I SA/Gl 899/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał sprawę ze skargi podatników na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2017. Organy podatkowe zakwestionowały faktury wystawione przez K. S., które podatnicy ujęli jako koszty uzyskania przychodów, uznając je za nierzetelne i nieodzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Podatnicy zarzucali naruszenie zasad postępowania podatkowego, w tym brak zebrania materiału dowodowego i błędną wykładnię przepisów. Sąd analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania podatników, wyjaśnienia K. S. oraz dokumenty z postępowania prowadzonego wobec K. S., doszedł do wniosku, że K. S. nie prowadził faktycznie działalności gospodarczej w sposób umożliwiający świadczenie usług i dostawę towarów. Sąd podkreślił, że podatnik ma obowiązek udokumentowania poniesionych kosztów i wykazania ich związku z przychodami, a same faktury nie wystarczą, jeśli nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji. W związku z tym, sąd oddalił skargę podatników.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdza utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą rzetelności faktur jako kosztów uzyskania przychodów oraz obowiązków podatnika w zakresie dokumentowania transakcji.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której kontrahent okazał się nierzetelny, a podatnik nie wykazał należytej staranności. Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia może być stosowana w podobnych przypadkach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy faktury wystawione przez podmiot, który nie prowadził faktycznie działalności gospodarczej, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków jako koszty uzyskania przychodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, faktury takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że podatnik ma obowiązek udokumentowania poniesionych kosztów i wykazania ich związku z przychodami. Jeśli postępowanie dowodowe wykaże, że podmiot wystawiający fakturę nie wykonał rzeczywistych usług lub dostaw, kwota na fakturze nie może być traktowana jako koszt uzyskania przychodów.
Czy organy podatkowe zebrały i rozpatrzyły w sposób wyczerpujący materiał dowodowy w sprawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że organy podatkowe podjęły niezbędne działania do wyjaśnienia stanu faktycznego, a obowiązek udokumentowania transakcji spoczywa na podatniku.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że organy podatkowe nie mają nieograniczonego obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego, zwłaszcza gdy podatnik nie wykazuje należytej staranności w dokumentowaniu transakcji. Organ nie ma obowiązku zastępowania podatnika w tym zakresie.
Czy doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego i odsetek?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, bieg terminu przedawnienia został przerwany przez zastosowanie środków egzekucyjnych.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, wystawienie tytułów wykonawczych i zajęcie rachunków bankowych przerwało bieg terminu przedawnienia, co pozwoliło na merytoryczne rozpatrzenie sprawy.
Przepisy (11)
Główne
u.p.d.o.f. art. 22 § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Koszty uzyskania przychodów to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Kluczowe jest rzeczywiste poniesienie wydatku, jego związek z przychodami oraz prawidłowe udokumentowanie.
u.p.d.o.f. art. 24a § ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Dotyczy ustalania dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
O.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
Zasada prawdy materialnej – obowiązek organu podatkowego podejmowania niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
O.p. art. 187 § § 1
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu podatkowego zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
O.p. art. 191
Ordynacja podatkowa
Ocena materiału dowodowego przez organ podatkowy.
O.p. art. 70 § § 1
Ordynacja podatkowa
Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego (5 lat).
O.p. art. 70 § § 4
Ordynacja podatkowa
Przerwanie biegu terminu przedawnienia wskutek zastosowania środka egzekucyjnego.
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 23
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
O.p. art. 233 § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy.
u.p.t.u. art. 108 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Określenie kwoty podatku do zapłaty na podstawie faktur wystawionych przez podmiot nieuprawniony.
u.p.t.u. art. 96 § ust. 9 pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
Wykreślenie z rejestru VAT z uwagi na brak kontaktu z podatnikiem/pełnomocnikiem.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Faktury wystawione przez K. S. nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. • K. S. nie prowadził faktycznie działalności gospodarczej w sposób umożliwiający świadczenie usług i dostawę towarów. • Podatnik nie wykazał należytej staranności w weryfikacji kontrahenta i dokumentowaniu transakcji. • Bieg terminu przedawnienia został skutecznie przerwany przez zastosowanie środków egzekucyjnych.
Odrzucone argumenty
Organy podatkowe nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. • Organy podatkowe błędnie zinterpretowały przepisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów. • Organy podatkowe naruszyły zasadę prawdy obiektywnej i zaufania w postępowaniu dowodowym. • Faktury i potwierdzenia przelewów stanowią wystarczający dowód poniesienia kosztów. • Podatnik nie ponosi odpowiedzialności za działania kontrahentów.
Godne uwagi sformułowania
nie można traktować kwoty uwidocznionej na takim - nie odpowiadającym rzeczywistości dokumencie, w kategoriach kosztów uzyskania przychodów • nie wystarcza sama poprawność dowodów księgowych, ale konieczne jest by były one zgodne ze stanem rzeczywistym (rzetelne), czyli odzwierciedlały faktyczne zdarzenia gospodarcze • organ podatkowy nie ma nieograniczonego obowiązku działania w przypadku, gdy odpowiedniego zachowania nie przejawiał podatnik • nie wystarcza przy tym fakt posiadania przez podatnika samych faktur w oderwaniu od odzwierciedlania przez ten dokument rzeczywistego zdarzenia gospodarczego
Skład orzekający
Monika Krywow
przewodniczący sprawozdawca
Dorota Kozłowska
sędzia
Piotr Pyszny
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą rzetelności faktur jako kosztów uzyskania przychodów oraz obowiązków podatnika w zakresie dokumentowania transakcji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której kontrahent okazał się nierzetelny, a podatnik nie wykazał należytej staranności. Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia może być stosowana w podobnych przypadkach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nierzetelnych faktur i kosztów uzyskania przychodów, co jest kluczowe dla wielu przedsiębiorców. Pokazuje, jak ważne jest udokumentowanie transakcji i weryfikacja kontrahentów.
“Nierzetelne faktury kontrahenta mogą pozbawić Cię prawa do kosztów uzyskania przychodu – co musisz wiedzieć?”
Dane finansowe
WPS: 129 131 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.