I SA/Go 106/09

I SA/Go 106/09 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2009-04-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-02-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Krystyna Skowrońska-Pastuszko /sprawozdawca/
Stefan Kowalczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 120, art. 122, art 180, art. 187, art. 188, art. 191, art. 210 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko (spr.) Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Protokolant Referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "R" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2009 r. R Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zwana R, skarżąca lub Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] wydaną w przedmiocie wartości celnej towaru - w części dotyczącej odsetek od cła oraz od podatku od towarów i usług, i w tym zakresie orzekającą co do istoty, a w pozostałym zakresie utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Z akt wynika, że stan sprawy był następujący:
W dniu [...] maja 2006 r. działająca z upoważnienia skarżącej Agencja Celna zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu tkaninę barwioną wykonaną z przędzy ciągłej syntetycznej w łącznej ilości 29.170,90 mb. Jako wartość celną importowanego towaru zadeklarowano kwotę 19.836,21 USD – zgodnie z dołączoną do zgłoszenia celnego fakturą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., wystawioną przez firmę T z USA. Do zgłoszenia celnego dołączono ponadto wystawione przez H Ltd. z Chin: listę załadunkową (packing list), quality certifikate oraz świadectwo pochodzenia Form A nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r.
Decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego zmienił wyżej wymienione zgłoszenie celne w zakresie pozycji kodu CN.
Natomiast w związku z wystąpieniem polskich organów celnych o weryfikację świadectwa pochodzenia, pismem z dnia [...] maja 2007 r. Biuro do Spraw Inspekcji Wwozu, Wywozu i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej potwierdziło autentyczność i poprawność wystawionego świadectwa nr [...], załączając jednocześnie fakturę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. powiązaną z przedmiotowym świadectwem. Zgodnie z tą fakturą firma H Ltd. z Chin (wystawiająca także dokumenty przedłożone do zgłoszenia celnego) sprzedała towar objęty wymienionym świadectwem pochodzenia firmie R Spółce z o.o. za kwotę 65.290,10 USD.
Celem potwierdzenia autentyczności przedłożonej do zgłoszenia celnego faktury nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., organ celny zwrócił się do organów amerykańskich o udzielenie informacji na temat transakcji objętej fakturą wystawioną przez firmę T.
Pismami z dnia [...] sierpnia oraz z dnia [...] września 2007 r. Dział Obsługi Imigracji i Ceł Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA poinformował, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, iż firma T została zarejestrowana w stanie [...]. Ma ona status spółki "przykrywki" (obejmującej inne formy działalności), nieprowadzącej działalności gospodarczej oraz nieposiadającej siedziby. W bazie danych ICE nie znaleziono żadnych negatywnych informacji o tej firmie.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] marca 2007 r. i decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., po uchyleniu decyzji objętej wznowieniem postępowania, określił wartość celną importowanego towaru a także dokonał ponownego wymiaru należności celnych i podatkowych oraz odsetek od tych należności. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji stwierdził, iż faktura wystawiona przez amerykańską firmę nie może być dowodem potwierdzającym wartość celną towaru, ponieważ została ona wystawiona przez firmę mającą siedzibę w USA, a wszystkie pozostałe dokumenty załączone do zgłoszenia celnego i zweryfikowane przez władze chińskie, świadczą o tym, że towar został skarżącej faktycznie sprzedany bezpośrednio przez eksportera z Chin i wysłany z chińskiego portu do Polski przez Hamburg. Dokumentem transakcyjnym potwierdzającym import towaru do Polski powinna być faktura wystawiona przez firmę chińską, która wystawiła również list ładunkowy i specyfikację towaru.
Decyzję tę doręczono skarżącej w dniu 14 lipca 2008 r. i w ustawowym terminie zostało złożone odwołanie, z żądaniem uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Do odwołania Spółka R dołączyła zaświadczenie Sekretarza Stanu [...] informujące, że Spółka T została prawomocnie ustanowiona na mocy prawa Stanu [...] i znajduje się w dobrej kondycji finansowej oraz posiada prawo do prowadzenia działalności do terminu wskazanego w aktach zdeponowanych w Urzędzie Sekretarza z dniem [...] listopada 2005 r.
Następnie skarżąca przedłożyła kolejne zaświadczenie (wraz z jego tłumaczeniem) Sekretarza Stanu [...], z którego dodatkowo wynika, iż T została ustanowiona [...] grudnia 2003 r. a na dzień [...] sierpnia 2008 r. "uregulowano wszystkie zobowiązania podatkowe należne na mocy zeznania rocznego".
Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek i w tym zakresie orzekł co do istoty, w pozostałym zakresie utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, iż w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną, a dane w nim zawarte przyjmowane są jako deklaracja, która w późniejszym czasie może zostać poddana bardziej szczegółowej kontroli - art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC). Takiej też kontroli poddano dokumenty dołączone do zgłoszenia dokonanego w niniejszej sprawie. Weryfikacja wykazała, że świadectwo pochodzenia jest autentyczne, ale organ celny otrzymał również wyszczególnioną w tym świadectwie fakturę wystawioną na rzecz skarżącej na towar objęty świadectwem, opiewającą na kwotę 65.290,10 USD. Natomiast w wyniku sprawdzenia faktury dołączonej do zgłoszenia celnego, wystawionej przez T, uzyskano informację, że firma ta nie prowadzi działalności gospodarczej, choć prawo do jej prowadzenia posiada, ma natomiast status firmy "przykrywki".
Powołując się na przepis art. 29 WKC, organ odwoławczy wskazał, iż wartość celna towaru powinna być ustalona w oparciu o fakturę wystawioną przez eksportera chińskiego bezpośredniemu importerowi – Spółce R i dotyczącą towaru objętego świadectwem pochodzenia. Z dokumentów transakcyjnych wynikało jednocześnie, że importowany towar został sprzedany przez bezpośredniego eksportera z Chin Spółce R jako importerowi i wysłany z portu do Polski przez Hamburg. W świetle tych ustaleń Dyrektor Izby Celnej nie dał wiary dowodom i dokumentom przedłożonym przez skarżącą, która nie wyjaśniła okoliczności istnienia dwóch faktur wydanych przez różne podmioty, wystawionych na tego samego importera, dotyczących tego samego towaru i jednakowej jego ilości.
Nadto organ odwoławczy wskazał, że dopiero uzyskane wyniki weryfikacji były podstawą wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.
Odnośnie odsetek wyjaśnił, iż pobierane są one od dnia powstania długu celnego od kwoty stanowiącej różnicę między kwotą należną a kwotą pobraną. Kwotę odsetek od cła naliczono za okres od daty powstania długu celnego do dnia poprzedzającego datę wszczęcia postępowania, a kwotę odsetek od podatku od towarów i usług naliczono za okres od dnia następującego po dniu upływu terminu do dokonania wpłaty podatku do dnia poprzedzającego datę wszczęcia postępowania.
Dyrektor Izby Celnej podniósł także, iż w przedmiotowej sprawie kwota należności celnych została zarejestrowana w dniu dokonania zgłoszenia w wysokości niższej od prawnie należnej, a w ustalonym stanie faktycznym sprawy postępowanie zakończyło się decyzją o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty należności na podstawie art. 220 ust. 1 WKC oraz art. 51 ustawy Prawo Celne. Z uwagi na zmianę wartości towaru prawidłowo dokonano określenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Powyższą decyzję doręczono w dniu 2 stycznia 2009 r. i Spółka R w ustawowym terminie zaskarżyła ją do tut. Sądu, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej długu celnego oraz uchylenie w tym samym zakresie decyzji organu pierwszej instancji, jak również obciążenie Dyrektora Izby Celnej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.
Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 120 oraz art. 122 pozostającym w zw. z art. 180 § 1, art. 187 §1, art. 188, art. 191 oraz art. 210 § 1 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa - z uwagi na naruszenie przez celny organ odwoławczy zasady praworządności. Według skarżącej organ ten nie zebrał bowiem i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzył wszystkich dowodów, które mogły się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a w szczególności nie ocenił sprawy na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy okoliczności sprawy zostały udowodnione. R ponadto twierdziła, że organy celne nie podjęły wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu celnym i podatkowym, bowiem nie powołały się i nie przesłuchały wskazanego przez skarżącą świadka, a ponadto nie oparły rozstrzygnięcia na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego oraz nie podały w sentencji skarżonej decyzji prawidłowej podstawy prawnej.
