I SA/Gl 99/26

I SA/Gl 99/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-02-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Dorota Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Właściwość sądu
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 59 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "T" sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 grudnia 2025 r. nr 0111-KDWB.4010.166.2025.2.AZE UNP: 2829415 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: stwierdzić niewłaściwość miejscową do rozpoznania sprawy i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Uzasadnienie
Pismem z 30 grudnia 2025 r. "T" sp. z o.o. w B. (dalej: strona skarżąca), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
Zgodnie z ogólną zasadą w zakresie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyrażoną w art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.), sądem właściwymi do rozpoznania sprawy jest sąd na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Stosownie jednak do art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W niniejszej sprawie właściwość miejscowa sądu administracyjnego wynika właśnie z rozporządzenia Prezydenta RP wydanego na podstawie powołanego art. 13 § 3 p.p.s.a.
W myśl § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2024 r. poz. 777 ze zm.), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powołany wyżej przepis rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i to ten przepis kształtuje właściwość miejscową do rozpoznania skargi złożonej w sprawie interpretacji indywidualnej.
Złożona przez stronę skarżącą skarga dotyczy interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, zatem jest sprawą z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą wydawania interpretacji indywidualnych, o której mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. (por. postanowienie WSA z 10 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1710/21; wszystkie powołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z kolei z akt sprawy wynika, że miejscem siedziby strony skarżącej, tak była w chwili złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i jest w czasie wniesienia skargi do WSA w Gliwicach, miejscowość B., położona w województwie małopolskim.
Zawodowy pełnomocnik, reprezentujący stronę skarżącą, pomimo prawidłowego pouczenia w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wniósł skargę do WSA w Gliwicach.
Z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r. poz. 785) wynika, że dla obszaru województwa małopolskiego, w którym położone jest miasto B., właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zatem w świetle § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. w zw. z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta RP z 2003 r. właściwym w sprawie jest sąd administracyjny z siedzibą w Krakowie, a nie w Gliwicach. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia.