I SA/Gl 604/23

I SA/Gl 604/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Borys Marasek /sprawozdawca/
Dorota Kozłowska /przewodniczący/
Piotr Pyszny
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 51 par. 1, art. 67a par. 1 pkt. 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant specjalista Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2023 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 marca 2023 r. nr SKO.F/41.4/1193/2022/18972 w przedmiocie ulg płatniczych - odmowy umorzenia zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy N. z dnia 24 października 2022 r. nr [...], 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 marca 2023 r. nr SKO.F/41.4/1193/2022/18972, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, działając m.in. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm., dalej: o.p.) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. Nr [...] z dnia 24 października 2022 r. w sprawie odmowy umorzenia A. M. (dalej: skarżący, podatnik) I i II raty podatku od nieruchomości za 2022 rok w kwocie 844,00 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.
Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia 24 października 2022 r., Wójt Gminy N. odmówił umorzenia I i II raty podatku od nieruchomości za 2022 rok w kwocie 844,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę.
We wniesionym w terminie odwołaniu skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja jest kopią uchylonej w całości przez organ II instancji decyzji z dnia 14 lipca 2022 r. Załączył kopię artykułu dotyczącego Orkanu Nadia w powiecie [...] i podniósł, że udokumentowana precyzyjnie rozmowa z Wójtem o wyrządzonej przez wichurę szkodzie, zgłoszonej do Urzędu Gminy w dniu 31 stycznia 2022 r. trwała 4,57 minut. Wniósł o rozsądne zakończenie sprawy.
Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wskazało, że podstawę prawną przyznawania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowią przepisy rozdziału 7a - Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Udzielanie ulg w spłacie podatków, jest co do zasady traktowane jako jedna z form pomocy udzielanej określonym kategoriom podatników przez państwo lub samorząd terytorialny, a decyzje podejmowane w tym przedmiocie mają charakter uznaniowy.
Organ wskazał, że w jego ocenie pismem z dnia 28 czerwca 2022 r. skarżący zwrócił się o umorzenie zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2022 rok uzasadniając to drastycznym wzrostem kosztów utrzymania i koniecznym, kosztownym remontem dachu budynku uszkodzonego przez wichurę w dniu 30 stycznia 2022 r. Do wniosku dołączył oświadczenie o stanie majątkowym, rodzinnym i o sytuacji materialnej.
Decyzją z dnia 14 lipca 2022 r. organ odmówił umorzenia I i II raty podatku od nieruchomości za 2022 rok w kwocie 844 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Decyzja ta - w wyniku rozpatrzenia odwołania - została uchylona decyzją Kolegium Nr SKO.F/41.4/717/2022/12094 z dnia 29 września 2022 r. a sprawa przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium stwierdziło, iż nie wszystkie okoliczności składające się na sytuację finansową strony zostały w sposób jednoznaczny wyjaśnione. W szczególności, organ podatkowy nie zażądał od podatnika wstępnej wyceny kosztów remontu uszkodzonego przez wichurę dachu budynku gospodarczego, nie wezwał również strony do przedstawienia kosztów leczenia w związku z orzeczoną niepełnosprawnością.
Rozpatrując sprawę ponownie, pismem z dnia 4 października 2022 r. organ wezwał podatnika do uzupełnienia złożonego wniosku w zakresie wyceny remontu uszkodzonego dachu budynku i przedłożenia rachunków za wykonane roboty remontowe, a także do przedłożenia kosztów leczenia w związku z orzeczoną niepełnosprawnością. Zwrócił się również o udzielenie informacji jaka część zasądzonego przez sądy zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2.700 zł została już zapłacona. Organ poinformował, iż w przypadku nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie żądanych informacji i rachunków sprawa zostanie rozstrzygnięta z ich pominięciem.
W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 10 października 2022 r. skarżący wyjaśnił, iż wezwanie jest nieuzasadnione, a sprawa rozpatrzenia wniosku z dnia 12 marca 2022 r. o umorzenie wymierzonego podatku od nieruchomości na 2022 rok jest prowadzona niepoprawnie. Żądanych informacji podatnik nie udzielił a dokumentów nie przedłożył.
Po analizie stanu faktycznego i prawnego sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło, iż zaskarżona odwołaniem decyzja jest zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
Organ wskazał na uznaniowy charakter decyzji podejmowanych w przedmiocie udzielania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Oznacza to, że nawet przy zaistnieniu przesłanek określonych w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej organ orzekający może, ale nie musi udzielić wnioskowanej ulgi, to jednak decyzje wydane w tym trybie nie mogą być dowolne. Wskazany przepis zobowiązuje organ podatkowy do ustalenia czy w danym przypadku występuje "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Obydwa te pojęcia są nieostre, co wymaga ich szczególnie wnikliwej oceny w świetle okoliczności konkretnej sprawy.
Organ podatkowy musi zatem wszechstronnie wyjaśnić okoliczności faktyczne po to, aby na tej podstawie stwierdzić, czy występuje "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny", a decyzja podjęta w tym trybie wymaga stosownego uzasadnienia.
Organ zauważył, że ważnego interesu podatnika nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem o potrzebie zastosowania danej ulgi podatkowej. Postępowanie w sprawie udzielenia ulgi ma charakter dowodowy, co oznacza konieczność zgromadzenia w sprawie materiałów dowodowych wskazujących na zasadność jej udzielenia.
Umorzenie zaległości podatkowych następuje na wniosek osoby zainteresowanej. Zatem to wnioskujący podatnik ma obowiązek zupełnego, wszechstronnego i rzetelnego wyjaśnienia organom, jaka jest jego faktyczna sytuacja życiowa, zdrowotna i materialna. Umorzenie zaległości nie może być oparte na fragmentarycznych twierdzeniach zainteresowanego podatnika.
Z ustaleń dokonanych na podstawie uzyskanych od podatnika informacji, w szczególności na podstawie oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i o sytuacji materialnej wynika, że miesięczny dochód podatnika i jego żony wynosi 4.642,35 zł (netto), a wykazane stałe opłaty eksploatacyjne wynoszą 410 zł miesięcznie. Skarżący posiada wraz z żoną grunty o pow. 0,1715 ha, z których część może być wykorzystana do uprawy sezonowych warzyw; budynek mieszkalny o pow. 135,10 m2, budynek gospodarczy o pow. 91,32 m2. Ponadto posiada 3 samochody. W oświadczeniu wykazał zaległości z tytułu zasądzonych kosztów sądowych na kwotę 2.700 zł.
Dalej SKO wskazało, że kluczową okolicznością uzasadniającą umorzenie podatku jest - zdaniem podatnika - uszkodzenie dachu budynku gospodarczego w wyniku wichury jaka miała miejsce 30 stycznia 2022 r., jednak na potwierdzenie tej okoliczności podatnik nie przedłożył żadnego dowodu.
Organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił, że do Urzędu Gminy N. nie wpłynęła żadna informacja o interwencji w dniu 30 stycznia 2022 r. Państwowej Powiatowej Straży Pożarnej w R., ani Ochotniczej Straży Pożarnej w N..
Dołączona do odwołania kserokopia artykułu Orkan Nadia w powiecie [...] również tego nie potwierdza. Zawiera ona informacje o wydarzeniach w R1. i P., natomiast nie wspomina o jakichkolwiek zniszczeniach na terenie Gminy N..
Dalej organ wskazał, że w odwołaniu podatnik ponownie stwierdza, iż uszkodzenie dachu w wyniku wichury miało miejsce i wyjaśnia, że po rozmowie z wójtem rozmawiał telefonicznie z T. w J. gdzie pilnie poszukiwał i kupił deski potrzebne do naprawy zniszczonego dachu. Rachunku za kupno desek jednak nie przedłożył. Ustalenie tych okoliczności nie jest jednak możliwe bez udziału strony. W interesie wnioskodawcy leży zatem współpraca z organem podatkowym w celu ustalenia jego pełnej sytuacji finansowej i majątkowej, gdyż dowodów tych organ nie może pozyskać z urzędu.
W decyzji uchylającej z dnia 29 września 2022 r. Kolegium wskazało na konieczność wezwania strony do udzielenia dodatkowych informacji, w szczególności co do kosztów remontu dachu, kosztów leczenia w związku z orzeczoną niepełnosprawnością. Żądanych informacji - na wezwanie organu z dnia 4 października 2022 r. - podatnik nie udzielił a dokumentów nie przedłożył.
W świetle powyższego organ rozpatrzył wniosek w oparciu o dokumenty i informacje jakimi dysponował.
W odwołaniu skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja nie jest decyzją w sprawie złożonego w dniu 14 marca 2022 r. wniosku z dnia 12 marca 2022 r. o umorzenie zobowiązania podatkowego na rok 2022.
Odnosząc się do tej kwestii Kolegium wskazało, że powołane pismo zatytułowane odwołanie odnosi się do decyzji z dnia 3 lutego 2022 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2022 rok.
Pismem z dnia 17 marca 2022 r. Wójt Gminy N. przesłał złożone pismo jako odwołanie od decyzji wymiarowej do Kolegium wraz z aktami sprawy i ustosunkował się do zarzutu skarżącego. Pismem z dnia 15 kwietnia 2022 r. skarżący wyjaśnił, że przedmiotowe "odwołanie od zobowiązania podatkowego od nieruchomości na 2022 rok, z wnioskiem o jego całkowite umorzenie, skierowane zostało do Gminy N.. Przesłanie go Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Katowicach jest ewidentną próbą ucieczki organu podatkowego Gminy N. od ponoszenia odpowiedzialności" i sprzeciwił się niejawnemu decydowaniu w jego sprawie.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2022r. Nr SKO.F/41.4/351/2022/4307 Kolegium przekazało pismo podatnika z dnia 12 marca 2022 r. organowi pierwszej instancji do załatwienia zgodnie z właściwością.
Pismem z dnia 31 maja 2022 r. organ pierwszej instancji poinformował podatnika, iż treść art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej odnosi się do zaległości podatkowej, a w chwili złożenia wniosku (tj. w terminie do wniesienia odwołania), ustalone w decyzji z dnia 3 lutego 2022 r. nie stanowiło zaległości. Natomiast w dacie doręczenia organowi postanowienia Kolegium, tj. 26 maja 2022 r. na koncie podatników figurowała zaległość z tytułu I i II raty. Poinformowano również podatnika, że w przypadku uznania pisma jako wniosku o umorzenie zaległości, należy złożyć druk oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i o sytuacji materialnej oraz szczegółowo uzasadnić wniosek.
Pismem z dnia 8 maja 2022 r. skarżący wyjaśnił, że w tej sprawie nie można traktować "wniosku - odwołania" z dnia 12 marca 2022r. jako wniosku o umorzenie zaległości podatkowej w kwocie 844 zł.
Pomimo to, pismem z dnia 22 czerwca 2022 r. organ I instancji wezwał skarżącego do złożenia "wypełnionego druku oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i o sytuacji materialnej wraz ze stosownymi zaświadczeniami oraz szczegółowego uzasadnienia wniosku poprzez wskazanie istnienia "ważnego interesu podatnika" lub "ważnego interesu publicznego"", ze wskazaniem, że niezastosowanie się do tego wezwania będzie skutkowało pozostawieniem podania bez rozpatrzenia.
Na skutek wezwania organu I instancji z dnia 22 czerwca 2022 r., w dniu 28 czerwca 2022 r. skarżący złożył wniosek o umorzenie podatku od nieruchomości za 2022 rok i dołączył wypełniony druk oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i o sytuacji materialnej.
W oparciu o powyższe organ przyjął, że postępowanie w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości zostało wszczęte na wniosek podatnika z dnia 28 czerwca 2022 r. złożony w organie w dniu 30 czerwca 2022 r. W tym dniu zaległość z tytułu podatku od nieruchomości obejmowała I i II ratę.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący podniósł, że w zaskarżonej decyzji błędne jest przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, "że postępowanie w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości zostało wszczęte na wniosek podatnika z dnia 28 czerwca 2022 r. złożony w organie w dniu 30 czerwca 2022 r. W tym dniu zaległość z tytułu podatku od nieruchomości obejmowała I i II ratę".
Uzasadniając zarzuty, skarżący przywołał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 maja 2022 roku, w którym wskazano: "wniosek o udzielenie ulgi podatkowej został prawidłowo zaadresowany do Wójta Gminy N., zatem jego rozpoznanie należy do organu podatkowego I instancji. W związku z tym wniosek Strony z dnia 12 marca 2022 r. wraz z pismem z dnia 15 kwietnia 2022 r. oraz aktami sprawy Kolegium przekazuje do organu podatkowego I instancji celem merytorycznego załatwienia sprawy".
Wniosek z dnia 12 marca 2022 r. (kiedy nie występowała zaległość podatkowa), czyli odwołanie od decyzji wymiarowej podatku od nieruchomości na 2022 rok nie został załatwiony.
Decyzja wymiarowa, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem: "po wniesieniu odwołania do dnia wydania decyzji w danej sprawie przez organ odwoławczy - jako decyzja nieostateczna, nie podlega wykonaniu, chyba, że zostanie jej nadany rygor natychmiastowej wykonalności w odrębnym postanowieniu".
Jeśli w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2022 rok nie wydano decyzji ostatecznej organu odwoławczego, to zgodnie z obowiązującym prawem, zaskarżona decyzja obejmująca I i II ratę, z decyzji nieostatecznej niepodlegającej wykonaniu, nie może w żaden sposób stać się decyzją ostateczną i podlegać wykonaniu. Z braku ostatecznej decyzji wymiarowej podatku od nieruchomości za 2022 rok, z pewnością nie mogą występować i nie występują żadne zaległości rat tegoż podatku.
Na rozprawie skarżący oświadczył, że jego pismo z dnia 12 marca 2022 r. stanowiło odwołanie od decyzji z dnia 3 lutego 2022 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2022.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, iż z akt postępowania wynika, że w dniu 12 marca 2022 r. skarżący złożył pismo zatytułowane "odwołanie", w którym wskazał, że dotyczy ono "decyzji Nr [...] z dnia 2022.02.03 "w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2022 w Gminie N." oraz podniósł, że "wyszczególnione w w/w decyzji składniki od wielu lat ciągle są niezgodne z rzeczywistością nieruchomości. Potwierdzają to m/in zlecone i posiadane przez Gminę aktualne pomiary geodezyjne". Pismem z dnia 8 maja 2022 r. skarżący wyjaśnił, że jego "wniosku - odwołania" z dnia 12 marca 2022 r. nie można traktować jako wniosku o umorzenie zaległości podatkowej w kwocie 844,00 zł tj. I i II raty podatku od nieruchomości za 2022 r.
Dla Sądu nie ulega zatem wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia 12 marca 2022 r. stanowi odwołanie od decyzji z dnia 3 lutego 2022 r., skarżący bowiem wyraźnie w nim wskazał, że składa odwołanie, podał datę wydania i znak decyzji, którą zaskarża oraz sformułował merytoryczny zarzut. Odwołanie zostało wniesione w terminie. Pismem z dnia 17 marca 2022 r., organ I instancji przedstawiając stanowisko organu w zakresie wniesionego odwołania ustosunkował się do zarzutu skarżącego. Pismem z dnia 8 maja 2022 r., w odpowiedzi na postanowienie SKO z dnia 24 kwietnia 2022 r., skarżący potwierdził, że jego odwołania z dnia 12 marca 2022 r. nie należy traktować jako wniosku o umorzenie zaległości podatkowej. Stanowisko to skarżący potwierdził na rozprawie w niniejszej sprawie. Odwołanie z dnia 12 marca 2022 r. do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie zostało rozpoznane, zatem decyzja z dnia 3 lutego 2022 r. nie stała się ostateczna.
Wobec powyższego wezwanie skarżącego przez organ I instancji pismem z dnia 22 czerwca 2022 r. do złożenia "wypełnionego druku oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i o sytuacji materialnej wraz ze stosownymi zaświadczeniami oraz szczegółowego uzasadnienia wniosku poprzez wskazanie istnienia "ważnego interesu podatnika" lub "ważnego interesu publicznego"", ze wskazaniem, że niezastosowanie się do tego wezwania będzie skutkowało pozostawieniem podania bez rozpatrzenia, było bezprzedmiotowe, a wniosek skarżącego z dnia 28 czerwca 2022 r., został w istocie złożony przez skarżącego jedynie na skutek wezwania organu I instancji z dnia 22 czerwca 2022 r.
Sąd wskazuje dalej, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyjaśniono, że uzasadnienie decyzji, stanowiące jej obowiązkowy składnik, jest wyrazem prawidłowego przeprowadzenia przez organ procesu rozpoznawczego i dedukcyjnego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną jej część. Z tego względu motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać tok rozumowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia oraz zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Konsekwentnie, brak właściwego uzasadnienia decyzji, narusza zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 1998 r., sygn. II SA 96/98, z dnia 11 września 2019 r., sygn. II OSK 2322/17, z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. III FSK 397/22, z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. III FSK 839/22, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie uzasadnienie decyzji zawiera błędne stanowisko Kolegium jakoby decyzja z dnia 3 lutego 2022 r. stała się ostateczna, a w konsekwencji, że w dniu 28 czerwca 2022 r. skarżący miał zaległość z tytułu podatku od nieruchomości za 2022 r. obejmującą I i II ratę tego podatku. Tym samym rozstrzygnięcie odmawiające umorzenia I i II raty podatku od nieruchomości za 2022 rok wraz z odsetkami za zwłokę, również jest błędne wobec braku istnienia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2022 r. po stronie skarżącego. Postępowanie wszczęte takim wnioskiem podatnika jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 208 § 1 o.p. (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 lipca 2023 r., sygn. I SA/Łd 277/23, opubl. w CBOSA). Zgodnie z art. 51 § 1 o.p. zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Skoro skarżący nie posiadał zaległości w podatku od nieruchomości to nie znajdował zastosowania art. 67a § 1 pkt 3 o.p., określający przesłanki umorzenia zaległości podatkowej na wniosek podatnika.
Wobec powyższego organ I instancji winien umorzyć postępowanie w sprawie umorzenia skarżącemu I i II raty podatku od nieruchomości za 2022 rok w kwocie 844,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę.
W tym stanie sprawy, uznając że skarga jest usprawiedliwiona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.