I SA/Gl 790/25

I SA/Gl 790/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-12-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter /przewodniczący/
Monika Krywow-Milczarek
Piotr Pyszny /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 278
art. 6 ust. 1 pkt 25,  ust. 7
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 326
art. 5 ust. 1
Ustawa o fundacji rodzinnej z dnia 26 stycznia 2023 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek, Sędzia WSA Piotr Pyszny (spr.), Protokolant specjalista Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi S. w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 maja 2025 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.163.2025.1.BD UNP: 2598828 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 5 maja 2025 r. znak 0111-KDIB1-2.4010.163.2025.1.BD UNP: 2598828 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ, DKIS) uznał, że stanowisko przedstawione we wniosku S w B. (dalej: wnioskodawczyni, fundacja, skarżąca) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
We wniosku o wydanie interpretacji przedstawiono następujący stan faktyczny:
Wnioskodawczyni jest fundacją rodzinną. Fundacja obecnie czerpie zyski wyłącznie z posiadanych aktywów (akcji i obligacji oraz certyfikatów uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych).
Żona fundatora wyraziła chęć darowania na rzecz fundacji trzech sąsiadujących ze sobą niezabudowanych nieruchomości gruntowych, których jest właścicielem. Grunty te stanowią faktycznie łąki i pastwiska. Ich obecne i przyszłe utrzymanie polega wyłącznie na ich wykaszaniu (celem utrzymania ich zgodnie z przepisami o ochronie gruntów rolnych). Przeznaczenie tych nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest budowlane. Nieruchomości te były nabyte w przeciągu ostatnich 15 lat. Przylegają bezpośrednio do nieruchomości stanowiącej również własność żony fundatora, zamieszkałej przez fundatora, jego żonę i ich wspólne dzieci. Zakup przedmiotowych nieruchomości odbywał się wyłącznie w celu komasacji gruntów w bezpośrednim sąsiedztwie zamieszkania fundatora, jego małżonki i dzieci oraz zapewnienia wolnej przestrzeni wokół miejsca zamieszkania, jak i zapobieżenia ich zabudowaniu przez osoby trzecie. Grunty te nie są przez małżonkę fundatora, fundatora ani fundację planowane do zabudowy, ani do oddania w posiadanie osobom trzecim na podstawie jakiegokolwiek tytułu faktycznego lub prawnego. Jedynym celem zakupu ww. nieruchomości było posiadanie kontroli nad nieruchomościami przyległymi. Nie są one objęte umową najmu, dzierżawy, ani użyczenia. Nie są też obciążone żadnymi prawami rzeczowymi, ani nie znajdują się w faktycznym władaniu osób trzecich. Przedmiotowe nieruchomości nie przynoszą żadnych dochodów.
Obecnie fundator oraz jego małżonka planują zawarcie między fundacją a małżonką fundatora umowy darowizny ww. nieruchomości.
Fundacja być może dokona zbycia tych nieruchomości, jednak nie wcześniej niż przed upływem 15 lat i nie w celu osiągnięcia zysku, a wyłącznie w celu prawidłowego gospodarowania majątkiem i ewentualnej zamiany tego majątku nieruchomego na aktywa typu obligacje lub akcje. Środki uzyskane ze zbycia nieruchomości fundacja przeznaczy na dokonywanie dalszych inwestycji, które będą miały na celu pomnażanie jej majątku i realizację celów określonych w statucie. Ewentualne zbycie miałoby przy tym miejsce wyłącznie w przypadku sprzedaży nieruchomości przyległej, w której zamieszkuje fundator, jego małżonka oraz ich dzieci. Ewentualność taka obecnie nie jest w ogóle rozważana. Jeżeli miałoby to nastąpić, to być może miałoby to miejsce dopiero po osiągnięciu wieku emerytalnego przez fundatora i jego małżonkę, czyli za ponad 15 lat. Fundator i jego rodzina są bowiem na stałe zakotwiczeni w obecnym miejscu zamieszkania poprzez pracę, firmę, szkoły dzieci, etc. i definitywnie nie zamierzają zmieniać miejsca zamieszkania.
Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego zadano następujące pytania:
1. Czy fundacja będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt. 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.) dalej: u.p.d.o.p. w odniesieniu do darowizny nieruchomości dokonanej przez małżonkę fundatora?,
2. Czy fundacja będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p. w odniesieniu do potencjalnej przyszłej transakcji zbycia nieruchomości po okresie nie krótszym niż 15 lat od ich nabycia?
Przedstawiając własne stanowisko w sprawie fundacja wskazała, że będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p. zarówno w odniesieniu do transakcji nabycia nieruchomości od małżonki fundatora, jak i potencjalnego późniejszego zbycia nieruchomości w opisanym zdarzeniu przyszłym, po upływie minimum 15 lat. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że co do zasady fundacje rodzinne korzystają z podmiotowego zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych dlatego też uważa, że nabycie nieruchomości nie będzie podlegało opodatkowaniu. Odnosząc się natomiast do ewentualnej transakcji zbycia nieruchomości wnioskodawczyni podniosła, że nieruchomości zostaną nabyte w ramach darowizny, wyłącznie w celu gromadzenia majątku i zabezpieczenia interesów fundacji i jej beneficjentów, a nie w celu dalszego zbycia lub spekulacji. Brak jest jakichkolwiek podstaw aby uznać, że nieruchomości zostaną nabyte przez fundację w celu dalszego zbycia. Zarząd fundacji nie wyklucza jednak, że w przypadku zmiany sytuacji rodzinnej, po upływie długiego okresu czasu, nie krótszego jednak niż 15 lat od nabycia nieruchomości fundacja być może dokona zbycia tych nieruchomości. Jednak nie w celu osiągnięcia zysku, a w celu prawidłowego gospodarowania majątkiem i ewentualnej zamiany tego majątku nieruchomego na aktywa typu obligacje lub akcje. Środki uzyskane ze zbycia fundacja przeznaczy na dokonywanie dalszych inwestycji, które będą miały na celu pomnażanie jej majątku i realizację celów określonych w statucie. Cel nabycia jak i długi okres posiadania nieruchomości ewidentnie pokazuje zatem, że fundacja zamierza nabyć nieruchomości w celach inwestycyjnych, nie zaś w celu dalszej odsprzedaży. Nie można zatem uznać, że zamiarem przyświecającym fundacji jest nabycie tych nieruchomości wyłącznie z zamiarem zbycia, co prowadziłoby do wniosku, że sprzedaż tych nieruchomości jest działalnością niewskazaną w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz.U. poz. 326 i 825) dalej: u.f.r. Wnioskodawczyni na poparcie swojego stanowiska powołała się na stanowisko Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wyrażone w opinii zabezpieczającej wydanej 13 września 2024 r. sygn. DKP2.8082.2.2024. Stwierdziła ostatecznie, że zbycie nieruchomości przez fundację po okresie nie krótszym niż 15 lat od ich nabycia będzie stanowiło działalność wskazaną w art. 5 ust. 1 u.f.r., a co za tym idzie uprawnia fundację do skorzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p.
Dokonując oceny zajętego stanowiska organ przedstawił na wstępie przepisy prawa znajdujące w sprawie zastosowanie.
Następnie wyjaśnił – odnosząc się do pytania pierwszego – że fundacje rodzinne podlegają co do zasady zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p. Wyjątki od tej reguły zostały przewidziane w przepisach art. 6 ust. 6-9 u.p.d.o.p., jednak nie obejmują one zdarzeń polegających na otrzymaniu mienia w postaci nieruchomości przez fundację rodzinną, w tym w formie darowizny. Tym samym, w wyniku otrzymania przez fundację darowizny w postaci nieruchomości gruntowych, po stronie fundacji nie powstanie przychód podatkowy. Prawidłowe jest zatem stanowisko, zgodnie z którym planowana darowizna niezabudowanych nieruchomości gruntowych, której dokona małżonka fundatora na rzecz fundacji będzie korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p.
