I SA/GL 897/24

Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w przedmiocie podatku od towarów i usług (VAT). Miasto B. (skarżąca) zwróciło się o potwierdzenie, czy sprzedaż lub przekazanie do stacji demontażu pojazdów, które przejęło na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym (art. 50a i 130a) lub w drodze spadku, stanowi prowadzenie działalności gospodarczej i czyni je podatnikiem VAT. Miasto argumentowało, że nabywa pojazdy z mocy prawa lub postanowienia sądu, nie ma swobody w ich nabyciu ani zbyciu, a czynności te nie są nastawione na zysk, w związku z czym nie działa jako podatnik VAT, powołując się na art. 15 ust. 6 ustawy o VAT i wyłączenie organów władzy publicznej. DKIS nie zgodził się z tym stanowiskiem, uznając, że zawieranie umów cywilnoprawnych w odniesieniu do tych pojazdów, nawet jeśli dotyczą zadań własnych, czyni Miasto podatnikiem VAT, ponieważ działa w sposób analogiczny do podmiotów gospodarczych i nie korzysta z prerogatyw władzy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd podkreślił, że kluczowe jest ustalenie, czy dana czynność stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu dyrektywy VAT. Analizując orzecznictwo TSUE, sąd stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie są działalnością gospodarczą. W przypadku Miasta, nabycie pojazdów następuje wbrew jego woli, a ich zbycie jest obowiązkiem prawnym, realizowanym w sposób określony przepisami, bez aktywnego angażowania środków jak przedsiębiorca. Miasto nie reklamuje tej działalności, nie wybiera towarów celem zysku ani nie wyszukuje najlepszych ofert. W związku z tym, sąd uznał, że Miasto nie działa w charakterze podatnika VAT, mimo zawierania umów cywilnoprawnych, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający