I SA/Go 1077/11

I SA/Go 1077/11 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2011-12-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Dariusz Skupień
Joanna Wierchowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosław Trzecki
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I FSK 372/13 - Wyrok NSA z 2014-02-27
I FSK 372/12 - Wyrok NSA z 2012-06-15
III SA/Gl 410/12 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2012-08-09
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 154
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi TF S.A. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Po 431/09 oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Go 1077/11
Uzasadnienie
Skarżąca Spółka – TF Spółka Akcyjna, reprezentowana przez M.I. – Prezesa Zarządu, wniosła skargę w przedmiocie niewykonania przez Dyrektora Izby Skarbowej prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 2 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Po 431/09.
W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia [...] września 2000r. Nr [...],Urząd Skarbowy określił TF S.A. ZPChr w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1995r. prawidłową kwotę nadwyżki podatku należnego nad naliczonym podlegającą zaniechaniu w wysokości 349.446,00 zł, zobowiązanie podatkowe w wysokości 103.000,00 zł, zaległość podatkową w wysokości 103.000,00 zł oraz odsetki od ww. zaległości w wysokości 120.109,30 zł.
Od powyższej decyzji Spółka [...] października 2000r. złożyła odwołanie.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji w całości i określił zobowiązanie podatkowe w podatku
od towarów i usług za miesiąc lipiec 1995r. w wysokości 359.968,00 zł podlegające zaniechaniu poboru na podstawie § 1 pkt 1 zarządzenia Ministra Finansów
z dnia 28 grudnia 1994r. w sprawie zaniechania poboru podatku od towarów i usług od zakładów pracy chronionej.
Na ww. decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r., Nr [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2002r. Spółka wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu.
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Po 1434/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi Spółki na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995r., uchylił ww. decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r. oraz uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2002r., Nr [...] uchylającą decyzje Ministra Finansów z dnia [...].07.2010r. i z dnia [...].07.2010r. od Nr [...] do Nr [...], odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r. od Nr [...] do Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 1995r., a stwierdzającą nieważność decyzji ostatecznych Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r. od Nr [...] do Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 1995r. - w części dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1995r.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 marca 2009 r., sygn. akt
I FSK 1970/08 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 28 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Po 1434/07 i przekazał sprawę
do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.
Następnie wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Po 431/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995r., uchylił zaskarżoną decyzję.
Od powyższego orzeczenia skargi kasacyjne wniosły obie strony. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 września 2010r. sygn. akt I FSK 942/10,
po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej oraz skargi kasacyjnej Spółki, oddalił skargi kasacyjne obu stron.
Pismem z dnia [...] listopada 2010r.. o sygn. akt I SA/Po 431/09, I SA/Po 1120/09 Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu, przesłał dwa prawomocne wyroki z 2 kwietnia 2010r. sygn. akt: I SA/Po 431/09, I SA/Po 1120/09, wydane
w sprawach ze skarg skarżącej Spółki na decyzje Izby Skarbowej: z dnia [...] lipca 2002r.. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995r. i z dnia [...] sierpnia 2002r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1995r. Wraz z prawomocnym orzeczeniem zwrócono do organu dwa tomy akt administracyjnych. Doręczenie organowi administracji prawomocnych wyroków wraz z dwoma tomami akt administracyjnych nastąpiło 26 listopada 2010r.
Pismem z [...] grudnia 2010r. TF S.A. wniosło "wezwanie do wykonania prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2.04.2010r. sygn. akt I SA/Po 431/09 i I SA/Po 1120/09 poprzez "bezzwłoczne poprawne rozpatrzenie odwołań od niezgodnych z prawem decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...].09.2000r. w zakresie podatku VAT za lipiec i październik 1995r."
W dniu [...] grudnia 2010r. w siedzibie Izby Skarbowej stawił się Prezes Zarządu skarżącej Spółki – M.I. i zapoznał się z aktami zwróconymi przez Sąd oraz ww. wyrokami.
Począwszy od [...] grudnia 2010r. Dyrektor Izby Skarbowej kilkakrotnie zwracał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o zwrot pozostałej części akt administracyjnych - 10 segregatorów i 6 teczek - przesłanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu za pismem Izby Skarbowej z [...] marca 2010r., Nr [...] (sygn. akt I SA/Po 237/01) w związku ze skargą ww. Spółki na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r., Nr [...]. Akta te zostały zwrócone do organu pismem z [...] sierpnia 2011r.
W okresie poprzedzającym zwrot akt administracyjnych do organu skarżąca Spółka wniosła skargi na "niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej prawomocnych wyroków WSA w Poznaniu z dnia 02.04.2010r. I SA/Po 431/09 oraz I SA/Po 1120/09". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 7 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Go 100/11oddalił skargę w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Po 431/09.
Dyrektor Izby Skarbowej wobec niemożności przeprowadzenia postępowania z powodu braku akt administracyjnych informował stronę skarżącą o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy i wskazał nowy termin załatwienia sprawy. Czynił to czterokrotnie pismami z: [...] stycznia 2011r., [...] maja 2011r., [...] lipca 2011r. i [...] września 2011r. Ostatni raz przedłużając termin do załatwienia sprawy, organ poinformował stronę skarżącą o wyznaczeniu terminu do jej załatwienia do dnia [...] grudnia 2011r.
Pismem z [...] lutego 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przekazanie pełnej informacji w zakresie biegu oraz terminu przedawnienia w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1995r. W odpowiedzi uzyskał informację oraz szereg dokumentów, które zostały dołączone do akt administracyjnych sprawy.
Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji czy zobowiązanie podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1995r. wygasło w całości lub w części wskutek: zapłaty, potrącenia, zaliczenia nadpłaty lub zwrotu podatku bądź innej okoliczności przewidzianej przepisami prawa. W odpowiedzi uzyskał informację oraz obszerną dokumentację, którą także dołączył do akt administracyjnych sprawy.
Pismem z [...] lipca 2011r. organ II instancji podjął także próbę wypożyczenia akt administracyjnych z Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi organ uzyskał telefoniczną informację, że w dniu 18 maja 2011r. została oddalona skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz informację w zakresie planowanego wysłania ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem i zwrotu akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Poznaniu.
Następnie pismem z [...] sierpnia 2011r., sygn. akt I FSK 116/11 (data wpływu do organu 8 sierpnia2011r.) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie
w odpowiedzi na pismo Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011r. poinformował o prawomocnym orzeczeniu w sprawie I FSK 116/11 oraz zwrocie akt administracyjnych wraz z aktami sądowymi o sygn. akt I SA/Po 565/10 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Wezwaniem z [...] sierpnia 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do radcy prawnego K.P., o udzielenie informacji w zakresie aktualności znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa z dnia [...] listopada 1997 r.
Pismem z [...] sierpnia 2011r. organ odwoławczy zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego, Wydziału Karnego Sekcji Wykonawczej o udostępnienie do wglądu akt sprawy o sygn. [...] przeciwko M.I. i innym oraz o podanie w jaki sposób i jakim orzeczeniem zakończyło się ww. postępowanie karne.
Pismem z [...] września 2011r.(wpływ faksu do Izby Skarbowej) Sąd Rejonowy Wydział Karny udzielił zgody na wgląd do akt [...] przeciwko M.I. i innym oraz na wykonanie kserokopii dokumentów z powyższych akt. Ponadto poinformował, że ww. sprawa zakończyła się [...] marca 2006 roku prawomocnym orzeczeniem - umorzeniem postępowania. Oryginał ww. pisma Sądu Rejonowego wpłynął do Izby Skarbowej 9 września 2011r. Wglądu do części powyższych akt dokonał upoważniony pracownik Izby Skarbowej w dniach [...] września 2011r. Pozyskał również informację, że akta sprawy karnej liczą około 30 tomów.
Pismem z dnia [...] września 2011r. TF S.A. wniosło wezwanie do wykonania prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010r. sygn. akt: I SA/Po 431/09, I SA/Po 432/09, I SA/Po 433/09, I SA/Po 1120/09, I SA/Po 1117/09, I SA/Po 436/09.
Pismem z [...] września 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o sporządzenie i wydanie kserokopii poszczególnych dokumentów z akt sprawy sygn. akt [...]. Kserokopie tych dokumentów zostały postanowieniem organu II instancji włączone do akt sprawy.