W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, iż uzyskana od organu administracji z USA informacja dotycząca firmy T, że nie posiada ona siedziby, nie prowadzi działalności gospodarczej i ma status spółki "przykrywki", nie jest prawdziwa. Zdaniem skarżącej, firma ta jest jej dobrze znana, posiada siedzibę oraz prowadzi działalność gospodarczą, jest rzetelnym podmiotem na rynku międzynarodowym. Skarżąca od firmy T uzyskała szereg dokumentów, które zawierają inne informacje niż te uzyskane przez organ celny. Skarżąca podniosła (składając w piśmie z dnia [...] listopada 2008 r. stosowny wniosek), że powyższe rozbieżności powinny zostać wyjaśnione przez organ celny. Jak podała strona, wniosek ten nie został jednak uwzględniony, co jej zdaniem wskazuje, że organ celny nie zebrał całego materiału dowodowego, nie dokonał wszechstronnej oceny dowodów. Spółka wnosiła też o przesłuchanie w charakterze świadka osoby, która uzyskała dowody wskazujące, że firma T "jest przykrywką". Wniosek ten również nie został uwzględniony, organ nie wskazał także przesłanek, na podstawie których złożone wnioski pozostawił bez rozpoznania. Zdaniem skarżącej decyzja została wydana z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Organ przez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności, także tych korzystnych dla skarżącej, naruszył regulacje z art. 122 oraz art.187 § 1 Ordynacji podatkowej.
Zarzut dotyczył też tego, że organ nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do adnotacji Banku o dokonanym transferze należności za fakturę [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., choć adnotacja ta na fakturze była umieszczona. Dowód ten jednoznacznie wskazuje, że skarżąca zapłaciła za swoje zobowiązanie firmie amerykańskiej a nie chińskiej.
Skarżąca wyraziła pogląd, iż organ celny powinien przeprowadzić postępowanie celne uzupełniające w celu ustalenia od kogo Spółka R zakupiła przedmiotowe towary i jakie, oraz wobec kogo, ciążą na niej z tego tytułu zobowiązania. Zdaniem skarżącej towar zamówiła jakaś firma konkurencyjna podając się w kontaktach z podmiotem chińskim za skarżącą. Gdy Spółka R została poinformowana, że "na morzu" znajduje się ładunek dla niej transportowany i przeznaczony, odmówiła jego przyjęcia i odbyło się to bez żadnych konsekwencji, a krótko po tym z ofertą sprzedaży tego samego towaru lecz po niższej cenie zwróciła się do niej firma T.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że w wyniku weryfikacji zagranicznej przedłożonego przez skarżącą dowodu pochodzenia wyszło na jaw, iż podstawą do wystawienia świadectwa pochodzenia w Chinach był rachunek nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., zgodnie z którym towar będący przedmiotem importu został sprzedany przez chińskiego eksportera bezpośrednio polskiemu importerowi za kwotę 65.290,10 USD, a więc za kwotę ponad 3-krotnie wyższą niż deklarowana. Dodatkowo z ujawnionego rachunku nie wynika, aby w transakcji sprzedaży towaru polskiemu importerowi uczestniczyła amerykańska firma T, określona w zgłoszeniu celnym jako sprzedający.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących odmienności twierdzeń Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA i Sekretarza Stanu [...], Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że twierdzenia te wcale nie są odmienne. W kwestii płatności za towar organ odwoławczy stwierdził, że w świetle postanowień art. 29 WKC wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna i w tym przypadku za cenę należną trzeba było przyjąć kwotę ujawnioną na rachunku przesłanym przez chińskie władze celne.
Ustosunkowując się do zawartego w skardze twierdzenia dotyczącego rzekomego zamówienia towaru u chińskiego eksportera przez konkurencyjną firmę podającą się za Spółkę R i odmowy odbioru towaru przez skarżącą organ wyjaśnił, iż twierdzenia te nie zostały poparte żadnymi dowodami.
