnego ustępu tego przepisu, co niewątpliwie było uchybieniem, które jednak nie miało wpływu na rodzaj podjętego rozstrzygnięcia, tym bardziej, że zastosowanie ww. przepisu zostało szerzej przedstawione w treści uzasadnienia decyzji. W kwestii art.248 WKC zauważył, że przepisu tego nie było w sentencji skarżonej decyzji.
Zgadzając się ze Stroną, co do tego, że organ l instancji powołując się na art.65 ust.1 Prawa celnego winien był przytoczyć również art.222 ust.1 lit.a WKC, do którego treści się on odnosi. Stwierdził jednak, że uchybienie to nie miało wpływu na rodzaj podjętego rozstrzygnięcia, gdyż Strona poinformowana została o terminie uiszczenia kwoty należności.
Za bezzasadny uznał zarzut dotyczący braku podstawy wymierzenia kwoty odsetek, gdyż została ona zawarta na str.2 skarżonej decyzji.
Odpowiadając z kolei na zarzut błędnego ustalenia odsetek od cła i podatku VAT, poprzez nie uwzględnienie art.222 ust.1 lit.a WKC, Dyrektor IC wyjaśnił, iż norma ta dotyczy terminu i sposobu uiszczania należności wynikających z długu celnego. Kwestię odsetek reguluje natomiast art.65 ust.5 Prawa celnego, zgodnie z którym organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni,
że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od dnia powstania długu celnego od kwoty stanowiącej różnice pomiędzy kwota należna a kwota pobrana. Pobiera się je według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych (art.65 ust.5 i ust.6).
Zgodnie natomiast z art.33 ust.5 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z 2004r.) podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty należnego podatku
w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła.
Z treści art.53 §4 Ordynacji podatkowej wynika z kolei, że odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego. Odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu l instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 54 § 1 pkt 7 ww. ustawy).
Odnosząc powyższe do stanu sprawy organ wskazał, iż wszczęcie postępowania nastąpiło w dniu [...] marca 2008r., natomiast decyzję Naczelnika UC doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 26 sierpnia 2008r. Dlatego też kwota odsetek od cła winna być naliczona za okres od dnia [...] grudnia 2006r. (data powstania długu celnego) do dnia [...] marca 2008r. (dzień poprzedzający datę wszczęcia postępowania), natomiast kwota odsetek od podatku VAT winna być naliczona za okres od dnia [...] grudnia 2006r. (dzień następujący po dniu obowiązku dokonania wpłaty podatku) do dnia [...] marca 2008r. (dzień poprzedzający datę wszczęcia postępowania).
W dalszej kolejności Dyrektor IC stwierdził, iż zgodnie z art.180 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W myśl natomiast art.86 Prawa celnego organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Zaznaczył, iż organy celne nie mają uprawnienia kwestionować uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji, ani domagać się od władz weryfikujących udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów obowiązujących w danym kraju.
Podkreślił, iż w toku postępowania nie uchybił obowiązkom wynikającym z art.122
i art.187 – tj. obowiązkowi dążenia do ustalenia prawdy materialnej, poprzez podejmowanie w toku postępowania wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy.
Dalej wyjaśnił, iż przyjęcie zgłoszenia wywołuje określone skutki prawne i stanowi podstawę do zaksięgowania należności celnych. Jeżeli jednak organ celny przeprowadził weryfikację zgłoszenia celnego, to zgodnie z art.71 ust.1 WKC, podstawą zastosowania przepisów dotyczących procedury stanowią wyniki tej weryfikacji. Podstawę do zaksięgowania należności może stanowić także decyzja administracyjna. W niniejszej sprawie, kwota należności celnych została zarejestrowana w dniu dokonania zgłoszenia w wysokości niższej od prawnie należnej. Dlatego zaszły przesłanki wynikające z art.220 WKC. W ustalonym stanie faktycznym sprawy postępowanie zakończyło się decyzją o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty należności. Podstawę prawną retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego stanowiły przepisy art.220 ust.1 WKC oraz art.51 ustawy Prawo celne (Dz.U z 2004r. Nr 68 póz. 623).