Odnosząc się z kolei do pytania drugiego DKIS stwierdził, że z opisu sprawy wynika wprost, że docelowym zamierzeniem fundacji będzie zbycie nabytych w drodze darowizny nieruchomości. Już przed nabyciem tych nieruchomości fundacja zakłada, że nieruchomości te mogą zostać zbyte a środki uzyskane z ich zbycia fundacja przeznaczy na dokonywanie dalszych inwestycji. Przedmiotowe nieruchomości zostaną nabyte przez fundację w celach inwestycyjnych, bowiem fundacja nabędzie je z zamiarem ewentualnej zamiany tego majątku nieruchomego na inne aktywa typu obligacje lub akcje. Co istotne, jest to jedyny wskazany w opisie sprawy cel wykorzystania nieruchomości nabytych przez fundację. W związku z tym organ uznał, że nieruchomości zostaną nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia, co oznacza, że działalność fundacji będzie wykraczać poza zakres dozwolonej działalności określonej w art. 5 u.f.r. W ocenie organu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.r. nie narzuca żadnych dodatkowych warunków - jeżeli wyłącznym celem nabycia danego mienia jest jego zbycie to jest to tzw. "niedozwolona działalność" fundacji rodzinnej. Na powyższe nie ma wpływu termin w jakim to zbycie nastąpi, jak jest odległe. Podkreślono przy tym, że art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.r., jako bezpośrednio wpływający na normę z art. 6 ust. 1 pkt. 25 w zw. z art. 6 ust. 7 u.p.d.o.p., która dotyczy zwolnienia podatkowego musi być interpretowany ściśle (literalnie), podobnie jak wszystkie przepisy o takim charakterze. Ustawodawca nie zawarł w tym przepisie wymogu, czy też zastrzeżenia co do długości okresu, który może upłynąć od momentu zakupu mienia do momentu jego zbycia, aby taka transakcja nie była uznawana za "nabycie mienia wyłącznie w celu dalszego zbycia". Tak więc dla spełnienia przesłanki z art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.f.r. bez znaczenia pozostaje okoliczność w jakim odstępie czasowym od jego nabycia mienie zostanie zbyte. Istotny jest wyłącznie cel nabycia, którym w przedmiotowej sprawie jest zakładane przez fundację zbycie nieruchomości. Z tych też przyczyn organ uznał stanowisko wnioskodawczyni na pytanie nr 2 za nieprawidłowe. W związku z tym w jego ocenie zbycie nieruchomości przez fundację będzie objęte 25% stawką podatku, na podstawie art. 24r ust. 1 u.p.d.o.p., bowiem działania takie nie mieszczą się w dozwolonym dla fundacji rodzinnej zakresie.
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Zaskarżonej interpretacji zarzuciła:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 pkt. 25 w zw. z art. 6 ust. 7 u.p.d.o.p. oraz art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.f.r. poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, polegającą na uznaniu, że rozważane (a nie planowane) zbycie nieruchomości przez fundację po okresie nie krótszym niż 15 lat od ich nabycia stanowi działalność wykraczającą poza zakres określony w art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.f.r., a tym samym nie korzysta ze zwolnienia podatkowego;
2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14b § 1 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111) dalej: O.p. poprzez wydanie interpretacji w sposób naruszający zasadę zaufania do organów podatkowych oraz zasadę pogłębiania zaufania podatników do władzy publicznej poprzez arbitralne przyjęcie, że potencjalny zamiar zbycia nieruchomości w odległej perspektywie czasowej (po co najmniej 15 latach) oznacza nabycie wyłącznie w celu dalszego zbycia, bez uwzględnienia całokształtu okoliczności sprawy.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w części uznającej jej stanowisko za nieprawidłowe (pytanie nr 2) oraz zasądzenie kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych.
Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca wskazała, że organ w zaskarżonej interpretacji przyjął, że planowane zbycie nieruchomości, które miałoby nastąpić nie wcześniej niż po 15 latach od ich nabycia świadczy o tym, że nieruchomości te zostaną nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia, co wyłącza zastosowanie zwolnienia podatkowego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p. Taka wykładnia jest sprzeczna z ratio legis przepisów regulujących działalność fundacji rodzinnych oraz z zasadami wykładni prawa podatkowego. Skarżąca wyjaśniła dalej, że kluczowe dla interpretacji przepisu art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.f.r. jest ustalenie czy nabycie nieruchomości miało na celu wyłącznie ich dalsze zbycie, czy też inne cele, zgodne z zadaniami fundacji rodzinnej, takimi jak gromadzenie i zarządzanie majątkiem w interesie beneficjentów (art. 2 ust. 1 u.f.r.). Podała, że we wniosku o wydanie interpretacji wskazała, iż:
- nieruchomości mają być nabyte w drodze darowizny od małżonki fundatora, a celem darowizny jest gromadzenie majątku i zabezpieczenie interesów fundacji oraz jej beneficjentów, w tym zapewnienie kontroli nad gruntami przyległymi do miejsca zamieszkania fundatora i jego rodziny,
- nieruchomości nie są przeznaczone do zabudowy, najmu, dzierżawy ani innego wykorzystania komercyjnego, a ich utrzymanie ogranicza się do wykaszania w celu zachowania zgodności z przepisami o ochronie gruntów rolnych,
- ewentualne zbycie nieruchomości jest rozważane jedynie w odległej perspektywie (po co najmniej 15 latach) i wyłącznie w celu prawidłowego gospodarowania majątkiem, np. zamiany na inne aktywa (obligacje, akcje), co jest zgodne z celami statutowymi fundacji, tj. pomnażaniem majątku i realizacją świadczeń na rzecz beneficjentów.