Z zebranymi materiałami w sprawie Prezes Zarządu skarżącej Spółki zapoznał się [...] września 2011r.
W dniu [...] września 2011r. pracownik Izby Skarbowej odebrał część kserokopii dokumentów z akt sprawy [...], o wydanie których Dyrektor Izby Skarbowej wnosił w piśmie do Prezesa Sądu Rejonowego z dnia [...] września 2011r.
Następnie pismem z [...] września 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Prezesa Sadu Rejonowego, o sporządzenie i wydanie kserokopii prawomocnego orzeczenia umarzającego postępowanie w sprawie sygn. akt [...] oraz kserokopii aktu oskarżenia dotyczącego przedmiotowej sprawy. Kolejnym pismem z [...] września 2011r. organ odwoławczy zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o wydanie kserokopii dalszej części dokumentów z akt sprawy [...]. Wnioskowane kopie dokumentów organ odwoławczy uzyskał w dniach [...] października 2011r.
W dniu [...] września 2011r. w siedzibie Izby Skarbowej stawił się M.I., który zapoznał się z wnioskowaną częścią materiałów zebranych w trakcie postępowania. Do przedmiotowego protokołu z dnia [...] września 2011r. Strona wniosła uwagi do przedstawionych materiałów.
Zawiadomieniem z dnia [...] września 2011r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, zgodnie z art.140 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa podał przyczyny przedłużenia terminu i wskazał nowy termin załatwienia sprawy - do dnia [...] grudnia 2011r.
Pismem z [...] października 2011r. Spółka wniosła skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Po 431/09, wnosząc o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej do bezzwłocznego wykonania ww. wyroku, wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej stosownej grzywny. Uzasadniając skargę Prezes Zarządu skarżącej Spółki stwierdził, że bezzasadne w jego ocenie było dołączenie akt postępowania karnego oraz że brak wydania rozstrzygnięcia jest w jego opinii niczym nieuzasadnionym ignorowaniem porządku prawnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej przytoczył szereg okoliczności na uzasadnienie, że złożona skarga nie ma podstaw faktycznych i prawnych. Wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z [...] grudnia 2011r. pełnomocnik skarżącej Spółki – adwokat D.Ś. – ustosunkował się do odpowiedzi na skargę. Stwierdził, że organ odwoławczy bezzasadnie uchyla się od wykonania wyroku sądowego. W jego ocenie postępowanie w sprawie trwa 16 lat z winy błędów popełnionych przez organy podatkowe i niezbędne jest wydanie orzeczenia sądowego dyscyplinującego organy podatkowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku ma więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu (por. post. NSA z dnia 28 listopada 2000r., IV SA 2001/98, publ. Lex nr 77621).
Z powyższego wynika, że przesłanką materialnoprawną wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 154 p.p.s.a. jest bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzję administracyjną. Z tego też względu obowiązkiem Sądu było ustalenie czy organ administracyjny pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności. Dodać należy, że na gruncie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosowniej czynności.
Zgodnie zaś z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie później niż w ciągu 3 miesięcy.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż organ podatkowy jakkolwiek nie rozstrzygnął sprawy w terminie wyżej wskazanym, to jednak nie był bezczynny. Bezspornym przy tym jest, iż organ administracyjny dysponował kompletnymi aktami administracyjnymi sprawy dopiero od dnia 11 sierpnia 2011r., tj. po ich zwrocie. Okoliczność ta nie jest kwestionowana przez stronę skarżącą w skardze. Nie ulega też, zdaniem Sądu wątpliwości, iż nie można czynić organowi zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy postępowanie ulegało przedłużeniu z przyczyn od niego niezależnych, a taką przyczyną był brak całości akt administracyjnych, o zwrot których lub ich wypożyczenie, Dyrektor Izby Skarbowej przez cały ten okres tj. od dnia otrzymania prawomocnych wyroków w sprawie I SA/Po 431/09 i I SA/Po 1120/09 w listopadzie 2010r. niezmiennie zabiegał, zarówno w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu, jak i w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Postępowanie przed tymi sądami przedłużało się na co organ podatkowy nie miał wpływu. Organ każdorazowo uzasadniał przyczynę przedłużania terminów do załatwienia sprawy i o niemożności prowadzenia postępowania pismami z [...] stycznia 2011r., [...] maja 2011r., [...] lipca 2011r. i [...] września 2011r. informował stronę przedłużając terminy do rozpatrzenia sprawy. Ostatni raz przedłużył termin do jej załatwienia do [...] grudnia 2011r. Przed upływem tego terminu – [...] października 2011r. - spółka wniosła skargę do tutejszego Sądu domagając się wymierzenia kary grzywny.
Nie ulega dla Sądu wątpliwości, iż dla wyjaśnienia wszelkich okoliczności faktycznych sprawy i jej prawidłowego rozstrzygnięcia niezbędne jest dysponowanie kompletnymi aktami administracyjnymi zawierającymi zgromadzone dowody i źródłowe dokumenty, a nie w oparciu o szczątkową, w stosunku do zgromadzonego materiału dowodowego, ilość dowodów. Brakujące akta zawierały umowy zawierane przez spółkę, faktury VAT, protokoły badania dokumentów spółki, protokoły zeznań świadków , protokoły z kontroli przeprowadzonych u kontrahentów spółki a więc dokumenty związane bezpośrednio z zaleceniami zawartymi w wyroku z dnia 2 kwietnia 2010r. Zasadnie też Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż sprawa której skarga dotyczy nie jest sprawą, która mogłaby być załatwiona niezwłocznie, lecz wymaga analizy obszernego materiału dowodowego i pozyskania dodatkowych materiałów i informacji w celu wykonania zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Bezpośrednio zaś po otrzymaniu całych akt administracyjnych Dyrektor Izby Skarbowej podjął niezwłocznie szereg czynności koniecznych do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Po 431/09 wymienionych na stronach 6-10 odpowiedzi na skargę, co znajduje potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych.
Także strona w toku postępowania odwoławczego była aktywna i składała pisma procesowe z czego nie można czynić oczywiście żadnych zarzutów, jest to bowiem uzasadnione zasadą czynnego udziału stron (art. 123 § 1 O.p.). Jednakże związane z tym czynności organu także wydłużają postępowanie. Organ podatkowy bowiem ma obowiązek, realizując dyrektywy zasady praworządności (art. 120 O.p.), zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.) oraz zasady prawdy materialnej (art. 122 O.p.), zapoznać się dokładnie z każdym pismem procesowym wnoszonym przez stronę w toku postępowania. Jest to niezbędne dla wyjaśnienia sprawy. Również ma obowiązek ustalenia prawidłowej reprezentacji strony w postępowaniu. Aktywność organu odwoławczego nie ograniczała się do wysyłania stronie jedynie zawiadomień w trybie art. 140 § 1 O.p.
Zgodzić się także należy ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej, iż w postępowaniu przed organem odwoławczym obowiązują wszelkie zasady ogólne postępowania podatkowego co jest konsekwencją dwuinstancyjnego modelu postępowania administracyjnego. Zasada prawdy materialnej i związany z tym obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności nie doznaje wyłączenia na rzecz szybkości postępowania. Organ odwoławczy obowiązany był przeprowadzić postępowanie zgodnie z zaleceniami Sądu zawartymi w uzasadnieniu wyroku, którym był związany z mocy art. 153 p.p.s.a.
W tym kontekście nie można podzielić zarzutu strony, iż organ podejmował czynności, które nie mają związku z wykonaniem orzeczenia. To organ bowiem jest gospodarzem postępowania i decyduje jakie dowody należy przeprowadzić w celu wykonania orzeczenia, a następnie dokonuje ich oceny w wydanym rozstrzygnięciu. Sąd rozpoznający skargę na bezczynność organu nie jest uprawniony do merytorycznej oceny postępowania dowodowego i kwalifikowania, które dowody są , istotne, a które nie dla meritum sprawy. W ramach postępowania wywołanego przedmiotową skargą należy bowiem ustalić jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty na tle przepisów określających terminy prowadzenia postępowania wskazują na bezczynność organu. Takiej bezczynności w sprawie Sąd nie stwierdził w związku z czym nie uznał za stosowne zastosowanie środka dyscyplinującego w postaci grzywny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
/-/ D. Skupień /-/ J. Wierchowicz /-/ M. Trzecki