Ponadto zaznaczył, iż w dacie wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywał art.33 ust.2 ustawy o VAT z 2004r, który uprawniał organy celne do wydania decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo. Zgodnie z art.29 ust.13 ustawy o VAT z 2004r, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W przedmiotowej sprawie z uwagi na zmianę wartości towaru organ
l instancji prawidłowo dokonał określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej w części dotyczącej długu celnego oraz o uchylenie, w tym samym zakresie decyzji organu celnego pierwszej instancji. Zarzuciła naruszenie przepisów art.7 Konstytucji RP w zw. z art.120, art.122 oraz art.123 §1 pozostającymi w zw.
z art.180 §1, art.187 §1, art.188, art.191 oraz art.210 §1 pkt8 Ordynacji podatkowej, bowiem wydając skarżoną decyzję, organ celny odwoławczy naruszył zasadę praworządności - nie zebrał i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzył wszystkich dowodów, które mogły się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, w szczególności nie ocenił sprawy na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy okoliczności sprawy zostały udowodnione. Nie podjęły też wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu celnym, bowiem nie wyjaśniły dlaczego do zgłoszenia celnego przedłożona faktura określająca inną wartość towaru niż została określona w fakturze nadesłanej przez organ zagraniczny. Nie oparły również rozstrzygnięcia na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego. Nie podały w sentencji skarżonej decyzji prawidłowej podstawy prawnej. Pozbawiły Stronę prawa do czynnego udziału
w postępowaniu. Strona stwierdziła też, że decyzja organu I instancji wydana została
z rażącym naruszeniem prawa, bowiem została podpisana przez osobę nieupoważnioną.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC przytaczając argumenty tożsame do zawartych w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wydanego w wyniku rozpatrzenia odwołania wniósł o jej oddalenie.
Pełnomocnik Strony [...] kwietnia 2009r. wniósł do pismo procesowe, z treści którego wynikało, iż dotyczy ono statusu amerykańskiej firmy T - zarejestrowanej w stanie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z 19 października 1992r. ze zm. – WKC), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm. – RWKC) oraz ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym, lecz także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru.
Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż w toku czynności kontrolnych załączone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia nr [...] z [...] listopada 2006r. zostało przesłane władzom tajlandzkim do weryfikacji, z jednoczesną prośbą, że gdyby okazało się ono autentyczne, to strona polska prosi o dołączenie do wyniku weryfikacji kopii faktur na podstawie których wystawiano to świadectwo w celu potwierdzenia tożsamości zgłaszanego do odprawy towaru.
W odpowiedzi z [...] sierpnia 2007r. Dział Handlu Międzynarodowego Biura do Spraw Prewencji i Zapobiegania Przestępstwom z Tajlandii potwierdził autentyczność
i poprawność wystawionego świadectwa. W załączeniu przedłożył list z wyjaśnieniem oraz dokumenty eksportowe dostarczone przez eksportera, w tym między innymi fakturę handlową nr [...] z [...] października 2006r., deklarację eksportową nr [...], konosament (B/L) nr [...] oraz list potwierdzający procedury i proces produkcji.
Z materiału zebranego w sprawie wynika, iż Strona do zgłoszenia celnego załączyła fakturę nr [...] z [...] października 2006r. wystawioną przez firmę E Ltd. opiewającą na kwotę 15.050,88 USD.
Organ z kolei, w wyniku przeprowadzonej weryfikacja otrzymał co prawda fakturę o tym samym numerze, z tego samego dnia, wystawioną przez tego samego eksportera, lecz opiewającą na kwotę niemalże dwukrotnie wyższą, tj. - 35.275,50 USD.
Z powyższego wynika, iż tę samą transakcję potwierdzają dwie tak samo oznaczone faktury, lecz każda z nich opiewa na inną kwotę.
Spór pomiędzy stronami zasadza się głównie na braku przeprowadzenia przez organy należytego postępowania zmierzającego do wyjaśnienia, która z faktur w istocie winna być dowodem wiarygodnym do ustalenia wartości celnej towaru.
Skład orzekający w sprawie stwierdza, iż analiza dokumentów pozyskanych
w toku weryfikacji w kontekście całokształtu poczynionych w postępowaniu ustaleń, w tym również argumentacji podnoszonej przez Skarżącą dowodzi, wbrew oczekiwaniom Strony, prawidłowości stanowiska organów.
Z powyższych dokumentów jednoznacznie bowiem wynika, iż firma E Ltd. sprzedała towar objęty ww. świadectwem pochodzenia dla firmy R Sp. z o.o. za kwotę 35.275,50 USD. Tym samym, zasadnie organy celne uznały, iż ceną należną za importowany towar a więc stanowiącą zgodnie z art.29 WKC wartość celną, jest cena ujawniona na rachunku przekazanym przez tajlandzkie władze celne, będącym jednocześnie podstawą do wydania świadectwa pochodzenia.
Gwoli wyjaśnienia, należy przypomnieć, iż zgodnie z powołaną normą prawną wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty.
Fakt, iż towar będący przedmiotem importu został sprzedany przez tajlandzkiego eksportera bezpośrednio polskiemu importerowi za kwotę niemalże dwukrotnie wyższą niż deklarowana został również dodatkowo potwierdzony w załączonej deklaracji eksportowej nr [...].
Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika podniesionej w związku
z zarzutem, iż organ nie dopytał Strony o umowy, kontrakty, itp., zawarte przez nią
z eksporterem tajlandzkim, stwierdzić należy, iż zastanawiające jest to, że Skarżąca miast działać w dobrze pojętym własnym interesie, wykazała się biernością i sama nie przedstawiła dokumentów potwierdzających zasadność jej stanowiska, którymi zważywszy na stawiane zarzuty oraz fakt prowadzenia interesów z firmą tajlandzką musiała dysponować.
Nie zrobiła tego na żadnym etapie postępowania. Z drugiej jednak strony zauważyć wypada, iż wykazała się szczególna aktywnością wnosząc o dołączenie do akt sprawy oraz uwzględnienie w prowadzonym postępowaniu odpisów pisma w języku angielskim "apostille" i pism wraz z ich tłumaczeniami dotyczących firmy T z USA. Dokumenty te nie miały jednak żadnego znaczenia dla przedmiotu sprawy,
o czym musiało być Stronie wiadomym, gdyż ani nie były one w jakikolwiek sposób powiązane z przedmiotową sprawą, ani też w/w firma T nie występowała w żadnym dokumencie znajdującym się w aktach sprawy.
Inną kwestią na którą należy zwrócić uwagę, jest stwierdzenie pełnomocnika, co do tego, że "nie można przecież wykluczyć, że gdyby organ tajlandzki dysponował fakturą załączoną do zgłoszenia celnego, to z własnej inicjatywy podjąłby również jej weryfikację
i nie można wykluczyć, że ta weryfikacja byłaby korzystna dla Strony."
Powyższe założenie jest niezrozumiałe, szczególnie gdy weźmie się pod uwagę inny fragment skargi w którym pełnomocnik wprost zakłada nieuczciwość kontrahenta
z Tajlandii. Przypomnieć bowiem wypada, iż w skardze - kilka akapitów wcześniej stwierdził on, że "podmiot zagraniczny - eksporter towaru, miał interes w tym, by wykazać wyższą niż rzeczywista wartość towaru, bowiem wiąże się to z odzyskaniem podatku z tytułu eksportu".
Strona zarzuciła również Dyrektorowi IC brak odniesienia się w uzasadnieniu skarżonej decyzji do dowodu dostarczonego przez nią – tj do faktury nr [...] z [...] października 2006 r., opiewającej na kwotę 15.050,50 USD, zawierającej naniesioną na niej adnotację Banku o dokonanym za granicę transferze kwoty 15.000,00 USD pokrywającej bez mała kwotę faktury dołączonej do zgłoszenia celnego nr [...]. W jej ocenie dowód ten jednoznacznie wskazuje na to, że Strona opłaciła zobowiązanie wynikające z faktury dołączonej do zgłoszenia celnego, i że nie dokonała ona zapłaty za fakturę przesłaną przez organ tajlandzki.
W ocenie Sądu, wbrew temu co utrzymuje Strona, dowód ten budzi jednak uzasadnione wątpliwości.
Należy bowiem zauważyć, iż przedmiotowa faktura jest datowana na dzień [...] października 2006r. Natomiast dokonana na niej adnotacja Banku z treści której wynika, iż "na podstawie niniejszego dokumentu Bank sprzedawał / wytransferował walutę 15 000 USD w dniu [...] września 2006r." nosi datę [...] września 2006r, tj. niemalże dwa miesiące wcześniejszą niż sam rachunek. To oznacza, iż przedmiotowej operacji finansowej dokonano na podstawie faktury, której w dacie [...] września 2006r. jeszcze wystawiono. Wzmacniając zasadność powyższych wątpliwości należy dodatkowo wskazać, iż na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009r. pełnomocnik Skarżącej wniósł do protokołu rozprawy między innymi, iż w jego przekonaniu istotnym dokumentem jest faktura z pieczątką banku, na której dokonano zapłaty. Przy czym wyjaśnił, iż płatność następuje kilkadziesiąt dni po otrzymaniu faktury, tj. 30, 90, 180 dni.
Odnośnie pozostałych zarzutów należy stwierdzić, iż Sąd podziela argumentację organu przedstawioną w odpowiedzi na skargę w kwestii dotyczącej zarzutu wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa przez organ l instancji, polegającym na podpisaniu jej przez osobę nieupoważnioną. Organ l instancji wydając decyzję zadośćuczynił wymaganiom zawartym w art.210 §1 również w punkcie 8, albowiem jak wyraźnie wynika z treści tego rozstrzygnięcia zostało ono podpisane przez działającego z upoważnienia Naczelnika Urzędu Celnego - Zastępcę Naczelnika, Pana P.K..
Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do zarzutu pozbawienia Strony czynnego udziału w postępowaniu, wyrażającym się w odmowie doręczenia pełnomocnikowi kopii żądanych dokumentów. Wyjaśnienia przedstawione w tym zakresie przez organ zarówno
w zaskarżonej decyzji jak i odpowiedzi na skargę należy uznać za prawidłowe. W istocie, Strona nie może żądać, aby kserokopie wykonywał i dostarczał jej organ podatkowy. Może natomiast, na podstawie art.178 §3 Ordynacji podatkowej, żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów.
W takiej jednak sytuacji obowiązana jest wnieść opłatę skarbową w odpowiedniej wysokości od każdej stronicy, zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 16.11.2006r.
o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 225 póz. 1635 ze zm.). Z treści pisma z dnia [...] lipca 2008r. wynika, iż pełnomocnik wystąpił jedynie o nadesłanie wymienionych przez siebie dowodów, nie zażądał zaś uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania mu z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów.
Ponadto, co należy również podkreślić, organy w toku prowadzonego postępowania informowały Stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z czego Strona skorzystała dopiero w postępowaniu odwoławczym, w dniu [...] listopada 2008r działając przez swojego pełnomocnika. W tym też względzie powyższy zarzut należy uznać za bezzasadny.
Nie można było także uznać za zasadny zarzutu, dotyczącego wskazania przez organ odwoławczy w sentencji decyzji rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej bez dokładnego przepisu, albowiem ta regulacja nie była jedyną ani zasadniczą podstawą prawną wydanej decyzji, a rozumowanie organu odwoławczego
w kluczowych kwestiach zostało należycie wyjaśnione z powołaniem przepisów prawa.
Odnośnie treści pisma procesowego z [...] kwietnia 2009r. dotyczącego statusu amerykańskiej firmy T - zarejestrowanej w stanie [...], należy stwierdzić, iż poruszane tam kwestie pozostają bez znaczenia dla przedmiotu niniejszej sprawy, albowiem w/w firma nie była w jakikolwiek sposób powiązana z przedmiotową sprawą, ani też nie występowała w żadnym dokumencie znajdującym się w aktach sprawy.
W świetle powyższych rozważań, mając na uwadze całokształt poczynionych ustaleń należy stwierdzić, iż organy nie naruszyły norm prawnych wskazanych w skardze, tj. - art.7 Konstytucji RP w zw. z art.120, art.122 oraz art.123 §1 pozostającymi w zw.
z art.180 §1, art.187 §1, art.188, art.191 oraz art.210 §1 pkt8 Ordynacji podatkowej, albowiem przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym przedmiotu postępowania prawidłowo stosując regulację z art.29 ust. 1 WKC.
Kierując się zatem przedstawionymi względami, skoro ani argumentacja skargi ani też analiza akt sprawy nie daje podstaw do uwzględnienia zgłoszonego w niej żądania Sąd, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zez mianami), skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.
(-) A. Rzepecka (-) J. Niedzielski (-) D. Skupień