W tym kontekście twierdzenie organu, że nieruchomości zostaną nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia, jest nieuprawnione. Długi okres posiadania nieruchomości (co najmniej 15 lat) oraz brak zamiaru ich natychmiastowej odsprzedaży wskazują, że głównym celem nabycia jest inwestycja długoterminowa, a nie spekulacja. Skarżąca odwołała się w tym kontekście do opinii zabezpieczającej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 13 września 2024 r. sygn. DKP2.8082.2.2024, w której wyrażono stanowisko, że ani przepisy podatkowe, ani ustawy o fundacji rodzinnej nie wprowadzają wymogu karencji czasowej dla zbycia mienia przez fundację, a organ podatkowy nie może wywodzić negatywnych konsekwencji podatkowych wyłącznie z faktu potencjalnego zbycia mienia w przyszłości. Zdaniem skarżącej zwolnienie podatkowe określone w art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p. ma charakter podmiotowy i obejmuje wszystkie dochody fundacji rodzinnej, o ile nie dotyczą one działalności wyłączonej na podstawie art. 6 ust. 6-9 u.p.d.o.p. Skoro zbycie nieruchomości w opisanym przypadku nie wykracza poza ramy art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.f.r. to organ nie miał podstaw do wyłączenia zwolnienia podatkowego w odniesieniu do tej transakcji. Ponadto przy interpretacji ww. przepisów organ powinien również uwzględniać cel wprowadzonej regulacji.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania skarżąca wyjaśniła, że zaskarżona interpretacja narusza zasadę zaufania do organów podatkowych, ponieważ organ w sposób arbitralny przyjął, że zamiar zbycia nieruchomości w odległej perspektywie czasowej (po co najmniej 15 latach) automatycznie oznacza nabycie wyłącznie w celu dalszego zbycia. Organ nie uwzględnił przy tym okoliczności podanych przez skarżącą w opisie stanu faktycznego, celu regulacji oraz opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu jest kwestia zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do potencjalnej przyszłej transakcji zbycia Nieruchomości po okresie nie krótszym niż 15 lat od ich nabycia.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 i ust. 7 u.p.d.o.p., zwalnia się od podatku fundację rodzinną. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 25 nie ma zastosowania do działalności gospodarczej fundacji rodzinnej wykraczającej poza zakres określony w art. 5 u.f.r. W myśl z kolei art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.r., fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 Prawa przedsiębiorców tylko w zakresie zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.
Literalne brzmienie cytowanych wyżej przepisów nie nasuwa wątpliwości co do ich wykładni. Oto fundacja rodzinna, co do zasady korzystająca ze zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego od osób prawnych, traci prawo do tego zwolnienia w zakresie transakcji wykraczających poza zakres określony w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.r. W konsekwencji dokonując zbycia mienia w ramach wykonywanej działalności gospodarczej fundacja rodzinna również korzysta ze zwolnienia od podatku o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.
Organ przyjął, że przedstawiony opis zdarzenia przyszłego wskazuje, że jedynym celem nabycia Nieruchomości było ich późniejsze zbycie. Skarżąca zaś temu zaprzecza twierdząc, że nabycie miało na celu zabezpieczenie majątkowe Fundacji i jej beneficjentów, w tym zapewnienie kontroli nad gruntami przyległymi do miejsca zamieszkania Fundatora i jego rodziny.
Sąd nie podziela stanowiska Fundacji.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na opis zdarzenia przyszłego zaprezentowany we wniosku o wydanie interpretacji. W treści tego opisu można wyróżnić dwie części. Pierwsza, dotyczy opisu przyczyn gromadzenia nieruchomości przez żonę Fundatora, a tymi była komasacja gruntów w bezpośrednim sąsiedztwie Fundatora, jego małżonki i dzieci oraz zapewnienie wolnej przestrzeni wokół miejsca ich zamieszkania. Z kolei w drugiej części skarżąca wskazuje, że małżonka Fundatora i Fundator planują darowanie tych nieruchomości Fundacji. Ta z kolei być może dokona ich zbycia po upływie więcej niż piętnastu lat.
W ocenie Sądu, kwestia gromadzenia gruntów, kontroli nad nimi, zapobieżenia ich zabudowaniu przez inne osoby, dotyczą czasu władania nieruchomością przez żonę Fundatora. Po nabyciu Nieruchomości przez Fundację, opis zdarzenia przyszłego ogranicza się do stwierdzenia, że Fundacja być może dokona zbycia tych nieruchomości, lecz nie w celu zysku, a wyłącznie prawidłowego gospodarowania majątkiem i ewentualnej zamiany tego majątku na aktywa typu obligacje lub akcje. Dopiero w przedstawieniu własnego stanowiska w sprawie skarżąca podała, że Nieruchomości mają zabezpieczać interesy beneficjentów Fundacji.
Zdaniem Sądu takie stwierdzenie to jednak zbyt mało by uznać, że Nieruchomość została nabyta przez Fundację w celu innym niż dalsza jej sprzedaż. Skarżąca nie wskazała bowiem w jaki sposób Nieruchomość będzie wykorzystana w ramach działalności Fundacji, kim są lub mają być owi beneficjenci Fundacji, ani w jaki sposób ich interesy miałyby zostać zabezpieczone Nieruchomością. Nie został zatem przedstawiony żaden cel Fundacji, któremu realizacji miałaby posłużyć Nieruchomość otrzymana w darowiźnie od Fundatora i jego małżonki. Zachowanie kontroli nad nieruchomościami graniczącymi z nieruchomością, na której zamieszkuje Fundator wraz z rodziną było celem nabycia Nieruchomości przez żonę Fundatora, a nie celem nabycia Nieruchomości przez Fundację.
Jeżeli zaś skarżąca zdecyduje się sprzedać Nieruchomość, to dopiero w tym momencie zaktualizuje się wątpliwość co do zwolnienia z opodatkowania w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p. W oparciu o przedstawiony opis zdarzenia przyszłego nie sposób jednak dociec innych przyczyn, dla których Fundacja miałaby nabyć nieruchomość, niż jej późniejsze zbycie. A skoro tak, to prawidłowo uznał organ, że zwolnienie z opodatkowania nie może znaleźć zastosowania.
Zgodnie z art. 14 § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wynika stąd, że przedstawienie zdarzenia, które może dopiero nastąpić w przyszłości, cechować musi się dużym stopniem precyzji i jednoznaczności. Opis ten musi charakteryzować przesłanka wyczerpującego przedstawienia takiego zdarzenia. W judykaturze natomiast "wyczerpujący" postrzegany jest jako taki, który wiąże się z koniecznością podania wszystkich elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Jeżeli zaś wniosek zainteresowanego jest w tym względzie niepełny, a organ wydający interpretację nie ma w tym zakresie wiedzy, to wydana interpretacja nie realizuje jednego z podstawowych celów tej instytucji, to jest nie chroni podatnika. Użyte w art. 14b § 3 O.p. ustawowe określenie "wyczerpująco" należy więc rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego. Opis ten powinien zawierać wszystkie istotne elementy stanu faktycznego, niezbędne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny jego prawnopodatkowej kwalifikacji (por. wyroki NSA: z 10 kwietnia 2015 r., II FSK 2356/13, z 14 czerwca 2019 r., I FSK 804/17; z 2 marca 2021 r., II FSK 3255/18). W postępowaniu interpretacyjnym organ nie dokonuje żadnych własnych ustaleń faktycznych.
W konsekwencji nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania. Organ interpretacyjny poddał analizie przedstawiony opis zdarzenia przyszłego i dokonał jego prawidłowej oceny przez pryzmat przepisów prawa materialnego. Nie można zatem zasadnie twierdzić, że jego ocena ma charakter arbitralny, lecz wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego. W konsekwencji dysponując opisem zdarzenia przyszłego organ nie mógł dociekać w jaki sposób Nieruchomość przysłuży się Fundacji, jeżeli skarżąca tego nie wyjaśniła we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Z tych przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935).