Podsumowując, organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte między innymi w oparciu o dwa dokumenty urzędowe sporządzone przez organy administracji dwóch niezależnych państw – Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz Biuro do Spraw Inspekcji Wwozu, Wywozu i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z 19 października 1992 r. ze zm. – WKC) , rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993 r. ze zm. – RWKC) oraz ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym lecz także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru.
Podstawowy zarzut skarżącej dotyczył niewyjaśnienia przez organy celne statusu firmy T z USA, która wystawiła fakturę nr [...], zakwestionowaną następnie przez organy celne. Zdaniem skarżącej, polskie organy celne niezasadnie przyjęły, opierając się na udzielonej przez amerykańskie organy informacji, że firma T nie posiada siedziby, nie prowadzi działalności gospodarczej i ma status spółki "przykrywki". Ta informacja według skarżącej nie jest prawdziwa, co zostało przez nią wykazane przedłożonymi dokumentami , które skarżąca otrzymała od firmy T z USA. Zatem z uwagi na sprzeczność informacji, dotyczących firmy T, organy powinny w tym zakresie przeprowadzić dokładne postępowanie, a nie opierać się jedynie na informacji otrzymanej od amerykańskich organów. Jak twierdziła skarżąca, brak przeprowadzenia w tym zakresie postępowania uzasadnia przyjęcie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów.
Ponadto organy nie odniosły się do przedłożonego przez stronę dowodu
w postaci adnotacji na fakturze nr [...], sporządzonej przez Bank, o dokonanym w dniu [...] października 2006 r. transferze środków za granicę. Dowód ten wskazuje, że zapłaty za towar dokonano na rzecz amerykańskiej a nie chińskiej firmy.
Skarżąca podniosła przy tym, że nie zamawiała towaru w firmie chińskiej , a zrobiła to firma konkurencyjna, podająca się za Spółkę R.
Ustosunkowując się do tych zarzutów w pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutu braku należytego wyjaśnienia przez organy celne statusu firmy T, co zdaniem skarżącej miało skutkować wydaniem wadliwej decyzji. Otóż, wbrew twierdzeniem strony skarżącej, obowiązkiem organów nie jest ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych, ale jedynie takich, które są niezbędne do załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym – co wynika z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej Ordynacja podatkowa. Prowadzenie zatem postępowania na okoliczność dotyczącą wiarygodności lub jej braku firmy T, nie miało istotnego znaczenia dla rozpoznania tej sprawy, która nie była przecież prowadzona w celu ustalenia wiarygodności czy statusu wyżej wymienionej amerykańskiej firmy. Przedmiotem niniejszego postępowania było natomiast ustalenie prawidłowej oraz wiarygodnej wartości celnej sprowadzonego towaru. Organy celne, w sytuacji gdy otrzymały od władz chińskich fakturę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., wymienioną również w świadectwie pochodzenia towaru, zasadnie zwróciły się o informację dotyczącą transakcji udokumentowanej fakturą wystawioną przez amerykańską firmę (czy transakcja miała miejsce, jaka była wartość towaru i jak firma T weszła w jego posiadanie). Jednoznacznie zatem można stwierdzić, że organy nie koncentrowały się na sprawdzeniu statusu tej firmy. Nie można także nie zauważyć, że informacja otrzymana z Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA wcale nie pozostaje w sprzeczności z treścią zaświadczeń przedkładanych przez skarżącą. W ocenie Sądu, wynikające z wszystkich zgromadzonych w sprawie dokumentów informacje dotyczące amerykańskiej firmy wzajemnie się uzupełniają. Organy celne nie kwestionowały przecież faktu, iż T jest zarejestrowana, ma prawo prowadzić działalność gospodarczą i ma uregulowane wszystkie zobowiązania podatkowe należne z mocy zeznania rocznego. Z uzyskanej przez organ celny na temat tej firmy informacji także wynika, iż jest ona zarejestrowana, ale nie prowadzi działalności gospodarczej i funkcjonuje jako "przykrywka". Informacje te jedynie uzupełniają i potwierdzają to, co wynika z innych dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu, a mianowicie, że należną ceną w rozumieniu art. 29 WKC, która powinna być przyjęta jako wartość celna przywożonych towarów jest należność uwidoczniona na fakturze wystawionej przez chińskiego eksportera, czyli wyższa niż zadeklarowana przez skarżącą w dokonanym w dniu [...] maja 2006 r. zgłoszeniu celnym.
Należy jeszcze zwrócić uwagę, że również w dokumentach przewozowych znajdują się dane chińskiego a nie amerykańskiego sprzedawcy oraz dokładne dane skarżącej. Mając do oceny dwie faktury - jedną wystawioną przez firmę chińską i wskazaną w świadectwie pochodzenia towaru przedłożonym przez skarżącą oraz drugą - wystawioną przez firmę amerykańską, załączoną do zgłoszenia celnego, organy dokonały na podstawie art. 191 Ordynacji podatkowej prawidłowej oceny tych dowodów na tle całokształtu materiału zgromadzonego w sprawie. Ocena ta ma swoje logiczne podstawy w ciągu zdarzeń zaistniałych w procesie dostawy towaru od producenta do odbiorcy, którym była skarżąca Spółka.
Skarżąca przedłożyła fakturę firmy amerykańskiej, dotyczącą tej samej ilości towaru, jednak o wartości kilkakrotnie niższej. Nie przedłożono przy tym żadnych dokumentów, z których wynikałoby, w jaki sposób i dlaczego firma amerykańska miałaby rozporządzać tym towarem oraz co spowodowało, że jego wartość uległa aż tak znacznemu obniżeniu. Nie można jako racjonalnego przyjąć wytłumaczenia przedstawionego przez skarżącą, to jest wersji, że towar zamawiała "jakaś firma konkurencyjna", podając się w kontaktach z podmiotem chińskim za skarżącą. Zastanawiające w tej wersji jest chociażby to, że po tym, jak R odmówiła przyjęcia towaru, będącego już "na morzu", z ofertą sprzedaży, ale po znacznie niższej cenie zgłosiła się firma amerykańska. Skarżąca nie przedstawiła na wskazaną powyżej okoliczność żadnej korespondencji (np. w postaci faksu czy w wersji elektronicznej). Taka korespondencja musiałaby niewątpliwie istnieć w sytuacji, gdy towar został już wysłany drogą morską, a następnie odmówiono jego odbioru. Ponadto, gdyby z tego powodu miało dojść do tak znacznego obniżenia ceny, to racjonalne jest założenie, że kontrahent chiński porozumiałby się bezpośrednio ze skarżącą (z którą miał utrzymywać kontakty handlowe) a nie poszukiwałby pośrednika, któremu tak tanio musiałby sprzedać towar. Również z faktu zapłaty przez skarżącą faktury firmie amerykańskiej nie wynika jeszcze, że dostarczyła ona ten towar i w takiej cenie. Poza zakresem tego postępowania jest ustalanie relacji, jakie w rzeczywistości wiążą firmę amerykańską ze skarżącą Spółką. Poza sporną fakturą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. brak jest w sprawie dokumentów i jakichkolwiek innych dowodów na to, że towar został zakupiony od firmy T. Wszystkie znajdujące się w aktach dokumenty dotyczyły eksportu towaru z Chin do Polski przez Hamburg bez pośrednictwa firmy amerykańskiej.
Zdaniem Sądu organy celne załatwiając przedmiotową sprawę nie uchybiły obowiązkom oraz nie naruszyły zasad postępowania wynikających z art. 120, 122, 180, 187, 188, 191 Ordynacji podatkowej, jak też orzekły w zgodzie z normą ustanowioną przepisem art. 210 § 1 pkt 4 tej ustawy, albowiem przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym przedmiotu tego postępowania, prawidłowo stosując regulację z art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.
Nie mógł być także uznany za zasadny zarzut dotyczący wskazania przez organ odwoławczy w sentencji decyzji rozporządzenia Rady (EWG)
nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, bez dokładnego oznaczenia przepisu. Regulacja ta nie była jedyną ani zasadniczą podstawą prawną wydanej decyzji, a rozumowanie organu odwoławczego w kluczowych kwestiach zostało należycie wyjaśnione z powołaniem przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł zatem jak w sentencji.
( - ) Anna Juszczyk-Wiśniewska ( - ) Stefan Kowalczyk ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko