I SA/GL 90/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług, uznając brak zasadności zarzutów dotyczących odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez nieuprawniony podmiot.
Sprawa dotyczyła skargi J.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od października 1999 r. do marca 2000 r. Podstawą sporu było zakwestionowanie przez organ podatkowy prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmę D. S. "A", która w spornym okresie nie była zarejestrowanym podatnikiem VAT. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy podatkowe prawidłowo zakwestionowały możliwość odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmiot nieuprawniony, a zarzuty skarżącego nie znalazły uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał sprawę ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 1999 r. Spór dotyczył możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmę D. S. "A", która w okresie od października 1998 r. do marca 1999 r. nie była zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Pełnomocnik skarżącego zarzucał naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz błędną ocenę dowodów, a także powoływał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący niezgodności z Konstytucją przepisów wykonawczych. Organ odwoławczy oraz Sąd uznali jednak, że D. S. nie był uprawniony do wystawiania faktur VAT, a tym samym odliczenie podatku naliczonego z tych faktur było niezasadne. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani procesowego, a zarzuty skarżącego nie miały wpływu na rozstrzygnięcie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmiot nieuprawniony do ich wystawiania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zakwestionowały możliwość odliczenia podatku naliczonego, ponieważ faktury zostały wystawione przez podmiot, który nie był zarejestrowany jako podatnik VAT, co czyniło te faktury wadliwymi i nieuprawniającymi do odliczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.p.t.u. art. 10 § 2
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
p.p.s.a. art. 151
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
o.p. art. 21 § 3
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 13 § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 233 § 1
Ordynacja podatkowa
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Nienależyte i zbyt pochopne wyciągnięcie wniosków z zebranego materiału dowodowego. Przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Twierdzenie, że D. S. nie był podmiotem uprawnionym do wystawiania faktur VAT należy traktować jako domniemanie, a nie dowód. Zastosowanie § 50 (późniejszy § 48) rozporządzenia wykonawczego, który został wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego uznany za niezgodny z Konstytucją RP.
Godne uwagi sformułowania
podatnik w rozliczeniach za: [...] 1998r,. [...],[...],[...] i [...] 1999 r. zaewidencjonował w rejestrze zakupów oraz skorzystał z odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmę D. S. "A" w L.. D. S. w okresie [...] 1998 r.- [...] 1999 r. nie był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. zarzuty odwołania, jak i skargi odnoszą się do decyzji wydanych za [...] 1998 r. oraz za [...],[...],[...] i [...] 1999 r., w których kwestię sporną stanowi zasadność wyeliminowania z odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot nie zarejestrowany.
Skład orzekający
Anna Wiciak
przewodniczący
Ewa Karpińska
sprawozdawca
Mirosław Kupiec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że odliczenie VAT z faktur wystawionych przez podmiot nieuprawniony jest niedopuszczalne, nawet jeśli podatnik nie miał wiedzy o braku rejestracji sprzedawcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku rejestracji VAT u wystawcy faktury. Interpretacja przepisów VAT i Ordynacji podatkowej z okresu sprzed nowelizacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy fundamentalnej kwestii w VAT - prawa do odliczenia podatku naliczonego. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jest ważna dla praktyków prawa podatkowego.
“Czy faktura od niezarejestrowanego VAT-owca pozbawia Cię prawa do odliczenia? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gl 90/05 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2005-08-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Anna Wiciak /przewodniczący/ Ewa Karpińska /sprawozdawca/ Mirosław Kupiec Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Sygn. powiązane I FSK 383/06 - Postanowienie NSA z 2007-03-14 I SA/Gl 78/05 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2005-08-30 I FSK 283/06 - Wyrok NSA z 2007-04-19 I SA/Bk 171/04 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2004-08-18 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak Sędzia NSA Ewa Karpińska (spr.) Asesor WSA Mirosław Kupiec Protokolant Olga Stiefel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2005 r. przy udziale – sprawy ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez pełnomocnika J.F. (F.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia za [...] 1999 r. w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał art. 13 § 1 pkt 2 lit. a i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W uzasadnieniu podał, iż strona w okresie od [...] 1998 r. do [...] 2000 r. w składanych deklaracjach VAT-7 z miesiąca na miesiąc wykazywała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny. W wyniku kontroli w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług za okres od [...] 1998 r. do [...] 1999 r. ustalono, iż podatnik w rozliczeniach za: [...] 1998r,. [...],[...],[...] i [...] 1999 r. zaewidencjonował w rejestrze zakupów oraz skorzystał z odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmę D. S. "A" w L.. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. określił za [...] 1999 r. zobowiązanie w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł, zamiast wykazanej w deklaracji VAT-7 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł. Ponieważ wymieniona korekta ma wpływ na rozliczenie za [...] 1999 r., organ podatkowy pierwszej instancji skorygował rozliczenie podatku od towarów i usług za [...] 1999 r. wyłącznie ze względu na brak nadwyżki do przeniesienia z października 1999 r.. W odwołaniu pełnomocnik strony zarzucił naruszenie art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej oraz nienależyte i zbyt pochopne wyciągnięcie wniosków z zebranego materiału dowodowego i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Do odwołania załączył kopię druku VAT-R z dnia [...] 1998 r., otrzymaną od D. S., na której brak jest pieczęci wpływu do Urzędu Skarbowego w L.. Z dokumentu tego wywodzi, iż podmiot ten był zarejestrowanym podatnikiem, a tym samym uprawnionym do wystawiania faktur VAT. Dokonując oceny prawnej, organ odwoławczy odwołał się do art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz art. 21 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa i wykazał podstawę prawną do wydania decyzji w przedmiocie korekty rozliczenia za [...] 1999 r. W skardze z dnia [...] 2004 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, powtarzając zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko co do nierzetelności kontroli krzyżowej, a w efekcie wyraził pogląd, iż twierdzenie jakoby D. S. nie był podmiotem uprawnionym do wystawiania faktur VAT należy traktować jako domniemanie, a nie dowód w sprawie. Zaakcentował też, iż § 50 (późniejszy § 48) rozporządzenia wykonawczego (Dz. U. Nr 109, poz. 1245) został wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 kwietnia 2004 r. sygn. akt K24/2003 uznany za niezgodny z Konstytucją RP, co winno stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w decyzji wydanej w przedmiocie rozliczenia z tytułu podatku od towarów za [...] 1999 r.. Wyeksponował przy tym ustalenia faktyczne, z których niezbicie wynika, że D. S. w okresie [...] 1998 r.- [...] 1999 r. nie był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodał też, iż powołany w skardze wyrok Trybunału Konstytucyjnego odnosił się do § 48 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.), który dotyczy braku możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur nie potwierdzonych kopią u sprzedawcy, a w rozpatrywanej sprawie zakwestionowano odliczenie z faktur wystawionych przez podmiot nieuprawniony. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego nie był obecny, a pełnomocnik organu odwoławczego wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż zarówno zarzuty odwołania, jak i skargi odnoszą się do decyzji wydanych za [...] 1998 r. oraz za [...],[...],[...] i [...] 1999 r., w których kwestię sporną stanowi zasadność wyeliminowania z odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot nie zarejestrowany. Zarzuty te zostały szczegółowo rozważone w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 78/05, I SA/Gl 79/05, I SA/Gl 81/05, I SA/Gl 82/05 oraz I SA/Gl 87/05, a zatem zbyteczne jest ich powtarzanie, skoro nie mają związku z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji. Zaakcentować przy tym trzeba, iż pełnomocnik strony skarżącej nie wniósł co do tej decyzji żadnych zarzutów, a Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa skutkującego koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy, Sąd – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – skargę, jako nieuzasadnioną oddalił.